புதிய புராணம்! - வாய்ச்சொல் அருள்வீர்!

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
சங்கர்பாபு

நீங்கள் காரிலோ அல்லது பேருந்துகளிலோ பயணிக்கும்போது, கடந்துபோகும் சில கிராமங்களில் மரத்தடியில் சிலர் எவ்விதக் கவலையுமின்றி படுத்திருப்பதைப் பார்த்திருக்கலாம். மரத்தடியில் மட்டுமின்றி, சிமென்ட் பெஞ்சுகள், மூடப்பட்டுக் கிடக்கும் கட்டட வாசல்கள், கடை வாசல்கள் ஆகிய இடங்களிலும் அமர்ந்து பேசியபடியோ அல்லது தொடர்ந்த பேச்சினால் ஏற்பட்ட களைப்பினால் தூங்கிக்கொண்டோ இருப்பதைக் காணும் வாய்ப்பு உங்களுக்குக் கிடைத்திருக்கும்.

இவர்களின் இந்தச் சோம்பல் நிலை கண்டு உங்களுக்குக் கோபம்கூட வந்திருக்கும். தயைக்கூர்ந்து அப்படியொரு  கோபம் உங்களுக்கு எழ வேண்டாம் என்று அன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்! `பாவம்... செய்வதற்கு ஏதேனும் வேலை இருந்திருந்தால் அவர்கள் ஏன் இப்படி இருக்கப் போகிறார்கள்?’ என்ற கோணத்தில் அவர்களை அணுகும்படி உங்களைத் தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன். நான் இப்படி வேண்டிக் கொள்வதற்குக் காரணம் இருக்கிறது. ஒருகாலத் தில் நானும் அந்தக் கூட்டத்தில் ஒருவனாகவே இருந்தேன் என்பதை வெட்கத்துடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick