Published:Updated:

மதம், அரசு, அரசியல், குடும்பம்... பறிக்கப்படும் பெண்களின் ‘கரு’ப்பை உரிமை!

பெண்களின் ‘கரு’ப்பை உரிமை!
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
பெண்களின் ‘கரு’ப்பை உரிமை!

‘`வெளி வேலைகளுக்கு ஆண், வீட்டு வேலைகளுக்குப் பெண் எனப் பிரிக்கப் பட்டபோதே இந்தச் சிக்கல் ஆரம்பித்து விட்டது’’ என்கிறார் எழுத்தாளர் கொற்றவை

குழந்தை பெற்றெடுப்பதற்கான கருப்பை பெண் ணின் உடலில்தான் இருக்கிறது. ஆனால், அதன் மீதான உரிமை பெரும்பான்மை பெண்களிடம் இல்லை. இது பெண்ணிய வார்த்தைகளல்ல, வலி மிகுந்த உண்மை. திருமணமான அடுத்த சில மாதங்களில் ‘விசேஷமில்லையா’ என்று வீடும் உறவும் கேட்பதில் ஆரம்பிக்கிறது இந்தப் பிரச்னை. ‘ஆண்பிள்ளை வேண்டும்’ என்ற ஆசை பெண்ணின் கருவறையை ஆட்டிவைக்கிறது. ‘மேலே படிக்க வேண்டும்’, ‘ஆபீஸில் புரொமோஷன் நேரம்’, ‘ஆன்சைட்டுக்கு முயன்றுகொண்டிருக்கிறேன், அதனால் இப்போதைக்கு குழந்தை வேண்டாம்’ என்று ஒரு பெண்ணால் இங்கு சுயமாக முடிவெடுத்து விட முடியாது. ‘குழந்தையைவிட உனக்கு வேறென்ன முக்கியம்?’ என்று அவளைக் குற்றவாளியாக்கிவிடுவார்கள்.

இப்படி குடும்ப அமைப்பு ஒரு பக்கம் குழந்தை குறித்து பெண்ணின் முடிவெடுக்கும் உரிமையைப் பறித்துக்கொள்ள, அரசின் அதிகாரமும் அவள் கருப்பை வரை நீள்கிறது. சீனாவில் மக்கள்தொகைப் பெருக்கத்தை கட்டுப்படுத்த 1980-ல் ‘ஒற்றைக் குழந்தை திட்டம்’ கொண்டுவரப்பட்டது. இப்போது மனிதவளத்தை அதிகப்படுத்த மூன்று குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்ளச் சொல்கிறது அந்நாட்டு அரசு. மதமும் பெண்களின் கருப்பை மீது ஆதிக்கம் செலுத்துவது அடுத்த அவலம். கேரளாவில் சமீபத்தில், ஐந்து குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்ளும் குடும்பங் களுக்கு குடும்பநலத் திட்டங்களை அறிவித்தது கத்தோலிக்க திருச்சபை. மக்கள்தொகை விகிதாசார அடிப்படையில் தமிழ்நாடு அதிக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைப் பெறவும், மனிதவளம், பிற காரணங்களுக் காகவும் தமிழ்நாட்டுக் குடும்பங்கள் அதிக குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று ஓர் ஆலோசனை சமீபத்தில் வைக்கப் பட்டது.

ஆக, கருப்பை என்னவோ பெண்ணுடையது தான். ஆனால், அதன் மீதான அதிகாரம் மட்டும் வீடு, நாடு, மதம் எனச் சகலரிடமும் இருக்கிறது. அது குறித்த ஓர் அலசல் இங்கே.

மதம், அரசு, அரசியல், குடும்பம்... பறிக்கப்படும் பெண்களின் ‘கரு’ப்பை உரிமை!

பெண்ணின் கருப்பை குடும்பத்தின் கட்டுப் பாட்டுக்குள் வந்தது இப்படித்தான்!

