Published:Updated:

திருவருள் செல்வர்கள்! - 9

சொல்லின் செல்வன் பி.என்.பரசுராமன்

பிரீமியம் ஸ்டோரி

ஸ்ரீமத் பழநி சுவாமிகள்!

தின்மூன்றாம் வயது முதல் பத்தொன்பதாம் வயது வரை, விசேஷமான காலம். ‘டீன் ஏஜ்’ என்பார்கள். எது, என்ன, எங்கே, எப்படி, எப்போது... என எதுவுமே புரியாத வயது!

ஒருவிதத்தில் பார்த்தால் இந்த ஏழாண்டுக் காலம், நமது எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் காலம் எனலாம். அதிலும் 13-வது வயது மிக முக்கியம். பலருக்கும் இந்த வயது, பெரும் மாறுதலை அளித்திருக்கிறது; எவ்வளவோ நன்மை களைத் தந்திருக்கிறது. உதாரணம்... காஞ்சி  ஸ்ரீமகா சுவாமிகள், தனது 13-வது வயதில்தான் துறவறம் மேற்கொண்டார்.

இதுபோல், 13-ம் அகவை இன்னும் பலரது வாழ்வில் பெரும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி, உலகை வாழ வைத்திருக் கிறது. அப்படி, தமது 13-ம் வயதில் மாற்றங்களைக் கண்ட திருவருள் செல்வர் ஒருவரையே இந்த இதழில் தரிசிக்கப் போகிறோம்.

திருவருள் செல்வர்கள்! - 9

இடுப்பில் தூய்மையான ஆடை, ருத்திராட்ச மாலை அணிந்த அகன்ற - திறந்த மார்பு, உள்ளத்தின் நிறம் இதுதான் என்பதை வெளிப்படுத்துவது போன்று நெற்றியில் ஒளிவீசும் திருநீறு, மழித்த தலை... இப்படி எளிமையான தோற்றத்துடன் ஒருவர் திருவண்ணா மலையில் அடியெடுத்துவைத்தார்.

13 வயதான அவர்தான், பழநி சுவாமிகள் (பழநிச்சாமி) என்று மக்களால் போற்றித் துதிக்கப் பட்டவர். பழநியில் அவதரித்த அவர், முன்னை நல்வினையின் உந்துதலால் பழநியில் இருந்து, திருவண்ணாமலைக்கு வந்துசேர்ந்தார். வந்தவர் வெறுமனே சும்மா இருக்கவில்லை.

“எவ்வளவோ பேர் உணவுக்கு வழியில்லாமல் தவிக்கும்போது, எனக்கு உணவளித்து என்னைக் கட்டிக் காக்கும் தெய்வமே! அண்ணாமலை ஆண்டவா! கைமாறு என்ன செய்வேன் நான்?” என்று தினந்தோறும் அருணாசலேஸ்வரரிடம் கண்ணீர்மல்க முறையிடுவார்.

அதன்பின் அருணாசலேஸ்வரர் ஆலயத்தை வலம் வந்து, ஆங்காங்கே கிடக்கும் குப்பைகளை யெல்லாம்  கூட்டி அப்புறப்படுத்தி, ஆலயத்தைத் தூய்மையாக வைப்பார்.

மிகவும் இளமையான அவரது தோற்றமும், பயன்கருதாத அவரது திருத்தொண்டும், எவரையும் எதற்காகவும் கடிந்து பேசாதத் தன்மையும் அனைவரையும் கவர்ந்தன. பழநியில் இருந்து வந்த அவரை, ‘பழநிச்சாமி’ என்று அழைத்துப் போற்றினார்கள்.

மக்களின் பாராட்டும் போற்றுதலும் ஒருபுறம் இருக்க... பழநிச்சாமியின் செயல்கள், அப்போது கோபுரத்து இளையனார் சந்நிதியிலிருந்த உத்தமத் துறவி ஒருவரின் பார்வையில் பட்டன; ஊரார் அந்தத் துறவியை ‘ரெட்டியார் சுவாமிகள்’ என அழைத்து வந்தார்கள். ரெட்டியார் சுவாமிகளின் பார்வை, பழநிச் சாமியின் மீது பதிந்தது.

`இந்த இளந்துறவியை, சிவத் தொண்டராக மாற்றவேண்டும். இவருடைய செயல்கள் என்றென் றும் மக்களால் போற்றப்பட வேண்டும். நம் திட்டம் இந்த இளந் துறவியால்தான் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும்' என்று நினைத்த அவர், பழநிச்சாமியை அழைத்து, அன்போடு அவர் வரலாற்றைக் கேட்டறிந்தார்.

அவ்வளவுதான்! ரெட்டியார் சுவாமிகள் தனது திட்டத்தைச் செயல்படுத்தத் துணிந்துவிட்டார். அப்படி என்ன திட்டம்?

திருவருள் செல்வர்கள்! - 9

திருவண்ணாமலை ஆலயத்தில் ஆங்காங்கே மேடும்பள்ளமுமாக இருப்பதைச் சீராக்கி அழகு பெறச் செய்யவேண்டும். மேலும், அங்கே பெரும் நந்தவனம் ஒன்றை அமைக்க வேண்டும் என்பது தான் அவரது திட்டம். ஆனால், ஆட்களுக்கு எங்கு போவது, சாதாரணத் திருப்பணியா என்ன?

அதற்கும் ஒருவழி வைத்திருந்தார் ரெட்டியார் சுவாமிகள். துறவுக்கோலம் பூண்டிருந்தாலும் ஒரு தொண்டுகூடச் செய்யாமல், பலரும் திருவண்ணா மலையில் தூங்கிக்கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தார். “இவர்களைக் கொண்டு நாம் திருப்பணியைச் செய்து முடிக்கலாம். ஆனால், இவர்களின் உழைப்பை இலவசமாகப் பெறக்கூடாது. இவர்களுக்குப் போதுமான உணவைக் கொடுத்தே, இவர்களின் உழைப்பைப் பெற வேண்டும்” என்று எண்ணிய ரெட்டியார் சுவாமிகள், அதற்கான வழிமுறை புலப்படாததால், அமைதியாக இருந்தார்.

பழநிச்சாமியைப் பார்த்ததும், ரெட்டியார் சுவாமிகளின் உள்ளம் பூரித்தது. `அப்பாடா! நம் எண்ணம் பலித்துவிடும்; பழநிச்சாமி மூலம் திட்டத்தைத்தை நிறைவேற்றிக்கொள்ளலாம்' என்ற நம்பிக்கை பிறந்தது. திருப்பணியில் ஈடுபடும் அடியார்களுக்கு, காவடி எடுப்பதன் மூலம் உணவிட முடியும் என்று எண்ணிய ரெட்டியார் சுவாமிகள், அந்தத் திருப்பணியைப் பழநிச்சாமியிடம் ஒப்படைத்தார்.

திருத்தொண்டு செய்யும் அடியார்கள் அவ்வளவு பேருக்கும் பழநிச்சாமியால் எப்படி உணவிட முடியும்? ஆனால், பழநிச்சாமி அசரவில்லை. `நாம் யார் அதைச் செய்ய? அண்ணா மலையப்பன் இந்தச் செயலைச் செய்ய, நம்மைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்! அதை ஆர்வத்தோட பொறுப்போட செய்யவேண்டியது தான் நம்ம வேலை' என்று எண்ணிய பழநிச்சாமி, செயலில் இறங்கினார்.

காவடி எடுத்தார். ஆமாம்! உணவுக்காக வீடு வீடாகப் போய், காவடி எடுத்தார். அவரது காவடியின் இருபுறமும் உள்ள பெரும் பாத்திரங் களில், மக்கள் தங்களால் இயன்ற அளவுக்கு உணவுப் பொருள்களைச் சேர்த்தார்கள்.  அதன் மூலம் திருப்பணியில் பங்கு பெறும் அனைவருக்கும் உணவுக்கு வழிபிறந்தது.

ரெட்டியார் சுவாமிகளும் சும்மாயிருக்கவில்லை. தான் தேடி வைத்திருந்த செல்வம் முழுவதையும், தொடங்கிய திருப் பணியை இடையூறில்லாமல் செய்து முடிக்கும் பொறுப்பையும், பழநிச் சாமியிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, அவர் இறைவனடி சேர்ந்தார்.

வழிகாட்டியை இழந்த பழநிச் சாமி அதற்காகக் கலங்கினாலும், `அவர் எண்ணிய திருப்பணியை முடிப்பதே அவருக்கு நாம் செய் யும் நன்றிக்கடன்'என்ற எண்ணத் தில், முன்னிலும் தீவிரமாக உழைத்தார். அடியார்களும் அவர் சொல்லை அப்படியே செயல்படுத்தினார்கள்.

அழகான நந்தவனமும் கிணறுகளும் உருவாயின. மலர்கள் மலைபோலக் குவிந்தன. ஆண்டுகள் பல கடந்தன. பழைய திருப்பணிகளைத் தொடர்ந்த நிலையில், மலைபோல் குவிந்த மலர்களைக் கொண்டு பூக்கட்டும் திருப்பணியையும் மேற்கொண்டார், பழநிச் சாமி. மாலைகள் தொடுக்க பூச்சாவடி ஒன்றும் கட்டினார். மாலைகள் கட்டப்பட்டு ஆலயத்துக்கு அளிக்கப்பட்டன. அவரால் கட்டப்பட்ட அந்தப் பூச்சாவடி, கோபுரத்து இளையனார் சந்நிதியிலிருந்து, வன்னிமரப் பிள்ளையாரை தரிசிக்கச் செல்லும் வழியில் உள்ளது.

ஒருநாள், கலசப்பாக்கத்துக்கு அருகிலுள்ள காப்பளூரி லிருந்து வந்த அடியார்கள் சிலர், தங்களது ஊருக்குப் பழநிச் சாமியை அழைத்தார்கள். அவரும் பொறுப்பான சிலரிடம் நந்தவனப் பராமரிப்பை விட்டுவிட்டு, காப்பளூர் சென்றார். அங்கு போனதும்தான் விவரம் தெரிந்தது. கூட்டிப்போன அடியார்கள், அவ்வூரில் சிதைந்து பாழ்பட்டுக் கிடந்த சிவன் கோயில் ஒன்றைப் பழநிச்சாமியிடம் காட்டினார்கள். அத்துடன், தாங்கள் அழைத்து வந்த காரணத்தையும் கூறினார்கள்.

திருவருள் செல்வர்கள்! - 9

“சுவாமி! தங்களைப் போன்ற உத்தமர்கள் இந்தக் கோயி லைப் புதுப்பிக்க முயற்சி மேற்கொண்டால், உள்ளூர்வாசிகளும் வெளியூர்க்காரர்களும் நம்பிக்கையோடு பணம் தருவார்கள். ஆலயத் திருப்பணி இடையூறில்லாமல் நடைபெறும்” என்று  கேட்டுக்கொண்டார்கள்.

“அண்ணாமலையப்பா! இந்தத் திருப்பணிக்காக அடியேனை, நம்பிக்கைக்கு உரியவனாகத் தேர்ந்தெடுத்திருக் கிறாயே!” என அண்ணாலையாரை துதித்துவிட்டு, திருப் பணியில் இறங்கினார். ஆலயமும் திருக்குளமும் சீரமைக் கப்பட்டு, கூடவே ஒரு நந்தவனமும் உருவாக்கப்பட்டது. ஊரார் அனைவரும் வியந்தார்கள். கோயிலைப் பராமரிக்கும் பணியை அவர்களிடமே ஒப்படைத்து அறிவுரை கூறி, திரு வண்ணாமலைக்குத் திரும்பினார் பழநிச்சாமி.

திரும்பியவர் முன்னிலும் மும்முரமாக தோட்டப் பணியில் ஈடுபட்டார். தேன் உள்ள இடம் தேனீக்களுக்குத் தெரியுமல்லவா? அதுபோல், பழநிச்சாமியின் ஆழமான அழுத்தமான திருப்பணிகள், மக்களிடையே பரவின. திருவண்ணாமலைக்குக் கிழக்கே உள்ள மேக்களூரிலிருந்து, கந்தன் எனும் அடியார் ஒருவர் வந்து, இனிமையாகப் பேசி, சுவாமியை மேக்களூருக்குக் கூட்டிப் போனார்.

அங்கு போனதும் பெரும் குளம் ஒன்று பாழ்பட்டுக் கிடப் பதைக் கண்ட பழநிச்சாமி, `இதைச் சீர்செய்தால் பல காலம் மக்களுக்குப் பயன் கிடைக்குமே' என எண்ணி, அந்தக் குளத் தைச் சீராக்கும் திருப்பணியை மேற் கொண்டார். தகுந்தவர் களிடம் சென்று, குளத்தின் திருப்பணிக்கு உதவியும் பெற்று, குளத்தை அழகுபடச் செம்மையாக்கிவிட்டு, மீண்டும் அண்ணாமலைக்குத் திரும்பினார்.

திருவண்ணாமலையில் திருத் தொண்டுகள் புரிந்துவந்த காலத்தில்,  இரவு பகல் பார்க்காமல், பழநிச்சாமி பாதாள லிங்கத்தின் பக்கமாக அடிக் கடி உலாவி வருவார்.  அப்போதெல்லாம் அந்தப் பக்கமே யாரும் போக மாட் டார்கள்.

ஒருநாள், வழக்கப்படிப் போனவர், பாதாள லிங்க சந்நிதியின் அருகில் சென்றபோது, உள்ளிருந்து  சற்று பலமாக மூச்சுவிடும் ஓசை கேட்டது. ஒரு விநாடி நின்றவர், `உள்ளே ஏதேனும் நாகம் இருக்குமோ?' என்ற சந்தேகத்தில், தன்னுடன் ஒருவரை அழைத்துக் கொண்டு உள்ளே போனார்.

அங்கே.... பாலயோகி ஒருவர் சுவரில் சாய்ந்தபடி அமர்ந்திருந்தார். சில நாள்களாக உணவின்றி இருந்ததால் சற்று களைப் பாகக் காணப்பட்ட அந்தப் பாலயோகி விடும் மூச்சுதான் தனக்குக் கேட்டிருக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொண்ட பழநிச்சாமி, அந்த பாலயோகியை மெள்ள வெளியே கொண்டு வந்து, நீராட்டி, புதிய கௌபீணம் கொடுத்துப் பராமரித்தார்.

பழநிச்சாமியால் அவ்வாறு வெளிக்கொணரப் பெற்ற அந்த பாலயோகிதான் ‘பகவான் ஸ்ரீரமணர்’. பாதாள லிங்கத்தின் பக்கம் யோகத்திலிருந்த ஸ்ரீரமணரைக் கண்டு அறிந்தவர் பழநிச்சாமியே.

திருவருள் செல்வர்கள்! - 9

அதன்பின் சிலநாள்கள் கழித்து, அவலூர்ப் பேட்டை அன்பர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி, அங்கு சென்ற பழநிச்சாமி, அவ்வூரில் மொட்டைப் பிள்ளையார் கோயிலில் தங்கினார். அப்போது அவர் செய்த திருப்பணிகள் ஈடு இணையற்றவை.

கரடும் முரடுமாக இருந்த நான்கு ஏக்கர் நிலத்தைப் பண்படுத்தி, பெரும் தோப்பு ஒன்றை உருவாக்கினார். அதில் வரும் வருவாயைக் கொண்டு, ஆலயத்தின் பூஜைகள் நல்லமுறையில் நடப்பதற்கு ஏற்பாடு செய்தார். அங்கும் தனது வழக்கப்படி, உழைத்த அடியார்களுக்குக் காவடி எடுத்தே உணவு படைத்து, அவர்கள் மனம் கோணாதவாறு பார்த்துக்கொண்டார்.

இப்படி, பழநிச்சாமி  ஆற்றிய திருப்பணிகளும், அவர் உருவாக்கிய நந்தவனங்களும் திருக்குளங் களும் கணக்கற்றவை. அவற்றை நல்ல முறையில் பராமரித்திருந்தாலே போதும்; தண்ணீர்ப் பஞ்சம் தலைகாட்டியிருக்காது.

நாம், இப்படியான திருவருள்செல்வர்களை மறந்தது மட்டுமல்ல, அவர்கள் செய்த திருப்பணி களையும் சிதைத்துவிட்டோம். போனது போகட்டும். மழைக்காலம் வருகிறது. பழநிச்சாமி எனும் அந்தத் திருவருள்செல்வரை நினைத்தாவது, இருக்கும் ஏரி - குளம் - கிணறுகளைப் பராமரித்துப் பாதுகாப்போம்!

திருத்தொண்டுக்காகவே வாழ்ந்த  பழநிச்சாமி எனும் ‘பழநி சுவாமிகள்’ 1929-ம் ஆண்டு, ரக்தாட்சி வருடம் - மார்கழி மாதம் வளர்பிறையில், சித்திரை நட்சத்திரத்தன்று சிவபெருமானின் திருவடிகளை அடைந்தார். அவருடைய சமாதிக் கோயில், அவலூர்ப்பேட்டையில் அமைந்துள்ளது. ஆராதனைகளும் நடைபெறுகின்றன.

அன்பர்கள், ஒருமுறை இந்த ஊருக்குச் சென்று பழநி சுவாமிகள் எனும் அந்த மகானின் திருவருளைப் பெற்று வாருங்கள்; உங்கள் வாழ்க்கை வளமாகும்.

- திருவருள் பெருகும்...

படங்கள்: கா.முரளி

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு