Published:Updated:

`என் வாழ்வை சுவாரஸ்யமாக்க வந்த இம்சைகள்!’ - பெண்ணின் `நட்பே துணை’ பதிவு #MyVikatan

Friends
Friends ( Unsplash )

நினைத்து நினைத்து பூரிக்கும் பல நினைவுகள் என்னுள் எழ அவர்களோடான இரண்டு நிகழ்வுகளைப் பகிர்கிறேன்..

பொறுப்புத் துறப்பு: இந்தக் கட்டுரை வாசகரின் படைப்பு. கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தகவல்களுக்கும் கருத்துகளுக்கும் அதன் ஆசிரியரே பொறுப்பாவார். கட்டுரை சம்பந்தமாக உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இருந்தால், my@vikatan.com-க்கு மின்னஞ்சல் அனுப்புங்கள்!

மனக் கவலை எல்லாம் கொட்டித் தீர்க்க மன பாரம் குறைந்திருக்கலாம்.. சுமாரான திரைப்படம்தான் என்றாலும் தியேட்டரில் சிரித்து மகிழ்ந்துப் பார்த்திருக்கலாம்.. கேன்டீனில் வழக்கமாய் குடிக்கும் தேநீர்தான் என்றாலும் தினம் தினம் ஒவ்வொரு விதமான சுவை தெரிந்திருக்கலாம்... சிரித்து சிரித்தே வயிறு வலிக்கலாம்... நடுரோட்டில் வழி தெரியாமல் குழம்பும் பொழுது கூட சிரித்துக்கொண்டே நடக்கலாம்.. கவலைகளை மறந்து இருந்திருக்கலாம். அவமானங்களை அலட்டிக் கொள்ளாமல் கடந்திருக்கலாம்..

College girls
College girls
Vijay.T

பற்பல அதிசயங்கள் கூட நடந்திருக்கலாம் நமக்கு ஏற்ற நண்பர்கள் உற்ற சமயத்தில் நம்மோடு இருந்திருந்தால்.

என்னது நட்பிற்கா இத்தனை புகழாரம் என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்.

நண்பர்கள் இம்சை செய்பவர்களாக இருந்திருக்கலாம். மனக்கசப்புகள் ஏற்படுத்தியிருக்கலாம். இன்னும் என்ன வேண்டுமானாலும் நடந்திருக்கலாம்.

பின் எதற்கு அவர்களை பாராட்ட வேண்டும் என்றால்...

நான் வாழ்ந்த வாழ்க்கையை திரும்பிப் பார்க்கும் பொழுது,

சிறு சிறு கஷ்டங்கள் மறந்து எப்படி இன்பமாக இருந்துள்ளேன். எப்படி இவ்வளவு சேட்டைகள் செய்துள்ளேன். வாழ்க்கையை அவ்வப்போது அனுபவித்து வாழ்ந்திருக்கிறேன் என்று என் தோளைத் தட்டிக்கொள்ள வைத்தவர்கள் தோழமைகள்.

நட்பில்லாத வாழ்க்கை நரம்பில்லாத வீணை
தமிழருவி மணியன்

நினைத்து நினைத்து பூரிக்கும் பல நினைவுகள் என்னுள் எழ அவர்களோடான இரண்டு நிகழ்வுகளைப் பகிர்கிறேன்.

#1 கவலைகளை மறந்துவிட்டு வீட்டிற்குச் சென்ற சம்பவம்

"இங்கயே இறங்குங்கடி ப்ளீஸ்" என்றாள் வைஷ்ணவி அழுதுக் கொண்டே,

"நம்ம இறங்க வேண்டியது அடுத்த ஸ்டாப் தானா?" திகைப்புடன் கேட்டாள் ஐஸ்வர்யா.

"இறங்குங்க" என்று கூறியவாறே என் கையையும் ஐஸ்வர்யா கையையும் இழுத்துக்கொண்டு இறங்கிவிட்டாள் வைஷ்ணவி

இறங்கி நின்றதும் அங்கே ஓர் ஆட்டோ வந்து நின்றது அதில் ஏறினோம்.

"எதுக்குடி இப்போ நம்ம இதுல ஏறுனோம்" என்றேன்

"எனக்கு வீட்டுக்குப் போகவே பிடிக்கலடி.. எங்கயாவது போய்ட்லாம்டி" விரக்தியுடன் கூறினாள் வைஷ்ணவி.

அழுது அழுது முகம் வாடி கண்கள் சோர்ந்து காணப்பட்டால் வைஷ்ணவி...

வீட்டில் ஏதோ பிரச்னை என்றாள்.

Auto
Auto
Vikatan Team

கல்லூரி முடிந்து வீடு திரும்பிக்கொண்டிருந்தோம். அடுத்த நிறுத்தம் வீடு. ஆனால் வைஷ்ணவி கேட்டுக் கொண்டதால் இப்படி ஆட்டோவில் ஏறி அமர்ந்துள்ளோம்.

"மணி 6 ஆயிடுச்சு. வீட்டுக்குப் போணும்டி. இப்போ நாம்ம எங்க போறோம் சொல்லு" என்றேன்.

"சாக்லேட் மலைக்கு" என்றாள் ஐஸ்வர்யா.

"!!!!"

"டோரா புஜ்ஜில வருமே... எங்க நம்ம போறோம் சாக்லேட் மலைக்கு... அதுடி" இப்படி ஐஸ்வர்யா கூறியதும் வைஷ்ணவி சிரிப்பாள் என நினைத்தேன் அவளோ "என் வாழ்க்கை உங்களுக்கு விளையாட்டா இருக்குல்ல" என்றாள்.

சில நிமிட அமைதிக்குப் பின்...

பேருந்து நிலையம் வந்தது ஆட்டோ அதற்கு மேல் போகாது.. மூவரும் இறங்கினோம்.. வைஷ்ணவி தேடித் தேடி ருபாய்களை எண்ணிக் கொடுத்தாள்.

"எங்கடி போறோம்" - ஐஸ்வர்யா

"தெரியல வாடி" - நான்.

சட்டென்று ஒரு பேக்கரிக்குள் நுழைந்தாள் வைஷ்ணவி நாங்களும் உடன் சேர்ந்து சென்றோம்.

"மூணு பாதாம் பால்.." என்றாள் அங்கே வேலை செய்பவரிடம்.

"பாதாம் பால் குடிக்கவா இவ்ளோ தூரம் வந்தோம்" சிரித்துக்கொண்டே கேட்டேன்.

இந்த முறை வைஷ்ணவியும் சேர்ந்து கொண்டாள் சிரிப்பிற்குத் துணையாய்.

"வீட்டுக்கே போக தோணலடி.. அதான் இறங்கிட்டேன்" - வைஷ்ணவி

"சரிடி.. ஒன்னும் இல்லை.. எல்லாம் சரி ஆயிடும்" - ஐஸ்வர்யா

"ஆமாடி.. சந்தோசமா இரு" - நான்.

மூன்று பெரிய கண்ணாடி டம்ளரில் நிரம்பி வந்தது பாதாம் பால். நிறமற்ற கண்ணாடிக்கு உயிர் கொடுக்கும் விதமாய் உள்ளிருந்த பாதாம் பால் அதீத மஞ்சள் நிறத்தில் மின்னியது.

ஐஸ்வர்யா முதலில் குடித்து விட்டு முகம் சுளித்தாள்..."என்னடி இவ்ளோ மோசமா இருக்கு"

சூடு தாங்காமல் நான் இன்னும் ஊதி கொண்டே இருந்தேன்.

பாதாம் மில்க்
பாதாம் மில்க்

வைஷ்ணவியும் குடித்தாள்.

"இந்த பாதாம்பாலுக்கு என் பிரச்சனையே பரவால்ல" சொல்லிவிட்டு வாய் விட்டுச் சிரித்தாள்

அவள் சிரிக்கிறாள் என்பதில் எங்களுக்கொரு மகிழ்ச்சி.

"உன் நாக்கெல்லாம் மஞ்சள் கலர் ஆயிடுச்சி.. எப்படியும் நீ வீட்டுக்குப் போய் ப்ராஜெக்ட், ஈவினிங் கிளாஸ்னு சொல்லப் போற.. நாக்குல பாதாம் பால் ஒட்டியிருக்கிறது பாத்தா மாட்டிப்ப தானா" ஐஸ்வர்யாவை நான் வேண்டுமென்றே கிண்டல் செய்ய.. மூவரும் வெடித்து சிரிக்க இருளும் மின்னியது.. வாடியிருந்த வைஷ்ணவியின் முகம் மலர்ந்தது.

`ஒன்னாங்கிளாஸ் நட்பு!' -Nostalgic பகிர்வு #MyVikatan

#2 அவமானத்திலும் அலட்டிக் கொள்ளாமல் சேட்டை செய்த சம்பவம்

"இவங்க அஞ்சு பேரும் முன்னாடி போய் உக்கார்ந்தா தான் பஸ் நகரும்" கல்லூரி பேருந்தை நிறுத்திவிட்டு எங்கள் ஐவரையும் பார்த்து தான் அப்படி கூறினார் ஆசிரியர்.

என்ன நடந்தது என்றால்.. அவர் அப்படி கூறுவதற்கு இருபது நிமிடங்களுக்கு முன்..

"அனேகன் படம் பார்த்துட்டிங்களா? " என்றாள் ஐஸ்வர்யா

"டிவிலயே போட்டுட்டாங்க நான் பாக்கல" என்றாள் வைஷ்ணவி

"பார்த்துட்டேன்" என்றேன் நான்.

"நானும்.. மூணு ஜென்மமும் செம்ம பீல் ல" என்றாள் ஐஸ்வர்யா

"நாலாவது ஜென்மத்ல..." அக்சயா தொடங்கும் முன் வைஷ்ணவி நிறுத்தினாள்

"மூணா.. நாலா தெளிவா சொல்லுங்கடி"

"நான் ஒரு சீன் விடாம பார்த்தேன்.. அரைமணி நேரமா விளம்பரம் போட்டாங்க அப்போ கூட மாத்தாம பார்த்தேன்" என்றாள் சிவப்ரியா.

Friends
Friends
Pixabay

"அரைமணி நேரம் போட்டா விளம்பரம் இல்லை.. செய்தி" என்று ஐஸ்வர்யா சொன்னதுதான் தாமதம் நாங்கள் ஐவரும் வாய் விட்டு சிரிக்க ஆரம்பித்தோம்.

"இரு நான் தெளிவா சொல்றேன்.. அவள் கூட நினைச்சிப் பார்ப்பா தான.. "

"படம் முழுக்க நினைச்சி மட்டும் தான் பார்ப்பா" என்று சிவப்ரியா கூறியதும் மீண்டும் சிரிக்க ஆரம்பித்துவிட்டோம்.

சிரித்து சத்தம் ஓய்ந்து இருக்கையில்..

"தெறி மூவில இந்த பாட்டு நல்லாருக்கு.. மியூசிக்.. லைன்ஸ் எல்லாம்.. இன்பம் எதுவரை நாம் போவோம் அதுவரை" - சிவப்ரியா

"இன்பம் எதுவரைனா வீட்ல மாட்ற வரை" - வைஷ்ணவி

எங்களால் சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் அதன் போக்கில் விட்டுவிட்டோம்.

இப்படி நாங்கள் சிரித்துக் கொண்டிருந்தது எங்கள் இருக்கைக்குப் பின் அமர்ந்திருந்த ஆசிரியரின் ஹெட் ஃபோனையும் துளைத்து அவர் காதில் விழுந்துவிட்டது.

அவருக்கென்ன கோபமோ.. கல்லூரிப் பேருந்தை நிறுத்தி எங்களை முன் இருக்கையில் சென்று அமர சொன்னார்.

பின் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த மாணவர்கள் கை தட்டி சிரித்தனர்.

பேருந்தில் இருந்த அனைவரின் ஜோடி கண்களும் எங்களைத் தான் பார்த்தது.

யோசித்துப் பார்த்தால்..

