Published:Updated:

சிந்தனை விருந்து! - நிலவைக் காப்பாற்றியவன்!

சிந்தனை விருந்து! - நிலவைக் காப்பாற்றியவன்!
பிரீமியம் ஸ்டோரி
சிந்தனை விருந்து! - நிலவைக் காப்பாற்றியவன்!

தென்கச்சி கோ.சுவாமிநாதன் ஓவியம்: சேகர்

சிந்தனை விருந்து! - நிலவைக் காப்பாற்றியவன்!

தென்கச்சி கோ.சுவாமிநாதன் ஓவியம்: சேகர்

Published:Updated:
சிந்தனை விருந்து! - நிலவைக் காப்பாற்றியவன்!
பிரீமியம் ஸ்டோரி
சிந்தனை விருந்து! - நிலவைக் காப்பாற்றியவன்!
சிந்தனை விருந்து! - நிலவைக் காப்பாற்றியவன்!

நிலா வெளிச்சத்தில் ஒரு மனிதன் நடந்து கொண்டிருந்தான். வழியில் ஒரு பெரிய கிணறு. இவன் அந்தக் கிணற்றின் அருகே போய் உள்ளே எட்டிப் பார்த்தான். ஆழமான கிணறு. அதிகமான தண்ணீர். கிணற்று நீரில் நிலா தெரிந்தது.

‘‘ஐயோ பாவம்! ஆகாயத்துலே இருந்த நிலா அநியாயமா இப்படி இந்தக் கிணற்றுக்குள்ளே விழுந்துட்டுதே’’ என்று அந்த நிலாவுக்காகப் பரிதாபப்பட்டான். கூடவே, ‘‘கவலைப்படாதே... உன்னை நான் எப்படியாவது காப்பாற்றுகிறேன்’’ என்றான்.

உடனே பக்கத்திலிருந்த ஊருக்குள் ஓடினான். ஒரு நீண்ட கயிற்றைக் கொண்டு வந்தான். அதைக் கிணற்றுக்குள் விட்டான். உள்ளே தெரிந்த நிலாவைப் பார்த்து உரக்கக் கூவினான்.

சிந்தனை விருந்து! - நிலவைக் காப்பாற்றியவன்!

‘‘இந்தக் கயித்தைக் கெட்டியா பிடிச்சிக்கோ... அப்படியே உன்னை இழுத்து வெளியே கொண்டு வந்துடறேன்!’’

உள்ளே விட்ட கயிற்றை இழுத்துப் பார்த்தான். உள்ளே எங்கேயோ ஒரு கல் இடுக்கில் கயிறு சிக்கிக்கொண்டுவிட்டது. எனவே, இழுக்க முடியவில்லை. ‘ஆகா... நிலா இப்போது இந்தக் கயிற்றைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக்கொண்டு விட்டது’ என்று இவன் நினைத்துக்கொண்டான்.

‘‘அப்படித்தான்... விடாதே... பிடிச்சுக்கோ...’’ என்று சொல்லிக்கொண்டே, அந்த நீளமான கயிற்றின் மறு முனையை இடுப்பில் சுற்றிக்கொண்டான்.இப்போது, மூச்சைப்பிடித்துக்கொண்டு கயிற்றைப் பலமாக இழுத்தான். கல்லில் சிக்கியிருந்த கயிறு திடீரென்று விடுபட்டது. இவன் அப்படியே மல்லாக்க விழுந்தான். மூச்சு வாங்கியது. ஆகாயத்தில் பார்த்தான்.

அங்கே நிலா தெரிந்தது. அதைப் பார்த்துச் சொன்னான்: ‘‘நல்லவேளை! சரியான நேரத்துல நான் வந்து உன்னைக் காப்பாத்தினதால உயிர் பிழைச்சே. இல்லேன்னா உன் கதி என்ன ஆகி இருக்கும்... நினைச்சிப் பாரு!’’

இன்றைய மனிதர்களில் பலரும் இப்படித்தான் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். எல்லாம் தங்களாலேயே நடக்கின்றன என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், எவரும் இல்லாமலே எல்லாம் நடந்துகொண்டிருக்கின்றன.

அகந்தை இருக்கிற வரையில் ஆண்டவனை நெருங்க முடியாது என்கிறார்கள் பெரியோர்கள். உண்மைதான்.

ஒரு பொன்மொழி இப்படிச் சொல்கிறது: `கர்வம் உள்ளவன் கடவுளை இழக்கிறான்; பொறாமை உள்ளவன் நண்பனை இழக்கிறான்; கோபம் உள்ளவன் தன்னையே இழக்கிறான்!'

(31.5.07 சக்தி விகடன் இதழிலிருந்து...)