Published:Updated:

``ஒரு பத்து ரூபா கொடேன்!'' - நெஞ்சை உலுக்கிய அந்தக் குரல் #MyVikatan

Representational Image
Representational Image ( Credits ; Pixabay )

டியூசன் எடுப்பதை நிறுத்தியதால் வருமானத்துக்கு இப்படி அதிகப்படுத்திக் கொண்டேன். கொஞ்சம் சிரமம்தான். ஆனால், சிரமப்படாமல் துட்டு வருமா என்ன?

பொறுப்புத் துறப்பு : இந்தக் கட்டுரை வாசகரின் படைப்பு. கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தகவல்களுக்கும் கருத்துகளுக்கும் அதன் ஆசிரியரே பொறுப்பாவார். கட்டுரை சம்பந்தமாக உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இருந்தால், my@vikatan.com-க்கு மின்னஞ்சல் அனுப்புங்கள்!

கடந்த ஞாயிறன்று உள்ளூர் பூஜைகள் முடித்து வெளியூர் கோயில் பூஜைக்குச் செல்லும்போதே தாமதம் ஆகிவிட்டது. முன்பெல்லாம் உள்ளூர் கோயில் தவிர வெளியூர் கோயில் எனக்கு ஒன்றிரண்டுதான். ஆனால், இப்போது அரைடஜனுக்கு கொஞ்சம் அதிகம் ஆகிவிட்டது. டியுஷன் எடுப்பதை நிறுத்தியதால் வருமானத்துக்கு இப்படி அதிகப்படுத்திக்கொண்டேன். கொஞ்சம் சிரமம்தான். ஆனால், சிரமப்படாமல் துட்டு வருமா என்ன?

Representational Image
Representational Image

ஒன்றிரண்டு கோயிலாக இருந்தபோது உள்ளூர் பூஜை முடித்து வெளியூர் சென்று அதிகபட்சம் பத்து மணிக்கெல்லாம் வீடு திரும்பிவிடுவேன். அப்புறம் வெட்டி ஆபீஸர்தான். மாலையில் டியுஷன் அதற்கு கொஞ்சம் பிரிப்பேர் செய்வேன். டிவி, அரட்டை என ஜாலியாக பொழுது போகும். இப்போது குடும்பஸ்தன் ஆகிவிட்டதால் கூடுதல் பளு பகல் பொழுதில் டிவி பார்ப்பது குறைந்துவிட்டது. வெளியூரில் இருந்து வருவதற்கே பன்னிரண்டு மணி ஆகிவிடுகிறது.

ஞாயிறன்று தச்சூர் சிவன் கோயில் பூஜை செய்துகொண்டிருந்தேன். கொஞ்சம் தாமதமாகச் சென்றதால் பதற்றம் வேறு. அதுவும் இல்லாமல் இரண்டு நாள்களாக படுத்திய ஜலதோஷம் அதிகமாகி தும்மல் மூக்கில் ஒழுகிக்கொண்டு வேலையைத் தாமதப்படுத்திக்கொண்டு இருந்தது. தச்சூர் கூட்டுச்சாலையில் ஒரு ஹோமியோபதி மருத்துவர் உண்டு அவரிடம் வைத்தியம் செய்துகொள்ளலாம் என்று வேக வேகமாக பூஜை முடித்துக் கொண்டு கோயில் கதவை தாழிட அப்போது வெளி மண்டப ஓரமாக மொட்டைத் தலையோடு அழுக்குச் சட்டை அணிந்து பார்க்கவே பரிதாபமாக நின்றது ஓர் உருவம்.

அடடா! இவன் இங்கு எதற்கு வந்தான்? சும்மா போக மாட்டானே! என்று யோசித்தபடியே கதவைப் பூட்டி வெளியே வந்தேன். அவனும் பின்னாலேயே வந்தான். வண்டியில் பையை மாட்டியபடியே வண்டியில் ஏற ஆயத்தம் ஆனேன். ``சுரேஷ்பாபு ஒரு பத்து ரூபா கொடேன்!” உரிமையாகக் கேட்டான் அவன். ``இல்லபா” என்றேன் ``ரொம்ப நாள் ஆயிருச்சு கொடுத்து! ப்ளீஸ்! ஒரு பத்து ரூபா கொடு!” என்றான் அவன் மீண்டும் உரிமையுடன். பையில் பணமிருந்தும் மனதைக் கல்லாக்கிக் கொண்டு வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்தபடி ``என்கிட்ட காசு எதுவும் இல்லே! தொந்தரவு பண்ணாதே!” என்று பறந்தேன். பின்னாலேயே கொஞ்ச தூரம் வந்தவன் நின்றுவிட்டான். ``அப்பாடா! என்று ஒரு நிம்மதி!

Representational Image
Representational Image

அவன் என்னுடன் ஒன்றாய்ப் படித்தவன். அவன் தந்தை பெரிய மளிகைக் கடை வைத்திருந்தவர். பஞ்செட்டி பள்ளியில் அவன் உட்கார்ந்த இடத்தை நான் பறித்துக்கொண்டது நினைவுக்கு வந்தது. அதற்காகவாது ஒரு பத்து ரூபாய் கொடுத்திருக்கலாம். ஆனால், ஏற்கெனவே சீர்கெட்டு இருக்கும் அவன் மேலும் கெட்டுப் போகவேண்டாம் என்று கொடுக்கவில்லை! காலையிலிருந்து எத்தனை பத்து ரூபாய் சேர்த்து வைத்திருப்பானோ? இந்தப் பத்து ரூபாய் கொடுத்தால் அதனுடன் சேர்த்து ஒரு குவார்ட்டர் அடிக்க கிளம்பி விடுவான்.

படித்த மனைவி, நன்றாக படிக்கக் கூடிய மகள். இவர்கள் இருந்தும் குடி அவனைக் கெடுத்துவிட்டது. என்ன ஒன்று கவுரவமாய் தெரிந்தவர்களாய் பார்த்து பிச்சை எடுக்கிறான். ஒரு மளிகைக் கடை வைத்துக் கொடுத்தார்கள். அதை ஒழுங்காக நடத்துவது கிடையாது. பெண்டாட்டி பிள்ளைகளுக்கு எதுவும் வாங்கிக் கொடுப்பது கிடையாது. மாமனார் வீட்டினர் ஏதோ உதவ அதில் அவன் மனைவி குடும்பம் நடத்தி வருகையில் இவன் இன்னும் திருந்தாமல் குடித்துக் கொண்டிருக்கிறான். சற்று மனநலமும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

Representational Image
Representational Image

ஒரு முறை பிள்ளையார் கோயில் மண் உண்டியலை திருடும்போது பிடிபட்டு உதைபட்டு மனநல ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்தார்கள். இப்போது திரும்பி வந்திருக்கிறான். ஆனால், இன்னமும் திருந்தவில்லை. ஊழ்வினை உருத்து வந்து ஊட்டும் வஞ்சித்தவன் வாழ்வான் வஞ்சித்தவன் மகன் வாழான்! என்ற பழமொழிகள் உண்டு. அவை பற்றி நிறைய பேருக்கு நம்பிக்கை இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், நான் கண்டிருக்கிறேன். எங்கள் ஊரிலேயே சிலரைப் பார்த்தும் இருக்கிறேன்.

இவனும் அந்தவகையில் ஒருவன்தான். இவனுடைய தந்தை மளிகைக்கடை வைத்திருந்தார் அல்லவா? அப்போது மது விலக்கு அமலில் இருந்த நேரம். எம்.ஜி.ஆர் ஆட்சி. கள்ள மார்க்கெட்டில் சாரா, வெல்லம் விற்பார். எங்கெங்கு ஊரல்கள் இருக்குமோ அங்கெல்லாம் இவன்தான் சைக்கிளில் கட்டிக் கொண்டு சென்று போடுவான். நல்ல விலை வைப்பார்கள் ஒன்றுக்கு இரண்டாக அவர்களும் வாங்கிக்கொள்வார்கள். வியாபாரம்தான் இல்லையென்று சொல்லவில்லை! ஆனால், சட்டத்துக்குப் புறம்பான தொழில் அதிலும் நேர்மை இல்லை. கள்ளச்சாராயம் குடித்து எத்தனை குடும்பங்கள் பாதிக்கப்பட்டதோ? அந்த சாபம் எல்லாம் சேர்ந்திருக்கும் அல்லவா?

அன்று இப்படி விற்று நிறைய லாபம் சம்பாதித்து வீடு வாசல் என்றெல்லாம் வாங்கி குவித்திருக்கலாம் அவனுடைய அப்பா. நன்றாக வாழ்ந்தார்தான். ஆனால், அவனுடைய பிள்ளை இன்று வாழவில்லை! அதே குடி அவனைக் கெடுத்துக்கொண்டிருக்கிறது. இதெல்லாம் இப்போது யாரும் உணர்வது இல்லை. இப்போது வாழ்ந்தால் போதும் வசதி கிடைத்தால் போதும் என்று நினைக்கிறார்கள். இவனைப் பற்றி ஒரு முறை ஃபேஸ்புக்கிலும் கலாகுமரனுடன் பேசியிருக்கிறேன்.

Representational Image
Representational Image

அமைதியானவன்! யார் சொன்னாலும் கேட்டுக் கொள்பவன், நல்ல உழைப்பாளி அன்று. ஆனால் இன்றோ ஊதாரி! பிச்சை எடுக்கிறான், குடும்பத்தைக் கவனிக்காதவன்.

இதெல்லாவற்றுக்கும் முதற் காரணம் குடி! குடிதான் இன்று கோலோச்சுகிறது இல்லையென்று சொல்லவில்லை! ஆனால், எத்தனை குடும்பங்களை அழித்து இப்படி கோலோச்சுகிறது? கணக்கில் இல்லை! நேற்று மாலை! ஒரு 6.30 மணி அளவில் பஜார் வரை சென்று திரும்பினேன். டாஸ்மாக் எல்லாம் நிறைந்திருக்கிறது. குடித்துவிட்டு வாகனத்தை தடுமாறி ஓட்டி வருபவர்களிடம் வருமானத்தை எதிர்பார்த்துக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறது ஒரு கோஷ்டி. சம்பாதித்ததில் பாதியைக் குடித்து மீதியை இவர்களிடம் இழந்து மீண்டும் நாளைக்கு குடிக்க எதைச் சம்பாதிக்கலாம் என்று யோசனையோடு செல்கிறது ஒரு கோஷ்டி. இன்னும் சில நிலவரம் புரியாமல் சாலையில் விழுந்து கிடக்கின்றது.

மது விலக்கு அமலில் இருந்து கள்ளச்சாராயம் காய்ச்சி விற்ற காலத்தில் கூட இது போன்ற காட்சிகளை நான் கண்டதில்லை. குடி ஒரு மனிதனை எப்படியெல்லாம் அடிமைப்படுத்துகிறது பார்த்தீர்களா? கூடப்படித்த ஒருவனிடம் உரிமையாக பிச்சை எடுக்க வைக்கிறது? முகம் தெரியாதவர்களிடம் கூட கையேந்த வைக்கிறது. சம்பாதித்த காசை தமிழக அரசுக்கு மொய்யெழுத வைக்கிறது. இப்படி மக்களை வஞ்சித்து வாழும் தமிழக அரசு எத்தனை நாளைக்கு நன்றாக இருக்குமோ? என்ற ஓர் பயமும் உள்ளூர இருக்கத்தான் செய்கிறது.

Representational Image
Representational Image

கொள்ளை, கொலை, அடிதடி சண்டை, விபத்துகள், இன்னும் என்னவெல்லாமோ அதற்கெல்லாம் மூல காரணம் இந்தக் குடிதான். என் நண்பன் கெடவும் காரணம் குடிதான். நண்பன் மட்டுமல்ல என் சித்தப்பா ஒருவரும் இந்தக் குடியால் கெட்டழிந்தார். குடிப்பதனால் சில மணி நேர மகிழ்ச்சி கிடைக்கத்தான் செய்யும்; சில மணி நேர மகிழ்ச்சிக்காக வாழ்நாள் மகிழ்ச்சியை இழக்கும் மூடர்களை என்னத்தான் செய்வது?

ஆண்டார்குப்பத்தில் ஒரு பழக்கடைக்குச் சென்றிருந்தேன். ஒரு மனிதன் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டவன்போல சார்! டீ குடிக்கணும் ஓர் அஞ்சு ரூபா இருந்தா கொடுங்க என்று அருகில் இருந்தவரிடம் கேட்டார். அவரும் இரக்கப்பட்டு கொடுத்துவிட்டார். கடைக்காரர் தலையில் அடித்துக்கொண்டார்! ஏன் சார்? என்றேன்.

சார்! இவனெல்லாம் பைத்தியமா? இப்படியே ஒரு பத்து பதினைஞ்சு பேருக்கிட்ட அஞ்சும் பத்துமா வாங்கி சேர்த்துக்குவான். டாஸ்மாக் போய் ஊத்திக்குவான். ஏதாவது கடை வாசல்ல வந்து படுத்துக்குவான். போதை தெளிஞ்சதும் திரும்பவும் இப்படி வசூலுக்குக் கிளம்பிடுவான். இதே பொழப்பா போச்சு இவனுக்கு, தினமும் பார்த்துக்கிட்டுதானே இருக்கோம்! என்றார்.

Representational Image
Representational Image

அதே மாதிரிதான் என் கூடப்படித்தவனும் என்று நினைக்கும்போது கொஞ்சம் வருத்தம்தான். ஒரு நாள் புத்திமதியும் சொல்லிப் பார்த்தேன். எல்லாவற்றையும் கேட்டுக் கொண்டான் அமைதியாக. அப்புறம் சரி சுரேஷ்பாபு (என்னை முழுப்பெயர் சொல்லி அழைப்பவன் இவன் மட்டும்தான்) நீ சொல்றதெல்லாம் சரி! ஒத்துக்கறேன்! ஆனால் இப்ப ஒரு பத்து ரூபா கொடு! என்றான். தலையில் அடித்துக்கொண்டேன். இதுதான் கடைசி என்று அன்று கொடுத்தேன். ஆனால், அதுவே கடைசியாக இருக்கும் என்று நினைக்கவில்லை. ஒரு பத்து நாள்கள் அவனைக் காணவில்லை. அப்புறம் ஒருநாள் அவன் ஊர்ப்பக்கம் சென்றபோது ஒரே தாரை தப்பட்டை சத்தமாக இருந்தது. என்னவென்று விசாரித்தேன். ``சங்கர்” இறந்துவிட்டான் என்றார்கள். அவனின் குழந்தையும் மனைவியும் சகோதரிகளும் கண் முன்னே வந்தார்கள். கலங்கிப் போனேன். ஃபிரிசர் பாக்ஸில் மீளமுடியாத தூக்கத்தில் அவன் இருக்க ஒரு சொட்டு கண்ணீர் விட்டு திரும்பிவிட்டேன். ஆனால் சுரேஷ்பாபு ஒரு பத்து ரூபா கொடேன்! என்ற அவன் குரல் மட்டும் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.

நேற்று ஊரெல்லாம் `கொரானா' என்று அடங்கி கிடக்கையில் எங்க ஊர் இளசுகள் வாலிபால் ஆடிக்கொண்டிருந்தார்கள். ப்ளஸ் ஒன் படிக்கும் மாணவன் ஒருவன் சக வாலிபனிடம் சொல்லிக்கொண்டிருந்தான். மச்சி... பார் தான் லீவ் விட்டிருக்காங்க! கடை திறந்திருக்குதாம். மேட்ச் முடிச்சிட்டு போவோமா?

கொரானாவைவிட கொடிய வைரஸ் தமிழகத்தில் பரவிவிட்டிருக்கிறது! அதிலிருந்து யார் மீட்கப் போகிறார்களோ தெரியவில்லை!

-நத்தம்.எஸ்.சுரேஷ்பாபு

விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்...

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க இங்கே க்ளிக் செய்க https://www.vikatan.com/special/myvikatan/

My Vikatan
My Vikatan

ஏதோ ஓர் ஊரில், எங்கோ ஒரு தெருவில் நடந்த ஒரு விஷயம்தான் உலகம் முழுக்க வைரலாகிறது. உங்களைச் சுற்றியும் அப்படியொரு வைரல் சம்பவம் நடந்திருக்கலாம்... நடந்துகொண்டிருக்கலாம்... நடக்கலாம்..! அதை உலகுக்குச் சொல்வதற்காகக் களம் அமைத்துக் கொடுக்கிறது #MyVikatan. இந்த எல்லையற்ற இணையவெளியில் நீங்கள் செய்தி, படம், வீடியோ, கட்டுரை, கதை, கவிதை என என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். மீம்ஸ், ஓவியம் என எல்லாத் திறமைகளையும் வெளிப்படுத்தலாம்.

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க இங்கே க்ளிக் செய்க https://www.vikatan.com/special/myvikatan/

அடுத்த கட்டுரைக்கு