எங்களை கேலியாகப் பார்த்தது மொத்த பேருந்தும்.. அதற்காக எங்களுக்கு அவமானம் எழுந்திருக்கலாம்...

ஆண்களும்தான் இப்பொழுது கை தட்டி கேலி செய்து சிரித்தனர் அதையெல்லாம் கேட்க மாட்டார்களா என்று கோபம் வந்திருக்கலாம்...

நீதான் இப்படி நேர்ந்ததற்கு காரணம் என்று எங்களுக்குள் சண்டை போட்டிருக்கலாம்..

எங்களுக்குள் நாங்கள் பேசி சிரித்ததற்காகப் பேருந்தை நிறுத்தி முன் இருக்கைக்குச் செல்ல சொல்ல வேண்டுமா.. கல்லூரி வகுப்பில் சிரித்தால் தான் தவறு கல்லூரி பேருந்திலுமா என்று கேள்வி மனதிற்குள் எழுந்திருக்கலாம்...

Bus
Bus
Pixabay

ஆனால் இந்த சூழ்நிலைக்குத் தேவையற்ற உணர்ச்சிவசப் பட வேண்டாம் என்று நினைத்தோமோ என்னவோ..

அன்று நடந்தது..

ஐவரும் முன் இருக்கைக்குச் சென்றோம்.. முன் இருக்கையில் இருந்த சில பெண்கள் பின் சென்றனர். நாங்கள் அங்கு அமர்ந்தோம்.

"எனக்கு இன்னிக்கு சந்திராஷ்டமம்.. காலைல ராசி பலன்ல சொன்னாங்க.. " - வைஷ்ணவி

"தேவைகள் பூர்த்தி அடையும் நாள் னு எனக்கு சொன்னாங்க" -ஐஸ்வர்யா

"நான் பார்த்த ராசி பலன்ல மிகச் சிறப்பான நன்மைகள் நடைபெறும் நல்ல நாள்னு சொன்னாங்க" - அக்சயா

"அடப்போங்க என் கண்ணே பட்றும்.. அப்படிலாம் சொன்னாங்கடி எனக்கு.. "- சிவப்ரியா

"அனுகூலமான எண் 7.. அனுகூலமான திசை கிழக்கு மேற்கு" என்றேன்

வாய் மேல் கை வைத்து சிரித்துக் கொண்டிருந்தோம்

நான்கைந்து வருடங்கள் கடந்தும் இன்னும் அவை எல்லாம் மனதில் ஈரமான நினைவுகளாக இருக்கின்றன.

என்னுள் இருக்கும் சுவாரஸ்யமான என்னை எனக்கு காட்டுபவர்கள் தோழமைகள்.

வாய்விட்டு சிரிப்பதும், மனம் விட்டு பகிர்தலும், பசுமை நினைவுகளை சேர்த்தலும் அரிதாகிப் போன இந்த வாழ்வில்.. சிறு சிறு நிகழ்வுகளையும் அழகாக கடக்க வைத்தது நட்பு தான்.

-செ. ரேவதி

விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்...

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க இங்கே க்ளிக் செய்க https://www.vikatan.com/special/myvikatan/

My Vikatan
My Vikatan

ஏதோ ஓர் ஊரில், எங்கோ ஒரு தெருவில் நடந்த ஒரு விஷயம்தான் உலகம் முழுக்க வைரலாகிறது. உங்களைச் சுற்றியும் அப்படியொரு வைரல் சம்பவம் நடந்திருக்கலாம்... நடந்துகொண்டிருக்கலாம்... நடக்கலாம்..! அதை உலகுக்குச் சொல்வதற்காகக் களம் அமைத்துக் கொடுக்கிறது #MyVikatan. இந்த எல்லையற்ற இணையவெளியில் நீங்கள் செய்தி, படம், வீடியோ, கட்டுரை, கதை, கவிதை என என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். மீம்ஸ், ஓவியம் என எல்லாத் திறமைகளையும் வெளிப்படுத்தலாம்.

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க இங்கே க்ளிக் செய்க https://www.vikatan.com/special/myvikatan/

அடுத்த கட்டுரைக்கு