Published:Updated:

ஹேப்பி ஹோம் மேக்கர்..! - சிறுகதை #MyVikatan

Representational Image
Representational Image ( Ketut Subiyanto from Pexels )

மிகவும் புத்துணர்ச்சியோடும், பாட்டோடும் துவங்கிய நாளை வேணியின் வார்த்தைகள் எவ்வளவு எளிதாக நசுக்கியதை எண்ணி மனம் நொந்தது பாக்யாவிற்கு. எப்பொழுது வேணியிடம் உரையாடினாலும் ‘பாக்யா சும்மா இருக்கிறார்’ என்ற வாக்கியத்தை சொல்லி விடுவார் வேணி...

பொறுப்புத் துறப்பு: இந்தக் கட்டுரை, வாசகரின் படைப்பு. கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தகவல்களுக்கும் கருத்துகளுக்கும் அதன் ஆசிரியரே பொறுப்பாவார். கட்டுரை சம்பந்தமாக உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இருந்தால், my@vikatan.com-க்கு மின்னஞ்சல் அனுப்புங்கள்!

“எனிக்கு மோளே...ஸ்கூலுக்கு நேரமாச்சு” என்று தன் மகள் சிந்துவை எழுப்பினார் பாக்யா.


“அப்பு எழுந்துட்டானா?” என்று கேட்டுக்கொண்டே வந்தார் பாக்யாவின் கணவர் விஜய்.


“இன்னும் இல்லங்க. ப்ளீஸ் அவன எழுப்பிக் கிளப்புங்க.’ என்றார் பாக்யா.

விஜய்யும் பாக்யாவும் ஒரே ஐடி கம்பெனியில் பணிபுரியும் பொழுது காதலித்து திருமணம் செய்துகொண்டவர்கள். பாக்யா கேரளாவைச் சேர்ந்தவர். அதனால் தமிழும் மலையாளமும் கலந்து பேசுவார். விஜய் தமிழகத்தை சேர்ந்தவர். விஜய்க்குத் தாய் தந்தை இல்லை. அவருடைய பாட்டியின் பாதுகாப்பில் வளர்ந்தவர். அதனால் பாட்டியை தன்னோடு வைத்து கவனித்து வருகிறார்.

“பாட்டிக்குக் காப்பி குடுத்தியா?”என்று கேட்டார் விஜய்.

“அவங்களுக்கு நேரமே பசி,அதனால இட்லியே கொடுத்துட்டேன் சாப்பிட” என்றார்.

தன் பிள்ளைகளை எழுப்பி விட்டுவிட்டு வாசல் தெளித்துக் கோலம் போட வெளியே சென்றார். பாட்டென்றால் உயிர் பாக்யாவிற்கு.அனைத்து வேலைகளையும் பாடிக் கொண்டே தான் செய்வார்.

“மலரே நின்னேக் காணாதிருந்நாள் …..” என்ற மலையாளப் பாடலை பாடிக்கொண்டே கோலம் போட்டுக் கொண்டிருந்தார். அதைக் கேட்டுக்கொண்டே செய்தித்தாள் வாசித்துக் கொண்டிருந்தார் பாட்டி. அப்போது பக்கத்து வீட்டு வேணி,அவசர அவசரமாக வேலைக்குச் செல்ல வெளியே வந்தார். தன் கணவரோடு காரில் ஏறும் முன் தன் மகளிடம் திரும்பி,

“ரீத்து... சமத்தா சாப்பிட்டு ஸ்கூலுக்குக் கிளம்பு. மறக்காம வீட்ட பூட்டிட்டுப் போ” என்றார்.


வேணியிடம் இருந்து நழுவி விடலாம் என்று திரும்பும்பொழுது,

“என்னங்க பாக்கியா? இவ்வளவு லேட்டா கோலம் போடுறீங்க?” என்று கேட்டார்.

“ஆமாம்.. கொஞ்சம் தூங்கிட்டேன்.” என்றார் பாக்யா.


“உங்களுக்கு என்னங்க, வீட்ல சும்மா இருக்கீங்க. எப்ப வேணாலும் எழுந்திருக்கலாம். சரிங்க நாங்க கிளம்புறோம்.” என்று தன் கணவருடன் சென்றுவிட்டார்.


வேணியின் பதில் பாக்யாவின் மனதை நறுக்கென வெட்டியது. முகம் வாடித் திரும்பிய பாக்யாவை பாட்டி அழைத்து,


“அவ கெடக்குறா. வேலைக்கு போற ஆணவம் அவளுக்கு. நீ கண்டுக்காத. போயி பிள்ளைகள ஸ்கூலுக்குக் கெளப்பு. மத்தியான சமையலுக்கான காய்கறிகள கொண்டு வாமா வெட்டித் தாரேன் .”என்றார்.

“சரி பாட்டி மா” என்று வருத்தமாக உள்ளே சென்றார் பாக்யா.

Representational Image
Representational Image
Pexels

மிகவும் புத்துணர்ச்சியோடும், பாட்டோடும் துவங்கிய நாளை வேணியின் வார்த்தைகள் எவ்வளவு எளிதாக நசுக்கியதை எண்ணி மனம் நொந்தது பாக்யாவிற்கு. எப்பொழுது வேணியிடம் உரையாடினாலும் ‘பாக்யா சும்மா இருக்கிறார்’ என்ற வாக்கியத்தை சொல்லி விடுவார் வேணி. அதனாலயே அதிகம் பேச்சு வைத்துக் கொள்ள மாட்டார் வேணியிடம்.

“அம்மே... டிபன் ரெடியா?”என்று கேட்டுக்கொண்டே வந்தனர் சிந்துவும் அப்புவும்.

“ரெடியாகி மோளே. நான் ஊட்டி விடுறேன். நீங்க ரெண்டு பேரும் ஷூ போடுங்க “ என்று ஊட்டி விட்டார்.

ரீத்து உணவு அருந்தி விட்டு, ஸ்கூல் பேக்கை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டைப் பூட்டி விட்டு கேட்டைத் திறந்தாள்.


“சரிமா நாங்க கிளம்புறோம்” என்று தன் ஆபீஸ் பேக்கை எடுத்துக்கொண்டு வந்தார் விஜய்.


“பாட்டி கிட்ட சொல்லிட்டு கிளம்புங்க மூணு பேரும்” என்றார் பாக்யா.

பாட்டியிடம் இருந்து முத்தம் வாங்கிக் கொண்டு விடைபெற்றனர் மூவரும். தன் காரில் ஏறும் பொழுது வேணியின் மகளை அவள் வீட்டு கேட்டில் கண்டு சற்று நின்றார் விஜய்.


“ரீத்து ...வரியா மா அங்கிள் டிராப் பண்றேன்”என்று கேட்டார்.

தயக்கத்தோடு பாக்யாவைப் பார்த்தாள் ரீத்து.

“போ மோளே… ஒரே ஸ்கூல் தான சிந்து-அப்பு கூட பேசிட்டே போடா” என்றார் பாக்யா.


“வா ரீத்து…”என்று சிந்துவும் அப்புவும் ஒருமித்தமாக அழைக்க, உற்சாகமாக ஏறிக்கொண்டாள்.

அவர்களை வழியனுப்பி விட்டு உள்ளே செல்லும் பொழுது பாட்டி பாக்யாவிடம்,

“ஏன் மா, வேணி உன்னய அப்படி காயப்படுத்துறா உன்னால எப்படி அவ பொண்ணு கிட்ட இவ்வளவு பாசமாக இருக்க முடியுது??!!” என்று வியந்து கேட்டார்.

“பாட்டி மா, குழந்தைங்க என்ன தப்பு பண்ணிச்சு. இப்போ இருந்தே அதுங்க மனசில வெறுப்ப விதச்சா எப்படி நல்ல பிள்ளைங்களா வளரும்?. அதுவும் வேணி வேலைக்குப் போனதும் அந்த குழந்தை எல்லாத்தையும் தானாவே செஞ்சுட்டு கெளம்புறா. பத்து வயதிலேயே அந்த தனிமை ரொம்ப கொடுமையானது. அந்த வழிய நானும் அனுபவிச்சிருக்கேன் பாட்டிமா. என்ன கஷ்டம் இப்போ, ஒரே ஸ்கூல், சிந்துவோட கிளாஸ்லையே தான் படிக்குறா. ஒன்னா போகட்டும். இல்லன்னா ரீத்து தனியா தான் நடந்து போகணும். “என்றார் பாக்யா.

கார்ப்பரேட்.. கதிர்.. காதல்! - சிறுகதை #MyVikatan

“சரி.. ஒரு காபி போட்டு தர்ரியா மோளே?”என்று சிரித்துக் கொண்டே பாட்டி கேட்டார்.

“தரேன் மோளே!”என்று சிரித்து பாட்டியின் கன்னத்தைக் கிள்ளி விட்டு உள்ளே சென்றார் பாக்யா.

ஐந்து நிமிடத்தில் பில்டர் காபியோடு வந்தார். காப்பியை வாங்கிக் கொண்டு பாட்டி,

“பாக்கி.. இங்க பாரேன் ஏதோ கம்ப்யூட்டர் வேலை வாய்ப்பு விளம்பரம்” என்று செய்தித்தாளைக் காட்டினார்.

“பாட்டி நான் வேலைக்குப் போனா உங்களயும் புள்ளைங்களயும் யார் பார்த்துப்பா?” என்று கேட்டார் பாக்யா.

“என்ஜினீயரிங் படிச்சிட்டு உனக்குக் கஷ்டமா இல்லயா வீட்டுல இருக்க?” என்று கேட்டார்.

“கண்டிப்பா இருக்கு. ஆனா அதவிட எனக்கு என் குடும்பம் தான் முக்கியம். பெருசா எனக்கு சொத்து சேர்க்க ஆசை இல்ல. என் பிள்ளைகளுக்கு பாதுகாப்பா, சத்தான சாப்பாடு செஞ்சு கொடுத்து, ஆரோக்கியமா வளர்க்கனும். சிந்து பிறந்தப்ப,நான் அவள டே கேர்ல விட்டுட்டு வேலைக்குப் போறேன்னு சொன்னப்ப, விஜய் சொன்னது இன்னும் என் காதில ஒலிக்குது” என்றார் பாக்யா.

“என்ன சொன்னான்?” என்று கேட்டார்.


“நாம அவங்கள இப்ப டே கேர்ல விட்டா பின்னாடி அவங்க நம்மள டே கேர்ல விட்டுடுவாங்கனு” என்றார் பாக்யா.

Representational Image
Representational Image
RODNAE Productions from Pexels

“ஹ..ஹ..ஹ.. சரியா சொன்னான் போ” என்றார் பாட்டி.


“அதுக்காக டே கேர்ல விட்டுட்டு போறவங்க தப்பு பண்றாங்கன்னு சொல்லல. அவங்களும் தன் பிள்ளைங்களுக்காக தான் வேலைக்குப் போறாங்க. எனக்கு பெரிய கனவில்ல பாட்டி. எதிர்பார்க்கிறது ஆசைப்படுறது அளவா இருக்கும் போது மனசுக்கும் கஷ்டமா இல்ல. எனக்கு என்ன வேணும்ன்றதுல நான் தெளிவா இருக்கேன். அதுக்காக மத்தவங்கள நான் தப்பு சொல்லல என்னுடைய அபிப்ராயம் இது.” என்றார் பாக்யா.

“விஜய் ரொம்ப கொடுத்து வச்சவன் மா” என்றார் பாட்டி.

மாலை 4 மணி…

சிந்துவும் அப்புவும் பள்ளி முடிந்து விஜய் அழைத்து வந்தார்.


“அம்மே.. உளுந்து வடையா??!!” என்று மோப்பம் பிடித்தபடி வந்தான் அப்பு.


“ஆமா டா குட்டா..” என்றார் பாக்யா.


“வாங்க முதல்ல போயி கை கால் கழுவி ஃபெரஷ் ஆகி வரலாம்.”என்றார். விஜய்.

“ஓகே அச்சா” என்று இருவரும் பறந்தனர்.

கை கால் முகம் அலம்பி விட்டு வந்து, உடனே வடையை சாப்பிட அமர்ந்தனர்.

“அம்மா ரீத்துவுக்கும் தரலாமா?” என்று சிந்து கேட்டாள்.

“கண்டிப்பா மோளே.. நான் போயி கொடுத்துட்டு வரேன். நீ ஹோம் வர்க் செய்ய ஆரம்பி” என்று கூறிவிட்டு, வடையை ஒரு கிண்ணத்தில் எடுத்துச் சென்றார்.

அப்பொழுது வேணியும் வேலையை விட்டு வந்தார்.

“என்ன பாக்கியா இது?” என்று வேணி கேட்டார்.

“வடை சுட்டேன். அதான் ரீத்துவுக்கும் தரலாம்னு கொண்டு வந்தேன்.” என்றார் பாக்யா.


“ரொம்ப தேங்க்ஸ்ங்க பாக்கியா. நீங்க வீட்ல சும்மா இருக்கிறதுனால பலகாரம் எல்லாம் செய்ய முடியுது. எனக்கு இதுக்கெல்லாம் நேரமே இல்ல” என்று அலட்டிக் கொண்டார் வேணி .

கடும் கோபத்தோடு மனதில் எழுந்த வார்த்தைகளை கொட்டி விடாமல், தொண்டைக் குழியிலேயே புதைத்து, வடையைக் கொடுத்துவிட்டு அமைதியாக வீட்டிற்குத் திரும்பினார்.

பாக்யா முகம் வாடி வருவதைக் கண்டு விஜய், “என்னம்மா ஆச்சு?” என்று கேட்டார்.

“சில மனுஷங்க பாம்பு மாதிரி, எவ்ளோ தடவ சட்டை உரிச்சாலும் விஷத்தன்ம போகாது” என்று கூறினார்.


“சரி விடுமா.. வா நாம கேரம் போர்டு விளையாடலாம்.” என்று விஜய் பாக்யாவை குஷியாக்கினார்.

இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பாட்டி வேணியிடம் சென்று,

“வேணி உன்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்” என்றார்.

“சொல்லுங்க பாட்டி.” என்றார் வேணி.

“அம்மாடி, நீ தெரியாமப் பேசுறியா இல்ல வேணும்னே அவளக் காயப்படுத்தனும்னு சொல்றியான்னு தெரியல. வேலைக்குப் போறதும் போகாததும் அவங்கவங்க இஷ்டம். ஒவ்வொருவருக்கும் வெவ்வேறு வகையான தேவைகள்.அதை நோக்கி ஓடுறோம். அவ இருந்த வேலைய தன் பிள்ளைகளுக்காக விட்டுட்டு வாழ்றா. எப்ப நீ அவகிட்ட பேசினாலும் சும்மா இருக்கே சும்மா இருக்கேன்னு சொல்ற. அந்த வார்த்த அவள ரொம்ப காயப்படுத்துது. நீ அவள எவ்வளவு காயப்படுத்தற, அவ உன்ன ஒரு நாளாவது மனம் கோணுற மாதிரி பேசி இருப்பாளா.’ மத்தவங்க மாதிரி பணம் பெருசுனு புள்ளைங்கள டெகேர்ல விட்டுட்டு போக மனசில்ல எனக்கு’ன்னு சொன்னா நீ எங்க கொண்டு போய் மூஞ்சியை வச்சுப்ப. எல்லா உறவுகளுக்கிடையேயும் கோடு இருக்கணும். அத தாண்டிப் போயி அவ முடிவுகள விமர்சனம் செய்யுறது தப்பு. அவ உன் பொண்ணையும் சேர்த்துதான் அப்பப்போ கவனிச்சுக்குறா. நன்றியோடு இல்லன்னாலும் வார்த்தையால என் பேத்தியக் காயப்படுத்தாத.நல்ல மனுஷங்கள உன் வாழ்க்கையில தக்க வச்சுக்கனும்னா எண்ணமும் பேச்சும் சுத்தமா இருக்கணும். நான் வரேன்” என்று கூறி விட்டு வீட்டிற்குத் திரும்பினார்.

கடும் கோபம் வந்தது வேணிக்கு. அதே வேகத்தில் தன் வீட்டின் உள்ளே சென்று,வடையை தூக்கி எறிந்து விட்டு,

“என்ன சொல்லிட்டேன்னு அந்தப் பாட்டி இப்படி எல்லாம் பேசுது. உன்ன என்னடி சிந்துவோட அம்மா பாத்துக்கிறாங்க. உனக்கு நான் எல்லாம் செஞ்சு வச்சுட்டு தான போறேன்.” என்று கோபத்தோடு கேட்டார்.

பயந்துபோன ரித்து பதிலை தொண்டையிலேயே அடக்கி வைத்து அமைதியாக நின்றாள்.

“இனிமே அங்க போனன்னா பாரு” என்று மிரட்டினார்.

அடுத்த நாளிலிருந்து விளையாடக் கூட செல்லவில்லை ரீத்து.

ஒரு வாரம் இப்படியேக் கழிந்தது.

வழக்கம் போல் பள்ளி முடிந்து வீட்டிற்கு வந்தனர் சிந்துவும் அப்புவும். அவர்களை வீட்டில் விட்டுவிட்டு விஜய்,

“நான் ஒரு ப்ரெண்ட பார்த்துட்டு ஒரு மணி நேரத்தில வந்துடறேன் மா” என்று சென்றார்.

“என்னடா இப்படி வேர்த்து ஒழுகி வந்திருக்கீங்க. போய் குளிச்சுட்டு வாங்க ரெண்டு பேரும்.” என்றார் பாக்யா.

பாக்யாவின் சொல் பேச்சைக் கேட்டு உள்ளே சென்றனர் இருவரும். பாக்யா வராண்டாவில் அமர்ந்து பாட்டியுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

Representational Image
Representational Image

பத்து நிமிடம் கழித்து,

“அம்மாாாாாா………..” என்று அலறும் சத்தம் கேட்டு,

“என்னாச்சு மோளே.......!!!”என்று பதறியபடி ஓடினார் பாக்யா.

“குளிக்க சுடுதண்ணி வச்சேன். அத எடுக்கும் போது, கால்ல கொட்டிட்டேன்.” என்று அழுதபடி கூறியவளை தூக்கிக்கொண்டு வெளியே ஓடினார் பாக்யா.

“என்னம்மா ஆச்சு?” என்று கேட்டார் பாட்டி பதறியபடி.

“சுடுதண்ணியக் கால்ல ஊத்திக்கிட்டா. எப்படி கொப்புளுச்சு இருக்குன்னு பாருங்க பாட்டி” என்று கூறி அழுதார் பாக்யா.

“எங்கள யாரையாவது கூப்பிட கூடாதா சாமி?” என்று பாட்டி கேட்டார்.

பதில் எதுவும் கூற முடியாமல் வலியால் அழுது கொண்டிருந்தவளை பாட்டியிடம் விட்டுவிட்டு,

“நான் போய் ஒரு ஆட்டோ கூட்டிட்டு வரேன்” என்று ஓடினார் பாக்யா.

ஐந்து நிமிடத்தில் ஆட்டோவில் வந்து,

“பாட்டி நான் விஜயா க்ளீனிக்குக் கூட்டிட்டுப் போறேன். நீங்க அவ அப்பாக்கு போன் பண்ணி சொல்லிடுங்க” என்றார் பாக்யா.

மருத்துவமனையை அடைந்ததும் நர்ஸிடம் நடந்ததைக் கூற அவருக்கு கோபம் வந்தது,

“இப்படித்தான் சின்னப் பொன்ன சுடுதண்ணிய எடுக்க வைக்குறதா மா?” என்று கேட்டார்.

பாக்யா பதில் கூறாமல் அமைதியாக இருந்தார்.

காயத்தை சுத்தம் செய்து மருந்து வைப்பதற்குள் வலி தாங்க முடியாமல் “அம்மாாாாாா... ரொம்ப வலிக்குது.” என்று அழுதுகொண்டே இருந்தாள்.

சட்டென கதவைத் திறந்து அழுதுகொண்டே உள்ளே வந்தார் வேணி,

“ரீத்து என்னடா ஆச்சு?” என்று.

“குளிக்க சுடுதண்ணி வச்சிருக்கா. அத எடுக்கும் போது கால்ல கொட்டிக்கிட்டா.அலறல் சத்தம் கேட்டு ஓடிப்போய் பாத்தேன். நீங்க வர்ற வரைக்கும் அவ வலி தாங்க மாட்டான்னு நானே அவள ஹாஸ்பிடலுக்குக் கூட்டிட்டு வந்துட்டேன்.” என்றார் பாக்கியா.

“உங்க பொண்ணு இல்லயா இது?”என்று நர்ஸ் கேட்டார்.

“என் பொண்ணு மாதிரிதான்” என்றார் பாக்யா.

கண்ணீருடன் பாக்யாவைக் கட்டியணைத்து,

“ தேங்க்ஸ் பாக்யா” என்றார் வேணி.

யாரேனும் பெரியவர்கள் பாதுகாப்பாக குழந்தைகளுடன் இருக்க வேண்டும் என்கின்ற அவசியத்தை உணர்ந்தார் வேணி. தன் தவறை உணர்ந்து அன்றிலிருந்து யாரையும் காயப்படுத்தாமல் நல்ல தோழியாக மாறினார். ரீத்துவைப் பார்த்துக் கொள்ள தன் அம்மாவை வர வைத்தார்.

- மலர்விழி மணியம்

விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்...

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க இங்கே க்ளிக் செய்க https://www.vikatan.com/special/myvikatan/

My Vikatan
My Vikatan

ஏதோ ஓர் ஊரில், எங்கோ ஒரு தெருவில் நடந்த ஒரு விஷயம்தான் உலகம் முழுக்க வைரலாகிறது. உங்களைச் சுற்றியும் அப்படியொரு வைரல் சம்பவம் நடந்திருக்கலாம்... நடந்துகொண்டிருக்கலாம்... நடக்கலாம்..! அதை உலகுக்குச் சொல்வதற்காகக் களம் அமைத்துக் கொடுக்கிறது #MyVikatan. இந்த எல்லையற்ற இணையவெளியில் நீங்கள் செய்தி, படம், வீடியோ, கட்டுரை, கதை, கவிதை என என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். மீம்ஸ், ஓவியம் என எல்லாத் திறமைகளையும் வெளிப்படுத்தலாம்.

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க இங்கே க்ளிக் செய்க https://www.vikatan.com/special/myvikatan/

அடுத்த கட்டுரைக்கு