Published:Updated:

`என் ரேடியோவுக்குத் தெரிந்த அந்த மாயம்..!' -வாசகியின் நெகிழ்ச்சிப் பகிர்வு #MyVikatan

Representational Image
Representational Image ( Pixabay )

எஃப். எமில் நானும் அம்மாவும் பாட்டு கேட்கும்பொழுது பாட்டின் தொடக்கத்திலே என்ன பாட்டென்று கண்டுபிடிக்க போட்டி போடுவோம்...

இப்போதுவரை உலகம் ரேடியோவில் பாட்டு கேட்டுக் கொண்டுதான் இருக்கிறது. இன்றும் பலர் ரேடியோவை கட்டி அணைத்துக்கொண்டு தூங்குகின்றனர். இளையராஜாவையும் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானையும் கடவுளாய்ப் பார்ப்பவர்களும் நம்முடன்தான் இருக்கின்றனர்.

Representational Image
Representational Image
Abbas Tehrani / Unsplash

``இதில் இசைக்கும் உனக்கும் உள்ள பந்தத்தைக் கூற என்ன இருக்கிறது. நீ என்ன பாடகியா இல்லை.. இசை ஞானம் கொண்டவளா?'' என்று நீங்கள் கேட்கலாம். உண்மையைச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் ஒரு பாடலில் நான்கு வரிகளுக்கு மேல் ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ளமுடியாத சாதாரண மனுஷி.. ஆனால், இசையை அள்ளிப் பருகும் ரசிகை.

செல்வத்துள் செல்வம் செவிச் செல்வம் குறளுக்கு அர்த்தம் என்னைப் பொறுத்தவரை இசைச் செல்வம் தரும் அறிவும் அனுபவமும் ஆனந்தமும் அமைதியும் வேறெந்த செல்வமும் தராது.

நான் ஆறாவது படித்துக்கொண்டிருக்கும்போது அம்மா என்னை கடைக்குப் போய் வரச் சொன்னார். நான் தெருவில் நடந்து சென்றேன்.. அப்போது எங்கோ ஒலிக்கும் ரேடியோவின் இசையை மோப்பம் பிடித்துவிட்டேன்.

`வண்டி மாடு எட்டு வெச்சி முன்னே போகுதம்மா.. வாக்கப்பட்ட பொண்ணு மனம் பின்னே போகுதம்மா'

உள்ளுக்குள் துள்ளல் அந்த வரியை கேட்கும்போது வண்டி மாட்டில் ஏறி அனுபவிக்காத சுகம் பாட்டின் இசையில் அனுபவிக்கிறேன். அந்தப் பாட்டு முடியும் வரை பாடல் கேட்கும் வீட்டின் வாசலிலே வெட்கத்தைவிட்டு நின்று கேட்டுவிட்டுச் சென்றேன்.

Representational Image
Representational Image
Pixabay

எங்கள் வீட்டுக்கு புது ரேடியோவை நான்தான் அழைத்து வந்தேன். நான் பெரிய மனுஷி ஆனபோது, என்னைத் தனியாக உட்கார வைத்திருந்தனர். என் பொழுதுபோக்குக்காக அப்பா ரேடியோவை வாங்கி வந்தார். அதனாலோ என்னவோ இன்று வரை என்னை ரகசியமாய் காதலிக்கிறது என் ரேடியோ.

`மதுரை குலுங்க குலுங்க' ரேடியோ தாளம் போட என் அக்கா தங்கைகள் ஆட ஆரம்பித்தனர். எனக்கு இருப்பு கொள்ளவில்லை. நானும் அவர்களோடு சேர்ந்துகொண்டேன்.

``உலக்கைய தாண்டாத.. இப்படிலாம் ஆடக் கூடாதுடா" என்று கூறிக் கொண்டிருந்த அத்தையையும் கூட்டிக் கொண்டு கும்மி அடித்தோம். எங்கள் ஆனந்தத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்திருந்தது ரேடியோ.

தேர்வுக்குப் படிக்கும்போது அப்பா ரேடியோ கேட்க விடமாட்டார். தேர்வு முடித்துவிட்டு வந்தால் எனக்கு அவ்வளவு கொண்டாட்டமாக இருக்கும்.

எஃப். எம்மில் நானும் அம்மாவும் பாட்டு கேட்கும்போது பாட்டின் தொடக்கத்திலே என்ன பாட்டென்று கண்டுபிடிக்க போட்டி போடுவோம். பெரும்பாலும் நான்தான் வெற்றி பெறுவேன். 80-களின் பாடல்களாக இருந்தாலும் சரி. அப்போது அம்மா என்னை ஏதோ அறிவு ஜீவி போல் பார்ப்பார். அந்தப் பார்வைக்கு ஈடாக வேறொரு பரிசு இல்லை.

இந்த காலத்துப் பாட்டுப் பிடிக்கும், அந்தக் காலத்துப் பாட்டுப் பிடிக்கும் என்று ஏதுமில்லை. அனைத்தையும் ஏற்பேன். `அமைதியான நதியினிலே ஓடம்' என்றாலும் கேட்க ஓடுவேன். `மேகதூதம் பாட வேண்டும்' என்று பாடினாலும் கேட்பேன்.

Representational Image
Representational Image
Anmol Arora / Unsplash

ஒருமுறை நான் கல்லூரிக்குக் கிளம்பும்போது எனக்குப் பிடித்த பாட்டின் முதல் வரி ஓடியது. உடனே காலிலிருந்த செருப்பைக் கழட்டிவிட்டு உள்ளே ஓடினேன். ``பஸ் போய்டும் கிளம்புடி" என்று அம்மா சொன்னதெல்லாம் அந்தப் பாட்டு முடியும்வரை என் மூளைக்கு எட்டவில்லை. அம்மா கூறியது போலவே அன்று நான் பேருந்தை தவறவிட்டேன். சில நிமிடங்கள் காத்திருந்து இரண்டு பேருந்து பிடித்து கல்லூரிக்குச் சென்றதில் ஒரு மணி நேரம் தாமதமானது.

அந்தச் சமயங்களில் போனில் 2ஜி சேவை இருந்தது. பின்னர் அதே பாட்டை இணையத்திலிருந்து இறக்கிக்கூட கேட்டிருக்கலாமே என்றால்.. ஆம்.. ஆனால், அந்த நான்கு நிமிடங்கள் எனக்குள் சுரக்கும் மகிழ்ச்சி. என் ரேடியோவிடம் கண்கள் மூடி கரையும் சுகம் அதே உயிர்ப்புடன் எனக்கு கிட்டாது.

நானும் ரேடியோவும் சேர்ந்து சிரிப்போம், அழுவோம், வெட்கம் கொள்வோம் இன்னும் பல..

'நல்லை அல்லை நல்லை அல்லை

முல்லை கொள்ளை நீ நல்லை அல்லை' தமிழை நுகர்ந்து முத்தம் இடுவேன்

`வானம் உனக்கு பூமியும் உனக்கு வரப்புகளோடு சண்டைகள் எதற்கு.. வாழச் சொல்லுது இயற்கையடா வாழ்வில் துன்பம் செயற்கையடா' போற போக்கில் வாழ்க்கையை உணரு என்று கிள்ளிவிட்டு போகும்.

`கொடியிலே மல்லியப்பூ மணக்குதே மானே

எடுக்கவா தொடுக்கவா துடிக்கிறேன் நானே' என் அறை முழுக்க மல்லிகை பூ மணந்து கொண்டு இருக்கிறது.

`சக்தி பீடமும் நீ சர்வ மோட்சமும் நீ.. ஜனனி ஜனனி ஜகம் நீ அகம் நீ..' ஆன்மாவை தொட்டுவிட்டு வரும்.

இரண்டு மாதங்களுக்கு முன் என் ரேடியோவுக்கு அடிபட்டுவிட்டது. வீடு சுத்தம் செய்யும்போது மேலிருந்து கீழே விழுந்துவிட்டது.

Representational Image
Representational Image
Eric Nopanen / Unsplash

இரண்டு மாதங்களாக கடைகளும் இல்லை.. வீட்டில் உள்ளவர்களும் என் ரேடியோவை சரி செய்ய பெரிதாக முயலவில்லை.. ``உனக்கு என்ன பாட்டு வேணுமோ யூ டியூப்ல போட்டுக் கேளு.. இல்லை டிவில கேளு" என்று பதில் கூறிவிட்டனர்.

எத்தனையோ நாள்கள் நான் சோகமாக இருக்கும்போது என்னை அமைதியாக்கி இருக்கிறது. குதூகலப்படுத்தியிருக்கிறது. இப்போது என்னால் அதற்கு ஒன்றும் செய்யமுடியவில்லை.

யூடியூபில் நான்கு பாட்டு தேடிக் கேட்டாலே ஏதோ சலித்துவிடுகிறது. என் ரேடியோவுக்கு தெரிந்த மாயம் வேறெதற்கும் தெரியவில்லை. அடுத்து என்ன பாட்டு என்று ஏங்கும் சந்தோசம் இதில் இல்லை.

நேற்றில் இருந்து கடைகள் திறக்கப்பட்டுவிட்டன. நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கும் என் ரேடியோவைக் குணப்படுத்த நானே கிளம்பினேன். இதற்காக சில மாதங்களாக சேர்த்து வைத்த என் குபேர உண்டியலை உடைத்தேன். ரேடியோவுக்கு மீண்டும் உயிர் தந்தேன். என் கையை மீண்டும் இருகப் பற்றிக்கொண்டது ரேடியோ. நாங்கள் மீண்டும் சேர்ந்து நேரம் கழிக்கச் செல்கிறோம்.

'மயக்கம் தந்தது யார்.. தமிழோ அமுதோ கவியோ…'

-செ. ரேவதி

அடுத்த கட்டுரைக்கு