கொட்டித் தீர்த்த மழை...கொண்டாட வேண்டியவர்கள்... திண்டாடிய சோகக் கதை!

த.ஜெயகுமார், துரை.நாகராஜன், படங்கள்: சு.குமரேசன்

‘பேய்ஞ்சு கெடுக்கும்... இல்லனா, காய்ஞ்சு கெடுக்கும்’ என்று மழையைப் பார்த்து திட்டித் தீர்ப்பது நம்மவர்களின் வழக்கம்.

ஆனால், ‘கொடுக்காட்டியும் திட்டுவானுங்க... கொடுத்தாலும் திட்டுவானுங்க’ என்று நம்மைப் பார்த்து மழை சொல்லும் நிலைதான் நீடிக்கிறது தமிழகத்தில்!

ஆம், கடந்த இரு வாரங்களில் பரவலாக பேய்மழைக் கொட்டித் தீர்த்துள்ளது தமிழகத்தில்! அதிலும் சென்னை, காஞ்சிபுரம், திருவள்ளூர் மற்றும் கடலூர் மாவட்டங்களில் வெளுத்து வாங்கியிருக்கிறது. ஆனால், கிட்டத்தட்ட 90 சதவிகித நீரும் கடலுக்குத்தான் போய்ச் சேர்ந்திருக்கிறதே தவிர... அதை சேமித்து வைத்து பிற்காலத்துக்குப் பயன்படுத்தும் வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளவே இல்லை!

இப்படி பெருவெள்ளமாக பாய்ந்து வந்த நீர், சாலைகளை மூழ்கடித்து, வீடுகளைச் சூழ்ந்து ஒட்டுமொத்தமாக இயல்பு வாழ்க்கையை முடக்கிப் போட்டதால், மழையின் மீது மக்கள் பலரும் கோபப்பார்வையை வீசியபடி உள்ளனர். போதாக்குறைக்கு, ‘மூன்று மாதத்தில் பெய்ய வேண்டிய மழை, மூன்றே நாட்களில் பெய்ததுதான் காரணம்’ என்று ஆளாளுக்குச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

ஆனால், ‘‘ஆறு மாதங்களுக்குப் பெய்ய வேண்டிய மழை, ஆறே நாட்களில் பெய்தாலும், தாங்கக்கூடிய பூமிதான் சென்னை. அந்தத் தன்மையை மாற்றி, ‘சொந்தக் காசில் சூன்யம் வைத்துக் கொண்டது நாம்தான்’ என்று வருத்தம் பொங்கச் சொல்கிறார், ‘கேர் ஆஃப் எர்த்’ அமைப்பைச் சேர்ந்தவரும், ஏரிகள், நீர்நிலைகளைப் பற்றி ஆய்வுசெய்து வருபவருமான சென்னையைச் சேர்ந்த ஜெயஸ்ரீ வெங்கடேசன்.

இயற்கையிடம் சதிவலை இல்லை!

“மக்களை அழிக்கும் உள்நோக்கமோ, சதித்திட்டமோ எப்போதுமே இயற்கையிடம் கிடையாது. அதன்போக்கில்தான் அது போய்க்கொண்டிருக்கிறது. நமக்கு நாமே சதிவலைகளைப் பின்னிக்கொண்டு, பிறகு இயற்கையின் மீது பழிபோட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம்.

15 ஆண்டுகளாக சென்னையைச் சுற்றியுள்ள நீர்நிலைகளை ஆய்வுசெய்து வருகிறேன். 1840-லிருந்து இப்போது வரைக்கும் மழை குறித்தான பதிவை ஆராய்ந்திருக்கிறேன். ஆனால், இப்போது நடந்தது போன்று மக்களிடையே பயமும், பேரிடர்களும் இதற்குமுன் ஏற்பட்டதில்லை. பெருகிவரும் குடியிருப்புப் பகுதிகளும், மக்கள் அடர்த்தியுமே காரணமாகி நிற்கின்றன. 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சென்னையைச் சுற்றியுள்ள கீழ்க்கட்டளை, மேடவாக்கம் பகுதிகளில் கிணற்றுப் பாசனம் கிடையாது. மழைக் காலத்தில் கிடைக்கும் மழைநீரை வைத்துதான், விவசாயம் நடந்தது. அந்தளவுக்கு தண்ணீர் செழிப்பு கொண்டது சென்னை மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள்.

நெய்தல் சென்னை!

சென்னை என்பது நெய்தல் நிலப்பகுதி. இந்த நிலத்துக்கான தாமரைப் பூவானது... இங்குள்ள ஏரிகளிலும், குளங்களிலும், தாங்கல்களிலும் தற்போதுகூட முளைத்து இருப்பதிலிருந்தே இது எப்படிப்பட்ட வகை பூமி என்பதை அறிய முடியும். மீனவக் கிராமங்களை உள்ளடக்கிய, விவசாயம் நடந்து வரும் பகுதியாக இருந்ததால், நீரைத் தக்கவைத்துக் கொள்கிற சதுப்பு நிலப்பகுதிகளாகவும், ஏரிகளாகவும் சென்னை இருந்தது.

பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக் காலத்தில் நீரைத் தேக்கி வைக்கும் சதுப்புநிலக் காடுகள், அலையாத்திக் காடுகள், மணல்மேடுகள், நீர்ப் பிடிப்புப் பகுதிகள் எல்லாம் புறம்போக்கு நிலங்கள் என்ற பெயரில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டன. பிறகு வந்த நம்முடைய அரசுகள் அனைத்துமே ‘அரசு நிலங்கள்’ என்ற பெயரில்... தொழிற்சாலைகள், குடியிருப்புப் பகுதிகள், அரசுக் கட்டடங்கள், பேருந்து நிலையங்கள் என்று பொது நிலங்களைத் தாரை வார்த்தன... தொடர்ந்து தாரை வார்த்து கொண்டும் இருக்கின்றன. இதனால், பெரும்பாலான நீர்நிலைகள், பட்டா நிலங்களாக மாறிவிட்டன. விளைவு... வெள்ள சோகம்.

இத்தனைக்கும் நடுவே, சென்னையைச் சுற்றிலும் இன்றைக்கும்கூட விவசாயம் தீவிரமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், தாறுமாறான குடியிருப்புப் பெருக்கத்தால், நீர்நிலைகளில் தேங்கும் கொஞ்சநஞ்ச நீரையும் தேக்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. ஏரிகளில் வீடுகளைக் கட்டியிருப்பவர்களில் சிலர், கரையை உடைத்து தண்ணீரை வெளியேற்றும் கொடுமையும் நடக்கிறது. இதனால், விவசாயத்துக்கு தண்ணீர் இல்லாத கொடுமை ஏற்படுகிறது.

நீர் சேமிக்கும் வரலாறு... வேளச்சேரி ஏரி, ஒரு சோறு!

நீர் பயன்பாட்டுக்கு முன்னோடிகளான நாம், இன்று ஏரிகள் அழிவு குறித்து வரலாறு எழுதும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளோம். சென்னை ஏரிகளின் அமைப்பு எப்படி இருந்தது, அது எப்படி ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு, அழிக்கப்பட்டது என்பதற்கு ஒரு சோறு பதமாகத் திகழ்கிறது வேளச்சேரி ஏரி.

1965-களில் வேளச்சேரி ஏரி என்பது செக்போஸ்ட் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து, எதிர்புறமாக உள்ள ஆதம்பாக்கத்தை வளைத்துக் கொண்டு, இன்றைய வேளச்சேரி ரயில் நிலையம் வரை இருந்தது. ஏரியின் இக்கரைகளாகத்தான் தண்டீஸ்வரர், எல்லைக் காத்த மாரியம்மன், நரசிம்மர் கோயில்கள் இருக்கின்றன. ஆனால், இப்போது, இந்த மாரியம்மன் கோயிலை மாநகராட்சி அலுவலக கட்டடங்களுக்கு இடையில்தான் தேடிக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். எதிர்ப்புறம் இப்போதுள்ள மடுவங்கரை மேம்பாலம் வரையிலும் கரை இருந்தது. சதுப்புநிலப் பகுதிகளில் நெல், காய்கறிகள் விவசாயமும், ஏரிக்கரைகளில் பனைத்தொழிலும், ஏரிகளில் மீன்பிடித் தொழிலும், கரையோரங்களில் நெசவுத்தொழிலிலும் மக்கள் ஈடுபட்டு வந்தனர்.

வேளச்சேரி ஏரியின் தண்ணீர், வீரங்கால் ஓடை வழியாக பள்ளிக்கரணை சதுப்புநிலக் காடுகளுக்குச் செல்லும். அங்கிருந்து ஒக்கியம் மடுவு வழியாக, பக்கிங்காம் கால்வாய் சென்று, கடலுக்கு செல்லும். இப்படித்தான் வேளச்சேரி ஏரியின் தண்ணீர் வெளியேறிக் கொண்டிருந்தது. ஏரியில் ஆங்காங்கே குடியிருப்புப் பகுதிகளையும், சாலைகளையும் துண்டு துண்டாக உருவாக்கினார்கள். ஆனால், தண்ணீர் வெளியேற்றுவதற்கான வடிகால் பாதைகளை உருவாக்காமலே விட்டுவிட்டனர். வேளச்சேரி ஏரியின் 70 சதவிகித பகுதிகள் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு, ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டது. தாம்பரம் சுற்றுவட்டார பகுதிகளிள் உள்ள ஏரிகளும் அழிக்கப்பட்டதால், அந்தப் பகுதிகளும் தற்போது மூழ்கிய நகர்கள் பட்டியலில் இணைந்துள்ளன’’ என்று வேதனைப்பட்ட ஜெயஸ்ரீ வெங்கடேசன்,

‘‘நீர்நிலைக்கு அருகே கட்டடங்கள் கட்டவேண்டும் என்றால், பொறியாளர் மூலம் வரைபடம் தயாரித்து கட்டி முடித்துவிடுகிறார்கள். அப்படியில்லாமல் சமூக ஆர்வலர், சூழலியலாளர், பழைய தண்ணீர் பாசன முறையை அறிந்த ஒருவர் என்று ஒரு குழுவை அமைத்து, அதன் மேற்பார்வையில்தான் குடியிருப்புப் பகுதிகளையோ, அரசு கட்டடங்களையோ உருவாக்க வேண்டும். ஏனோதானோவென்று இன்றைக்கு இருப்பது போலவே உருவாக்கினால், மழை வெள்ள பாதிப்புக்கு என்றைக்குமே விடிவில்லை’’ என்று ஆதங்கம் பொங்கச் சொன்னார்.

அக்கறை கொள்ள வேண்டியவர்கள்... கவனிப்பார்களா?!

காணாமல் போன ஏரிகள், இன்று என்னவாக இருக்கின்றன?

ஏரிகள்... முன்பு                                                      இப்போது...

நுங்கம்பாக்கம் ஏரி                                          வள்ளுவர்கோட்டம், நுங்கம்பாக்கத்தின் சில பகுதிகள்

மாம்பலம் ஏரி                                                    பனகல் மாளிகை, மாம்பலம் பகுதியின் சில பகுதிகள்

வேளச்சேரி ஏரி                                                 100 அடி சாலை, ரானே கம்பெனி, ஃபீனிக்ஸ் மால்

அல்லிக்குளம் ஏரி                                            நேரு ஸ்டேடியம் மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள்

கோயம்பேடு ஏரி                                               கோயம்பேடு பேருந்து நிலையம்,
                                                                                   கோயம்பேடு மார்க்கெட், மெட்ரோ ரயில் நிலையம்

முகப்பேர் ஏரி                                                     தமிழ்நாடு வீட்டு வசதி வாரியக் குடியிருப்பு

விருகம்பாக்கம் ஏரி                                        தமிழ்நாடு அரசு உயர் அலுவலர்களுக்கான குடியிருப்பு

வீடுகளுக்கு நிவாரணம்... விவசாயத்துக்கு?

டலூர் மாவட்டத்தில் சுமார் 90 ஆயிரம் ஏக்கர் பரப்பில் இருந்த பயிர்கள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. மழை வெள்ளம் வடிந்த பிறகும், மழை விட்டு விட்டுப் பெய்து வருகிறது. இதுவரையில் வீடுகள் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மட்டும் நிவாரணம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. விவசாயப் பாதிப்புகள் பற்றிய கணக்கெடுப்பு முழுமையாக முடியவில்லை.

‘‘அதிகாரிகள் கடமைக்குத்தான் வந்து செல்கின்றனர். வேளாண்மைத்துறையைச் சேர்ந்த அதிகாரிகள் பயிர்களை எவ்வாறு காப்பாற்றலாம் என்பதைப் பற்றி இதுவரை எந்த ஆலோசனையையும் சொல்லவில்லை. கடுமையான பாதிப்புகளால் நஷ்டப்பட்டுள்ள விவசாயிகளுக்கு உரிய நிவாரணம் கொடுப்பதுடன், மத்திய, மாநில அரசுகள் தேசியமயமாக்கப்பட்ட வங்கிகளில் உள்ள கடனையும், கூட்டுறவு சங்கங்களில் உள்ள கடனையும் தள்ளுபடி செய்ய வேண்டும்’ என்று, கோரிக்கை வைக்கிறார், கடலூர் மாவட்ட உழவர் மன்றங்களின் கூட்டமைப்புத் தலைவர் ரவீந்திரன்.

 காசி.வேம்பையன், படங்கள்: எஸ்.தேவராஜன்

திருவைகுண்டம் சோகம்!

திருநெல்வேலி, கன்னியாகுமரி, தூத்துக்குடி மாவட்டங்களும் மழை பாதிப்புக்குத் தப்பவில்லை.

குறிப்பாக, தூத்துக்குடியின் மானாவாரிப் பகுதிகளான கோவில்பட்டி, எட்டையபுரம், விளாத்திகுளம், புதூர், கயத்தாறு, ஒட்டப்பிடாரம் ஆகிய பகுதிகளில் பல ஆண்டுகளாக நிரம்பாத ஊரணி, கண்மாய்கள் நிரம்பியதாலும், அதிகமான மழை பெய்ததாலும் அப்பகுதி விவசாயிகள் மகிழ்ச்சியில் உள்ளனர். ஆனால், திருவைகுண்டம் அணையில் தற்போது தூர்வாருதல் பணி நடந்து வருவதால், தண்ணீர் வீணாக கடலில் கலக்கிறது. ‘மழைக்கு முன்பே தூர்வாரி தடுப்புகள் வைத்திருந்தால் சேமித்திருக்கலாம். இதனால், தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் 46 ஆயிரம் ஏக்கர் பரப்பில் நெல், வாழை சாகுபடிக்கு தண்ணீர் கிடைத்திருக்கும்’ என அப்பகுதி விவசாயிகள் கவலைப்படுகிறார்கள்.

இ.கார்த்திகேயன்,

படம்: ஆர்.எம்.முத்துராஜ்

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick