திருவருள் செல்வர்கள்! - 5 - குகஸ்ரீ ரசபதி அடிகள்

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
சொல்லின் செல்வன் பி.என்.பரசுராமன்

த்து வயதிருக்கும் அந்தச் சிறுவனுக்கு. எப்போது பார்த்தாலும் ஓய்வு ஒழிச்சலின்றி, தேவாரம்,  திருவாசகம், திருப்புகழ், வள்ளலார் பாடல்கள் என்றுதான் படித்துக்கொண்டு இருப் பான். அருகிலுள்ள கபாலீசர் கோயிலுக்குச் சென்று வழிபட்டால், கண்களில் நீர்வழிந்து, சிறுவனின் திறந்த மார்பை நனைக்கும்; வாய் முருக நாமத்தை முழங்கிக்கொண்டேயிருக்கும்.

ஒருநாள் அந்தச் சிறுவனைப் பார்த்த பெரியவர் ஒருவர், “இவன் துறவியாகிவிடுவான்”என்று அவன் தந்தையிடம் சொல்லிவிட்டுப்போய் விட்டார். எப்படியிருக்கும் தந்தைக்கு?

`இனிமே இந்தப் பயலைப் படிப்புக்கு அனுப்பக் கூடாது. இவன் சாமியாராப் போயிட்டா, நமக்கு உதவமாட்டான். இவனை வேலைக்கு அனுப்பிட வேண்டியதுதான்' என்று எண்ணிய தந்தை, தச்சு வேலையில் சேர்த்துவிட்டார் பையனை.

பையன் வாயே திறக்கவில்லை. தச்சு வேலைக் குப் போகத் தொடங்கினான். போகும்போதும் வரும்போதும் தேவாரத்தைப் படித்தவாறே செல் வான். ஒருநாள், அவன் அவ்வாறு தேவாரத்தைப் படித்தவாறே வேலைக்குச் செல்கையில், வழியில் மணலைக் கொட்டிவைத்திருந்தார்கள். அதைக் கவனிக்காத பையன், மணலில் நடந்தான்; காலில் ஏதோ தட்டுப்பட்டது.

குனிந்து பார்த்தால், மணலுக்குள் மறைந்திருந்த இரண்டு சோடா பாட்டில்கள் வெளிப்பட்டன. “மணலுக்குள் இந்தச் சோடா பாட்டில்கள் எப்படி வந்தன?” என்று எண்ணியபடியே, சிறுவன் அவற்றைக் குனிந்து எடுத்தான்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்