ரங்க ராஜ்ஜியம் - 7

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
இந்திரா சௌந்தர்ராஜன், ஓவியம்: ம.செ

‘ஆமையாய்க் கங்கையா யாழ்கடலாய்
அவனியா யருவ ரைகளாய்,
நான் முகனாய் நான் மறையாய் வேள்வியாய்த்
தக்கணையாய்த் தானு மானான்,
சேமமுடை நாரதனார் சென்று சென்று
துதித்திறைந்தக் கிடந்தான் கோயில்,
பூ மருவிப் புள்ளினங்கள் புள்ளரையன்
புகழ் குழறும் புனலரங்கமே.’

- பெரியாழ்வார் திருமொழி

வக்கோட்டத்தில் ஒலித்த பசுவின் குரல், தர்ம வர்மாவுக்கு நல்ல சகுனமாகப் பட்டது. முனிவர் களின் வாக்கு வரும் காலத்தில் நிச்சயம் பலிக்கும் என்கிற ஒரு நம்பிக்கையையும் உருவாக்கிற்று.
காலசக்கரம் சுழலத் தொடங்கியது.

அயோத்தியில் ராம, லக்ஷ்மண, பரத, சத்ருக்னர் குழந்தைப் பிராயம் கடந்து இளமைப் பிராயத்துக்குள் சென்ற நிலையில், வசிஷ்டரே அவர்களுக்குக் குருவாய் இருந்து எல்லாவிதமான கல்வியையும் போதித்தார். இந்த போதனையோடு பிரணவாகாரப் பெருமாள் வழிபாட்டையும் சொல்லிக்கொடுத்தார்.

அதன் நிமித்தம் ஒரு நாள் நான்கு பேரையும் பெருமாள் முன் அழைத்துச் சென்று நிறுத் தினார். அப்போது அரங்கநாதப் பெருமாள் மேனியில் சாத்தப்பெற்ற மனோரஞ்சிதத்தின் வாசம் ராமன் மேலும், ஆதிசேஷனின் மேலிருந்து வரும் தைல வாசம் லக்ஷ்மணன் மேலும் வீசுவதைக் கண்டு சந்நிதி வைதீகர் ஆச்சர்யப்பட்டார்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick