Published:Updated:

மலர் நாடிய வனம் | சிறுகதை | My Vikatan

Representational Image

தாத்தா பாட்டியை அனைத்துக் கொண்டு முத்தங்களை வாங்கிக் கொண்டு தன் தந்தையைக் காணச் சென்றாள். அவளுக்கு முன் சேரன் தந்தையின் முன் நிற்பதைக் கண்டு ஆச்சர்யப்பட்டாள். சேரன் அருகில் ஆஷாவும் சேர்ந்து நின்று தந்தையின் கல்வெட்டின் முன் எரியும் தீபத்தை வெறித்துப் பார்த்தனர்.

மலர் நாடிய வனம் | சிறுகதை | My Vikatan

தாத்தா பாட்டியை அனைத்துக் கொண்டு முத்தங்களை வாங்கிக் கொண்டு தன் தந்தையைக் காணச் சென்றாள். அவளுக்கு முன் சேரன் தந்தையின் முன் நிற்பதைக் கண்டு ஆச்சர்யப்பட்டாள். சேரன் அருகில் ஆஷாவும் சேர்ந்து நின்று தந்தையின் கல்வெட்டின் முன் எரியும் தீபத்தை வெறித்துப் பார்த்தனர்.

Published:Updated:
Representational Image

வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்த கட்டுரையில் இடம் பெற்றுள்ள கருத்துக்கள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துக்கள். விகடன் தளத்தின் கருத்துக்கள் அல்ல. - ஆசிரியர்

“பேம். பேம். பேம்ம்…”. என்று கத்தும் பேருந்தின் சத்தம் கேட்காமல் சேரனை வைத்த கண்ணை எடுக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஆஷாவை, நங்கென மண்டையில் தட்டினாள் அவளுடைய தோழி ஆர்த்தி..

“ஆ!!” என்று கத்தியபடி ஆர்த்தியின் பக்கம் பார்வையைத் திருப்பினாள் ஆஷா.

“ஆபீஸ் பஸ் வந்திருச்சு வாடி போலாம்” என்று ஆஷாவை இழுத்துக் கொண்டு ஓடினாள் ஆர்த்தி.

எதிர் பஸ் ஸ்டாண்டில் நின்று கொண்டிருந்த சேரன், ஆஷா பேருந்தில் ஏறியதும் அவள் பக்கம் திரும்பினான். பேருந்து கிளம்பும் வரை நின்று விட்டு, தன் இரு சக்கர வாகனத்தை எடுத்துக் கொண்டு தன் வீடு நோக்கிப் புறப்பட்டான்.

ஆபிஸ்ஸில் மிகவும் அமைதியாக இருந்தாள் ஆஷா. திடீரென பலூன் வெடிக்க, திடுக்கென பயந்து திருப்பினாள்.

“ஹேப்பி பர்த்டே” என்று ஆர்த்தி உட்பட அனைத்து நண்பர்களும் குரல் எழுப்ப, கேக்கை எடுத்துக் கொண்டு வந்த மகிழ்,

“ஹேப்பி பர்த்டே ஆஷா” என்றான்.

“தாங்க்யு மகிழ்” என்று அவன் பார்வையை சந்திக்காமல் பதில் மட்டும் கூறினாள்.

மகிழ் வருத்தமாக ஆர்த்தியைப் பார்க்க, ‘அப்புறம் பேசிக்கலாம்’ என்று கண்ஜாடை செய்தாள் ஆர்த்தி.

“மேக் அ விஷ்” என்று ஆர்த்தி கூற,

ஒரு கணம் கண் மூடிய ஆஷாவின் விழி முன் சேரன் வந்து போக, சிறு புன்னகையுடன் கண் திறந்து மெழுகுவர்த்தியை ஊதினாள்.

“மே யுவர் விஷ் கம் ட்ரூ” என்று மகிழ் கேக்கை ஊட்டினான் ஆஷாவிற்கு.

“தாங்கியு மகிழ்” என்று உற்சாகமாக அவனைப் பார்த்தாள்.

அவளின் உற்சாகத்திற்குக் காரணம் சேரன் தான் என்று உணர்ந்தவன் ஓரக் கண்ணால் ஒரு முறை முறைத்தான்.

தோழி தோழன்களுக்கு மதிய உணவு விருந்தை அளித்தாள் ஆஷா .பின்பு வேலை முடிந்து சாயுங்காலம் கிளம்பும் பொழுது,

“மகிழ்.. என்னய பாட்டி வீட்டுல ட்ராப் பண்றியா?”என்று கேட்டாள்.

“கண்டிப்பா… வா போகலாம்” என்று இருவரும் ஆர்த்திக்கு டாடா காட்டி விட்டுக் கிளம்பினர்.

Representational Image
Representational Image

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

மிகவும் அமைதியாக இருந்த பயணத்தை உடைக்க வாய் திறந்தான் மகிழ்,

“அப்புறம் ஆஷா, சேரன் என்ன சொல்றான். எதுவும் பாசிடிவ் சைன் காட்டுறானா?" என்று கேட்டு வம்பிழுத்தான்.


“வண்டிய அப்பிடி ஓரமா நிறுத்து மகிழ்” என்று ஆஷா கூற அவளின் கட்டளைக்கு இணங்கி நிறுத்தினான்.


வண்டியில் இருந்து இறங்கியவள், “ அவன் இவன்னு மரியாதை இல்லாமப் பேசுற வேலை வச்சுக்காத” என்று கூறிவிட்டு தன்னைத் தாண்டிச் சென்ற ஆட்டோவை நிறுத்தினாள்.


"ஹே… சாரி ஆஷா.. சேரர்ர்ர், என்ன சொல்றார்ர்ர்னு மரியாதையுடன் பேசுகிறேன் இனிமே” என்று மன்னிப்புக் கேட்டான்.


கோபம் சற்றும் தனியாமல் ஆட்டோவில் மீதி பயணத்தைத் தொடர்ந்தாள். மகிழ் ஆட்டோவைப் பின் தொடர்ந்து சென்றான். இறங்கும் இடம் வந்ததும் ஆட்டோ நிற்க, கட்டணத்தைக் கொடுத்து விட்டு பாட்டியின் வீடு நோக்கி நடக்க முற்பட்டவளை சற்று நிறுத்தினான் மகிழ்.

விகடனின் அதிரடி ஆஃபர்!
தற்பொழுது ரூ.800 சேமியுங்கள்! ரூ.1749 மதிப்புள்ள 1 வருட டிஜிட்டல் சந்தா949 மட்டுமே! மிஸ் பண்ணிடாதீங்க!Get Offer

“ என்ன வேணும் உனக்கு?” என்று கேட்டாள்.


அதற்கு அவன் கூறும் பதிலைக் காதில் வாங்காமல் பாட்டி வீட்டின் உள்ளே இருந்து சேரன் வெளியே வருவதைக் கண்டு அதிர்ச்சியானவள்,

“சரிசரி நீ போ. நாம நாளைக்கு ஆபீஸ்ல மீட் பண்ணலாம்” என்று பதிட்டமாகக் கூறினாள்.


“ஏன் இப்புடி பயப்படுற?” என்று திரும்பிப் பார்த்தவன், சேரனைக் கண்டு,

“அய்யோ.. சேரன் வரான்” என்றான்.

“என்ன??” என்று ஆஷா முறைக்க,

“இல்ல… இல்ல.. சேரர் வரார்ர்ர்ர்னு சொன்னேன். சேரி தாயீ நான் கெளம்புறேன். பாட்டி தாத்தாக்கு என்னோட அன்பு முத்தங்களைக் குடுத்திரு” என்று கூறிவிட்டு, தன் இருசக்கர வாகனத்தில் ராக்கெட்டாகப் பறந்தான்.

