Published:Updated:

``நான் வேலைக்கு வரலாமாக்கா..?’’ - லாக் டெளன் குறுங்கதை #MyVikatan

Representational Image
Representational Image

"நீ சொல்றது எல்லாம் புரியுது தேவி. ஆனா, இந்த நோய்தான் பயங்கரமா பரவுதே."

பொறுப்புத் துறப்பு : இந்தக் கட்டுரை வாசகரின் படைப்பு. கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தகவல்களுக்கும் கருத்துகளுக்கும் அதன் ஆசிரியரே பொறுப்பாவார். கட்டுரை சம்பந்தமாக உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இருந்தால், my@vikatan.com-க்கு மின்னஞ்சல் அனுப்புங்கள்

"ஹலோ. மீனா அக்கா, நான் தேவி பேசுறேன். நாளையில இருந்து வேலைக்கு வரட்டுமா?"

எதிர் முனையில் இருந்து சற்று நேரம் எந்தப் பதிலும் இல்லை.

"ஹலோ அக்கா கேட்குதா? நான் தேவி உங்களுக்கு வீட்டு வேலை செய்யுற... ஹலோ கேட்குதா?"

சற்றே தயங்கிய குரலில் பதில் வந்தது,

" ம்ம்... தேவி நாளைக்கு வேண்டாம். இன்னும் லாக்டௌன் முடியலையே. முடிஞ்சதும் நானே உனக்கு கால் பண்றேன்."

"இதையேதான் எல்லா வீட்லயும் சொல்றாங்க அக்கா. நாலு வீட்ல வீட்டு வேலை செஞ்சுதான் என் பொழப்பு ஓடுது. கடன்காரங்க வேற இந்த மாசம் வட்டி கட்டலன்னு அசிங்கமாக திட்றாங்க. நாளைல இருந்து நான் வரட்டுமா அக்கா?"

Representational Image
Representational Image

மீனா, "இல்ல தேவி. பஸ், ஷேர் ஆட்டோ எதுவும் இன்னும் ஓடலையே நீ எப்படி இங்க வர முடியும்? எல்லாம் சரி ஆனதுக்கு அப்புறம் நானே கூப்பிடுறேன்."

"இல்ல மீனாக்கா, என் வீட்டுக்காரருக்கும் இப்போ வேலை இல்ல. எந்த வருமானமும் இல்ல. நீ சரின்னு சொன்னா நான் நடந்தே உங்க வீட்டுக்கு வந்துடுவேன்."

"இல்ல தேவி. இந்த மாதிரி நேரத்துல வெளிய வரக்கூடாதுன்னு தானே லாக்டௌன் போட்டுருக்காங்க. நாமே வெளியே சுத்துனா..."

" உன் கிட்ட சொல்றதுக்கு என்ன அக்கா, ரேஷன்ல குடுக்குற அரிசி பருப்பு பாதி மாசம்தான் பத்துது. ரெண்டு மாசம் வீட்டு வாடகை கூடத் தரல்லன்னு ஓனர் வீட்ட காலி பண்ணச் சொல்றாரு. கரண்டு பில்லு வேற எந்த மாசமும் இல்லாத அளவுக்கு வந்துருக்கு. நான் எப்படி சமாளிக்க முடியும். நான் வேலைக்கு வர்றேன் அக்கா."

"அதுக்காக அவசரப்பட்டு வெளியே வரக்கூடாது. நான் சரியானதும் கூப்பிடுறேன்."

"இல்லக்கா. சும்மா இல்லாம இந்த மனுசன் வேற கடன்ல ஒரு வண்டி வாங்கி வச்சுருக்காரு. அதுக்கு ட்யூ கட்ட முடியாம வண்டி எடுத்துக்குவோம்ன்னு மிரட்டுறாங்க. நான் எப்படியாவது வேலைக்கு வர்றேன்" என்றாள் தேவி.

" நீ சொல்றது எல்லாம் புரியுது தேவி. ஆனா, இந்த நோய்தான் பயங்கரமா பரவுதே."

தேவி, "அதுக்காக யோசிக்காத அக்கா, நான் கடன் வாங்கியாவது மாஸ்க் போட்டுட்டு வர்றேன். உன் வீட்டுகுள்ள வர்றதுக்கு முன்னாடி கை கால் எல்லாம் சோப்பு போட்டு கழுவிட்டு அப்புறம் வீட்டுக்குள்ள வர்றேன். நாளைல்ல இருந்து வீட்டு வேலை செய்ய வரட்டுமா?"

Representational Image
Representational Image

பொறுமை இழந்த மீனா "ம்ம் தேவி எனக்கு இன்னொரு கால் வருது. நான் அப்புறம் பேசுறேன்" என்று பொய்யாகக் கூறி இணைப்பைத் துண்டித்தாள்.

மீனாவிற்கு கண்கள் கலங்கின. என்ன என்று சொல்ல முடியாத ஒரு உணர்வு தொண்டையில் பந்து போல் அடைத்தது. சுற்றி இருக்கும் உலகமே இருண்டுவிட்டது போன்ற ஓர் உணர்வு.

மீனாவும் அவள் கணவரும் ஒரு பண்ணாட்டு கம்பெனியில் ஐ.டி துறையில் பணி புரியும் ஊழியர்கள். இரண்டு பேருக்கும் நல்ல வருமானம் என்பதால் ஹவுஸிங் லோனில் வீடு, கார் லோனில் கார் என்று வசதியாக வாழத் தொடங்கினர். தங்கள் பிள்ளைகளை இன்டர்நேஷனல் ஸ்கூலில் சேர்த்து லட்சக்கணக்கில் ஃபீஸ் கட்டி படிக்க வைத்து வந்தனர்.

தேவி, மீனா வீட்டில் கிட்டத்தட்ட நான்கு ஆண்டுகளுக்கு மேல் வீட்டு வேலை செய்து வருகிறாள். நம்பிக்கையான ஆள், மீனா அலுவலகச் சுமை காரணமாக வீட்டில் எந்த வேலையும் செய்வதில்லை. வீட்டில் சமையல் உட்பட அனைத்து வேலைகளையும் செய்வது தேவிதான். தேவி வந்ததில் இருந்து மீனா வீட்டைப் பற்றி எந்தக் கவலையும் இல்லாமல் நிம்மதியாக அலுவலகப் பணிகளைச் செய்து வந்தாள்.

இருவரின் வாழ்க்கையும் நிம்மதியாகச் சென்றுகொண்டிருந்த நேரத்தில்தான் புயலாக வந்தது கொரோனா. கிட்டத்தட்ட நான்கு மாதங்களாக எல்லோரையும் புரட்டிப் போட்டுவிட்டது. நான்கு மாதங்களாக மீனாவேதான் அத்தனை வேலையையும் செய்கிறாள். தளர்ந்து சோர்ந்து இருந்த நேரத்தில்தான் தேவியின் ஃபோன் வந்தது இருந்தாலும் அவளால் தேவியை மீண்டும் வரச்சொல்ல முடியவில்லை. அதை எப்படிச் சொல்வது என்று ஆழ்ந்த யோசனையில் இருந்தாள் மீனா. மீண்டும் அவள் கைபேசி ஒலித்தது.

தேவி நான் அழைக்கிறாள். மீனாவிற்கு எப்படி பதில் சொல்லப் போகிறோம் என்று தெரியவில்லை.

Representational Image
Representational Image

"ஹலோ அக்கா. நான் தேவிதான் பேசுறேன். சொல்லுங்க நான் நாளையிலிருந்து வீட்டு வேலை செய்ய வரட்டுமா?"

இம்முறை வெடித்துவிட்டாள் மீனா.

" உனக்கு எப்படிச் சொல்லிப் புரிய வைக்க? நானும் இப்போ உன்னோட நிலைமையிலதான் இருக்கேன். உனக்கு கடன் கட்ட முடியல, எனக்கு பேங்க் லோன் கட்ட முடியல. உனக்கு வீட்டு வாடகை கொடுக்க முடியல, எனக்கு ஈ.எம்.ஐ கட்ட முடியல, உனக்கு வண்டி ட்யூ கட்ட முடியல எனக்கு கார் லோன் கட்ட முடியல. பசங்க ஸ்கூல் ஃபீஸ்கூட கட்ட முடியாம இருக்கேன். உனக்கும் உன் வீட்டுக்காரருக்கு மட்டும் வேலை போகல. என்னையும் என் வீட்டுக்காரரையும்கூட வேலையில் இருந்து அனுப்பிட்டாங்க. புரிஞ்சுக்கோ."

என்று கொட்டித் தீர்த்தாள் மீனா.

"அக்கா..."

"ஒன்னு மட்டும் இப்பதான் புரியுது தேவி, சம்பாதிக்குற காசு ஐந்தாயிரம்னாலும் சரி ஐம்பதாயிரம்னாலும் சரி என்னைக்குமே எல்லாக் காசையும் செலவு பண்ணக்கூடாது. ஒரு சின்ன அளவாவது சேர்த்து வைக்கணும்."

என்று கண்ணீர் வடிய போனைத் துண்டித்தாள் மீனா.

- விஜி குமரன்.

விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்...

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க இங்கே க்ளிக் செய்க https://www.vikatan.com/special/myvikatan/

My Vikatan
My Vikatan

ஏதோ ஓர் ஊரில், எங்கோ ஒரு தெருவில் நடந்த ஒரு விஷயம்தான் உலகம் முழுக்க வைரலாகிறது. உங்களைச் சுற்றியும் அப்படியொரு வைரல் சம்பவம் நடந்திருக்கலாம்... நடந்துகொண்டிருக்கலாம்... நடக்கலாம்..! அதை உலகுக்குச் சொல்வதற்காகக் களம் அமைத்துக் கொடுக்கிறது #MyVikatan. இந்த எல்லையற்ற இணையவெளியில் நீங்கள் செய்தி, படம், வீடியோ, கட்டுரை, கதை, கவிதை என என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். மீம்ஸ், ஓவியம் என எல்லாத் திறமைகளையும் வெளிப்படுத்தலாம்.

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க இங்கே க்ளிக் செய்க https://www.vikatan.com/special/myvikatan/

அடுத்த கட்டுரைக்கு