Published:Updated:

ஆடிப் பெருக்கில் அரும்பிய காதல்! | My Vikatan

திருச்சி காவிரி ஆற்றில் ஆடிப்பெருக்கு விழா ( Vikatan library )

நான்கைந்து நாட்களுக்குப் பிறகு கதிர் விடைபெற, கயல் கண்கள் கலங்க நின்றிருந்தாள். பிடாரி குளத்து சேல் கெண்டையாய் மிளிர்ந்த அவள் கண்களைப் பார்த்ததும், அவனுக்கு ஊருக்குக் கிளம்ப மனம் வரவில்லை.

ஆடிப் பெருக்கில் அரும்பிய காதல்! | My Vikatan

நான்கைந்து நாட்களுக்குப் பிறகு கதிர் விடைபெற, கயல் கண்கள் கலங்க நின்றிருந்தாள். பிடாரி குளத்து சேல் கெண்டையாய் மிளிர்ந்த அவள் கண்களைப் பார்த்ததும், அவனுக்கு ஊருக்குக் கிளம்ப மனம் வரவில்லை.

Published:Updated:
திருச்சி காவிரி ஆற்றில் ஆடிப்பெருக்கு விழா ( Vikatan library )

வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்த கட்டுரையில் இடம் பெற்றுள்ள கருத்துக்கள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துக்கள். விகடன் தளத்தின் கருத்துக்கள் அல்ல. - ஆசிரியர்

திருக்கடையூர் மண்டபம் களை கட்டியிருந்தது. எழுபது வயதைக் கடக்க இன்னும் சில நாட்களே இருந்த நிலையில், கதிரவன் மாப்பிள்ளைக் கோலத்தில் அமர்ந்திருந்தார். சஷ்டியப்த பூர்த்தி செய்ய வேண்டுமென்று பிள்ளைகள் ஆசைப்பட்டாலும் அதற்கு நேரம் ஒத்து வரவில்லை. கதிரவனுக்கும் அதில் அவ்வளவாக விருப்பம் இல்லை. முதல் கல்யாணத்திற்கே பலர் பாடாய்ப் படுகையில், சம்பிரதாயம் என்ற பெயரில் இரண்டாம் கல்யாணம் தேவையில்லை என்பது அவர் கருத்து. ஆனாலும் மனைவி, மக்களின் ஆசையை நிராசையாக்க அவர் விரும்பாததாலேயே ஒத்துக் கொண்டார். அதற்காக அவர் ஒன்றும் கட்டுப்பெட்டியல்ல. நாற்பது வருடங்கள் முன்பே, காதலித்துக் கல்யாணம் பண்ணிக் கொண்டவர். காதல் வாழ்வை, இன்று வரை இளமையாக வைத்திருப்பவர். தன்னால் முடிந்தவரை, நியாயமான காதல் ஜோடிகளைச் சேர்த்து வைக்க உதவுபவர். அவர் கயலைக் கைப்பிடித்ததே ஒரு கதைதான்!

திருக்கடையூர்  கும்பாபிஷேகம்
திருக்கடையூர் கும்பாபிஷேகம்

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

எழுபதுகளில் அவர் திருச்சி தேசியக் கல்லூரி மாணவர். சிறு வயதிலிருந்தே நீச்சலின் மீது கதிருக்கு அலாதி ஆனந்தம். பிடாரி குளம், தாமரைக் குளத்தில் கற்ற நீச்சலைக் காவிரியில் சோதித்துப் பார்க்க வேண்டுமென்ற ஆவல், கல்லூரி மாணவனான கதிருக்கு வளர்ந்து கொண்டே இருந்தது.

கல்லூரியில் படித்த ஐந்து வருடங்களிலும், ஆடிப் பெருக்கின்போது விடுமுறை விட்டாலும், ஊருக்குப் போகாமல் காவிரியில் ஆடிப்பெருக்கு கொண்டாடும் நிகழ்ச்சியில் ஆஜராகி விடுவான் கதிர்.

ஆடிப்பெருக்கன்று, ரயில்வே பாலத்தில் முன்கூட்டியே ஏறி,ரயில் வரும்போது நீச்சல் தெரிந்தவர்கள் குதிப்பது அப்போதெல்லாம் வழக்கம்.சுற்றியிருக்கும் கூட்டம் எழுப்பும் ஆனந்தக் கூக்குரல் ஆகாயத்தை நிறைக்கும். சில சமயம் காவல் துறையினர் கட்டுப்பாடுகள் விதித்தாலும், காவலர்கள் பிடிக்க நெருங்கையில்,நீச்சல் வீரர்கள் திடீரென்று ஆற்றில் குதித்து அனைவரையும் ஆச்சரியப்பட வைப்பர். அதுபோலத் தானும் செய்ய வேண்டுமென்ற ஆசை கதிருக்கு நிறையவே இருந்தது.

விகடனின் அதிரடி ஆஃபர்!
தற்பொழுது ரூ.750 சேமியுங்கள்! ரூ.1749 மதிப்புள்ள 1 வருட டிஜிட்டல் சந்தா999 மட்டுமே! மிஸ் பண்ணிடாதீங்க!Get Offer

படிப்பு முடிந்ததும் சிந்தாமணி பகுதியிலேயே வேலை கிடைக்க,படிப்புக்கு உகந்த வேலையோ,வருமானமோ இல்லையென்றாலும், தினமும் காவிரியில் குளிக்கக் கிடைத்த வாய்ப்புக்காக, அந்தப் பணியில் சேர்ந்தான் கதிர். சுழித்தோடும் காவிரியில் எவ்வளவு திறமையுடன் நீந்தினாலும்,அதே இடத்தில்தான் இருக்க முடியும். நீரின் வேகத்தை எதிர்த்து முன்னேற முடியாது. அந்த அனுபவமே அவன் மனதுக்கு இதமளிக்கும்.

வெயிலோ, மழையோ, பனியோ, குளிரோ எதுவானாலும் அதைப்பற்றிய கவலையே இல்லாமல் காலை, மாலையென்று இரண்டு வேளையும் காவிரியில் நீந்துவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டான் கதிர்! அடுத்து வரும் ஆடிப் பதினெட்டன்று ரயில் பாலத்திலிருந்து குதித்து அமர்க்களப் படுத்த வேண்டுமென்பது அவன் திட்டம்.அதற்குத் தன்னை முழுமையாகத் தயார்ப் படுத்திக் கொள்வதிலேயே அவன் கவனமெல்லாம் இருந்தது.

ஆடிப்பெருக்கு விழா
ஆடிப்பெருக்கு விழா

அந்த நாளும் வந்தது. அதிகாலையிலேயே கிளம்பி,உரிய ஆடைகள் உடுத்தி, பாலத்திற்கு வந்து,காவலர்கள் வரு முன்னே பாலத்தில் அமர்ந்து விட்டான் கதிர்-மற்றைய வீரர்களுடன். கரைகளில் மெல்லக் கூட்டம் கூடிக் கொண்டிருந்தது.உரிய நேரம் வந்ததும் கூட்டம் கரை புரண்டது. காவிரியில் அதிக நீர் வந்து,கரைகளைத் தொட்டபடி பிரவகித்தது.

ரயில் வர, ஒவ்வொருவராகத் தொப்புத் தொப்பென்று குதிக்க, கதிரும் குதித்தான். அவ்வளவு உயரத்திலிருந்து முதல்முறை குதித்ததாலோ என்னவோ, அவனுள்ளே ஒரு சின்ன பயம் புகுந்து கொள்ள,அது மனதுக்குள் பட்டாம் பூச்சியாய்ப் பறக்க, அவன் கை,கால்கள் திடீரென்று வலுவிழந்து விட்டதைப் போல் அவன் உணர,குதித்த வேகத்தில் நீருக்குள் சென்றவன், மேலே வர சிரமப்பட்டான்.மன உறுதியே உடலுக்கு வலுவளிக்கும் என்பதை அவன் உணர்ந்திருந்தாலும் பயம் அதனை மறக்கடிக்க,தான் தப்பு செய்து விட்டதாக உணர்ந்தான்.

போதுமான பயிற்சி இல்லாமல் பாலத்தில் ஏறியது தப்பு என்று உள்மனம் எச்சரிக்க,முடிந்தவரை கை,கால்களை அடித்து நீருக்கு மேலே வந்தான்.மற்ற வீரர்கள் லாவகமாக நீந்திக் கரையை நெருங்க,தான் மட்டும் நட்டாற்றில் கிடப்பதை உணர்ந்தபோது, பயம் மேலும் அதிகரித்தது.நீரின் வேகம் அதிகரிக்க,காவிரித் தாயை வேண்டியபடி,தன்னால் முடிந்த அளவு கையைக் காலை அடித்தாலும்,நீரின் போக்கிலேயே தான் செல்வதாக உணர்ந்தான்.பயம் மேலும் அதிகரிக்க,மெல்ல…மெல்ல…சுய நினைவை இழந்தான்!இப்படி ஆற்றோடு போகவா இவ்வளவு பாடும்!

அவன் கண் விழித்தபோது,முதலில் அந்தக் காரை வீட்டின், வெள்ளையடிக்கப்பட்ட ‘ரூப்‘ தான் தெரிந்தது.அவனைச் சுற்றிலும் நிறையப்பேர் கவலை தோய்ந்த முகத்துடன் நிற்பது அப்புறந்தான் தெரிய வந்தது. தான் கட்டிலில் கிடத்தப்பட்டிருப்பதையும், உள்ளூர் மருத்துவர் வந்து வைத்தியம் பார்த்து விட்டுத் தான் கண் விழிப்பதற்காகக் காத்திருப்தையும் மெல்லத்தெரிந்து கொண்டான். மெல்ல பக்கவாட்டில் திரும்ப முயல,அந்த வீட்டுக்காரர் வாசலிலிருந்து ஓடி வந்தார்.அவர் கண்களில் ஒரு திருப்தி பளிச்சிட்டது.

ஆடிப்பெருக்கு
ஆடிப்பெருக்கு
prasanna venkatesh

’அப்பாடா..தம்பி பொழச்சீட்டீங்க. இனிம பயம் இல்ல…ம்.. என் மக கயல் மட்டும் சேற்றுக்காலைக் கழுவ ஆத்துக்கு வராம இருந்திருந்தா… ஐயோ… நெனக்கவே பயமா இருக்கு தம்பி!’ என்று அவர் புலம்ப, கயல் ஈர முடியைக் கோதியபடி உள்ளே ஓடி வந்தாள்.காவிரியின் அலைகளாய் நீண்டிருந்த அந்தக் கூந்தலுக்கிடையே, மேகத்திற்கிடையே எட்டிப் பார்க்கும் நிலவாக அவள் முகம் ஜொலித்தது. அந்த முகத்தைப் பார்த்த அந்த நொடியிலேயே அவன் களைப்பெல்லாம் பறந்து போக, இன்னொரு முறை நீரில் குதிக்கும் தெம்பும்,உற்சாகமும் உள்ளத்தில் நங்கூரம் போட்டது.

எழும்பி ஓட வேண்டும் போல் உடல் பரபரத்தது.எழும்ப முயன்றவனை அணுசரணையாகப் பிடித்த மருத்துவர்,’இனிம பயமில்லன்னாலும்… நீங்க நல்லா ரெஸ்ட் எடுக்கணும். ஒடம்பும், மனசும் ரொம்பக் களைச்சிடுச்சி…அவற்றைத் தேற்றணும்.’ என்று அவர் சொல்லிக் கொண்டிருந்தபோதே, கயல் ஆவி பறக்கும் பானத்துடன் கட்டிலை நெருங்கினாள். அவளை மிக அருகில் பார்க்கையில்,பொன்னியின் செல்வன் பூங்குழலிதான் அவன் ஞாபகத்திற்கு வந்தாள்.

அவன் பிழைத்துக் கண் விழித்து விட்டான் என்று தெரிந்ததும்,கூடியிருந்த மக்கள் ஒருவிதத் திருப்தியுடன் அங்கிருந்து விடை பெற்றனர்.கயல்,தாய்,தந்தைக்கு ஒரே பெண் என்பதும்,காவிரிப் பாசனத்தில் விளைநிலங்கள் அதிகம் என்பதும் பிறகுதான் அவனுக்குத் தெரிந்தது.இவை எதையும் அறியாமலே கயலின் மீது கதிரின் கதிர்கள் பாய்ந்து விட்டன.இரண்டொரு நாட்கள் அவனை அவள் கவனித்துக் கொண்ட விதத்திலிருந்தே அவளுக்கும் சம்மதம் என்பதை அவன் அறிந்தான்.

நல்ல வேளையாக அவன் முன்கூட்டியே ஊருக்கு ‘விடுமுறைக்கு வரவில்லை!’ என்று கடிதம் எழுதி விட்டதால் நடந்த எதுவும் கதிரின் பெற்றோருக்கும்,உறவினருக்கும் தெரியவில்லை.எழும்பி நடமாட ஆரம்பித்ததும்,கயல் அவன் அன்று ஆற்றில் ஒதுங்கிக் கிடந்த இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று நடந்தவற்றை விளக்கினாள்.

காவிரி ஆறு
காவிரி ஆறு

நடந்தது இதுதான். அன்று ஆற்றோர வயலுக்கு அப்பாவுடன் ட்ராக்டரில் வந்த அவள், கால்களில் சேறு இருப்பதைக் காட்டி அதனைச் சுத்தம் செய்துவருவதாகக் கூறி ஆற்றுக்குச் சென்றாள். கரையில் ஏறி ஆற்றுப்பக்கம் இறங்கியபோதுதான் படுகையில் ஒதுங்கியிருந்த கதிரைக் கண்டு பெருங்கூச்சலிட, தன் மகளுக்கு ஏதோ அசம்பாவிதம் நடந்து விட்டதாகக் கருதி கயலின் அப்பா பதறியடித்து ஓடி வர, வந்து பார்த்ததும்தான் ஆபத்து மகளுக்கு இல்லை என்று சற்றே ஆறுதலடைந்தாலும், யாரோ ஒருவர் நீரில் கிடப்பதைக் கண்டு அதிர்ந்தார். புலியென நீருக்குள் பாய்ந்து, கதிரைக் கரைக்கு இழுத்து வந்து, கரை மணலில் குப்புறக்கிடத்தி, முதுகில் அழுத்தி, அவருக்குத் தெரிந்த முதலுதவியைச் செய்தார்.

கயலும் அப்பாவுக்கு உதவ, முதலுதவி செய்த கையோடு, ட்ராக்டரில் ஏற்றி வீட்டுக்குக் கொண்டு வந்து, வண்டிச் சக்கரத்தில் வைத்துச் சுற்றினார், தன் வீட்டு வேலைக்காரர்கள் உதவியுடன். அதற்குள் கூட்டம் கூடி விட, ஒருவர் ஓடிச்சென்று மருத்துவரை அழைத்து வந்து விட்டார்.

நான்கைந்து நாட்களுக்குப் பிறகு கதிர் விடைபெற, கயல் கண்கள் கலங்க நின்றிருந்தாள். பிடாரி குளத்து சேல் கெண்டையாய் மிளிர்ந்த அவள் கண்களைப் பார்த்ததும், அவனுக்கு ஊருக்குக் கிளம்ப மனம் வரவில்லை.

‘என்னை அடிக்கடி நெனச்சிக்கிடுவீங்களா. இல்ல…’கயல் வினவ,

‘நிச்சயமா நெனக்க மாட்டேன்!’ என்று சொன்ன அவன், அவள் கெண்டை விழிகளைப் பார்க்க,

கரையில் போட்ட மீனாக அது துடிக்க, அதனை ரசித்த அவன், ’மறந்தாலல்லவா நினைப்பதற்கு! உன்னை எப்படி என்னால் மறக்க முடியும் கயல்!’ என்றதுந்தான் அவளுக்கு உயிரே வந்தது!

அப்புறம் விடுமுறை கிடைக்கும் போதெல்லாம் அவன் அங்கு வர, காவிரிக் கரையோரப் பயிரைப்போல் அவர்கள் காதல் செழிப்பாக வளர்ந்தது. பொங்கல் பண்டிகைக்குக் கயல் குடும்பத்தைத் தன் கிராமத்திற்கு அழைத்த அவன்,பொங்கல் பரிசாக, கயலைக் கைப்பிடிப்பதாக அறிவித்தான்.அந்த இனிப்பான செய்தியை அவன் பெற்றோர்கள் வாயாலும் சொல்ல வைத்து இனிப்பை மேலும் கூட்டினான்!

அப்புறம் நல்லவேலை கிடைத்ததும் திருச்சியிலிருந்து கோயம்புத்தூர் போனார்கள்.குடும்பம் பெருகியது.குழந்தைகள் வளர,அவர்கள் படிப்பு, திருமணம் என்று எல்லாம் சிறப்பாக நடந்தேறியது. ஆனால் எங்கிருந்தாலும், ஆடிப்பெருக்குக்கு திருச்சி செல்வதையும், தங்களைச் சேர்த்து வைத்ததற்காகக் காவிரித் தாய்க்கு அந்த நன்னாளில் பொங்கல் வைப்பதையும், அந்தப் பொங்கலை அவர்கள் முதன்முதலாகச் சந்தித்த அந்த இடத்திலேயே வைப்பதையும் தொடர்ந்து செய்து வந்தார்கள்.

ஆடிப் பெருக்கு
ஆடிப் பெருக்கு

பொங்கலைச் சாப்பிட்டு விட்டு, காவிரிக் கரையோரம் கதை பேசியபடி காலாற நடப்பதையும் பழக்கமாக்கிக் கொண்டார்கள். அப்படிக் கதை பேசி நடப்பதில்தான் எவ்வளவு ஆனந்தம். வாழ்க்கையில் சின்னச் சின்ன விஷயங்கள் கூட பல கோடி ரூபாய் தராத திருப்தியையும், அமைதியையும் தருவதுண்டு. அப்படித்தான் அவர்களுக்கு ஆடிப்பெருக்கும்! காவிரிக் கரையோர நடப்பும்!

திருக்கடையூரில் திருமணத்தை முடித்தவுடன்,அடுத்த நாள் வரும் ஆடிப்பெருக்கைக் கொண்டாட கதிரவனின் கார் திருச்சியை நோக்கிப் புறப்பட்டது!கயலின் குழந்தைகள் மட்டுமின்றி,பேரன், பேத்திகளும் தங்கள் தாத்தாவும்,பாட்டியும் சந்தித்த இடத்தைப் பார்க்க ஆவலுடன் சென்றார்கள்!சில இடங்களும்,சில நிகழ்வுகளும்,சில மனிதர்களும் ஒவ்வொருவர் வாழ்விலும் மறக்க முடியாத சில நினைவுகளைத் தருவதுண்டு! அந்த நினைவுகள் அமைதிக்கு வழி வகுப்பதுமுண்டு. மாறாக,அடிமனத்தில் கலக்கம் ஏற்படுத்துவதுமுண்டு. ஆனால் இவர்கள் செல்லும் இடம்,முழு அமைதிக்கும், முகிழ்க்கும் ஆனந்தத்திற்கும் அடிப்படை என்பதில் அணுவளவும் சந்தேகமில்லை! அவர்கள் ஆனந்தத்திலும், அமைதியிலும் நாமும் கலந்து கொண்டு இன்புறுவோமே!

-ரெ.ஆத்மநாதன்,

கூடுவாஞ்சேரி.

விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்...

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க - my@vikatan.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்புங்கள்!

My vikatan
My vikatan
My vikatan

ஏதோ ஓர் ஊரில், எங்கோ ஒரு தெருவில் நடந்த ஒரு விஷயம்தான் உலகம் முழுக்க வைரலாகிறது. உங்களைச் சுற்றியும் அப்படியொரு வைரல் சம்பவம் நடந்திருக்கலாம்... நடந்துகொண்டிருக்கலாம்... நடக்கலாம்..! அதை உலகுக்குச் சொல்வதற்காகக் களம் அமைத்துக் கொடுக்கிறது #MyVikatan. இந்த எல்லையற்ற இணையவெளியில் நீங்கள் செய்தி, படம், வீடியோ, கட்டுரை, கதை, கவிதை என என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். ஃமீம்ஸ், ஓவியம் என எல்லாத் திறமைகளையும் வெளிப்படுத்தலாம்.