கலகல கடைசி பக்கம்

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
ஆறு மணி அலாரம்!யுவா, ஓவியம்: மகேஸ்

ஞ்சனா கண் விழித்ததும், தம்பி தீபக்கின் தோளை உலுக்கினாள். சடார் என எழுந்த தீபக், அம்மாவின் செல்போனை எடுத்துப் பார்த்தான். ஆறு மணியாக இன்னும் ஐந்து நிமிடங்கள் இருந்தன. “அலாரம் அடிக்கிறதுக்கு முன்னாடியே எழுந்துட்டோம் என்று இருவரும் உற்சாகமானார்கள்.

போர்வையை மடித்து வைத்து, அறையைவிட்டு இருவரும் வெளியே வர, சமையல் அறையில் விளக்கு எரிந்துகொண்டிருந்தது. “அப்பா, நீங்கதான் சமைக்கப்போறீங்களா? நானும் ஹெல்ப் பண்றேனே!” என்று ஆர்வமானான் தீபக்.

“அம்மாவின் உடல்நிலை இப்போ எப்படி இருக்குனு பார்ப்பதற்காக, அம்மாவின் அறைக்குள் நுழைந்தாள் ரஞ்சனா. கட்டிலில், சோர்வுடன் அமர்ந்து காபி குடித்துக்கொண்டிருந்த அம்மா, அதையும் மீறிப் புன்னகைத்து, “அட, சீக்கிரம் எழுந்துட்டீங்களா!” என்றாள்.

ரஞ்சனா அம்மாவின் கழுத்தைத் தொட்டுப் பார்த்தாள். காய்ச்சல் கொஞ்சம் விட்டிருந்த மாதிரி இருந்தது. நேற்று இரவு அம்மாவால் எழுந்து உட்காரக்கூட முடியவில்லை.

ரஞ்சனா ஏழாம் வகுப்பும், தீபக் ஐந்தாம் வகுப்பும் படிக்கிறார்கள். தினமும் அவர்களைத் தயார்செய்து பள்ளிக்குக் கிளப்புவதற்குள் அம்மாவுக்குப் போதும் போதும் என்றாகிவிடும். அம்மா பத்து முறை கத்தினால்தான் எழுந்துகொள்வார்கள்; குளிக்கப்போனால் டவல் எடுத்துச் செல்ல மறந்துவிடுவார்கள்; சாப்பிட்ட தட்டைக் கழுவி வைக்க மாட்டார்கள். அம்மா கண்டித்தால், ‘அம்மா ஏன்தான் சின்னச் சின்ன விஷயத்துக்கெல்லாம் இப்படிக் கத்தறாங்களோ! என்று சலித்துக்கொள்வார்கள்.

அம்மா எப்போதும் ஏதாவது ஒரு வேலையைச் செய்துகொண்டே இருப்பாள். கொஞ்ச நேரம்கூடச் சும்மா இருக்க மாட்டாள். நினைவு தெரிந்து, நேற்றுதான் அம்மா பகல் நேரத்தில் படுத்துப் பார்த்திருக்கிறார்கள் ரஞ்சனாவும் தீபக்கும். அம்மாவுக்குச் சீக்கிரம் குணமாகவேண்டும் என்று ஸ்வாமி படத்தின் முன் நின்று வேண்டிக்கொண்டார்கள். “காலையில் அம்மாவைத் தொந்தரவு பண்ணாம நாமளே எழுந்து, எல்லா வேலைகளையும் செய்வோம். என்று முடிவெடுத்தார்கள். சொன்னபடி ஆறு மணிக்கே எழுந்தும்விட்டார்கள்.

எழுந்தவுடன், இருவரும் பல் துலக்கி, முகம் கழுவினார்கள். அப்பாவுக்குச் சமையலில் உதவினார்கள். குளித்துவிட்டு வந்து, அவர்களே தங்களுக்குத் தேவையானதை எடுத்துப்போட்டுச் சாப்பிட்டார்கள்.

எவர்சில்வர் டப்பாவில் மதிய உணவைக் கட்டிக்கொண்டார்கள் அம்மாவுக்கு, ரஞ்சனாதான் தலைவாரி விட்டாள். தீபக் இட்லி ஊட்டினான். இருவரும் அம்மாவுக்கு டாட்டா காண்பித்துவிட்டுக் கிளம்பினார்கள்.

பள்ளிப் பேருந்தில் போகும்போது, “இன்னிக்கு அலாரம் அடிக்கிறதுக்குள்ளேயே எழுந்துட்டோம். நம்ம வேலைகளை நாமே செஞ்சுக்கிட்டோம். இத்தனை நாளா இப்படி இருக்கணும்னு ஏன் நமக்குத் தோணாம போச்சு?’’ என்றான் தீபக்.

“எல்லாமே அம்மா பார்த்துப்பாங்கனு விட்டுட்டோம். அம்மாவுக்கு இவ்ளோ வேலை இருக்கும்னு நமக்குத் தெரியாது. இனிமேலாவது நாம அம்மாவுக்கு டென்ஷன் தராம நடந்துக்கணும்” என்றாள் ரஞ்சனா.

“ஆமா! அம்மா இப்படிச் சோர்ந்து படுத்துட்டா வீடு வீடாவே இல்லை!” என்றான் தீபக்.

வழக்கத்தைவிட அன்றைய பள்ளிப் பயணம் மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தது அவர்களுக்கு.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்