இதைப் பார்த்து முறைத்துக் கொண்டே வந்த சேரனின் பார்வையை சந்திக்காமல் தலை கவிழ்ந்த வாரே பாட்டியின் வீட்டை நோக்கி நடை போட்டாள். சற்று இருவரும் தாண்டிய பின் ஒருவரையொருவர் பார்க்காத பொழுது திரும்பிப் பார்த்து பின் புறத்தை மட்டும் கண்டுவிட்டுச் சென்றனர் எதிர்வழியில்.

“பாட்டீ… தாத்தாாாாா…!!!” என்று இருவரையும் இருகக் கட்டிக் கொண்டாள் ஆஷா.

“ஏய் வாலு.. இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்” என்று தலையை வருடினார் தாத்தா.

“ஹேப்பி பர்த்து டே” என்று பாட்டி வாழ்த்து கூறி தன் முந்தானையில் முடிந்திருந்த ஒற்றை ரூபாய் காசில் ஐந்து எடுத்துக் கொடுத்தார்.

"அவ என்ன இன்னும் சின்னக் குழந்தையா அஞ்சு ரூபா குடுக்குற?. இந்தா ஆஷாக் குட்டி” என்று ஐநூறு ரூபாயைக் கொடுத்தார் தாத்தா.

மகிழ்ச்சியோடு இருவர் கொடுத்த காசையும் வாங்கிக் கொண்டாள்.

“இரு உனக்குப் பிடிச்சப் பருப்புப் பாயாசம் செஞ்சு வச்சிருக்கேன். கொண்டு வரேன்” என்று பாட்டி உள்ளே சென்றார்.

பருப்புப் பாயசம்
பருப்புப் பாயசம்

"இப்போ தான் சேரன் வந்திட்டுப் போறான்” என்றார் தாத்தா.

“ம்…”ஐ இறக்கி வைத்தாள்.

அந்த ஒற்றை மெய் எழுத்து மிகவும் கனமாக இருந்தது தாத்தாவிற்கு.

“இந்தா கண்ணு, குடிச்சிட்டு சொல்லு எப்புடி இருக்குன்னு” என்று பாயாசத்தைக் கொடுத்தார் பாட்டி.

“நீங்க செய்து அது நல்லா இல்லாமப் போயிடுமா பாட்டி?” என்று பாயாசத்தை ரசித்து ருசித்துக் குடித்தாள்.


பாட்டியும் தாத்தாவும் ஏதோ கண்களிலேயே பேசிக் கொண்டனர். அதைக் கண்டும் காணாதது போல பாயசத்தைக் குடித்துவிட்டு, “ம்.. பாயசம் சூப்பர். குடிச்சு முடிச்சுட்டேன் . இப்போ சொல்லுங்க ரெண்டு பேரும், என்ன விஷயம்னு “ என்று கேட்டாள்.


“சரியான புத்திசாலி” என்று காதை செல்லமாகக் கிள்ளினார் தாத்தா.


“பின்ன என் பையன் கிட்ட இருந்து வந்திருக்கும் அவ அறிவு" என்று கூறி சிரித்தார் பாட்டி.


“ம்.. அப்பாவ விட்டுக் குடுக்க மாட்டீங்களே!” என்றாள் ஆஷா.

“ஹ.. ஹ.. ஹ.. “என்று பாட்டி சிரித்தார்.


“ஆஷர….” என்று தாத்தா அழைத்து, "இந்தா.. இது சேரன் உன்கிட்டக் கொடுக்கச் சொல்லி சொன்னான்” என்று கொடுத்தார்.

“என்ன இது?” என்று புரியாமல் வியப்பாக தாத்தா கொடுத்தப் பையை திறந்து, அதிலிருந்து சில பேப்பர்களை எடுத்தாள்.

“என்ன பாட்டி இது?” என்று கேட்டாள்.

“பிரிச்சுப் பாரு” என்று பாட்டி கூற ஆஷா அதைப் பிரித்துப் படிக்க ஆரம்பித்தாள்..

படிக்கப் படிக்க இதயத்தில் தீ எறிய, கண்களில் நீர் வழிந்து ஓடியது.

“ஆஷா…” என்று தாத்தா அவளுடைய தோளைத் தொட்டர்.

“தாத்தா… நான் அப்பாவப் பார்த்துட்டு வீட்டுக்குப் போறேன்” என்று எழுந்தாள்.


“ஆஷாக்குட்டி..” என்று பாட்டி தடுக்க முற்படும் பொழுது பாட்டியை தாத்தா தடுத்து, " அவ யோசிச்சு முடிவெடுக்கட்டும்.” என்று கூற, பாட்டியும் அமைதியானார்.


தாத்தா பாட்டியை அனைத்துக் கொண்டு முத்தங்களை வாங்கிக் கொண்டு தன் தந்தையைக் காணச் சென்றாள். அவளுக்கு முன் சேரன் தந்தையின் முன் நிற்பதைக் கண்டு ஆச்சர்யப்பட்டாள். சேரன் அருகில் ஆஷாவும் சேர்ந்து நின்று தந்தையின் கல்வெட்டின் முன் எரியும் தீபத்தை வெறித்துப் பார்த்தனர். சேரன் எப்பொழுது பேசத் துவங்குவான் என்று பொறுமையாகக் காத்திருந்தாள் ஆஷா.

பதினைந்து நிமிடம் கழித்து,

“ஆஷா…” என வாய்திறந்தான்..


அவன் பார்வையை நேரிட்டு எதிர்கொள்ள அவன் முன் வந்து நின்றாள்.

ஆஷாவின் கையில் தாங்கியிருந்த பேப்பர் கட்டைப் பார்த்து,

“இது….

எங்கப்பா... “ என்று ஆரம்பிக்க,

ஒற்றைப் புருவத்தை ஏற்றி பார்வையில் தீக்கணையை வீசியவளைக் கண்டவன்,

“சாரி…. நம்ம அப்பா….” என்று திருத்தி,

“உனக்குக் கொடுக்க ஆசப்பட்ட இடத்தோட பத்திரம் தான் உன் கையில இருக்கு” என்று கூறினான்.


“அப்பா எறந்து போயி பதினாழு வருஷம் ஆகுது. இவ்வளவு நாள் உன்கிட்ட சொத்து குடு, பணம் காசு குடுன்னு நான் வந்து கேட்டிருக்கேனா?" என்று கேட்டாள்.

“இல்ல….” என்று தலையாட்டி, “ ஏன்…?” என்று கேட்டான்.


“ ஒரே தாய் வயித்துல பொறந்திருந்தா நான் உன்கிட்ட சொத்துல சம அளவு பங்கு கேட்டிருப்பேன். நான் உன் பின்னாடி அலையுறது இந்த பத்திரத்துக்காக இல்ல அண்ணா. உன் பாசத்துக்காக.” என்று கூறி சேரன் கொடுத்த பத்திரத்தை இருவரின் தந்தையின் கல்லறை மேல் வைத்துவிட்டுக் கிளம்பினாள்.


பத்திரத்தை எடுத்துத் தன் மார்போடு அணைத்துக் கொண்டு தன் தந்தையின் கல்லறையை நோக்கி நின்று கொண்டிருந்தான். இன்னொரு நிழல் ஒன்று கல்லரையின் மேல் விழ, யார் என்று திரும்பிப் பார்த்தான். மகிழ் நின்று கொண்டிருந்தான். அவனைக் கண்டதும் ஏனோ ஒரு இனம் புரியாத கோபம் தோன்ற கண்கள் சிவந்தன சேரனுக்கு.


அதைக் கண்ட மகிழ், “ம்..ம்.. என்னப் பாத்ததும் உங்களுக்கு எரியுற கோபமே சொல்லுது நீங்க ஆஷா மேல வச்சிருக்குற பாசத்த. எனக்குப் பாசம் தான் பெருசுனு உங்க தங்கச்சி காட்டிட்டுப் போயிட்டா, நீங்க என்ன செய்யப் போறீங்க சேரன்?” என்று கேட்டான்.

“நீ யாருடா அதக் கேக்க?” என்று கர்ஜித்தான்.

Representational Image
Representational Image

“ம்.. சொல்றேன்..சொல்றேன்... ஒரு குடும்பத்துல தகப்பன் எறந்துட்டா, அந்த வீட்டோட மூத்த பையன் தூக்கி சுமப்பான் தங்கச்சிய. ஆஷா உங்க மேல அவளோ பாரத்தை எல்லாம் வைக்கல. அவள தங்கையா ஏத்துகிட்டு பாசம் தானே காட்டனும்னு எதிர்பார்க்குறா.. உண்மையிலயே ஆஷாவ ஏத்துக்க “தைரியம்” வேணும். உங்களுக்கு அந்த தைரியம் இருந்தா எங்க கல்யாணத்துக்கு வந்து ஆசிர்வாதம் பண்ணுங்க” என்று கூறி கல்யாணப் பத்திரிக்கையைக் கொடுத்து விட்டு, தன் மாமனாரின் கல்லறையை வணங்கி விட்டு விடை பெற்றான்.


மகிழ் சென்றதும், பத்திரிக்கையை வெறித்துப் பார்த்தபடி நின்றிருந்தான். தந்தையின் கல்லறையில் எறியும் தீபம் இன்னும் அதிகமாக சுடர் விட்டு எறிந்தது. இப்பிறப்பை ஆஷா கேட்டு வாங்கவில்லை. நடந்த விபத்தில் அவள் பாதிக்கப்பட்டவள் என்று உணர்ந்தான். ஆஷாவின் அருகில் செல்ல பயந்து, அவளை ஏற்றுக் கொள்ள பயந்து, தூரத்தில் நின்றே அவளைக் காத்து வந்தான். மகிழ் கூறிய ஒற்றை சொல்லில் ஓராயிரம் அர்த்தங்கள் உள்ளதை உணர்ந்தான், ‘ஆம் உண்மையில் ஆஷாவை ஏற்றுக் கொள்ள” தைரியம்” தான் வேண்டுமென்று.’


ஒரு மாதம் கழிந்தது…


மங்கள வாத்தியங்கள் முழங்க,

வாழை மரங்கள் வாசலில் நிற்க,

சொந்த பந்தங்கள் நிறைந்து வழிய,

ஐய்யர் மந்திரம் ஓத,

மணமகன் மகிழ் காத்திருக்க,

மணமகள் ஆஷாவை அழைத்து வந்தான் சேரன்

மணமேடைக்கு...

மலர்ந்தது ஆஷா மகிழின் புது வாழ்க்கை!

-மலர்விழி மணியம்.

விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்...

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க - my@vikatan.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்புங்கள்!

My vikatan
My vikatan
My vikatan

ஏதோ ஓர் ஊரில், எங்கோ ஒரு தெருவில் நடந்த ஒரு விஷயம்தான் உலகம் முழுக்க வைரலாகிறது. உங்களைச் சுற்றியும் அப்படியொரு வைரல் சம்பவம் நடந்திருக்கலாம்... நடந்துகொண்டிருக்கலாம்... நடக்கலாம்..! அதை உலகுக்குச் சொல்வதற்காகக் களம் அமைத்துக் கொடுக்கிறது #MyVikatan. இந்த எல்லையற்ற இணையவெளியில் நீங்கள் செய்தி, படம், வீடியோ, கட்டுரை, கதை, கவிதை என என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். ஃமீம்ஸ், ஓவியம் என எல்லாத் திறமைகளையும் வெளிப்படுத்தலாம்.