Published:Updated:

எஸ்.சி/எஸ்.டி வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டம் 1989 - அவசியம் அறியவேண்டிய தகவல்கள்!

வன்கொடுமை என்றால் என்ன? வன்கொடுமை செய்பவர்களுக்கான தண்டனை என்ன? வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டம் தொடர்பான வழக்குகளின் நிலவரம் என்ன?

சாதிய வன்கொடுமை
சாதிய வன்கொடுமை

பட்டியல் சாதியினர் மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர் (வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டம்) 1989 இயற்றப்பட்டு, 30 ஆண்டுகள் ஆகின்றன. சட்டம் வலுவற்றதா... சமூகம் சரிவுற்றதா தெரியவில்லை. பட்டியல் சமூகத்தினர் மீதான வன்கொடுமைகள் இன்னும் நிகழ்ந்துகொண்டேதான் இருக்கின்றன. இந்த சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவது தொடர்பான விவாதங்கள் இன்னும் தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கின்றன.

`வன்கொடுமை செய்ய முயன்றவனைச் சுட்டதற்காக 15 ஆண்டுகள் சிறைவாசம்!' -  சின்டோயா பிரௌனின் கதை

சாதிவெறியுடன் நடத்தப்படும் தாக்குதல்கள் பல, ஊடக வெளிச்சத்திற்கு வந்து, நீதிமன்றத்தின் பார்வைக்கு வந்தாலும் பல்வேறு சமயங்களில், பல்வேறு இடங்களில் இந்தக் கொடுமைகள் வெளியில் தெரியாமலே அழிந்துபோகின்றன. வன்கொடுமையைத் தங்கள் வாழ்வியலாகவே ஏற்றுக்கொண்டு, அதிலிருக்கும் சரிவும் தவறும் குறித்து கவலையில்லாமல் இருக்கும் பல்வேறு மக்கள் இருக்கின்றனர். இதில், வன்கொடுமையை நிகழ்த்துபவர்கள், வன்கொடுமைக்கு உள்ளாக்கப்படுபவர்கள் என இரு தரப்பினருமே அடக்கம்.

இப்படியொரு நிலையில், வன்கொடுமை என்றால் என்ன என்ற அடிப்படையை அறியவேண்டியது அவசியமாகிறது. அந்தத் தகவல்கள் இதோ...

வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டம்
வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டம்

'தண்டனை மீதான பயம், ஒரு மனிதனைத் தவறுசெய்யவிடாமல் தடுக்கிறது' என்ற நம்பிக்கையின் அடிப்படையில்தான் இந்தியாவின் சட்டங்கள் கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அவ்வகையில், பட்டியல் பழங்குடியினர் மீதான தாக்குதல்களை, வன்கொடுமையை வேரறுக்க உருவாக்கப்பட்ட வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தில், அந்தக் குற்றத்தைச் செய்பவர்களுக்கான தண்டனைகளும் விதிக்கப்பட்டது. அதில் சில குறிப்பிட்ட தண்டனை விவரங்கள் பின்வருமாறு...

Vikatan
வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டம்
வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டம்

தனிப்பட்ட பகைமையைத் தீர்த்துக்கொள்வதற்கு இந்தச் சட்டம் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதாக, இந்தச் சட்டத்தை விமர்சிப்போர் கருத்து தெரிவித்துவந்த நிலையில், வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதாக உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுக்கப்பட்டது. அதில், 2018-ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 20-ம் தேதியன்று, நீதிபதி அ.கு. கோயல், லலித் ஆகியோர் கொண்ட அமர்வு அளித்த தீர்ப்பின் விவரம் பின்வருமாறு...

'குற்றம் சாட்டப்படுபவர் அரசு ஊழியர் என்றால், அவரின் உயரதிகாரி அனுமதி பெற்ற பிறகே, அவர்மீது வழக்குப்பதிவு செய்து விசாரணை நடத்த வேண்டும்; எஃப்.ஐ.ஆர் பதிவு செய்யப்படும் முன், அந்த வழக்கு வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் வருமா என்பதைக் காவல்துறை விசாரிக்க வேண்டும். பட்டியல் சமூகத்தினருக்கு காயத்தையோ அவமதிப்பையோ இழைத்த குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபர்கள், முன் ஜாமீன் தாக்கல்செய்ய முடியாது என்ற வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தின் 18-வது பிரிவு மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளது.'
Vikatan

முதுநிலை டிஎஸ்பி ஒருவர் விசாரித்த பின்னரே, ஒருவர்மீது முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவுசெய்யமுடியும் என்றது. அத்துடன், இதைச் செயல்படுத்தாவிட்டால் உச்ச நீதிமன்ற அவமதிப்பாகக் கருதப்படும் என்றும் கூறியது மற்றும் முன் ஜாமீன் கோருவதைத் தடுப்பது, அரசியல் சாசனம் வழங்கியுள்ள அடிப்படை உரிமைகள் பிரிவு 21-ஐ மீறுவதாகும் என நீதிமன்றம் கூறிய பல்வேறு விஷயங்கள் குறிப்பிடத்தக்கது. இந்தச் சட்டத்தின்கீழ் குற்றம் சாட்டப்படும் நபர்கள் உடனடியாகக் கைதுசெய்யப்பட வழிவகுக்கும் சட்டப் பிரிவை ரத்து செய்த இந்தத் தீர்ப்பு, பல்வேறு தரப்பினரிடையே அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியது.

உச்ச நீதிமன்றத்தின் இத்தீர்ப்பு, வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தின் அடிப்படையையே நீர்த்துப்போகச் செய்துவிடும் என வட மாநிலங்களில் பல அமைப்புகள் சார்பில் முழு அடைப்பு நடத்தப்பட்டது. தேசம் முழுவதிலும் பல்வேறு இடங்களில் போராட்டம் வெடித்தது. இவற்றைத் தொடர்ந்து, அரசு தரப்பில் இந்தத் தீர்ப்பை எதிர்த்து உச்ச நீதிமன்றத்தில் சீராய்வு மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டது.

வடமாநிலங்களில் போராட்டம்
வடமாநிலங்களில் போராட்டம்

"பட்டியல் சமூகத்தினர் மீதான வன்கொடுமைகள், தனிநபர் சுதந்திரத்துக்கான அடிப்படை உரிமைகளுக்கான 21-வது பிரிவை மிக மோசமாக அத்துமீறுவதாகும். குற்றம் சாட்டப்படுபவரைப் பிணையில் வெளியில் விட்டால், அதைப் பயன்படுத்தி அவர் விசாரணையைத் தடுக்கவோ சாட்சிகளைப் பயமுறுத்தவோ செய்யக்கூடும். எனவே, பட்டியல் சமூகத்தினரின் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்வதற்கு, வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தின் 18-வது பிரிவு முதுகெலும்பு போன்றது. நாட்டிலுள்ள அனைத்துக் குடிமக்களுக்கும் சமத்துவத்தை எட்டும் இலக்கை அடைய வேண்டுமென்றால், பட்டியல் சமூகத்தினர் பாதுகாக்கப்படும்போதுதான் அது சாத்தியம்" என்று அப்போது மத்திய அரசு நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தது.

இந்நிலையில், மத்திய அரசின் மேல்முறையீடு, கடந்த வாரம் நீதிபதிகள் அருண் மிஸ்ரா, எம்.ஆர்.ஷா, பி.ஆர்.கவாய் அடங்கிய மூவர் அமர்வு, மத்திய அரசின் மனுவை ஏற்றுக்கொண்டு, உச்ச நீதிமன்றத்தின் முந்தைய உத்தரவுகளைத் திரும்பப் பெற்றது. மேலும், வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தை நீர்த்துப்போக விடமாட்டோம் என்றும் உச்ச நீதிமன்றம் அறிவித்துள்ளது.

உச்ச நீதிமன்றம்
உச்ச நீதிமன்றம்

மேலும், இந்தச் சட்டத்தை மாற்றுவதற்கான முடிவை உச்ச நீதிமன்ற இருவர் அமர்வு எடுத்திருக்கக்கூடாது, ஏனெனில் சட்டங்கள் இயற்றுவது நாடாளுமன்றத்தின் வேலை எனவும் உச்ச நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது.

இதற்கிடையில், கடந்த ஆண்டு வழங்கப்பட்ட உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை நீர்த்துப்போகச் செய்வதற்காக, வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தில் ஒரு புதிய சட்டத்திருத்தத்தைக் கொண்டுவந்தது மத்திய அரசு. இதன்படி, வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தில் புதிதாக, பிரிவு 18 A சேர்க்கப்பட்டது. இதில், முன்ஜாமீன் வாங்குவதற்கு விதிக்கப்பட்ட தடை மீண்டும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. மேலும், முன் விசாரணை இன்றி உடனடியாக வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் கொண்டுவருவதற்கான விதிகளும் சேர்க்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.

Vikatan

வழக்குரைஞர்கள் பிரித்விராஜ் சவுஹான், பிரியா சர்மா உள்ளிட்ட சிலர், இந்த சட்டத்திருத்தம் அரசியலமைப்புப் பிரிவுகள் 14,19, 21 ஆகியவற்றைப் பாதிக்கும் வகையில் இருப்பதால், இந்த சட்டத்திருத்தம் அரசியலமைப்பு சட்டத்திற்கு எதிரானது என்று உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடர்ந்திருந்த நிலையில், வழக்கு விசாரணைகள் முடிவுற்று, தீர்ப்புக்காக ஒத்திவைக்கப்பட்டுள்ளது.

இருப்பினும், 'வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்ய மாட்டோம்' என இந்த வழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகள் அமர்வு வாய்மொழியாகக் கூறியுள்ளது.

இந்த சட்டப்போராட்டங்களுக்கு இடையே, வன்கொடுமைகள் தொடர்ந்து அதிகரித்தே வருகின்றன. 2014, 2015 ,2016-ம் ஆண்டுகளில், வன்கொடுமை தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ் பதியப்பட்ட வழக்குகளின் புள்ளிவிவரங்கள் பின்வருமாறு...

வன்கொடுமை தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ் பதியப்பட்ட வழக்குகளின் புள்ளி விவரங்கள்
வன்கொடுமை தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ் பதியப்பட்ட வழக்குகளின் புள்ளி விவரங்கள்

வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டம் நாட்டைத் திருத்துவது ஒருபுறம் இருப்பினும், வாக்குவங்கி அரசியல், சாதியப் பாகுபாடுகளை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கும் வரையில், வன்கொடுமையிலிருந்து இந்தியாவிற்கு விடுதலை இல்லை என்பதே கசக்கும் நிதர்சனம்.