Published:Updated:

ஒரு நதி... ஒரு வாழ்க்கை!

ஒரு நதி... ஒரு வாழ்க்கை!
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
ஒரு நதி... ஒரு வாழ்க்கை!

அடையாற்று உலாநிவேதிதா லூயிஸ்

ஒரு நதி... ஒரு வாழ்க்கை!

சென்னை என்பது பலருக்கு வெறும் கார்கள் பறக்கும் கான்கிரீட் காடு. சிலருக்கோ கனவுகளின் நகரம்... தொன்மையின் நுழைவாயில். ஆர்வமுள்ளவர்களை சென்னையின் வரலாறும் கலாசாரமும் கைப்பிடித்து எங்கெங்கோ இழுத்துச் செல்லும். அப்படி ஒரு குழுதான் 477 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட `அடையாறு-ஒரு கலாசார ஆய்வு' (THE ADAYAR - a cultural mapping). ஏற்கெனவே கூவம் நதியை அழகாக மேப் செய்த இதன் ஒருங்கிணைப்பாளர் வெங்கடேஷ் மற்றும் குழுவினர், அடையாற்றையும் அதன் பல பரிமாணங்களையும், நதியைச் சுற்றிய நாகரிக வளர்ச்சியையும், கடந்த ஆண்டு முதல் ஆராய்ந்து வருகிறார்கள்.

``ஒரு குளிர் காலையில் நடுநடுங்கிய படியே, நந்தம்பாக்கத்தில் உள்ள சென்னை போர் நினைவிடத்தில் தொடங்கியது பயணம். அன்றைய தினம்  நந்தம்பாக்கம், கோவூர், மணிமங்கலம் மற்றும் பல்லாவரம் பகுதிகளைச் சுற்றிப் பார்ப்பதாகத் திட்டம்.

பல அடி உயரமுள்ள பர்மா காலனி முனீஸ்வரர் இருப்பது அங்காளபரமேஸ்வரி அம்மன் கோயிலின் வெளியே. நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன், சுடுமண லால் செய்யப்பட்ட முனீஸ்வரர் கையில் எட்டு அடி அரிவாளுடன், பெரிய விழிகளை உருட்டியபடி அடையாற்றின் இக்கரையில் அமர்ந்திருக்க, அவருக்கு நேரெதிரே அடையாற்றில் கலந்து கொண்டிருக் கிறது சாக்கடை. முனீஸ்வரரின் சிலை அடியில் ஒரு புத்தரும் சிரிக்கிறார். இன்னொருபுறம் தாராசுரத்து சிற்பங்களை நகல் எடுக்க முயன்று, இதைச் செய்தவர் தோற்றிருக்கிறார்.

அடுத்துச் சென்றது, நவகிரகத் தலங்களில் ஒன்றான கோவூர். போரூர்-குன்றத்தூர் சாலையில் இருக்கிறது கோவூர். கோயிலின் வெளிப்புறத் தோற்றத்தைப் பார்த்ததும், எண்பதுகளின் தமிழ் சினிமா கிராமம் நினைவுக்கு வருகிறது. கர்னாடக சங்கீதத்துக்கும் சென்னைக்குமான தொடர்பு 250 ஆண்டுகளுக்கும் முந்தையது என்றால், அதில் ஆச்சர்யம் ஏதும் இல்லை. கோவூரின் சுந்தரேஸ்வர சுவாமி குறித்து கோவூர் பஞ்சரத்னக் கீர்த்தனை இயற்றிப் பாடி இருக்கிறார் தியாகராசர். சிவன்மீது அவர் பாடிய இந்தக் கீர்த்தனை குறித்தும், சென்னையில் தியாகராசர் ஆறு மாதம் தங்கியது குறித்தும் ‘வாலாஜாபேட்டைக் குறிப்பு'க்களில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. கொள்ளைக்காரர்கள் சிலரால் தாக்கப்பட்டு, கோவூரில் தங்கியிருந்த தியாகராசரது கதை, ஏழு அடுக்குக் கோபுரத்தில் காட்சிகளாக விரிகிறது.

ஒரு நதி... ஒரு வாழ்க்கை!

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

தியாகராசர் அமர்ந்து பாடிய அதே இடத்தில், டாக்டர் பத்மா சுகவனத்தின் இனிய குரலில் சஹானாவிலும் சங்கராபரணத்திலும் பஞ்சரத்னக் கீர்த்தனையைக் கேட்ட அன்றைய அனுபவம்… இப்போது நினைத்தாலும் சிலிர்க்கிறது. கஜபிருஷ்ட வடிவ மூலவர் விமானம், உட்பிராகாரத்தில் காளிகாம்பாள், வீரபத்திரர், தொகை அடியார், சேக்கிழார் சிலைகள் அணிவகுக்கின்றன. கோஷ்டத்தில் ஒரே கல்லில் குடையப்பட்ட லிங்கோத்பவர் சிலை கவர்கிறது. குலோத்துங்க சோழன் காலத்துக் கோயில் இது'' என, வரும் வழியில் வெங்கடேஷ் சொல்ல… கண்கள் விரிகின்றன தானாக.

அடுத்த இடம், திருநீர்மலை. மலை என்றதும் பத்தடி பின்னால் நகர்ந்த என்னை இழுத்துக்கொண்டுதான் போனார்கள். `ஐயோ… உயரமென்றால் பயம், கால் வலி' என்ற எந்தச் சாக்கும் பலிக்கவில்லை. திருமங்கையாழ்வாரின் மங்களாசாசனம் பாடல் பெற்ற கோயில் இது. அடையாற்றின் வெள்ளம் எத்தகையது என்பதை திருமங்கை யாழ்வார் காலத்தில் அவரே பதிவு செய்திருக்கிறார். ஆறு மாதங்கள் காத்திருந்து வெள்ளம் வடிந்தபின் பார்த்த பெருமாளை நீர்வண்ணப் பெருமாள் என்றும், நீர்மலை என்றும் அழைக்கிறார். `நின்றான், நடந்தான், இருந்தான், கிடந்தான்' என,  நீர்வண்ணப் பெருமாள் கீழ்க்கோயிலிலும், உலகளந்த பெருமாள், சாந்த நரசிம்மர், ரங்கநாதப் பெருமாள் என மூன்று  கோலங்களில் மலை மேல் கோயிலிலும் ஆக மொத்தம் நான்கு  கோலங்களில் பெருமாள் இருந்ததைப் பதிவு செய்கிறார். கீழ்க்கோயிலில் முதலாம் ராஜராஜனின் கல்வெட்டு, ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இக்கோயில் இருந்திருக்க வேண்டும் என உறுதி செய்கிறது. வழக்கம்போல கல்வெட்டுகளில் வெள்ளையும் கறுப்பும் காவியுமாக... கைவண்ணத்தை நாமும் காட்டியிருக்கிறோம்.

இங்கே இன்னொரு சிறப்பு, உற்சவப் பெருமாள். இவர் அவர் இல்லை! இஸ்லாமியப் படையெடுப்பின்போது, இப்போதைய பாரிசின் சென்னகேசவப்பெருமாள் கோயில் உற்சவர் சிலைகள் இங்கே கொண்டுவரப்பட்டன எனவும், மீண்டும் எடுத்துச் செல்கையில், அவை இடம் மாறிய கதையும் நிலவு கிறது. மலைமேல் உள்ள `கல்கி மண்டபம்' சதாசிவம், எம்.எஸ் தம்பதியால் அன்பளிப்பாகக் கட்டித் தரப்பட்டிருக்கிறது. அவர் களின் திருமணம் இக்கோயிலில்தான் நடந்திருக்கிறது. மதுரை சண்முகவடிவு சுப்புலட்சுமி, `எம்.எஸ்' என்ற உயர்ந்த பரிமாணம் பெறப் போடப்பட்ட முதல் வித்து இங்கேதான். மலைக்கு எதிரே ஒரு சிறுகுன்றை முற்றிலுமாகக் குடைந்து கூடாக்கி இருந்தார்கள் கல்குவாரிக்காரர்கள். ஒரு வேளை, திருமங்கைஆழ்வார் அங்கே நின்று நீர்வண்ணனை ஏக்கத் துடன் பார்த்திருக்கக் கூடும்.

அடுத்த இடம்- மணிமங்கலம். இந்தப் பயணத்தில் நான் மிகவும் எதிர்பார்த்திருந்த இடம். அடையாறு தொடங்கும் இடம். நூறாண்டுகளுக்கு முன்னர் அடையாற்றின் பெயர் ‘செங்கல்பட்டு நதி’ - செங்கல்பட்டில் இருந்து வந்ததால்..! அடையாற்றின் கரையில் இரண்டு போர்கள் நடந்திருக்கின்றன. ஒன்று... பல்லவன் மகேந்திர வர் மனுக்கும் சாளுக்கிய  மன்னன் இரண்டாம் புலிகேசிக்கும் இடையே மணிமங்கலத்தில் நடை பெற்ற போர். இதில் விஷ அம்பு தாக்கி மகேந்திர வர்மன் இறந்ததும், நரசிம்ம வர்மன் இதற்குப் பழி வாங்க வாதாபியை வென்றதும் குறித்த தகவல்கள் இங்குள்ள கூரம் தகடுகளில் உள்ளன. ‘சிவகாமியின் சபத'த்தின் கதைக்களம் இதுவே! இன்னொன்று - 1758-யில் பிரெஞ்சுப் படைக்கும் ஆங்கி லேயருக்கும் பதினேழு மணி நேரம் மட்டுமே நீடித்த போர். அது நடந்த இடம் பல்லாவரம் கேரிசன் தேவால யத்தின் அருகில் இன்று உள்ள போலோ மைதானம்.

ஒரு நதி... ஒரு வாழ்க்கை!

முதலில் சென்றது, ராஜ கோபாலசுவாமி கோயில். எழில் கொஞ்சும் தோற்றத்தில் பராமரிக்கப்பட்டிருக்கிறது கோயில். பலிபீடம், பித்தளையில் வேயப்பட்ட கொடிமரம், அதில் தாடியு டன் கூடிய அழகிய ஆண் முகங்கள் தாண்டி மண் டபத்தை அணுகியதும் சுண்டி இழுத்தது `ராஜ' என்ற எழுத்துகளுடன் கூடிய கல்வெட்டுகள். ராஜகேசரி வர்மன், ராஜாதிராஜன்,  ராஜேந்திரன், முதலாம் வீரராஜேந்திரன், முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழன், விக்கிரம சோழன், இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் ராஜராஜன் என அத்தனை சோழ மன்னர்களின் கல்வெட்டுகளும் கோயிலைச் சுற்றி ஆரவாரமின்றி ஆயிரம் ஆண்டு வரலாற்றை உள்ளடக்கி பெயின்ட் பூச்சுடன் பரிதாபமாக இருக்கின்றன. ஆசையுடன் விரல்களால் தொட்டு, கிரந்த எழுத்துகளையும், வட்டெழுத்துகளையும் படிக்க முயன்று தோற்றுக்கொண்டிருந்தோம். கோயில் பட்டர்களுக்குப் பெருஞ்சோழர்கள் குழிக்கணக்கில் நிலமும் நெல்லும் அன்பளிப்பாக வழங்கியதையும், போர் வெற்றிகளையும் இன்றும் சொல்லிக்கொண்டிருக்கின்றன கல்வெட்டுகள்.

பூதேவி,  சீதேவி சமேத ராஜகோபாலசுவாமி இங்கே வித்தியாசமாகச் சங்கை வலக்கரத் திலும், சக்கரத்தை இடக்கரத்திலும் மாற்றி வைத்திருக்கிறார். பிராகாரத்தில் விநாயகர், யோக நரசிம்மர், ஆதிசேஷன் குடைகீழ் நாராயணர், விஷ்ணு துர்கை என மிக அலங்காரமாக நுண்ணிய வேலைப்பாடுகளுடன் இருக்கின்றன சிலைகள். பூதகணங் களில் கீதோபதேசம், அசோகவனத்துச் சீதை ஆகிய சிற்பங்கள் துக்கப்பட்டுள்ளன. மேலிருந்து வெளிச்சம் அழகாக சிறுதுவாரங்கள் வழியாக வருடுகிறது. இங்கும் கல்வெட்டுகள். மொபைல் வெளிச்சத்தில் கற்களைத் தடவிப் பெயர்களை வாசித்துக் குதூகலிக்கிறோம். பிற்காலச் சோழர்கள் கல்வெட்டுகள் இத்தனை உள்ளனவே... முந்தைய பல்லவர்கள் என்ன ஆனார்கள் என்ற கேள்விக்கு விடை அடுத்த நிறுத்தத்தில் கிடைத்தது.

1935-ம் ஆண்டு கட்டப்பட்ட கிருஷ்ணர் பஜனை கோயிலின் முன் கொண்டு நிறுத்திய போது ஒன்றும் புரியவில்லை. வாசலில் கனகம்பீரமாக நின்றன பல்லவர்களின் ஒரு ஜோடி சிங்கங்கள். நிச்சயம் மாமல்லனின் படைப்புகளாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்ற என் யூகம் சரிதான்! தலையில் கொம்புகள், சுருள் சுருளாக முடிக்கற்றைகள், வளைந்த சிங்கப்பற்கள், வட்ட வடிவ பத்மபீடம் என மாமல்லனின் காலத்துத் தம் கதையைச் சொல்கின்றன. இவை அருகில் உள்ள வைகுண்டப் பெருமாள் கோயிலைச் சார்ந்ததாக இருக்கலாம் என அங்கே நடந்தால்…கண்ணில் நீர் வராத குறை. பல்லவ காலத்துப் பத்ம பீடங்களின் மேல் கான்கிரீட் பெஞ்சுகள்,   தரையில் அழுக்குடன் அழுக்காகச் சில தூண்கள், அவற்றில் பிராமி தமிழ் எழுத்துகளில் பொறிக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகள், சிதிலம் அடைந்த நுழைவாயில், கல்வெட்டுகளுக்குப் போட்டியாகக் குளியலறை டைல்கள்… சிறிது நேரம் பேச்சே வரவில்லை. ஆயிரம் ஆண்டு கால வரலாறு குப்பையாக மக்கிக்கொண்டிருக்கிறது. மீண்டும் ராஜராஜனே வந்தாலும், அவனுக்கும் `வெள்ளையடித்து' அழகு பார்க்க நாம் தயாராக இருக்கிறோம். பாதுகாக்கப்படாவிடில், இந்தப் பொக்கிஷங்கள் எதையும் நம் பிள்ளைகள் பார்க்கப்போவதில்லை.

மதிய உணவுக்கு ஒரு மியூசிக்கல் சேர் போட்டி நடத்தி, ஒருவழியாக உணவு முடித்து பல்லாவரம் வெட்டரன் லைன்களுக்குச் சென்றோம். நூறாண்டுகள் பழைய வீடுகளில், ஓர் ஆங்கிலோ-இந்தியக் குடும்பத்தைச் சந்தித்துப் பேசினோம். அதன் பின், ஆங்கிலேயப் படைகளுக்காகக் கட்டப்பட்ட கேரிசன் தேவாலயம். நூறாண்டுகளுக்கும் பழைய  - இதில் உள்ள நான்கு அடுக்கு கோபுரம், மீனம்பாக்கம் விமான நிலைய விரிவாக்கத்தின் போது இரண்டாகக் குறைக்கப்பட்டது. குண்டு துளைக்காத மேற்கூரை, பழங்காலத்து மெழுகுத்திரி ஸ்டாண்டுகள், போரில் இறந்த படைவீரர்கள் நினைவாக வரைபட்டிகைகள் உள்ளன.

அடுத்துச் சென்றது, மெட்ராஸ் வேளாண் கல்லூரி இருந்த இடம். 1800-களில், சைதாப்பேட்டை முதல், இன்றைய மவுன்ட் ரோடு வரை விரிந்திருந்தது வேளாண் கல்லூரி. மல்பெரி, கோதுமை, கள்ளி, இண்டிகோ ஆகியவற்றை விளைவிக்க முயன்று, வெற்றிகரமாகத் தோற்றதால் கல்லூரியைக் கோவைக்கு இடமாற்றம் செய்தனர். இன்று அவ்விடம் காஸ்மாபாலிட்டன் கிளப்பின் கோல்ஃப் கோர்ஸ். 1873-ம் வருடம் அடையாற்றுடன் மாம்பலம் கால்வாய் சேருமிடத்தில் தொடங்கப்பட்ட இந்த கிளப்பின் திருவிதாங்கூர் பெவிலியன், சர் சி.பி. ராமசாமி உதவியோடு, 1938-ல் கட்டப்பட்டது. காபியைப் பருகிவிட்டுக் கிளம்பும் நேரம் அடையாற்றின் கரையில் ஒரு நிமிடம் நின்றோம். மனம் கனத்தது. வெறும் குப்பை மிதக்கும் சாக்கடையாக ஒரு பண்பாட்டின் தொட்டிலான நதியைத் தொலைத்துவிட்டு, நாம் சாதிக்கப் போவதுதான் என்ன?