Published:Updated:

`பெருந்தமிழன் நல்லேன்' என்று பாடிய பூதத்தாழ்வார் உள்ளிட்ட முதலாழ்வார்கள் திருநட்சத்திர தினங்கள்!

உண்மையான ஆன்மிகம் என்பது பிற உயிர்களிடத்தும் அன்பு செய்வது. நெருக்கடியான ஒரு சூழ்நிலையில் சக மனிதர்களோடு இருப்பதைப் பகிர்ந்துகொள்வது. முதலாழ்வார்கள் இதை உணர்த்துவதுபோல அந்த நாளின் இரவைக் கழித்தார்கள். உலகளந்த பெருமாளோ இந்த உயரிய தத்துவ வாழ்வை உலகிற்குணர்த்தத் திருவுளம் கொண்டார்.

உலகளந்த பெருமாள்
உலகளந்த பெருமாள்

தமிழில் பக்தி இலக்கிய மரபில் ஆழ்வார்களின் பங்கு இன்றியமையாதது. தமிழ்ச் சுவையும் பக்தி பாவமும் தவழும் அற்புதமான பாசுரங்களை எழுதி நாடெங்கும் வைணவ நெறி பரவக் காரணமானவர்கள் ஆழ்வார்கள். ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் வேதங்களுக்கு நிகராகப் போற்றப்படுபவை. பெருமாள் கோயில்கொண்டுள்ள அனைத்துத் தலங்களிலும் தவறாமல் இசைக்கப்படும் பெருமைகொண்டவை ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள்.

முதலாழ்வார்கள்
முதலாழ்வார்கள்

ஆழ்வார்களுள், முதலாழ்வார்கள் என்று போற்றப்படுபவர்கள் மூவர். ஒருவர் பொய்கையாழ்வார், மற்றவர் பூதத்தாழ்வார், மூன்றாமவர் பேயாழ்வார். இவர்கள் மூவரும் தம் நற்றமிழ் பாசுரங்களால் நாராயணனைத் துதித்தவர்கள். இவர்கள் மூவருக்கும் ஓர் உறவு உண்டு. இவர்கள் மூவரும் அடுத்தடுத்த திருநட்சத்திர தினங்களில் அவதரித்தவர்கள். பொய்கையாழ்வார், திருவெக்கா என்னும் திருத்தலத்தில் சித்தாதிரி ஆண்டு, ஐப்பசி மாதம், திருவோண நட்சத்திர தினத்திலும், பூதத்தாழ்வார் மாமல்லபுரத்திலும் அடுத்த நாளான அவிட்ட நட்சத்திர தினத்திலும் பேயாழ்வார் மயிலாப்பூரில் அதற்கடுத்த சதய நட்சத்திர தினத்திலும் அவதரித்தார்கள்.

இவர்கள் மூவருக்கும் உள்ள ஒற்றுமை, மூவரும் தாயின் கர்ப்பத்தில் உதித்தவர்கள் இல்லை. பொய்கையாழ்வார், பொய்கை ஒன்றின் பொற்றாமரையில் மகவாய்த் தோன்றினார். பூதத்தாழ்வார் நீலோத்பவ மலரில் சிசுவாய் அவதரித்தார். பேயாழ்வார் செவ்வல்லி மலர்களுக்கு இடையில் உதித்தார். மேலும் பெருமாளின் ஆயுதங்களான, சங்கு, கதாயுதம், வாள் முதலியவற்றின் அம்சமாக அவதரித்தவர்கள் என்கிறது வைணவம்.

பெருமாள்
பெருமாள்

இவர்கள் மூவரும் சிறுவயதுமுதலே பெருமாளின் திருவடிகளையே போற்றி பக்தி செய்துவந்தார்கள். ஆனால் மூவரின் தத்துவங்களும் வாழ்வியலும் தனித்துவம் வாய்ந்தவை. பொய்கையாழ்வார் சைவ வைணவ ஒற்றுமையை முன்வைத்துப் பாடியவர். `முதலாவார் மூவருமே' என்று பாடியபோதும் மூவருள்ளும் `அம்மூவருள்ளும் முதலாவான் மூரிநீர் வண்ணன்' என்று திருமாலைப் போற்றிப்பாடியவர். அதே வேளையில் இரு உடல் கொண்டவர்களாக திருமாலும் சிவனும் இருந்தாலும் சிவனே திருமாலின் உள்ளே இருப்பவர் என்றும் போற்றுவார்.

பூதத்தாழ்வாரின் தமிழ் பாசுரங்கள் மிகவும் இனிமையும் எளிமையும் நிறைந்தவை. தன்னைப் `பெருந்தமிழன் நல்லேன்' என்று பெருமையோடு சுட்டிக்கொள்பவர். ஏழ் பிறப்புகளாகத் தவம் செய்து இந்தப் பிறப்பைப் பெற்றேன். இந்தப் பிறப்பில் தமிழ்மாலை சூட்டி உன் இணையடிக்கே சமர்ப்பிக்கும் பெருந்தமிழன் அதனால் நல்லேன் ஆனேன் என்று பாடுபவர்.

பேயாழ்வார் எப்போதும் திருமாலின் நாமத்தைப் பாடித் திரிபவர். அடியார் கூட்டத்திலிருந்து ஆதிகேசவனையும் அல்லிக்கேணி பார்த்த சாரதியையும் பாடிக்கொண்டிருப்பவர். இவர் பெருமாள் மீதுகொண்ட தீவிர பக்தி வைராக்கியமே இவருக்குப் பேயாழ்வார் என்று பெயர் பெற்றுத்தந்தது.

பெருமாள்
பெருமாள்

இவர்கள் மூவரின் பக்தியிலும் மனம் கனிந்த அந்த மாயவன் மூவருக்கும் அருள் செய்யத் திருவுளம் கொண்டான். ஒரு முறை திருக்கோவிலூர் என்னும் திவ்ய க்ஷேத்திரத்தில் பொய்கையாழ்வார் ஒரு வீட்டின் திண்ணையில் படுத்திருந்தார். இறைவனின் கருணை போன்ற பெருமழைபிடித்துக்கொண்டது. அப்போது அங்கு வந்த பூதத்தாழ்வார் மழைக்கு ஒதுங்கி நிற்க இடம் கிடைக்குமா என்று கேட்டார். அதற்குப் பொய்கையாழ்வார், `ஒருவர் படுக்கலாம் இருவர் இருக்கலாம்' என்று சொல்லி அவரை வரவேற்றாராம்.

இருவரும் உலகளந்த அந்தத் திருக்கோயில் நாதனைப் பற்றிப் பாடிக்கொண்டிருக்கும்போதே ஒதுங்க இடம் தேடி பேயாழ்வாரும் இங்கு வந்து சேர்ந்தார். இருவரும் அவரை வரவேற்று, `ஒருவர் படுக்கலாம், இருவர் இருக்கலாம், மூவர் நிற்கலாம்' என்று சொல்லி வரவேற்றனர். மூவரும் நின்றவண்ணம் அந்தப் பெருமாளைப் பாடித் துதித்துக்கொண்டிருந்தனர்.

உண்மையான ஆன்மிகம் என்பது பிற உயிர்களிடத்தும் அன்பு செய்வது. நெருக்கடியான ஒரு சூழ்நிலையில் சக மனிதர்களோடு இருப்பதைப் பகிர்ந்துகொள்வது. முதலாழ்வார்கள் இதை உணர்த்துவதுபோல அந்த நாளின் இரவைக் கழித்தார்கள். அந்த உலகளந்த பெருமாளோ இந்த உயரிய தத்துவ வாழ்வை உலகிற்கு உணர்த்தத் திருவுளம் கொண்டார். மூன்று நபர்களோடு நாலாம் நபராக அந்த இருளில் அரூபமாய் நின்று அவர்களை இடிக்கத் தொடங்கினான்.

விஷ்ணு
விஷ்ணு

சுற்றிலும் இருள் தங்களை நெருக்கும் அந்த நாலாவது நபர் யார் என்று அவர்களுக்குள் ஐயம். அவர்களிடம் இருப்பது பக்தி என்னும் கைவிளக்குதான். அதை ஏற்ற முடிவு செய்து பொய்கையாழ்வார் ஒரு பாசுரம் பாடினார்.

வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக

வெய்ய கதிரோன் விளக்காகச் –

செய்ய சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினேன்

சொல்மாலை இடர்ஆழி நீங்குகவே

இந்த உலகமே அகலாக சமுத்திரமே நெய்யாக பகலவனே அதில் ஒளிரும் சுடராகக் கொண்டு விளக்கேற்றி, சொல்மாலை ஒன்றைச் சூடினேன் என்று பாடினார். எவ்வளவு பெரிய விளக்கு. அந்த விளக்கின் ஒளியில் இருளில் மறைந்து எதுவும் இருக்க முடியுமா?

அடுத்து பூதத்தாழ்வார் முறை. அவரோ,

அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக

இன்புருகு சிந்தை இடுதிரியா – நன்புருகி

ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் நாரணற்கு

ஞானத் தமிழ் புரிந்த நான்

என்று பாடினார்.

பெருமாள்
பெருமாள்

விளக்கை ஏற்றினால் இருள் விலகும். ஆனால் அந்த மாலவனோ, வெறும் ஒளியில் துலங்கக் கூடிய பருப்பொருள் இல்லையே. அவனைக் காண அன்பென்னும் விளக்கல்லவா வேண்டும். அதனால் பூதத்தாழ்வார் அன்பையே அகலாகக் கொண்டு பக்தி ஆர்வத்தையே நெய்யாக்கி அதி இன்புரும் சிந்தனையை திரியாக்கி ஞானச் சுடர் ஏற்றி அத்தோடு ஞானத் தமிழில் பாடியும் துதிக்கிறார்.

இந்த உலகம் முழுமையும் மாயை நிறைந்திருக்கிறது. அந்த மாயையை விலக்கும் விளக்கை பொய்கையாழ்வார் ஏற்ற, அந்த வெளிச்சத்தில் அன்பைத் துணைகொண்டு ஞான விளக்கை ஏற்றினார் பூதத்தாழ்வார். மாயை ஒழிந்து ஞானமும் தோன்றிவிட்டால் அந்த நாராயண தரிசனம் கிடைக்காதா என்ன?

பேயாழ்வார் அந்த அற்புத தரிசனத்தைக் கண்டேவிட்டார்.

திருக் கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் திகழும்

அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் – செருக் கிளரும்

பொன் ஆழி கண்டேன் புரிசங்கம் கண்டேன்

என்ஆழி வண்ணன்பால் இன்று

ஞானச் சுடரில் நாலாவதாக நின்று தம்மை நெருக்கிக்கொண்டிருக்கும் அந்தத் திருவுருவைக் கண்டார் பேயாழ்வார். பொன் ஆழியும் புரிசங்கமும் கொண்டு திருமகளைத் தன் மார்பில் ஆழி வண்ணனைக் கண்டார். மூவரும் அந்த நாராயணைனை தரிசனம் செய்து மகிழ்ந்தனர்.

பெருமாள்
பெருமாள்

இத்தகைய புண்ணிய சரித்திரம் கொண்ட முதலாழ்வார்களின் திருநட்சத்திர தின வைபவம் நேற்று, இன்று, நாளை ஆகிய மூன்று தினங்களும் அனைத்துப் பெருமாள் ஆலயங்களிலும் சிறப்புற நடைபெற்றுவருகிறது. இந்த நாளில் பெருமாளுக்கும் ஆழ்வார்களுக்கும் விசேஷ அபிஷேக ஆராதனைகள் நடைபெறும். இவற்றில் கலந்துகொண்டு நற்றமிழால் அந்த நாராயணனைப் பாடி நலம் பெறலாம்.