சிவமகுடம் - 11

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
ஆலவாய் ஆதிரையான், ஓவியங்கள்: ஸ்யாம்

சிற்பக் கமலம்!

‘மலர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும்தான் எத்தனைப் பொருத்தம். மலர்கள் மணத்தால் மாறுபடுகின்றன என்றால், மனிதர்கள் குணத்தால் மாறுபடுகிறார்கள். அவர்களிடையே வர்ண பேதங்கள் இருப்பது போல், மலர்களிலும் நிறத்தால், மணத்தால், குணத்தால் பேதங்கள் பல உண்டு. சில மணக்கும் நிலைக்காது; சில நிலைக்கும் மணக்காது. இன்னும் சில புஷ்பங்கள் காய்க்காது; மலர்ந்து மணம் வீசித் திகழ்ந்து சடுதியில் உதிர்ந்தும்போகும். வேறுசிலவோ பூத்து, காய்த்துக் கனியாகி விதை தந்து விருட்சங்களாய் பரிணமிக்கும். 

மனித இனமும் அப்படித்தான்! பெரும்பாலா னோரின் வாழ்க்கை, ஒரு நாள் பூவாக எந்த அடையாளமும் மிச்சமின்றி மறைந்துபோகும். குறிஞ்சி பூப்பது போன்று அபூர்வமாக வெகு சிலரே, சாதனையால் சரித்திரத்தில் நிலைக்கிறார் கள். அவ்வகையில், என் மகள் இளவரசி மானி சோழகுலத்தின் குறிஞ்சிப்பூ!’

இங்ஙனம், மலர் நினைவுகளால் நிரம்பிய மனத்தால், மனிதக்குலத்தையும் மகள் மானியையும் தனக்குள் எடைபோட்டபடி,  மணி முடிச்சோழர்  சிந்தனைச் சிலையாகி நின்றுவிட்டார் என்றால், அதற்குக் காரணம் இருக்கவே செய்தது.

இளவரசி மானி படித்துறையின் பிடிச் சுவரில் இருந்த புலி முகத்தைத் திருப்ப, நீராட்ட குளத்தின் நீர் சடுதியில் வழிந்ததும், மானியின் மற்றொரு திருகலில், குளத்தின் தரைத்தளம் பிரிந்து விலகி பெரும் சுரங்கத்தை கண்முன் காட்டியதும் அவருக்கு  பிரமிப்பை தந்தன என்றால், அதைவிட பெரும் பிரமிப்பை அளித்தன, அந்தச் சுரங்கச் சுவர்களின் சிற்பங்களும் சித்திரங்களும்!
ஒருபுறம், தேவலோகத்தில் இந்திரனை ஜயித்து முசுகுந்தர் விடங்க லிங்கங்களைப் பெற்று வரும் காட்சி. அடுத்து கண்களில் நீர் பெருக ஆராய்ச்சி மணியை அடிக்கும் பசு ஒன்று. அதைத் தொடர்ந்து மகனை தேர்க்காலில் இட்டு அந்த பசுவுக்கு  மனுநீதிச் சோழன்  நீதி வழங்குவதைக் காட்டும் சித்திரத் தொகுப்புகள்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்