அருட்களஞ்சியம்

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:

கொடியேற்றம்

ஆலயங்கள்தோறும் கம்பீரமாகக் காட்சி தரும் துவஜஸ்தம்பம் ஆலயத்தின் முக்கிய அங்கங்களில் ஒன்று. ஒவ்வோர் ஆலயத்திலும் அங்கு கோயில் கொண்டுள்ள தெய்வத்தின் சாந்நியத்துக்கு உரிய புனித பூமி, துவஜ ஸ்தம்பத்திலிருந்து கர்ப்பக்கிருஹம் வரை வியாபித்துள்ளது. அந்தப் புனித பூமியில் தெய்வ தரிசனத்துக்காக நுழையும்போது, ‘இங்கே புனித பூமி தொடங்குகிறது; ஆசார நியமத்துடன் செல்லுங்கள்’ என்பதை உணர்த்துவதே கொடிமரம் நிறுவப்பட்டிருப்பதன் முக்கிய நோக்கம்.

வேத காலத்திலேயே கொடியை உபயோகிக்கும் வழக்கம் இருந்திருக்கிறது. கொடிகள் துவஜம் என்றழைக்கப்பட்டு வந்தன. போரை வருணிக்கும் இடங்களில் மட்டுமே ‘துவஜம்’ குறிப்பிடப்படுவதால், அக்காலத்தில் அரசர்களின் முக்கிய சின்னங்களில் ஒன்றாக கொடி கருதப்பட்டு வந்திருக்கிறது என்று தெரிகிறது. அரசு சின்னமான கொடியை அவமதித்தால், நூறு வெள்ளி நாணயங்கள் அபராதம் விதிக்க வேண்டும் என்று மனுதர்ம சாஸ்திரம் கூறுகிறது.

நீண்டுயர்ந்து காணப்படும் கொடிமரத்தில் பல கணுக்கள் உண்டு. முப்பத்து மூன்று கணுக்க ளுடன் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் கொடிமரம் உத்தம துவஜஸ்தம்பமாகும். அதற்குக் குறைவான கணுக்களை உடையது மத்திம வகையைச் சேர்ந்தது. சில்ப சாஸ்திர நூல்களிலும், ஆகமங் களிலும் துவஜஸ்தம்பத்துக்கு ‘வீணா தண்டம்’ என்றும், ‘மேரு தண்டம்’ என்றும் பெயருண்டு.

ஆலயங்களில் உற்சவ காலங்களில் கொடியேற் றுவது ஒரு முக்கிய நிகழ்ச்சி. இது துவஜாரோகணம் எனப்படுகிறது. சிவாகமங்களின்படி, கொடி ஏற்றுவது குண்டலினி சக்தி மூலாதாரத்திலிருந்து மேல் ஏறி, ஆறு ஆதாரங்களைக் கடந்து சகஸ்ராரத்தை அடைவதைக் குறிக்கிறது. இந்நிலை ‘சாதாக்கிய நிலை’ எனப்படுகிறது. இங்கேதான் சிவசக்திகள் ஐக்கியப்பட்டு அமிர்தம் வர்ஷிக்கிறது.

** 1969 ஆனந்த விகடன் தீபாவளி மலரில் இருந்து...

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்