Published:Updated:

பள்ளி மாணவர்களிடம் கடுமை காட்டாததால்தான் கல்லூரியில் வன்முறை அதிகமாகிறதா? #SurveyResult

வி.எஸ்.சரவணன்

பள்ளியில் மாணவர்களுக்குத் தண்டனை அளிக்காதது குறித்து சர்வே முடிவு மற்றும் கல்வியாளர்களின் கருத்து

கல்லூரி மாணவர்கள்
கல்லூரி மாணவர்கள்

பள்ளிகளில் மாணவர்களை அடிக்கக் கூடாது என்பதை நமது சட்டம் வலியுறுத்தும் முக்கியமான விஷயம். ஆனால், இது ஆசிரியர் மாணவர் உறவை மேம்படுத்துகிறதா அல்லது பொறுப்பைத் தட்டிக்கழிக்க வைக்கிறதா என்ற விவாதமும் ஒருபுறம் சென்றுகொண்டிருப்பதை மறுக்க முடியாது. சமீபத்தில் கல்லூரி மாணவர்களிடையே மோதல் வந்தபோதும், பள்ளியில் மாணவர்களிடம் கடுமை காட்டுவது குறைந்ததும் இதற்கு காரணம் எனப் பேசப்பட்டது.

• எனவே, இது குறித்து விகடன் சர்வே நடத்தியிருந்தோம். அதில் பல வாசகர்கள் ஆர்வத்துடன் தங்கள் கருத்துகளைப் பகிர்ந்துகொண்டார்கள். அவர்களுக்கு எங்களின் நன்றி. அந்த சர்வே முடிவுகள் இதோ!

மாணவரை ஆசிரியர் அடிக்கக் கூடாது என்பது...

சர்வே முடிவு
சர்வே முடிவு

`சரியானது' என்று 31.1 சதவிகிதத்தினரும், 'படிப்பில் கவனம் செலுத்த மாட்டார்கள்' 68.9 சதவிகிதத்தினரும் தெரிவித்துள்ளனர்.

நீங்கள் படிக்கும்போது ஆசிரியரிடம் அடி வாங்கியிருக்கிறீர்களா?

சர்வே முடிவு
சர்வே முடிவு

`பல முறை' என்று 82.9 சதவிகிதத்தினரும், `ஒரு முறை மட்டும்' என்று 14 சதவிகிதத்தினரும், `இல்லை' என்று 3.5 சதவிகிதத்தினரும், `மிகச் சில முறைகள்' என 1.6 சதவிகிதத்தினரும் தெரிவித்துள்ளனர்.

``மாணவர்களையும் மரங்களையும் சரியா வளர்த்துட்டா... சமூகம் தப்பிச்சுக்கும்!" - அசத்தும் அரசுப் பள்ளி

கல்லூரியில் மாணவர்களிடையே நடக்கும் அடிதடிக்குப் பள்ளியில் கண்டிப்பு இல்லாததுதான் காரணமா?

சர்வே முடிவு
சர்வே முடிவு

`நிச்சயமாக' என்று 51.2 சதவிகிதத்தினரும், `இருக்கலாம்' என்று 21.3 சதவிகிதத்தினரும், `இரண்டுக்கும் தொடர்பு இல்லை' என்று 26.2 சதவிகிதத்தினரும் மற்றவர்கள் இது அது மட்டுமே தீர்வல்ல மற்றும் கவனிப்பு இல்லாததே காரணம் என்று தெரிவித்துள்ளனர்.

நீங்கள் ஆசிரியராக இருந்தால் (அல்லது ஆசிரியராகும் வாய்ப்புகிடைத்தால்) மாணவர்களை அடிப்பீர்களா?

சர்வே முடிவு
சர்வே முடிவு

`அடிப்பேன்' என்று 12.7 சதவிகிதத்தினரும், `அடிக்க மாட்டேன்' என்று 14.5 சதவிகிதத்தினரும், `சூழலைப் பொறுத்து' என்று 70.9 சதவிகிதத்தினரும் மற்றவர்கள் வேறு சில காரணங்களைத் தெரிவித்துள்ளனர்.

அடிப்பது உள்ளிட்ட கண்டிப்பு இல்லாததால்...

சர்வே முடிவு
சர்வே முடிவு

`மாணவர்களின் கல்வித் திறன் குறைந்துவிட்டது' என்று 16.9 சதவிகிதத்தினரும், `ஆசிரியர்களுக்கான உரிமை குறைந்துவிட்டது' என்று 16.9 சதவிகிதத்தினரும், `இருவரும் தங்கள் பொறுப்பிலிருந்து ஒதுங்கிவிட்டனர்' என்று 66.3 சதவிகிதத்தினரும் தெரிவித்துள்ளனர்.

ஒரு மாணவர் ஒழுக்கத்தில், பாடம் படிக்கிறாரா, தேர்வுக்குத் தயாராகிறாரா. தேர்வு முறையாக எழுதுகிறாரா, தேர்வில் சரியான விடைகளை எழுதியிருக்கிறாரா, நல்ல ரேங்கில் வந்திருக்கிறாரா.... என ஒவ்வொன்றையும் கண்காணிப்பவராகவே ஆசிரியர் இருந்திருக்கிறார்.
ஆயிஷா நடராசன், கல்வியாளர்
ஆயிஷா நடராசன், கல்வியாளர்

கல்வியாளர் ஆயிஷா நடராசனிடம் இது குறித்து கேட்டபோது, ``வன்முறை இல்லாத பாடக் கல்வி என்பது 100 சதவிகிதம் சாத்தியம் இல்லை. ஆனால், ஆசிரியர் என்பவர் மாணவரைக் கண்காணிக்கும் ஒருவராகத்தான் இருந்தார். ஒரு மாணவர் ஒழுக்கத்தில், பாடம் படிக்கிறாரா, தேர்வுக்குத் தயாராகிறாரா. தேர்வு முறையாக எழுதுகிறாரா, தேர்வில் சரியான விடைகளை எழுதியிருக்கிறாரா, நல்ல ரேங்கில் வந்திருக்கிறாரா.... என ஒவ்வொன்றையும் கண்காணிப்பவராகவே ஆசிரியர் இருந்திருக்கிறார். இந்தக் கண்காணிப்பு பணி என்பது மாணவரையும் ஆசிரியரையும் எதிர்எதிரில் நிறுத்துகிறது. கற்றலில் பெரும் சிரமம் வந்ததற்கான அடிப்படை பிரச்னை. இந்தச் சூழலை மாற்றுவதற்கான ஒரு வழியாக உருவானதுதான் கல்வி உரிமைச் சட்டம். மாணவர்களை அடிக்கக் கூடாது என்று நாம் சொல்லவில்லை. இந்திய அரசியல் சட்டம் சொல்கிறது.

ஆசிரியர் கையிலிருந்து பிரம்பைப் பிடுங்கப்பட்டதால்தான், சமூகத்தில் வன்முறை அதிகரித்திருக்கின்றன என்று சொல்லப்படுவதை ஒரு சதவிகிதம்கூட நான் ஏற்க மாட்டேன்; கண்டிக்கவும் செய்கிறேன்.
கல்வியாளர் ஆயிஷா நடராசன்

• அந்தச் சட்டத்தில் இரண்டு முக்கியமான அம்சங்கள் இருக்கின்றன. இந்தியாவைச் சேர்ந்த மாணவருக்கு 14 வயது வரை கல்வி அளிப்பது கட்டாயம். இரண்டாவது, மாணவர்களைச் சொற்களாலும் உடலாலும் துன்புறுத்துவது கூடாது. அப்படிச் செய்தால் குற்றச் செயலாகக் கருதுகிறது. இந்தச் சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்து 10 ஆண்டுகளாயிற்று. பள்ளிகளில் பெரிய அளவிலான வன்முறைகள் ஏதும் நிகழவில்லை. விதிவிலக்காக எங்கேனும் ஓரிரு இடங்களில் நடந்திருக்கலாம். மிகப் பெரிய அளவில் நடந்திருந்தால் இன்றைய ஊடகத்தின் பார்வையிலிருந்து தப்பியிருக்க முடியாது. இந்த நிலையில், ஆசிரியர் கையிலிருந்து பிரம்பைப் பிடுங்கப்பட்டதால்தான், சமூகத்தில் வன்முறை அதிகரித்திருக்கின்றன என்று சொல்லப்படுவதை ஒரு சதவிகிதம்கூட நான் ஏற்க மாட்டேன்; கண்டிக்கவும் செய்கிறேன். இந்த விஷயத்தை இன்னும் ஆழமாகப் பார்க்க வேண்டும் என நினைக்கிறேன்.

தன்னைத் தானே கட்டுப்படுத்திக்கொள்ளும்; முறைப்படுத்திக்கொள்ளும் ஒரு தலைமுறை இப்போதுதான் உருவாகி வருகிறது. இந்தப் பழக்கத்தை வளர்த்தெடுக்க வேண்டிய பொறுப்பு ஊடகம், சினிமா, சமூகம் என அனைத்துக்கும் உள்ளது.

• இந்தியாவைத் தவிர வேறெங்கும் பார்க்க முடியாத ஒரு விஷயத்தைச் சொல்கிறேன். ஒரு சிக்னலில் லைட்டும் எரிய வேண்டும்; போலீஸும் இருக்க வேண்டும். ஒருவேளை போலீஸ் இல்லையென்றால், நீங்களும் நானும்கூட சிவப்பு விளக்கு எரிந்தால், நிற்காமல் செல்லத் தயங்குவதே இல்லை. இன்னொன்று வலிமையானவர் வலிமையற்றவரை அடிக்கலாம்; வன்முறை செலுத்தலாம். இதன் நீட்சிதான் பள்ளியில் ஆசிரியர் வலிமையானவராகவும் மாணவர் வலிமையற்றவராகவும் ஆக்கப்பட்டனர். அதனால்தான் மாணவர் தவறு செய்தால் தண்டிப்பதற்கு ஆசிரியரின் கையில் பிரம்பு கொடுக்கப்பட்டது. ஆனால், இது என்ன செய்தது தெரியுமா... ஆசிரியர் பார்க்காதபோது தவறு செய்யலாம் என்ற எண்ணத்தை வரவழைத்து விட்டது. அதனால்தான் சிக்னலில் போலீஸ் இல்லை என்றால், விதியை மதிக்க மறுக்கிறோம். அதனால்தான், மாணவரின் பொறுப்புகளை அவர்களே உணர்வதற்கு வாய்ப்பு அளிக்கும் சூழலை உருவாக்கவே அடிப்பது தடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த முறையில் சில நடைமுறை குறைபாடுகள் இருக்கலாம். அவை நிச்சயம் களையப்பட வேண்டியது என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இல்லை.

இதற்கு முன் எப்படி நடந்தது, ஆசிரியரின் கோபத்தை எப்படியெல்லாம் மாணவர் மீது செலுத்தப்பட்டதைப் பார்த்திருக்கிறோம். அவை குறித்த புள்ளி விவரங்கள் நம்மைப் பதறச் செய்யும்.
மாணவர்கள்
மாணவர்கள்

தன்னைத் தானே கட்டுப்படுத்திக்கொள்ளும்; முறைப்படுத்திக்கொள்ளும் ஒரு தலைமுறை இப்போதுதான் உருவாகி வருகிறது. இந்தப் பழக்கத்தை வளர்த்தெடுக்க வேண்டிய பொறுப்பு ஊடகம், சினிமா, சமூகம் என அனைத்துக்கும் உள்ளது. இவை அனைத்திலும் மாணவர்களுக்கு சுயகட்டுப்பாட்டை மேம்படுத்தும் பொறுப்பை தம் கடமையாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இதற்கு முன் எப்படி நடந்தது, ஆசிரியரின் கோபத்தை எப்படியெல்லாம் மாணவர் மீது செலுத்தப்பட்டதைப் பார்த்திருக்கிறோம். அவை குறித்த புள்ளி விவரங்கள் நம்மைப் பதறச் செய்யும். அவற்றையெல்லாம் இந்தச் சட்டம் நிறுத்தியிருக்கிறது.

இப்போது கல்லூரி மாணவர்கள் கத்தியால் வெட்டிக்கொள்கிறார்களே, அதற்கும் ஆசிரியர்கள் அடிக்கக் கூடாது என்பதையே காரணமாகச் சொல்கிறார்கள். இந்தச் சட்டத்தின்படி படித்துவரும் மாணவர்கள் இப்போதுதான் 10-ம் வகுப்புக்கே வந்திருக்கிறார்கள். அதனால், இந்த வாதம் தவறானது" என்கிறார்.

ஆசிரியருக்கான வகுப்பறையிலிருந்து மாணவருக்கான வகுப்பறையாக மாற்றுவதே முக்கியமானது
கல்வியாளர் ச.மாடசாமி
ச.மாடசாமி, கல்வியாளர்
ச.மாடசாமி, கல்வியாளர்

கல்வியாளர் ச.மாடசாமி, ``கல்லூரி மாணவர்கள் வன்முறையில் ஈடுபடுவது என்பது இன்று நேற்று நடப்பது அல்ல. நான் பணிபுரியும்போது மாணவர்களிடம் பழகும் விதமே அவர்களை வன்முறை பக்கம் செல்லவிடாமல் செய்தது. பள்ளிக்கூடத்தைப் பொறுத்தவரை முன்பெல்லாம் கோமணத்தோடு விட்டு மாணவர்களை அடிக்கும் வழக்கம் இருந்தது. அந்த நிலையெல்லாம் இப்போது மாறியிருப்பது வரவேற்கத்தக்கதுதானே! ஆசிரியருக்கான வகுப்பறையிலிருந்து மாணவருக்கான வகுப்பறையாக மாற்றுவதே முக்கியமானது. நியூயார்க்கில் தொடக்கத்தில் மாணவர்கள் ஆசிரியர்கள் மீது வன்முறை செலுத்தியபோதும், அங்கு வகுப்பறைகளில் இருந்த சுதந்தரத்தைத் தடுக்க முயலவில்லை. அதனால்தான் தற்போது, அங்கு மாணவர்கள் தங்களுக்கான சுதந்தரத்தை உணர்ந்து பொறுப்புடன் இருக்கிறார்கள். அந்தத் தன்மை இங்கும் நிச்சயம் வரும்." என்று நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகிறார்.

இந்த இரண்டு கல்வியாளர்களின் கருத்துகளை நீங்கள் எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்? . கமென்டில் உங்கள் கருத்தைப் பதிவிடுங்களேன்!