Published:Updated:

கிரைண்டர்! | My Vikatan

Representational Image

அமெரிக்காவில் நம்மூர் மிக்ஸி கிரைண்டர் இல்லாமல் காலம் தள்ளுவது கொஞ்சம் கஷ்டம். டெய்லி இட்லி தோசை இல்லாமல் நம்மால் காலம் தள்ள முடியாது. அதே நேரம், ஏதாவது ரிப்பேர் என்றால் உடனடியாக சரி செய்யவும் ஆள் கிடையாது. எல்லாம் நாம்தான் பார்க்க வேண்டும்.

கிரைண்டர்! | My Vikatan

அமெரிக்காவில் நம்மூர் மிக்ஸி கிரைண்டர் இல்லாமல் காலம் தள்ளுவது கொஞ்சம் கஷ்டம். டெய்லி இட்லி தோசை இல்லாமல் நம்மால் காலம் தள்ள முடியாது. அதே நேரம், ஏதாவது ரிப்பேர் என்றால் உடனடியாக சரி செய்யவும் ஆள் கிடையாது. எல்லாம் நாம்தான் பார்க்க வேண்டும்.

Published:Updated:
Representational Image

வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்த கட்டுரையில் இடம் பெற்றுள்ள கருத்துக்கள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துக்கள். விகடன் தளத்தின் கருத்துக்கள் அல்ல. - ஆசிரியர்

"என்னங்க, கொஞ்சம் இங்க வரீங்களா?"

இதை கேட்டாலே எல்லா புருஷன்களுக்கும் கொஞ்சம் பகீர்னு தான் இருக்கும். எனக்கும் அப்படிதான் இருந்தது. "என்ன வேணும்?" - ஈனஸ்வரத்தில் கேட்டேன். "ஒன்னுமில்ல , கிரைண்டர் ஓட மாட்டிங்குது"

"பிளக்-ல போட்டியா" - கேட்டதுக்கு அப்பறமாத்தான் நாக்குல சனியோன்னு தோன்றியது. அவள் முறைப்பை கவனிக்காதபடியே, "இதோ வந்து பாக்கிறேன்" என்றேன்.

அமெரிக்காவில் நம்மூர் மிக்ஸி கிரைண்டர் இல்லாமல் காலம் தள்ளுவது கொஞ்சம் கஷ்டம். டெய்லி இட்லி தோசை இல்லாமல் நம்மால் காலம் தள்ள முடியாது. அதே நேரம், ஏதாவது ரிப்பேர் என்றால் உடனடியாக சரி செய்யவும் ஆள் கிடையாது. எல்லாம் நாம்தான் பார்க்க வேண்டும். இல்லா விட்டால் இந்தியன் ஸ்டோர்ஸிலையோ ஆன்லைன்-லியோ வாங்க வேண்டும். எதுவும் சட்டுனு நடக்கிற வேலை இல்லை. இப்போதைக்கு இருக்கும் ஒரே வழி நாம் களத்தில் இறங்கினால் தான் உண்டு.

நமக்கு தெரிந்த ஒரே எலக்ட்ரிகல் விஷயம் சுவிட்ச் போட்டா வேலை செய்யும், இல்லாட்டி இல்லை. இதை வைத்து எவ்வளவு நேரம் தான் ஒப்பேத்த முடியும்?

இருந்தாலும் எல்லாம் தெரிஞ்ச மாதிரியே முகத்தை வைத்துக் கொண்டு கிரைண்டரையே உத்துப் பார்த்தேன். "இப்படியே பார்த்துகிட்டே இருந்தா சரி ஆகிடுமா?" என்றாள். நான் என்ன பண்ணாலும் சரி ஆகாது என்பது அவளுக்கு தெரியாது. "சரி, நாம் படித்த எல்லா வித்தையும் இறக்கி விட வேண்டியது தான்" என முடிவு செய்து ஸ்க்ரூ ட்ரைவரை எடுத்து வேலையை ஆரம்பித்தேன்.

முதலில் கிரைண்டரில் ஸ்க்ரூ எங்கே இருக்கிறது என்று கண்டுபிடிக்கவே 10 நிமிடமாகி விட்டது. பாவி அதை ஒரு ரப்பர் வைத்து மூடி / ஒளித்து வைத்து இருக்கிறான். வெளியே தெரிந்தால் அழகாக இருக்காதாம்! ரணகாதகன்!

ஒரு வழியாக 4 ரப்பர் மூடியையும் எடுத்து ஒவ்வொரு ஸ்க்ரூவாக கழட்ட தொடங்கினேன். அதற்குள்ளே ஸ்டேட்டஸ் அப்டேட் கேட்டு குரல் வந்து விட்டது. IT இல் வேலை செய்பவர்களுடைய சுபாவம் அது. ஒவ்வொரு நிமிடத்துக்கும் அப்டேட் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பார்கள். நான் மட்டும் சளைத்தவனா? "Still working on it" என்று வழக்கமான அப்டேட்டை கொடுத்து விட்டு அடுத்து என்ன செய்யலாம் என்று யோசிக்க ஆரம்பித்தேன்.

Representational Image
Representational Image

சரி ஸ்க்ரூவை கழட்டினால் எதாவது ஒன்று லூசாக வேண்டுமே, ஆனதா என்று பார்க்கலாம் என முடிவு செய்து லேசாக இங்கே அங்கே ஆட்டியதில் ஒரு பிளாஸ்டிக் தட்டு போன்ற பகுதி "பொத்" என கீழே விழுந்தது. என் முகத்தில் வெற்றி பெருமிதம்! அந்த அஹங்காரத்தில் தட்டோடு சேர்த்து விழுந்த மற்ற பாகங்களை கவனிக்க தவறியது என் போறாத நேரம் தான்.


இருந்தாலும் எதோ ஒரு progress இருக்கிறதே என்ற சந்தோஷத்தில் நானே அப்டேட் கொடுக்கலாமா என நினைத்து, உடனே அந்த நினைப்பை அழித்தேன். இதை அடுத்த அப்டேட் கேட்கும் போது உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளலாம். இதுவும் IT இல் வேலை பார்ப்பவர்களின் ஒரு யுக்தி தான்.


இப்போது கீழே விழுந்தவற்றை எல்லாம் எடுத்து ஒரு இடத்தில் குமித்து வைக்கும் போதே அடுத்த ஸ்டேட்டஸ் அப்டேட் request ....வரவில்லை. அதற்கு பதிலாக ஆளே வந்து விட்டாள். உடனே வராத வேர்வையை துடைப்பதுபோல் பாவனை செய்து கொண்டே, "போய் தேங்காய் எண்ணையும் ஒரு அழுக்கு துணியும் கொண்டு வா" என்றேன்.


"எதுக்கு?"


"அப்பதானே நீ இங்க இருந்து போவ", என சொல்ல நினைத்தாலும் "கிரைண்டர் துரு பிடிச்ச மாதிரி இருக்கு, அதான்" என்றேன்.

அடுத்த 2 நிமிடத்தில் எண்ணையும் என் பழைய பனியனும் வந்தன. பழைய பனியனை பாசத்துடன் பார்த்தபடியே கிரைண்டரை இங்கும் அங்கும் துடைத்தேன். கண்ணாடியை திருப்பினால் ஆட்டோ எப்படி ஓடுமோ அது போல தேங்காய் எண்ணை போட்டு கிரைண்டரை பழையபடி மூடி வைத்தால் அது ஓடும் என்பதுதான் என அதிகபட்ச அறிவாக இருந்தது.


பிறகு எல்லா பாகங்களையும் வைக்க வேண்டிய இடத்தில் வைத்து ஸ்க்ரூக்களை மாட்டி, மறக்காமல் ரப்பர் மூடியை வைத்து மூடினேன். (இது ஒன்னு தான் குறைச்சல்!).


எல்லாம் முடிந்தது என்று பார்த்தால் கீழே 2 குட்டி ஸ்க்ரூக்களும் ஒரு ஸ்பிரிங்கும் கிடந்தன.


என்னடா இது மதுரைக்கு வந்த சோதனை என யோசிக்கும் போதே "எந்த அளவுக்கு முடிச்சு இருக்கீங்க?" என்ற குரல் கேட்டது.


"பாதி வேலை முடிஞ்சது!"


"அப்படியா?"

விகடனின் அதிரடி ஆஃபர்!
தற்பொழுது ரூ.800 சேமியுங்கள்! ரூ.1749 மதிப்புள்ள 1 வருட டிஜிட்டல் சந்தா949 மட்டுமே! மிஸ் பண்ணிடாதீங்க!Get Offer

"ஆமாம், இப்ப ஆஃப் பண்ணா ஆஃப் ஆகிடும். ஆனா ஆன் பண்ணா மட்டும் தான் வேலை செய்யாது. அதான் சொன்னேன், ஒரு 50% வேலை முடிஞ்சது.". (இதுவும் IT -இல் அப்டேட் கொடுக்கும் ஒரு வழி தான்.)


அங்கிருந்து மறு பேச்சில்லை.


ஒரு 20 நிமிடம் கழித்து ஒரு வழியாக எல்லா பாகங்களையும் உள்ளே வைத்து தள்ளி மூடி விட்டு எழுந்து நின்றேன்.


"வேலைய முடிச்சிடீங்க போல" என்று மனைவியின் குரல் கேட்டது.


"ஆமாம்"


"என்ன பிரச்சினை?"


"ஒண்ணுமில்லை. அழகுக்காக 4 ரப்பர் மூடி கொடுத்தவன் எக்ஸ்ட்ராவா 2 ஸ்க்ரூவையும் வைச்சிருக்கான். அதான்"


"எக்ஸ்ட்ராவா????"


"ஆமாம்!"


"நம்ப முடியலையே?"


"இதோ பாரு"


"எனக்கு என்னமோ சந்தேகமா இருக்கு!"


"நல்லா பாரு, இது ஸ்க்ரூ தான்"


"அது இல்ல..." என்று ஏதோ சொல்ல வந்தவள், என்ன நினைத்தாளோ சட்டென்று நிறுத்தி, "சரி, இப்ப கிரைண்டர் வேலை செய்யுமா?" என்று கேட்டாள்.


"ஹி..ஹி.. ராஜா கைய வெச்சா...." என சொல்லும்போதே அவள் கிரைண்டரை எடுத்துக் கொண்டு போய் விட்டாள்.


உடனே நான் போன்-ஐ எடுத்து "ஒரு ஆபீஸ் கால் இருக்கு " என

அந்த இடத்தை விட்டு நழுவினேன்

ஒரு 2 நிமிடத்தில் கிச்சனில் இருந்து நம்ப முடியாத ஒரு குரல் கேட்டது.


"நீங்க ரொம்ப கெட்டிக்காரர் தாங்க"

Representational Image
Representational Image

இது போன்ற வார்த்தைகளை கேட்பதே அபூர்வம். அதனால், மறுபடியும் கேட்க ஆசைப்பட்டு "என்ன சொன்ன, சரியா கேட்கல..." என்றேன்.

"எப்ப பாரு போனையே நோண்டிக்கிட்டு இருந்தா எப்படி கேட்கும்? "

"சரி சரி, அதை விடு. கிரைண்டர் வேலை செய்யுதா இல்லையா அதை சொல்லு"

"வேலை செய்யற மாதிரி தான் இருக்கு. எப்படிங்க சரி செஞ்சீங்க??"

"தொழில் ரகசியத்தை எல்லாம் கேட்க கூடாது, சரியா?"

"பொல்லாத தொழில் ரகசியம். நீங்களே வெச்சுக்கோங்க ஒங்க ரகசியத்த" என்று சொன்னாலும் அதில் ஒரு பெருமை பொங்கி வழிவது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனியாக எனக்கு தெரிந்தது.

அப்பாடா, ஒரு வழியாக எப்படியோ சமாளித்தாகி விட்டது என நினைத்துக் கொண்டு இருக்கும் போதே மறுபடியும் ஒரு குரல் - "என்னங்க, கிரைண்டர் ஓடுது"

ஏற்கனவே கேட்ட குரலுக்கும் இப்போது கேட்கும் குரலுக்கும் ஏதோ ஒரு வித்தியாசம் தெரிந்தாலும் அதை கவனிக்கும் மன நிலையில் நான் இல்லை.

"சரிம்மா, எத்தனை தடவை தான் என்னை புகழ்ந்துகிட்டே இருப்ப"

"அட நீங்க வேற, இங்க வந்து பாருங்க, அப்ப புரியும்"

அப்போது தான் குரலில் இருந்த வித்தியாசத்தை உணர்ந்தேன். ஆணவத்தில் இருப்பவர்களுக்கு உண்மை தெரியாது என்பதற்கு இது ஒரு சாட்சி. (கதையில் நீதி சொல்லவே இல்லை என்பவர்களுக்காக!).

போய் பார்த்தால் கிரைண்டர் "ஓடிக்" கொண்டிருந்தது. ஆமாம், இங்கே வைத்த கிரைண்டர் ஒரு 2 அடி தள்ளி இன்னும் எங்கே நகரலாம் என பார்த்துக்கொண்டு இருந்தது.

"என்ன ஆச்சு?"


"தெரியல. என்ன செஞ்சு வெச்சீங்க??"


"நீதானே கிரைண்டரை ஓட வைக்கணும்னு சொன்ன...அதான்...." என்று ஒரு அசட்டு மழுப்பல் மழுப்பினாலும் எனக்கும் கொஞ்சம் பகீர் என்று தான் இருந்தது.


இது என்னடா ஒரு வம்பாக போய்விட்டது, தவழ ஆரம்பித்த குழந்தை இங்கும் அங்கும் போய்க்கொண்டே இருக்கும், அதை அப்பப்போது தூக்கி தொட்டிலில் போடுவார்களே அதுபோல இரண்டு நிமிஷத்துக்கு ஒருமுறை இந்த கிரைண்டரை தூக்கி பிளக் பக்கத்தில் வைக்க வேண்டி இருக்கிறது. இல்லாவிட்டால் "பிச்சிகிட்டு" போய் விடும் போல இருக்கிறதே என்று பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன்.


அப்போது தான் அந்த 2 குட்டி ஸ்க்ரூக்களும் ஒரு ஸ்பிரிங்கும் என்னை பார்த்து சிரித்தன. இப்போ புரிந்தது எனக்கு. ஒருவேளை அவைகள்தான் ஓடாமல் இருக்க வைக்குமோ?

இனிமேலும் சமாளிக்க என்னால் முடியாது என தெரிந்தது. எனவே IT-யின் கடைசி டெக்னீக்கை எடுத்து விட்டேன். (ஒரு பிரச்சினையை சரி செய்ய முடியவில்லை என்றால், அதற்கு பதிலாக ஒரு மாற்று வழியை சொல்ல வேண்டியது. மாற்று வழி பிடிக்கவில்லை என்றால் உடனே பிரச்சினையை பெரிதாக சொல்லி பயமுறுத்த வேண்டியது.)

"இதோ பாரு, இன்னொரு தடவ நான் எல்லாத்தையும் கழட்டி மாட்டினா இந்த கிரைண்டர் வேலை பாக்குமா இல்லையானு தெரியாது. கிரைண்டர் இல்லாம ஒரு வாரத்துக்கு இட்லி தோசைக்கு என்ன பண்ணுவோம்? என்னை கேட்டா கிரைண்டரை கீழ வெச்சு அத சுத்தி நல்லா வெய்ட்டா நாலு பாத்திரத்தை வை. கிரைண்டர் ஓட நினைத்தாலும் ஓட முடியாது. இப்படியே கொஞ்ச நாள் “ஓட்டுவோம்” (no pun intended!). அதுக்குள்ளே இன்னொரு கிரைண்டரை ஆன்லைன்-ல வாங்கலாம். என்ன சொல்ற?" என்றேன்.

ஒரு முறைப்போடு, "வேற வழி?" என்றவள், "கொஞ்சம் பக்கத்தில இருந்து ஓடற கிரைண்டரை ஓடாம பாத்துக்கோங்க" என்று பொறுப்பை என தலையில் கட்டி விட்டாள்.

அடுத்த இரண்டு மணி நேரத்துக்கு நானும் கிரைண்டரும் "ஓடிப்பிடிச்சு" விளையாண்டு முடித்தோம் (வெற்றி எனக்கே!!) . அதற்குள் மனைவி என்மேல் பரிதாபப்பட்டு ஆன்லைனில் ஒரு கிரைண்டரை தேர்வு செய்து வைத்து இருந்தாள். பிறகு அந்த புது கிரைண்டர் வீட்டுக்கு வந்ததும், பழைய கிரைண்டரை கடாசி விட்டதுமாக இந்த கதை ஒரு முடிவுக்கு வந்தது.

-எல். ஸ்ரீராம்

விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்...

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க - my@vikatan.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்புங்கள்!

My vikatan
My vikatan
My vikatan

ஏதோ ஓர் ஊரில், எங்கோ ஒரு தெருவில் நடந்த ஒரு விஷயம்தான் உலகம் முழுக்க வைரலாகிறது. உங்களைச் சுற்றியும் அப்படியொரு வைரல் சம்பவம் நடந்திருக்கலாம்... நடந்துகொண்டிருக்கலாம்... நடக்கலாம்..! அதை உலகுக்குச் சொல்வதற்காகக் களம் அமைத்துக் கொடுக்கிறது #MyVikatan. இந்த எல்லையற்ற இணையவெளியில் நீங்கள் செய்தி, படம், வீடியோ, கட்டுரை, கதை, கவிதை என என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். ஃமீம்ஸ், ஓவியம் என எல்லாத் திறமைகளையும் வெளிப்படுத்தலாம்.