Published:Updated:

‘கல்விக்கேற்ற வேலை’ - கலகக்குரல் வென்றது!

ரத்னாதேவி
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ரத்னாதேவி

உதவி இயக்குநர் காளியப்பன் ஜாதிய வன்மத்துடன் ‘துப்புரவுப்பணிக்கு வேண்டுமானால் விண்ணப்பம் செய்; வேலை தருகிறேன்’ என்று பேசினார்.

‘கல்விக்கேற்ற வேலை’ - கலகக்குரல் வென்றது!

உதவி இயக்குநர் காளியப்பன் ஜாதிய வன்மத்துடன் ‘துப்புரவுப்பணிக்கு வேண்டுமானால் விண்ணப்பம் செய்; வேலை தருகிறேன்’ என்று பேசினார்.

Published:Updated:
ரத்னாதேவி
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ரத்னாதேவி

சாதி அடையாளத்தை முன்வைத்து எழுந்த தடைகளைக் கல்வி அடையாளத்தைக் கொண்டு தகர்த்திருக்கிறார் தேனியைச் சேர்ந்த 33 வயது ரத்னாதேவி.

தேனி மாவட்டம் பழனிசெட்டிபட்டி பேரூராட்சியில் தூய்மைப் பணியாளராகப் பணியாற்றிய ராஜா, கடந்த 2019 செப்டம்பர் 1 அன்று உடல்நலக் குறைவால் உயிரிழந்தார். அவர் பெரிதாகப் படிக்கவில்லை. ஆனால் அவர் மனைவி ரத்னாதேவியோ பத்தாம் வகுப்பு வரை படித்தவர். ‘கருணை அடிப்படையில் வேலை வேண்டும்’ என்று ரத்னாதேவி கோரிக்கை வைக்க, ‘உன் கணவர் தூய்மைப்பணியாளர்தானே, நீயும் அதே வேலையைத்தான் செய்ய வேண்டும்’ என்று அதிகார வர்க்கம் வற்புறுத்தியது. அதை ஏற்காமல் சட்டப்போராட்டம் நடத்தி இப்போது பதிவறை எழுத்தர் பதவியைப் பெற்றிருக்கிறார். ரத்னாதேவிக்கு வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துப் பேசினேன்.

‘கல்விக்கேற்ற வேலை’ - கலகக்குரல் வென்றது!

‘`2004-ல் எங்களுக்குத் திருமணம் நடந்தது. அதனைத் தொடர்ந்து கிரிஜா, யாஷினி என்ற பெண் குழந்தைகள் பிறந்தனர். அவர் துப்புரவுப் பணி செய்தாலும் மகள்களை கலெக்டர், வக்கீல் ஆக்க வேண்டும் எனக் கூறி, குடும்பத்தை நன்றாகப் பார்த்துக்கொண்டார். கொரோனா காலத்தில் அவரது உடல்நிலை மிக மோசமாகப் போனது. மருத்துவரிடம் விசாரித்தபோது, மஞ்சள்காமாலை எனக் கூறினர். சில நாள்களில் அவர் உயிரிழந்துவிட்டார். எனக்கு வாழ்க்கையே இருண்டுபோனது. இரண்டு பெண் குழந்தைகளை வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் தவித்தேன்.

அப்போது என் மாமா, ‘அரசுக்கு விண்ணப்பித்தால் கருணை அடிப்படையில் வேலை கிடைக்கும். வேலை பார்த்துக்கொண்டு மகள்களை ஆளாக்கலாம்’ என தைரியம் கொடுத்தார். அதனைத் தொடர்ந்து எனது கல்வித் தகுதிக்கு ஏற்ப கருணை அடிப்படையில் வேலை வேண்டி விண்ணப்பித்தேன். ஆனால், தேனி மாவட்டத்தில் காலிப் பணியிடங்கள் இல்லை என அப்போது மண்டல பேரூராட்சி உதவி இயக்குநர் கூறிவிட்டார்.

தேனி மாவட்டத்தில் உள்ள பேரூராட்சிகளில், விதிப்படி பணியாளர்களைத் தேர்வு செய்யாமல் முறைகேடாகப் பலரையும் தேர்வு செய்துள்ளதை எனக்கு உணர்த்திய சிலர், ‘இதைக் குறிப்பிட்டு உங்களுக்கான உரிமையைக் கேட்கலாம்’ என்று வழிகாட்டினர். அதையடுத்து எனக்கான உரிமையைக் கோரினேன். இருப்பினும் எனக்குப் பணி கிடைக்கவில்லை. வேறு வழியின்றி நீதிமன்றத்தை நாடினேன். எனது கல்வித்தகுதிக்கு ஏற்ப இளநிலை உதவியாளர், வரித்தண்டலர், பதிவறை எழுத்தர் போன்ற பணி வழங்கலாம் என நீதிமன்றம் உத்தரவு பிறப்பித்தது.

தேனி மாவட்டத்தில் உள்ள பேரூராட்சிகளில் இளநிலை உதவியாளர் காலிப்பணியிடம் 7, வரித்தண்டலர் காலிப்பணியிடம் 6, உதவியாளர் காலிப்பணியிடம் 1 இருந்தது. ஆனாலும் அந்தப் பணியை எனக்கு வழங்கவில்லை. அப்போதுதான் உதவி இயக்குநர் உள்ளிட்டோர், குப்பை அள்ளும் இவர்கள் நாற்காலியில் உட்கார்ந்து வேலை செய்யக் கூடாது என எனக்கான உரிமையைக் கிடைக்கவிடாமல் செய்தது தெரியவந்தது. மேலும், உதவி இயக்குநர் காளியப்பன் ஜாதிய வன்மத்துடன் ‘துப்புரவுப்பணிக்கு வேண்டுமானால் விண்ணப்பம் செய்; வேலை தருகிறேன்’ என்று பேசினார்.

இதையடுத்து வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் காளியப்பன் மீது வழக்கு பதிய வேண்டும் என பழனிசெட்டிபட்டி போலீஸாரை நாடினேன். அவர்களும், ‘உன் புருஷன் குப்பைதான அள்ளுனான், நீயும் குப்பையே அள்ளு’ எனக் கூறி விரட்டினர். பிறகு மீண்டும் நீதிமன்றம் சென்று முறையீடு செய்த பிறகே, காளியப்பன் மீது போலீஸார் வழக்கு பதிவு செய்தனர். ஆனால் அரசு வேலை எனக்கு வழங்கப்படவில்லை. குழந்தைகளைக் காப்பாற்ற வேண்டுமே... படிக்க வைக்க வேண்டுமே என பினாயில் தயாரிக்கும் கம்பெனிக்கும், கற்கண்டு தயாரிக்கும் கம்பெனிக்கும் வேலைக்குச் சென்றேன்.

‘கல்விக்கேற்ற வேலை’ - கலகக்குரல் வென்றது!

இருந்தாலும் எனக்கான உரிமையைப் பெற்றே தீரவேண்டும் என்ற எண்ணம் இருந்துகொண்டே இருந்தது. இதனால், மீண்டும் சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளைச் சந்தித்தேன். ஒரு சிலர் ஆதரவாகப் பேசினாலும், ஒரு சிலரின் பேச்சில் ஜாதியப் பாகுபாடு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. காவல் நிலையம், நீதிமன்றம் சென்றும் நீதி கிடைக்க காலம் தாழ்ந்துகொண்டிருந்தபோது, சென்னையில் உள்ள உள்ளாட்சிகளின் முறைமன்ற நடுவத்தை அணுகினேன். அவர்கள் இருதரப்பையும் அழைத்து விசாரணை நடத்தினார்கள். அதில், ‘பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணுக்கு ஏன் இரண்டரை ஆண்டுகள் வேலை வழங்காமல் இழுத்தடித்தீர்கள்?’ எனக் கேள்வி எழுப்பினர். மேலும், பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணுக்குப் பணி வழங்க வேண்டும் என்ற உத்தரவின் அடிப்படையில் எனக்கு தேவதானப்பட்டி பேரூராட்சியில் பதிவறை எழுத்தராகப் பணி வழங்கினார்கள். பழனிசெட்டிபட்டி பேரூராட்சியில் 3 பேரை முறைகேடாகப் பணியமர்த்தியுள்ளது தொடர்பாக உடனடியாக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டு இரண்டு மாதங்கள் ஆகியும் இதுவரை எவ்வித நடவடிக்கையும் இல்லை.

கொலை மிரட்டல்களைக்கூட துச்சமாக எண்ணி எனது உரிமையைப் போராடி வென்றேன். ஆனால், தற்போது ரெக்கார்டு கிளர்க்காக இருக்கும் எனக்கு உரிய வேலையை வழங்காமல், அலுவலகத்திற்குள் டீ வாங்கவும், துப்புரவு வேலை செய்யவும் சொல்கிறார்கள். எங்களின் போராட்டம் என்றுதான் தீருமோ எனத் தெரியவில்லை. கோர்ட்ல டீ விற்றவர் பொண்ணு அதே கோர்ட்ல நீதிபதியா பதவிக்கு வர்றதை எல்லாம் படிக்கிறோம். நம்ம கண்ணெதிர்ல அது நடக்கறத பலரும் விரும்பறதில்ல.

இவ்வளவுதூரம் சட்டப்போராட்டத்தை அடுத்தடுத்து நகர்த்திவந்துள்ள நான் முழுமையான நீதியைப் பெற்றுவிடுவேன் என்ற நம்பிக்கையிருக்கிறது. என் கணவர் விரும்பியதைப் போல தற்போது 11-ம் வகுப்பு படிக்கும் மூத்த மகளை கலெக்டராகவும், 8-ம் வகுப்பு படிக்கும் மகளை வக்கீலாகவும் ஆக்குவேன்’’ என்றார்.

போராட்டம்தான் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் சேர்க்கும்!