‘நந்தகோபாலன் மருமகளே நப்பின்னாய்!’

சடகோபன் ரங்கநாதன்

ன்று, தான் அந்தக் காட்சியைக் காண நேரிடும் என்று உடையவர் நினைத்துக்கூடப் பார்க்கவில்லை, தன் சீடர்கள் குழாமுடன் அவர் பயணித்துக்கொண்டிருந்தார்.

அது வேனிற்காலம் முடியும் காலம், ஆனாலும் சூரியன் சுட்டெரித்துக்கொண்டிருந்தான்.

உடையவர் பார்வையின் எதிரே திண்தோளன் ஒருவன்...ஆஜானுபாகுவான அந்த மனிதன், பெண்ணொருத்திக்குக் குடை பிடித்தபடி இவர்களைக் கடந்து சென்றான். அது மட்டுமல்லாமல்,   உக்கிரமான வெயிலில் தரையின் வெம்மையால் அந்தப் பெண்ணின் பாதம் நோகாமல் இருக்க, அவ்வப்போது தனது மேல்துண்டைத் தரையில் விரித்தபடியும் சென்றுகொண்டிருந்தான்.

இதைக் கண்டு அதிசயத்த உடையவர், அவனை நிறுத்தி, ``ஐயா தாங்கள் யார்? இவ்வளவு அக்கறையுடன் இந்தப் பெண்ணைக் காக்க யாது காரணம்?'' என்று கேட்டார்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick