திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளாய் ரகசியம் - 13

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
சத்தியப்பிரியன், ஓவியம்: ஸ்யாம்

21.தேவுமற்றறியேனோ மதுரகவியாரைப் போலே 

மதுரகவி இல்லையென்றால் வைஷ்ணவத்தைப் போற்றிக் கொண்டாடும் ஆச்சார்ய வைபவம் என்ற ஒன்றே இல்லாமல் போயிருக்கும். . ஓரிரு நூற்றாண்டுகள் நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் பொது வழக்கில் இல்லாமல் போய்விட்டது. அந்தப் பாசுரங்கள் யாரிடம் வழக்கில் இருந்து வந்தது என்பதற்கும் சான்றுகள் இல்லை. கடவுள் செயல் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.  நாத முனிகள் இரண்டு வைஷ்ணவர்கள் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு பாசுரத்தை பாடக் கேட்டு அதன் தமிழிலும் வடிவிலும் பொருளிலும் மயங்கி அதன் பின்னால் சென்று தேடப்போக அவர் சென்று சேர்ந்த இடம் திருக்குருகூர்.   அங்கே 12000 முறை அந்தப் பாசுரத்தை பாராயணம் செய்து யோக நெறியில் நம்மாழ்வாரிடமிருந்து நாலாயிரத்தையும் பெற்றதாக வரலாறு. 

அப்படிப்பட்ட மதுரகவியாழ்வார் பிறந்த மண் இந்தப் பெண்பிள்ளை பிறந்த திருக்கோளூர் மண்ணே. இந்த திருக்கோளூர் பாண்டிய தேசத்தில் திருச்செந்தூர் செல்லும் வழியில் திருக்குருகூருக்கு அருகில் உள்ளது. இவர் காலத்தால் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியைச் சேர்ந்தவர். 

வியப்பான விஷயம் என்னவென்றால் மிக அருகில் உள்ள திருக்குருகூரில் உள்ள நம்மாழ்வாரின் ஞானத்தின் திண்மையை மதுரகவியாழ்வார் வடநாட்டில் அயோத்திக்கு அருகில் செல்லும்போதுதான் கண்டு கொண்டார். ஒரு அதியற்புதமான ஜோதி வானில் எழும்பிச் செல்வதை தனது யோகநெறியில் கண்டுணர்ந்த மதுரகவி அது எங்கிருந்து வருகிறது என்று ஆராய்ந்தபோது தென்பாண்டி நாட்டில் உள்ள திருக்குருகூரிலிருந்து வருவதை அறிந்து அங்கே சென்று எம்பெருமான் கோவிலில் ஒரு புளிய மரத்தடியில் அசைவின்றி பதினாறு வருடங்கள் கிடக்கும் நம்மாழ்வாரை சந்திக்கிறார். சிறு கல் ஒன்றை அவர் அருகில் போட அத்தனை வருடம் கண்மூடி யோகத்தில் ஆழ்ந்திருந்த நம்மாழ்வார் முதன்முதலாக கண் விழிக்கிறார். 

செத்ததின் வயிற்றில் சிறியது பிறந்தால் எத்தை தின்று எங்கே கிடக்கும்? என்று கேட்டார். அதற்கு நம்மாழ்வார் "அத்தைத் தின்று அங்கே கிடக்கும்" என்று ஆத்மாவின் தன்மையை மிக அழகாகக் கூறினார். அன்று முதல் மதுரகவி நம்மாழ்வாரை தனது ஆசானாக ஏற்றுக் கொண்டார். 

வைஷ்ணவத்தில் பகவத் சம்பந்தம் கிடைக்கிறதோ இல்லையோ ஆச்சாரிய சம்பந்தம் இருந்தால் போதும் பகவத் சம்பந்தம் தானே வந்து சேர்ந்து விடும். மாறாக ஆச்சாரிய சம்பந்தம் இன்றி நேரடியாக பெருமாள் சம்பந்தம் என்பது எளிதான விஷயமில்லை. வைஷ்ணவத்தின் சூட்சுமமே இதில்தான் அடங்கியுள்ளது. மதுரகவியாழ்வார் இதற்கு மிகச் சிறந்த உதாரணம். 

மதுரகவியாழ்வார் நம்மாழ்வாரின் மறைவுக்கு பின்னர் அவருடைய தங்கத்தினாலான திருமேனியை ஊர் ஊராக எடுத்துச் சென்று அவர் புகழ் பாடி வந்தார். 

"வேதம் தமிழ்செய்த பெருமாள் வந்தார், திருவாய்மொழிப்பெருமாள் வந்தார், திருநகரிப்பெருமாள் வந்தார், திருவழுதிவளநாடர் வந்தார், திருக்குருகூர்நகர்நம்பி வந்தார், கார்மாறர் வந்தார், சடகோபர் வந்தார், பராங்குசர் வந்தார்" என்று பாட்டுப்பாடிக் கொண்டு செல்வது இவர் வழக்கம். 

பாடல் அங்கீகரம் என்பது இன்று மட்டுமல்ல அன்றும் பெரிய விஷயம். மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கம் இறுதி செய்வதே வழக்கில் ஏற்றுக் கொள்ளப்படும். சங்கப்பலகை ஏற்றுக் கொள்ளுதல் என்ற மரபு கடைபிடிக்கப்பட்டது. நம்மாழ்வாரின் பாடல்களுக்கு அங்கீகாரம் கிடைக்க வேண்டும் என்று மதுரையில் இருந்த தமிழ்ச் சங்கத்திற்கு  பாடல் எழுதப்பட்ட ஓலைகளை எடுத்துச் செல்கிறார். அவருடைய எட்டு வரி, நான்கு வரிப் பாடல்களை எல்லாம் விட்டு விட்டு. 

கண்ணன் கழலிணை நண்ணும் மனமுடையீர்  

எண்ணும் திருநாமம் திண்ணம் நாரணமே

என்று திருவாய்மொழி (10.5.1) இரண்டு வரிப் பாடலை பலகையில் வைக்க தமிழ்ச் சங்கப் பலகை அதனை ஏற்றுக் கொண்டது என்பது வரலாறு. 

இதில் ஆச்சரியம் என்னவென்றால் அதன் பிறகு நம்மாழ்வாரின் பாசுரப் பெருமைகளை அறிந்த புலவர்கள் அவரைக் குறித்து ஒரே நேரத்தில் அத்தனை புலவர்களும் ஒரே பாடலை இயற்றினார்கள் என்பதாகும். 

ஈயாடுவதோ கருடற்கெதிரே இரவிக்கெதிர் மின்மினி ஆடுவதோ  

நாயாடுவதோ உறுமும்புலிமுன் நரி கேசரிமுன்நடையாடுவதோ  

பேயாடுவதோ ஊர்வசிக்குமுன் பெருமானடிசேர் வகுளாபரணன்  

ஓராயிரமாமறையின் தமிழிற்ஒருசொற்பெறுமோ இவ்வுலகிற்கவியே  

என்பதுதான் அந்தப் பாடல். 

கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு எனத் தொடங்கும் பதினொரு பாடல்களிலும் எம்பெருமானைப் பற்றி பாடாமல் தனது ஆச்சாரியரான நம்மாழ்வாரை பற்றி மட்டும் பாடியிருப்பதன் மூலம் ஆச்சாரிய சம்பந்தத்தின் முக்கியத்துவத்தை நாம் அறிந்து கொள்ளலாம். ஆச்சாரியனைத் தவிர வேறு கடவுளை அறிந்ததில்லை என்று தலையில் வைத்துக் கொண்டாடும் மதுரகவியாழ்வாரைப் போல தான் கொண்டாடவில்லையென என்பதால் அந்தத் திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளை அந்த ஊரைவிட்டு செல்வதாகச் சொல்கிறாள். 

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick