Published:Updated:

குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!

குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!

குக்கூநிவேதிதா லூயிஸ் - படங்கள்: லெய்னா

கோடை வெயிலில் திருப்பத்தூர் எத்தனை `குளுகுளு ’ நகரமாக இருக்கும் என்பதை உக்கிரமாக சூரியன் நிரூபித்துக்கொண்டிருந்த ஒரு நடுமதியத்தில்... குக்கூ மாற்றுப்பள்ளி நோக்கி எங்கள் பயணம் தொடங்கியது. சிங்காரப்பேட்டை பிரிவில் இருந்து புளியானூர் வரை வழி எங்கும் மாந்தோப்பு. `அடடா… வண்டியில் ஒரு கோணிப்பைகூட இல்லையே!' என்ற வருத்தம் மேலிட... `ஊரார் தோட்டத்து மாங்காய் புளிக்கும்' என்று மனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டே ஊரை அடைந்தோம்.

குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!

``குக்கூ ஸ்கூலுக்கு எப்டிம்மா போகணும்'' என்றதுமே, ஓர் அம்மா குதூகலத்துடன் வண்டியில் ஏறிக்கொண்டார். ``புள்ளைங்க காலைல ஆறு மணிக்கெல்லாம் போயிட்டாங்க… எனக்கு இப்போதான் வர முடிஞ்சுது'' என்றவர், “இந்த ரோடுகூட அவுக போட்டதுதான்” என்று மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னார். மண்சாலையில் கார் தவழ்ந்து மெள்ள அடைந்த இடம் - ஒரு கிராமத்துத் திருவிழாவுக்குண்டான அத்தனை அழகியலையும் கடைபரப்பி வைத்திருந்தது. முதலில் கண்ணில்பட்டவர்கள்  குழந்தைகளே. அடுத்து, குழந்தைகளாக முழுக்க மாறிவிட்டிருந்த பெரியவர்கள். ஐ.டி-யில் பணி புரிவோர், மருத்துவர்கள், பொறியாளர்கள், ஆசிரியர்கள், ஓய்வுபெற்றவர்கள் என ஒரு ரசவாதக் கலவையாக மக்கள் புன்னகையை அணிந்தபடி நடமாடிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz
குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!

முழுக்க முழுக்க மட்கக்கூடிய பொருள்களான மண்ணும், செங்கல்லும், மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட மரமும், கற்களும் கொண்டு கட்டப்பட்ட குடில்களில் தொட்டில்களை ஆட்டியபடி பெண்கள்; மகிழ்வுடன் தரையில் அமர்ந்து உணவருந்தும் ஆண்கள், குழந்தைகள்; அவர்களைச் சுற்றிப் புத்தக அலமாரிகள், அவற்றில் விதைகள், மாதிரிகள், இரோம் ஷர்மிளாவின் படம்; ஓலைக்குடிலில் நடுநாயகமாக கணினி ஒன்று, அதைச் சுற்றிலும் வெறுங்கால்களுடன் ஓடிக்கொண்டிருந்தத் தன்னார்வலர்கள் என்று ஒரு வித்தியாசமான அனுபவத்தைத் தரத் தொடங்கியிருந்தது `குக்கூ காட்டுவெளி'.

குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!

குக்கூவுக்குச் சிறகு தந்தவர்களில் ஒருவர், `சிவராஜ் அண்ணன்' என்று அன்போடு அழைக்கப்படும் நம்பிக்கை மனிதர். தொண்ணூறுகளின் இறுதியில் அரச்சலூரில் `மனிதர்கள் மட்டும்' என்ற அமைப்பில் தொடங்கிய கல்வி மறக்கப்பட்ட/மறுக்கப்பட்ட கிராமப்புறக் குழந்தைகளுக்குக் கல்வி கற்றுத்தரும் இவரது பயணம்... சிறாருக்கான கதைகள், நாடகங்கள், முகாம்கள், நூலகங்கள் என்று தொடர்ந்து, ஜவ்வாது மலையடிவாரத்தில் இந்த ஆறு ஏக்கர் நிலத்தில் வந்து வேரூன்றியிருக்கிறது. `வேண்டாம்' என நிராகரிக்கப்பட்ட குப்பைகளே இந்த இடத்தில் நீக்கமற நிறைந்து, புது வாழ்வு பெற்றிருக்கின்றன... பீட்டர் என்ற கட்டட வடிவமைப்பாளரின் முயற்சியால்! கவுத்தி வேடியப்பன் மலையை மீட்டெடுக்கும் போராட்டத்தில் பங்குகொண்ட சிறுவர்களே இந்தப் பள்ளியின் எழுச்சிக்கு ஆதிகாரணிகள்.

குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!

`இயற்கையோடு இணைந்து, இயற்கையை அரவணைத்து, இயற்கையை மீட்டெடுப்பது' குக்கூவின் இலக்கு. எந்த ஆடம்பரமும் இல்லாமல், எந்த விளம்பரமும் இல்லாமல், வெறும் செவிவழிச் செய்தியாகவே பறந்த குக்கூ, இன்று தன்னார்வலர்களின் முயற்சியால் பிரமாண்டமாகச் சிறகு விரித்து, உயர்ந்து நிற்கிறது. குக்கூ கனவின் மையப்புள்ளிகளில் ஒருவரான சிவராஜ், சமீபத்தில் விகடனின் நம்பிக்கை மனிதர்கள் விருதும் பெற்றிருக்கிறார். உள்ளம் கொள்ளாச் சிரிப்புடன் அவர் பேசத் தொடங்குகிறார்...

குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!

“ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையைத் தீர்மானிப்பது அவனது பால்யகால வாழ்க்கைதான். நெல்லிவாசல்  கிராமத்துக்குப் போறோம். அங்கே குழந்தைகளைப் படம் வரையச் சொல்கிறோம். ஒரு பையன் நீல நிறத்தில் ஒரு வெளியை வரைஞ்சு, அதுல ஒரு மரம் வரையறான். `கடல்ல எப்படிடா மரம் வளரும்?'னு கேட்டேன். `அது கடல் இல்ல... ஆகாயம்'னு சொன்னான். `இங்க மரம் வெச்சோம்னா வெட்டிட்டுப் போய்டுறாங்க. அதனால, ஆகாயத்துல மரம் வெச்சா பத்திரமா இருக்கும்'னு சொல்றான். 

குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!

ஒரு ஜென் கவிதை இருக்கு… தொலைதூரத்திலே இருந்து பறந்து வரும் ஒரு தட்டானுடைய கண்கள் ஒரு பெரிய மலையைக் கண்களுக்குள் பொத்தி வைக்கிறது. அது போல ஒரு சிறிய எறும்பின் கண்களுக்கு ஒரு சிறிய மண் துகள் பிரமாண்டமான மலையாகவே தெரிகிறது. இந்தக் கண்கள்தான் நமக்குத் தேவை.

நம்மாழ்வார் எனக்கு மானசீக குரு, அன்பார்ந்த தோழன். அவர் மறைந்தது முதல், எனக்கு உற்ற தோழனாக உடன் நிற்கிறார்  சுபித். `மனிதனின் அறிவில் இருந்து வந்ததை மண் சாப்பிடாது... அன்பிலிருந்து வந்ததை மண் சாப்பிடும்' என்பது சுபித்தின் நம்பிக்கை. 

குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!

குழந்தைகளின் அருகில் இருப்பதுதான், தன்னியல்போட எங்க சுயத்தை நாங்க உணர உதவுது. இங்கே தொடர்ச்சியா முகாம்கள் நடத்தி பாடத்திட்டம் உருவாக்கணும். மண், காகிதம், பனை ஓலை ஆகியவற்றின் தன்மைகளைக் குழந்தைகளிடம் கொண்டு சேர்க்கணும். அரவிந்த் குப்தா போன்ற மிகமுக்கியமான குழந்தைசார் அறிவியலாளர்களை அழைச்சுட்டு வந்து முகாம்கள் நடத்தத் திட்டமிட்டிருக்கோம். மீனவ சமுதாயம், மலைக் கிராம மக்கள் என்று யார் வேண்டுமானாலும் இங்கு வரலாம், படிக்கலாம். இந்தத் தளத்தை ஒரு தொடக்கப் புள்ளியா வெச்சு, யார் வேண்டுமானாலும் குழந்தைகளுடன் இந்த முயற்சியை மேற்கொண்டு எடுத்துச் செல்லலாம். இங்கே கற்றுத்தர அர்ப்பணிப்புள்ள தன்னார்வலர்கள் இருக்கிறாங்க. மூணு வருஷமா நாங்க இங்கே இருக்கோம். நேசன், பீட்டர் அண்ணான்னு இந்த ஊரோட வீட்டு ஆட்களாகவே எல்லாரும் பழகிட்டோம். அவங்க ஆதரவு தொடர்ந்து இருக்கும்னு நம்புறோம்” என்றபடியே நகர்கிறார் சிவராஜ்.

குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!

மெள்ள நடந்து காட்டை ஒட்டிய ஓடையை அடைகிறோம். வறண்ட ஓடையில் சரசரவென சருகுகள் ஒரு பக்கம் உதிர, மூங்கில்களுக்குள் காற்று குழந்தையாகத் தவழ்ந்து வருகிறது. சிறிய ஓய்வுக்குப் பின் குக்கூவின் கிணறு நோக்கி நடக்கிறோம். தூக்கணாங்குருவிக் கூடுகள் தொங்கிய மரத்தின் வேர்கள் படர்ந்த கிணற்றில், கூட்டமாகக் குதித்து, மீசை வைத்த குழந்தைகள் குதூகலிக்கிறார்கள். ஆங்காங்கே மரங்களிலும், குடில் வாயிலிலும் தொங்கும் மணிகள் காற்றில் அசைந்து ஒலி எழுப்புவதை வளர்ந்த குழந்தைகள் ஒலித்துப் பார்த்துச் சிரிக்கிறார்கள். சைக்கிள்களை ஓட்டியபடி சிறுவர்கள் பறக்கிறார்கள். தொட்டியில் நீர் நிரப்புவதைக் கூட்டமாகச் சிறுவர்கள் ஆர்ப்பரித்து ரசிக்கிறார்கள். 

குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!

வாயிற்கல்லில் கட்டியக் கயிற்றை அவிழ்த்துப் பள்ளியைத் திறந்து வைக்கிறார் அரவிந்த் குப்தா. இங்கு எதுவும் நிரந்தரம் இல்லை என்பதை உணர்த்த சுத்தி கொண்டு அடித்து, வாயிலின் ஓர் ஓரத்தை உடைக்கிறான் சிறுவன் ஒருவன். உள்ளே தொட்டிலில் படுக்கவைக்கப்பட்ட சிசு ஒன்றுக்கு ஆசையுடன் அள்ளி அணைத்துப் பெயரிடுகிறார் அரவிந்த் குப்தா. பதினைந்து ஆண்டுகளாகப் புற்றுநோயுடன் போராடிக் கொண்டிருந்தாலும், அலைந்து திரிந்து குழந்தை களுக்காக உழைக்கும் இவர்,
அவர்கள் மேல் கொண் டிருக்கும் அன்பை உணர்த் திய நெகிழ்தருணம் அது!

குழந்தைகளுக்காகக் காத்திருக்கும் குயில் கூடு!

ஒரு தொட்டிலுக்கும் நடுகல்லுக்கும் இடையே போடப்பட்ட கல் இருக்கையில் தலைமை விருந்தினர்கள் அமர, விழா தொடங்குகிறது. சிலம்பம், கம்பு என அடித்து ஆடுகிறார்கள் குழந்தைகள். வேலு சரவணனின் நாடகத்தில் ஒன்றி, பெரிய வர்களும் குழந்தைகளாகிக் குதூகலித்த நேரத்தில் மெள்ள இருள் கவியத் தொடங்குகிறது. நட்சத்திரங்கள் பூக்கத் தொடங்கிய அந்த பின்மாலைப் பொழுதில், குயில் கூட்டிலிருந்து பிரிய மனமற்று வெளிவருகிறோம். இந்தக்குயில் கூடு காத்திருக்கிறது... இயற்கையை நேசிக்கும் கடவுள்களுக்காக… நம் குழந்தைகளுக்காக!