சிவமகுடம் - 17

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
ஆலவாய் ஆதிரையான், ஓவியங்கள்: ஸ்யாம்

துவங்கியது போர்!

இயற்கையின் ஒட்டுமொத்த சூட்சுமங்களும் தன்னிடமே பொதிந்திருப்பதாகக் காட்டிக்கொள்வது போல், தோற்றத்தில் அதிபயங்கரத்தைக் காட்டித் திகழ்ந்தது அந்த வனம். ஆனால், ‘உன் சூட்சுமமே என் வசம்’ என்பதுபோல், அவ்வப்போது ‘ஹோ’ எனும் பேரிரைச்சலுடன் சுழன்று வீசிய பெருங்காற்று, அங்கிருந்த பெரும் விருட்சங்களையும் அசைத்து அலைக்கழித்தது.

அப்படி வீசும் காற்று திடுமென நின்றுபோக பெரும் நிசப்தமும் வனத்தில் குடிகொள்ளும். அப்போது இலைகளும் அசையாது  மெளனம் காக்கும். மீண்டும் சிறிது பொழுது கழித்து பெருங்காற்று வீசும்;
மரங்கள் பேயாட்டம் போடும். இப்படியான விநோதச் சூழலில்... அந்த வனத் திடலில் சைவத் துறவிக்குமுன், அவர் சொன்னதைக் கேட்டு சில கணப் பொழுது பேச்சற்று நின்றுவிட்டாள் பொங்கி.

“சோழர் படைகள் காத்து நிற்கும் புலியூர் வேறு; பாண்டிய படைகள் தாக்கப் போகும் புலியூர் வேறு’’ என்று அவர் கூறிய வார்த்தைகள் அவள் உள்ளத்தை நடுநடுங்கச் செய்தன. ஆனாலும் அதை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளவில்லை. சில நொடிகள் கழித்து வாய் திறந்தாள். சோழருக்குத் தூது செல்லும் தன்னிடம் ரகசியத்தை உடைப்பது ஏன், பாண்டியர்களுக்குச் சோழர்கள் மீது திடீர் கரிசனம் ஏற்பட்டது ஏன் என்பது முதலான தனது சந்தேகங்களை சைவத்துறவியிடம் கேட்டாள். அவர் சொல்லும் பதிலை வைத்து, அவர்களின் திட்டத்தை ஓரளவு யூகிக்க முடியும் என்றும் நம்பினாள். சைவத்துறவியும் பெருமூச்சொன்று விட்டபடி பதில் சொல்லத் தயாரானார்.அப்போதுதான் அந்த சத்தம் கேட்டது. சருகுகள் மீது ஏதோ ஊர்ந்துபோகும் சத்தம்தான் அது. இருவருமே சத்தம் வந்த திசையை நோக்கினர்.

பெரிய சர்ப்பம் ஒன்று ஒரு விருட்சத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தது. அவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே, விருட்சத்தை நெருங்கி, தரை தாழ்ந்திருந்த அதன் கிளை ஒன்றில் ஏறவும் செய்தது.
“நன்று... மிக நன்று...’’ என்றபடி மேலும் கீழுமாக தலையசைத்தார் சைவத்துறவி.

எதற்காக அவர் அப்படிச் சொல்கிறார், விருட்சத்தின் மீது சர்ப்பம் ஏறுவதால் இவருக்கு என்ன நன்மை விளைந்துவிடப் போகிறது என்று புரியாமல், துறவியை நோக்கினாள் பொங்கி.

சர்ப்பம் தொற்றிக்கொண்டிருந்த கிளைக்கு நேரே மேலுள்ள கிளையில்தான், இவர்களைக் குறிபார்த்தபடி உட்கார்ந்திருந்தான் அந்த வில் வீரன். சர்ப்பத்தை நோக்கியவர் அவனையும் பார்த்ததால்தான் “நன்று’’ என்று கூறி திருப்திப் பட்டுக்கொண்டார். அவருடைய பார்வை நிலைக்கும் திசையில் தனது பார்வையையும் பதித்த பொங்கி, வில்லவனைக் கண்டு அதிர்ந்து போனாள்.

அவன் யாருக்குக் குறிவைத்திருக்கிறான்? தனக்கா துறவிக்கா என்பது அவளுக்குத் தெரியவில்லை.

அதேநேரம், அவன் அமர்ந்திருந்த கிளைக்குக் கீழிருந்த கிளையில் இருந்து சர்ப்பம் மெள்ள மேல் நோக்கி நகர்வதையும் கண்டாள். அதை வைத்து அவள் ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள். ‘வில்லவன் நாணை விடுவித்தால், தங்களில் ஒருவருக்கு மோட்சகதி நிச்சயம். ஆனால், சர்ப்பம் முந்திகொண்டால் வில் வீரனின் மரணம் நிச்சயம். சர்ப்பம் முந்திக்கொள்ளும் என்ற எதிர்பார்ப்பில்தான் ‘நன்று’ என்று திருப்திப் பட்டுக் கொள்கிறாரோ இந்த கபடத் துறவி’ என்றுகூட எண்ணினாள் பொங்கி.

ஆனால், சைவத் துறவி திருப்திப்பட்டுக் கொண்டது அதற்காக அல்ல என்பதை மறுகணமே  தெரிந்துகொண்டாள் பொங்கி.

கிளையில் அமர்ந்திருந்த வில் வீரனை நோக்கிய சைவத் துறவி,, “வேலழகா உடனே கீழே குதித்துவிடு’’ என்று கூவினார். அதேவேளையில் வேலழகனும் சர்ப்பத்தைக் கவனித்துவிட்டான். சட்டென்று கீழே குதித்து சைவத் துறவியை நெருங்கி அவரை தாள்பணிந்து வணங்கி எழுந் தான். அவனுக்குப் புன்னகையுடன் ஆசிகூறிய துறவி பொங்கியின் பக்கம் திரும்பினார்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்