‘`வெளி வேலைகளுக்கு ஆண், வீட்டு வேலைகளுக்குப் பெண் எனப் பிரிக்கப் பட்டபோதே இந்தச் சிக்கல் ஆரம்பித்து விட்டது’’ என்கிறார் எழுத்தாளர் கொற்றவை. ‘`பொருளாதார உற்பத்தி நடவடிக்கையில் ஈடுபடாத பெண் மனித மறு உற்பத்தியிலும் (குழந்தை பெறுதல்), அந்த உற்பத்தியைப் பேணுவதிலும் தன் சக்தியைச் செலவழிக்க வேண்டும் என ஆதிச் சமூகம் தீர்மானித்தது. அடுத்து, மற்ற இனக்குழுக்களைவிட தன்னுடைய இனக்குழுவில் மனிதவளம் அதிகமாக இருக்க, பெண்ணின் கருப்பையை தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்தன குடும்பமும் உறவுகளும். பெண்களை நிறைய பிள்ளைகள் பெற வற்புறுத்துகிற மதங்களும், கருவைக் கலைக்க மறுக்கும் சட்டங்கள் இயற்றிய நாடுகளும் இதனுடைய நீட்சிதான்.

‘எட்டாவதா கண்டிப்பா பையன்தான் பொறப்பான்’ என்று வற்புறுத்திய குடும்பத்துக் காகக் குழந்தை பெறும் இயந்திரமாகவே மாறிப்போன எத்தனை அம்மாக்களை நாம் பார்த்திருக்கிறோம். இன்றைக்கு ‘ஆண் குழந்தைதான் வாரிசு’ என்கிற எண்ணம் சற்று மாறியிருந்தாலும், சொத்துக்கு வாரிசாக கட்டாயம் குழந்தை வேண்டும் என்பதில் நம் சமூகம் பிடிவாதமாகவே இருக்கிறது. இதற் கெல்லாம் சமகால ஆதாரம், உலகமெங்கும் இருக்கிற செயற்கை கருத்தரிப்பு மையங்கள் தாம். கணக்கிடலங்கா ஊசிகள், கூடவே கருப்பையைச் சுரண்டுவது, கருப்பைக்குள் உயிரணுவைச் செலுத்துவது என்று குழந்தை பெறுவதற்காக எத்தனை வலிகளைத் தாங்குகிறார்கள் பெண்கள். இவையெல்லாம் பெண்ணின் கருப்பை மீதான உரிமை அவளிடம் இல்லை என்பதைத் தானே சொல்கின்றன?’’

உத்தரப்பிரதேசத்தின் முடிவு... பெண்களை பலியாக்குகிறது!

“பெண்ணின் கருப்பை, ஆண் மையச் சமூகத்தின் உடைமையாகவே இருக்கிறது’’ என்கிறார் எழுத்தாளர் மு.இராமனாதன். ‘`கருத்தரிக்காத பெண்கள் மீது இந்தச் சமூகம் செலுத்துகிற வன்முறை கொடூரமானது. சமூகத்தைப் போலவே அரசாங்கங்களாலும் பெண்களின் கருப்பை மீது அதிகாரம் செலுத்த முடிகிறது. சீனாவின் தவறான ‘ஒற்றைக் குழந்தைத் திட்ட'த்திலிருந்து பலரும் பாடம் படித்து வருகின்றனர். ஆனால், உத்தரப்பிரதேச அரசு கடந்த ஜூலை மாதம், மக்கள்தொகைக் கட்டுப்பாட்டுச் சட்டம் ஒன்றுக்கான வரைவை வெளியிட்டது. இரண்டு குழந்தைகளோடு பிள்ளைப் பேற்றை நிறுத்திக்கொள்கிற பெற்றோர்களுக் குப் பல சலுகைகளை அந்தச் சட்டம் முன் மொழிந்தது.

இரண்டு குழந்தைகளுக்குப் பிறகு தம்பதியில் ஒருவர் கருத்தடை சிகிச்சை செய்து கொண்டால், அவர்களுக்கு மானியங்கள், சலுகைகள், கல்வியிலும், அரசு வேலை வாய்ப்பிலும் முன்னுரிமை, அரசுப் பணியாளர் களுக்கு ஊதிய உயர்வு மற்றும் பதவி உயர்வு, புதிய விதிகளுக்குக் கட்டுப்படுபவர்கள் மட்டுமே ஊராட்சித் தேர்தல்களில் போட்டி யிடத் தகுதி என்று நீள்கிறது அந்தச் சட்ட வரைவு. ஆணாதிக்கம் கோலோச்சும் உத்தரப்பிரதேசம் போன்ற ஒரு மாநிலத்தில், கணவன் மனைவி இருவரில் இந்தக் கருத்தடை சிகிச்சை செய்துகொள்ள பெண்களே நிர்பந்திக்கப்படுவார்கள் என்பதில் சந்தேக மில்லை. அதை அரசும் அறியாமல் இல்லை.

நமது அரசும் சமூகமும் உலகைச் சுற்றிப் பார்க்க வேண்டும். உலகெங்கும் கல்வி சிறந்த சமூகங்களில் பிள்ளைப் பிறப்பு குறைந்து வருகிறது. அங்கெல்லாம் பெண்கள் படிக்கிறார்கள், உற்பத்தியில் பங்கேற்கிறார்கள், பொருள் ஈட்டுகிறார்கள். அரசு மருத்துவமனைகள் அவர்தம் உடல் நலத்தைப் பேணுகின்றன. அப்படியான சமூகங்களில், தமக்கு எத்தனை பிள்ளைகள் வேண்டும் என்பதை அந்தப் பெண்களே தீர்மானிப் பார்கள். பிள்ளை பிறக்கவில்லை என்றாலும் கவலையுற மாட்டார்கள். இதுபோன்று ஒரு சூழல் நிலவுவதற்கான சாத்தியம் உண்டாகும்போதுதான், பெண்களது கருப்பை அவர்களுக்குச் சொந்தமானதாக இருக்கும்.”

பெண்ணுக்கான கருக்கலைப்பு உரிமை... சட்ட வரையறைகள் என்னென்ன?!

கருக்கலைப்பு சட்ட வரையறைகள் பற்றிப் பேசுகிறார் திருச்சிராப்பள்ளி அரசு சட்டக் கல்லூரி உதவிப் பேராசிரியர் ஆர்.ராஜ்யவர்தனன்... ‘`கருக்கலைப்பு என்பது நம் நாட்டில் சட்டத்துக்குப் புறம்பானதாகவே இருந்து வந்த சூழலில், 1971-ல் கருக்கலைப்புச் சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது. அதன்படி திருமணம் ஆன பெண்கள் மட்டும், 20 வாரங்களுக்கு உட்பட்ட கருவை மட்டுமே கருக்கலைப்பு செய்து கொள்ள முடியும்.

மேலும், இச்சட்டப்படி, மனநலம் பாதிக்கப் பட்டவர்கள், பாலியல் வன்கொடுமையால் பாதிக்கப்பட்டு கருவுற்ற பெண்கள், சிறுமிகள் 20 - 24 வாரத்துக்குட்பட்ட கருவைக் கலைக்க அனுமதி அளிக்கப்படுகிறது. அதற்கு பெற்றோரின் அனுமதி தேவை. தாயின் உயிருக்கோ, உடலுக்கோ, மனநலனுக்கோ பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்றாலோ, கருவின் வளர்ச்சியில் குறைபாடு இருந்தாலோ 24 வாரத்தைத் தாண்டிய கருவைக் கலைக்க அனுமதி வழங்கப்படும்.

2021 சட்டத்திருத்தத்தின்படி, திருமணம் ஆகாத, 18 வயதைக் கடந்த பெண்கள் 20 வாரத்துக்குள்ளாகக் கருவை கலைத்துக் கொள்ளலாம். கருவின் வளர்ச்சி 24 வாரத்தைக் கடந்து குழந்தையும் தாயும் ஆரோக்கியமாக இருந்தால் கருக்கலைப்புக்கு அனுமதி கிடையாது என்று வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது.

மேலும், 20 வாரத்துக்குள்ளான கருவைக் கலைக்க ஒரு மருத்துவரின் அனுமதியும், 20 - 24 வாரக் கரு என்றால் இரண்டு மருத்துவர் களின் ஒப்புதலும், 24 வாரத்தைக் கடக்கும்போது மெடிக்கல் போர்டு என்ற மகளிர் மகப்பேறு மருத்துவர், குழந்தைகள் நல மருத்துவர், கதிரியக்க நிபுணர், அண்டவியல் நிபுணர் ஆகிய நான்கு பேர் கொண்ட குழுவின் அனுமதியும் வேண்டும்.’’

மதம், அரசு, அரசியல், குடும்பம்... பறிக்கப்படும் பெண்களின் ‘கரு’ப்பை உரிமை!

வேலை வேண்டும், குழந்தை இப்போது வேண்டாம்... மருத்துவர் சொல்வது என்ன?

திருமணம் செய்வதும், குழந்தை பெற்றுக் கொள்வதும் மட்டுமே வாழ்வின் நோக்கம் என்ற வரையறைகளில் இருந்து வெளிவந்து, மேற்படிப்பு, தொழில், பணியில் புரொமோஷன் என்று பெண்கள் சுயமுன்னேற்ற இலக்குகளுடன் பயணிக்கத்தொடங்கியிருக்கிறார்கள். எனவே, ‘குழந்தை இப்போது வேண்டாம்’ என்ற முடிவு இப்போது பரவலாகப் பல பெண்களால் எடுக்கப் படும்போது, ‘இல்லை இப்போதே பெற்றாக வேண்டும்’ என்று அவர்களை அழுத்தத்துக்கு ஆளாக்குகின்றன குடும்பங்கள்.

கோவையைச் சேர்ந்த மகப்பேறு மற்றும் குழந்தையின்மை சிகிச்சை மருத்துவர் ரம்யா ஜெயராம், குழந்தை பிறப்புக்கான வயது பற்றியும், கருமுட்டை சேமிப்பு என்ற நவீன மருத்துவம் பற்றியும் பேசுகிறார்.

‘`சர்வதேச வழிகாட்டு நெறிமுறைகளின்படி குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதற்கு 20 முதல் 35 வயது வரை உகந்தது என்று தெரிவிக்கப் பட்டுள்ளது. 30 வயதுக்குப் பிறகு கருவளம் குறையத் தொடங்கும், கருமுட்டையின் தரமும் குறைந்துவிடும்.

எனவே, 30 வயதுக்குள்ளாகவே குழந்தைக்குத் திட்டமிடுவது நல்லது என்றாலும், இப்போது திருமணமாகி ஒரு வருடத்துக்குள்ளாகவே 22, 23 வயதுப் பெண்களைக்கூட, `இன்னும் குழந்தை இல்ல டாக்டர்' என்று அழைத்து வரும் குடும் பங்களைப் பார்க்கிறோம். அது அவசியமற்றது.

இப்போது, பெண்களின் கருமுட்டை மற்றும் ஆணின் விந்தணு சேமித்து வைக்கப் படுகின்றன. தம்பதியின் கருமுட்டையையும் விந்தணுவையும் இணைத்த கருவாகவும் (Embryo) சேமித்து வைக்க முடியும். சர்வதேச நெறிமுறைகளின்படி, அதிகபட்சம் 10 ஆண்டுகள் வரை இவற்றை சேமிக்கலாம்.

புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட பெண் களுக்கு கீமோ தெரபி, கதிர்வீச்சு சிகிச்சையின் காரணமாக சினைப்பையிலுள்ள கருமுட்டை களின் எண்ணிக்கை குறையலாம். அதே போன்று ஆண்களுக்கு விந்தணுக்களின் எண்ணிக்கை குறையலாம். எனவே, சிகிச்சைக் குச் செல்லும் முன்பு அவை உறை நிலையில் இந்தத் தொழில்நுட்பத்தில் சேமித்து வைக்கப்படுகின்றன.

இது வளர்ச்சியடைந்து வரும் நிலையில், வேலை, பொருளாதாரரீதியாக செட்டில் ஆவது உள்ளிட்ட காரணங்களால் குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதைத் தள்ளிப்போட விரும்பும் தம்பதிகளும் இதைப் பயன் படுத்துகின்றனர். அவ்வாறு சேமித்து வைக்க விரும்பும் பெண்களும் 35 வயதுக்கு முன்பாகவே பிரசவத்தைத் திட்டமிடுவது நல்லது.’’

‘சைல்ட்ஃப்ரீ ' (Childfree) தம்பதிகள்!

இந்த 21-ம் நூற்றாண்டில் பல தம்பதிகள், வாழ்நாள் முழுக்கத் தாங்கள் பெற்றோராக வேண்டாம் என்ற முடிவை எடுக்கிறார்கள். அதற்கான காரணங்கள் தம்பதிக்குத் தம்பதி வேறுபட்டாலும், இந்த வாழ்க்கைமுறையைத் தேர்ந்தெடுப்பவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருகிறது. அது பற்றிப் பேசுகிறார், சென்னையைச் சேர்ந்த உளவியல் ஆலோசகர் ஜனனி.

“குழந்தை இருந்தால்தான் ஒரு தம்பதி சந்தோஷமாக இருப்பார்கள் என்பது சமுதாயத்தால் கட்டமைக்கப் பட்ட கருத்துருவாக்கம்; சந்ததி பெருக்கத்துக்கும், குடும்ப அமைப்பை பலப்படுத்துவதற்கும் உருவாக்கப் பட்ட வரையறை. சில வீடுகளில் தம்பதிக்குள் மனரீதியாகக் கசப்புகள் நிறைந்திருக்கும்போது, ‘ஒரு குழந்தை பிறந்தா எல்லாம் மாறிடும்’ என்பார்கள்.

மகிழ்ச்சியாக இல்லாத ஒரு தம்பதிக்கு, கட்டாயத்தின் கீழ் குழந்தை பிறக்கும்போது அது அவர்களுக்கு வாழ்க்கை மீதான வெறுப்பை அதிகரிப்பதற்கும் காரணமாகிவிடலாம்.

இதுபோன்ற ஒரு சமூகச் சுழலில் இன்றைய தம்பதிகள் சிலர், ‘உனக்கு நீ, எனக்கு நான், குழந்தை வேண்டாம்’ என்று ஒரே மனதுடன் சந்தோஷமாக ‘சைல்டுஃப்ரீ’ முடிவெடுக்கிறார்கள். தெளிவான மனநிலையுடன், ஒருசேர்ந்த மனதுடன் முடிவு எடுப்ப தால், குழந்தையில்லை என்பது அவர்களுக்குக் குறையாக இருக்காது; இருக்கவும் தேவையில்லை. ஆனால், சமுதாயம் அவர்களை விடாமல் துரத்தி, குறிப்பாக அந்தப் பெண் களிடம், ‘குழந்தையில்லாம என்ன வாழ்க்கை’ என்று தன் தீர்ப்பைத் திணிப்பது தவறு. மனிதர்களின் பெர்சனல் முடிவுகளை மதிப்போம்.’’

கருப்பை உரிமையை பெண்களிடம் அளிப்போம்!

இந்தியப் பெண்ணால் மாறிய அயர்லாந்தின் கருக்கலைப்புச் சட்டம்!

அயர்லாந்தில், கருக்கலைப்புக்கு அனுமதிக்காததால் ஓர் இந்தியப் பெண் உயிரிழந்த சம்பவம், அந்நாட்டின் பல்லாண்டுக்கால சட்டத்தையே மாற்றி அமைத்தது. கர்நாடக மாநிலத்தைச் சேர்ந்த பல் மருத்துவரான சவிதாவும் பொறியாளரான அவரின் கணவரும் அயர்லாந்தில் பணியாற்றி வந்தனர். சவிதா 17 வார கர்ப்பிணியாக இருந்த நிலையில் கருச்சிதைவு ஏற்பட, கருவைக் கலைக்க மருத்துவர்களிடம் கேட்டுக்கொண்டனர் அந்தத் தம்பதி. அந்நாட்டுச் சட்டப்படி கருவிலுள்ள குழந்தைக்கு இதயத்துடிப்பு இருக்கும் பட்சத்தில் கருக்கலைப்பு செய்ய முடியாது என்பதால், கருவின் இதயத்துடிப்பு நிற்கும் வரை சில நாள்கள் காத்திருக்க வேண்டி யிருந்தது சவிதா. அதற்குப் பிறகு மருத்துவ மனையில் இறந்த கருவை வெளியே எடுத்தனர். அதற்குள் அவருக்குத் தீவிரமான தொற்று பாதித்து, ரத்தத்தில் நச்சேற்றம் ஏற்பட்டு அடுத்த நாளே பரிதாபமாக உயிரிழந்தார் சவிதா.

கருக்கலைப்பு தொடர்பான சட்டத்தின் காரணமாக ஏற்பட்ட குழப்பம்தான் சவிதாவின் உயிரிழப்புக்குக் காரணம் என்று சுகாதாரத் துறை அதிகாரிகள் விசாரணையில் தெரிவிக்க, சவிதாவின் மரணத்தை அயர்லாந்தின் கருக்கலைப்புச் சட்டத்துக்கு எதிரான நீண்ட காலப் போராட்டத்துக்கான நிகழ்கால ஆயுதமாக்கிப் போராடினார்கள் சமூக ஆர்வலர்கள். அது ஏற்படுத்திய அதிர்வலை யால் 12 வாரத்துக்குட்பட்ட கர்ப்பம் என்றால் மருத்துவரின் அனுமதியுடன் கருக்கலைப்பு செய்துகொள்ளலாம் என்றும், ஒரு பெண்ணுக்கு பிரசவம் தொடர்பான பிரச்னைகள் அல்லது தீவிர மருத்துவப் பிரச்னைகள் இருந்தால் இரண்டு மருத்துவர் களிடம் அனுமதி பெற்று 12 முதல் 24 வார கர்ப்பத்தையும் கருக்கலைப்பு செய்யலாம் என்றும் அயர்லாந்தின் கருக்கலைப்புச் சட்டம் திருத்தப்பட்டது. சட்டம் திருத்தப் படாத நாடுகளில் எத்தனை சவிதாக்கள் இறந்துகொண்டிருக்கிறார்களோ?!

குழந்தை பெற்றுக்கொள்வது யாருடைய முடிவைப் பொறுத்தது?

மதம், அரசு, அரசியல், குடும்பம்... பறிக்கப்படும் பெண்களின் ‘கரு’ப்பை உரிமை!

குழந்தை பெற்றுக்கொள்வது யாருடைய முடிவாக இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் இங்கே தொடர் பிரச்னையாக இருக்கிறது. இதில் பெண்களின் குரல் பொதுவாக எடுபடுவதே இல்லை. இதுகுறித்து ஆன்லைன் மூலமாக ஒரு சர்வே நடத்தினோம். இதில் 84 சதவிகிதம் பேர், ‘கணவன் + மனைவி இருவருடைய முடிவாக இருக்க வேண்டும்’ என்று கருத்துத் தெரிவித்துள்ளனர்.