Published:Updated:

உச்ச நீதிமன்றத்தை பிளப்பது சரியா?

உச்ச நீதிமன்றம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
உச்ச நீதிமன்றம்

- கே.சந்துரு, மேனாள் நீதிபதி, சென்னை உயர் நீதிமன்றம்

இந்தியாவில் ஆண்டுதோறும் நவம்பர் 26-ம் தேதி சட்டதினமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. 1949, நவம்பர் 26 அன்றுதான் இந்தியாவின் அரசமைப்புச் சட்டத்தின் இறுதி வடிவம் தீர்மானமாக நிறைவேற்றப்பட்டது. அன்றைய தினம் தீர்மானத்தை அறிமுகப்படுத்தி உரையாற்றிய பாபா சாகேப் அம்பேத்கர், “இந்தியா அரசியல் சுதந்திரம் பெற்றுவிட்டது. ஆனால் பொருளாதாரம், சமூகம், சுதந்திரம் ஆகியவை இன்னும் கனவாகவே உள்ளன; அவை நிராசையாகப் போகுமானால் இந்தியாவில் புரட்சி வெடிக்கும்” என்று குறிப்பிட்டார்.

இந்த வருடம் அதே சட்டதினத்தன்று உரையாற்றிய இந்திய அட்டர்னி ஜெனரல் , “உச்ச நீதிமன்றத்தின் அதிகாரத்தைப் பிளந்து ஒரு பகுதியை மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றமாக மாற்றி, மண்டல அமர்வுகள் ஒவ்வொன்றிலும் 15 நீதிபதிகளை நியமனம் செய்ய வேண்டும். உச்ச நீதிமன்றத்துக்கு ஒட்டுமொத்தமாக 15 நீதிபதிகள் நியமனம் செய்யப்பட்டு, அவர்களில் ஐந்து நீதிபதிகள் அடங்கிய மூன்று அமர்வுகள் அரசமைப்புச் சட்டப் பிரச்னைகள் தொடர்பாக வரும் வழக்குகளை மட்டுமே விசாரிக்க வேண்டும்” என்று தெரிவித்துள்ளார். அவர் கொளுத்திப் போட்ட வெடி இந்தியா முழுவதும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அவரது கருத்து சாத்தியமா என்று ஆராய்வதற்கு முன்பாக உச்ச நீதிமன்றத்தின் அமைப்பைப் பற்றி தெரிந்துகொள்வது அவசியம்.

- கே.சந்துரு, மேனாள் நீதிபதி, சென்னை உயர் நீதிமன்றம்
- கே.சந்துரு, மேனாள் நீதிபதி, சென்னை உயர் நீதிமன்றம்

அரசமைப்புச் சட்டத்தின் 32-வது பிரிவின்படி, அடிப்படை உரிமைகளை நிறைவேற்றுவதற்கான அதிகாரம் உச்ச நீதிமன்றத்துக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது. அந்த அதிகாரத்தை எவராலும் நிறுத்திவைக்க முடியாது. இதன் மூலம் இந்தியாவின் உச்ச நீதிமன்றம், உலகின் எந்த நாடுகளிலுள்ள நீதிமன்றங்களைவிட மிகப்பெரும் அதிகாரத்தைப் பெற்றுள்ளது. 130 கோடி மக்கள் தொகை உள்ள இந்நாட்டில் ஒவ்வொரு குடிமகனும் தனது அடிப்படை உரிமைகளை நிலைநாட்டுவதற்கு உச்ச நீதிமன்றத்தின் கதவைத் தட்ட முடியும். உயர் நீதிமன்றங்கள், அவற்றின் கீழமை நீதிமன்றங்கள் மற்றும் தீர்ப்பாயங்களின் உத்தரவுகளை எதிர்த்து வரும் மேல்முறையீடுகளை விசாரிப்பதற்கும், குடியரசுத் தலைவருக்கு ஆலோசனை வழங்குவதற்கும் உச்ச நீதிமன்றத்துக்கு அதிகாரம் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புகள், இந்தியாவிலுள்ள அனைத்து நீதிமன்றங்களையும் கட்டுப்படுத்தும். நாட்டிலுள்ள அனைத்து சிவில் மற்றும் நீதித்துறை அதிகாரிகள் அந்த உத்தரவுகளை நிறைவேற்றக் கடமைப்பட்டுள்ளனர்.

நீதிமன்ற அமைப்புகளின் சிகரமாக இருக்கும் உச்ச நீதிமன்றத்தின் அதிகார வரையறை கடந்த 71 வருடங்களாகப் பேசுபொருளாக இருப்பதோடு, அந்த அதிகார வரம்பைக் குறைப்பதற்கான முயற்சிகளும் தொடர்கின்றன. 1952-ல் உச்ச நீதிமன்றம் அமைக்கப்பட்டபோது ஏழு நீதிபதிகளுக்கு மிகையாகாமல் நியமனம் செய்யப்படும் விதி இருந்தது. ஆனால், உச்ச நீதிமன்றத்தின் பொறுப்புகள் அதிகமானதால் தற்போது 34 நீதிபதிகள் இருக்கின்றனர். இருப்பினும், உச்ச நீதிமன்றத்தில் பெறப்படும் அசல் வழக்குகள், மேல்முறையீடு வழக்குகள் அதிகரிக்கவே அங்கும் வழக்குகள் தேங்குகின்றன.

உச்ச நீதிமன்றம் அனைத்து மேல்முறையீடுகளையும் விசாரணைக்கு ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. மேல்முறையீடு செய்யப்படும் வழக்குகளுக்கு முதற்கட்டமாகச் சிறப்பு அனுமதி வழங்குவதற்கான விசாரணை நடைபெறும். அதில், ‘மேல்முறையீடு செய்யப்படும் வழக்கில் பொது முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சட்டப் பிரச்னை இருக்கிறதா... அதை உச்ச நீதிமன்றம் விசாரித்து பதிலளிக்க வேண்டுமா?’ என்று ஆராயப்படும். இம்மனுக்கள் உச்ச நீதிமன்றத்தால் திங்கள் மற்றும் வெள்ளிக்கிழமைகளில் விசாரிக்கப்படும். ஏற்கெனவே வழக்கு கோப்புகளை படித்துவிட்டு வரும் இரு நீதிபதிகள் அமர்வுகள் ஒவ்வொன்றின் முன்பும் சுமார் 50 முதல் 75 வரை சிறப்பு அனுமதி கோரும் மனுக்களில் உத்தரவுகள் பிறப்பிக்கப்படும். அநேகமாக அந்த வழக்குகளின் தலைவிதி மூன்று நிமிடங்களுக்குள் முடிவாகிவிடும். உச்ச நீதிமன்றம் மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றமாக அமைக்கப்படாததும், வழக்குகள் பொது முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சட்டப் பிரச்னை இல்லையென்றால் ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டிய அவசியமில்லை என்பதும் இதற்குக் காரணம்.

உச்ச நீதிமன்றத்தை பிளப்பது சரியா?

பல மாநிலங்களின் உயர் நீதிமன்றங்களின்மீது நம்பிக்கை இல்லாத மக்கள், நேரடியாக உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகும் போக்கு அதிகரித்துள்ளது. ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்தின் சிறப்பு அந்தஸ்து பறிக்கப்பட்டதை எதிர்த்து பலரும் உச்ச நீதிமன்றத்தை நாடியுள்ளனர். காஷ்மீர் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் தலைவர் தாரிகாமி சிறையில் அடைக்கப்பட்டதை எதிர்த்து அதன் அகில இந்திய தலைவர் சீதாராம் யெச்சூரி உச்ச நீதிமன்றத்தில்தான் ஆட்கொணர்வு மனு தொடர்ந்தார். தாரிகாமியைச் சந்திப்பதற்குக்கூட அவர் உச்ச நீதிமன்றத்தில் அனுமதி வாங்கித்தான் காஷ்மீர் செல்ல நேர்ந்தது.

உச்ச நீதிமன்றத்தின் அதிகார வரம்பைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு வெவ்வேறு வழிகளில் ஆலோசனைகள் வழங்கப்படுகின்றன. உச்ச நீதிமன்றம் டெல்லியில் இருப்பதால் தொலைவிலுள்ள மாநிலங்களிலிருந்து வரும் மக்களின் சிரமங்களைக் குறைப்பதற்கு நான்கு மண்டலங்களில் உச்ச நீதிமன்றத்தின் கிளைகள் ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்துள்ளனர். அரசமைப்பு சட்டப் பிரிவு 130-ன் கீழ் உச்ச நீதிமன்றம் தலைநகர் டெல்லியில் செயல்படுவதோடு, தலைமை நீதிபதி விருப்பப் பட்டால் குடியரசுத் தலைவர் ஒப்புதலுடன் இதர இடங்களிலும் வழக்குகளை விசாரிக்கலாம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இதுவரை அந்த அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி டெல்லிக்கு வெளியே வழக்குகளை விசாரித்ததில்லை. மேலும், மண்டலங்களில் கிளைகள் அமைப்பதற்கு உச்ச நீதிமன்றத்தின் அனைத்து நீதிபதிகளும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தே வந்துள்ளனர்.

இந்தச் சூழலில்தான் அட்டர்னி ஜெனரல் வேணுகோபால் வைத்துள்ள கருத்து முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. “உச்ச நீதிமன்றத்தைப் பிரித்து தலைமை மேல்முறையீட்டு மன்றங்களை அமைப்பதால், பெரும்பான்மையான வழக்குகளை அங்கிருந்து அகற்றிவிடலாம். ஐந்து நீதிபதிகள் அடங்கிய மூன்று ‘அரசமைப்பு சட்ட அமர்வு’ ஏற்படுத்தி, அரசமைப்பு சட்டப் பிரச்னைகள் தொடர்பான வழக்குகளை மட்டும் விசாரித்தால் வழக்குகள் தேங்குவது குறைந்துவிடும்” என்று அவர் கூறியிருப்பது ஏற்கத்தக்கதல்ல.

தற்போது உச்ச நீதிமன்றத்துக்குள்ள அதிகாரத்தைக் குறைக்கவோ, மாற்றவோ அனுமதிக்க முடியாது. 15 நீதிபதிகளை உச்ச நீதிமன்றமாகவும், 60 நீதிபதிகளைத் தலைமை மேல்முறையீட்டு வழக்கு மன்றமாகவும் மாற்றுவதாலும் பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வுகாண முடியாது. இன்று உச்ச நீதிமன்றத்திலுள்ள 34 நீதிபதிகளும் கூட்டாக அமர்ந்து வழக்குகளை விசாரிப்பதில்லை. மாறாக 2, 3 அல்லது 5 நீதிபதிகள் அமர்வாகத்தான் வழக்குகளை விசாரிக்கிறார்கள். இப்படிச் சிறு குழுக்களாக விசாரிக்கும் அமர்வு களுக்கான வழக்கு பட்டியலை தலைமை நீதிபதி மட்டுமே தயாரிக்கிறார். அவரிடம் இப்படிப்பட்ட அதிகாரக் குவியல் இருப்பது தவறு என்று நான்கு உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் சில வருடங்களுக்கு முன்னால் பேட்டி அளித்தனர். இருப்பினும் நிலைமை மாறவில்லை.

வேணுகோபால்
வேணுகோபால்

அட்டர்னி ஜெனரல் சொல்வதுபோல் 15 நீதிபதிகளைக்கொண்டு மூன்று அரசமைப்பு சட்ட அமர்வுகளை இன்றைக்கும் தலைமை நீதிபதியால் நியமிக்க முடியும். இதர நீதிபதிகளை மற்ற மேல்முறையீட்டு வழக்குகளை விசாரிப்பதற்குப் பயன்படுத்த முடியும் அல்லது மேல்முறையீட்டு வழக்குகளின் எண்ணிக்கையின் விகிதாசாரத்துக்கு ஏற்ப நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கையையும் உயர்த்த முடியும். ஆனால், உச்ச நீதிமன்றத்தின் ஒரு பகுதியை மேல்முறையீட்டு தலைமை மன்றமாகவும், மீதமுள்ளவற்றை அரசமைப்பு சட்ட வழக்குகளை விசாரிக்கும் பகுதியாகவும் மாற்றுவது அபாயகரமான தீர்வாகும்.

இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மையைக் குலைத்து `ஒரே நாடு... ஒரே மதம்’ என்ற மதவாதிகளின் பிரசாரம் வலுத்துவரும் நிலையில், உச்ச நீதிமன்றத்தின் அதிகாரத்தைக் குறைக்கும் செயலை ஜனநாயகத்தை விரும்பும் எவரும் அனுமதிக்க மாட்டார்கள். பாகிஸ்தானில் ராணுவ அதிகாரிகள் எப்படி உச்ச நீதிமன்றத்தை மிரட்டிப் பணியவைத்தார்கள் என்பதையும், ராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டை எதிர்த்ததால் தலைமை நீதிபதியையே கைதுசெய்ய ராணுவம் முயன்றதைப் பற்றியும் தனது சுயசரிதையில் விரிவாக எழுதியிருக்கிறார் பாகிஸ்தான் தலைமை நீதிபதி சஜ்ஜத் அலி ஷா (Law Courts in A Glass House, An Autobiography by Sajjad Ali Shah).

கால்களுக்கு ஏற்ப செருப்புகளை தைத்துக்கொள்ள வேண்டுமே தவிர, செருப்பின் அளவுக்கு ஏற்ப கால்களை வெட்ட முடியாது. தேக்கநிலை என்று கூறி, மக்களைப் பாதுகாக்கும் அமைப்பின் தூண்களை இடித்துவிடக் கூடாது. அட்டர்னி ஜெனரல் இதை உணர்வாரா?