Published:Updated:

ஆதியும் அந்தமும் - 7 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

ஆதியும் அந்தமும் - 7 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஆதியும் அந்தமும் - 7 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

ஓவியம்: மாருதி

ஆதியும் அந்தமும் - 7 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

ஓவியம்: மாருதி

Published:Updated:
ஆதியும் அந்தமும் - 7 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஆதியும் அந்தமும் - 7 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

ஒலி பிறந்த கதை!

ஆதியும் அந்தமும் - 7 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

ந்த  உலகத்தில் பல சமூகங்கள், மொழிகள், கலாசாரங்கள் காணப்படுகின்றன. அவற்றை நாம் படைக்கவில்லை. நமக்கு அதெல்லாம் தெரியாது. மொழி எங்கிருந்து வந்தது... `நான்தான் கண்டுபிடித்தேன்' என்றெல்லாம் யாரும் சொல்லமுடியாது.

ஆகாசத்தில் சூட்சும வடிவில் இருப்பதுதான் ஒலி. அந்த ஒலிதான் மொழியானது. ஆகாசத்தில் இருந்த ஒலிக்கு வரிவடிவம் கொடுத்துதான் மொழி ஏற்பட்டது. ‘சப்த குணம் ஆகாச:’ என்பது சாஸ்திரம். ஆகாசம் இல்லையென்றால், சப்தம் வெளியில் கேட்காது. நான்கு பக்கங்களிலும் கண்ணாடித் தடுப்புகள் வைத்து, அவற்றின் நடுவில் இருந்துகொண்டு நான் பேசினால், அது யாருக்கும் கேட்காது. காரணம், கண்ணாடித் தடுப்புகள் ஆகாசத்தை அதாவது இடைவெளியைத் தடுத்த காரணத்தால், சப்தம் வெளியேற வழியில்லாமல் போய்விட்டது.

ஆகாசம் என்பது அத்தனை பிரபஞ்சத்துக்கும் சேர்த்து ஒன்றுதான் இருக்கிறது. அந்த ஆகாசத்துக்கு நடுவில்தான் நாம் வாழ்கிறோம். நாம் உட்கார்ந்திருப்பது, எழுந்திருப்பது, நடப்பது எல்லாமே ஆகாசத்தில்தான். நாம் வாழும் வீடும்கூட ஆகாசத்தில்தான் இருக்கிறது. ஆக, எல்லோருமே அந்தரத்தில்தான் இருக்கிறோம். ஒரு டம்ளரில் காபி கொண்டுவந்து கொடுத்தால், அந்தக் காபி ஆகாசத்தில்தான் இருக்கிறது. நாம் காபியைக் குடித்த பிறகு அந்த டம்ளரில் தெரிவதும் ஆகாசம்தான். ஆகாசம் இல்லாத இடமே இல்லை. ஆகாசத்தில்தான் ஒலி ஆரம்பம்.

சப்தம் தோன்றியது எப்படி என்பது குறித்துப் புராணக்கதை ஒன்று உண்டு.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

ஆதியும் அந்தமும் - 7 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

சிவபெருமான் கையில், ஒலி எழுப்பக்கூடிய உடுக்கை என்ற ஒரு கருவி உண்டு. அதை அசைக்கும்போது, அந்த உடுக்கையில் நூலால் கட்டப்பட்டிருக்கும் முண்டுகள் உடுக்கையின் இரண்டு பக்கங்களிலும் தட்டி ஒலியெழுப்பும். இந்தப் பிரபஞ்சம் இயங்கிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் நடராஜர் நாட்டியம் ஆடிக்கொண்டே இருக்கிறார். அவர் தன்னுடைய நடனத்தை நிறுத்திவிட்டால், இந்தப் பிரபஞ்சம் கீழே விழுந்துவிடும். பிரபஞ்சத்தை ரட்சிப்பதற்காகத்தான் நடராஜர் நாட்டிய மாடுகிறார்; நாம் பார்த்து ரசிப்பதற்காக அல்ல!

அப்படி அவர் நடனம் ஆடும்போது உடுக்கையை அசைக்கிறார். அதாவது, ‘நநாதோ டக்கா நவ பஞ்சவாரம்’ என்றபடி சிவபெருமான் பதினான்கு முறை உடுக்கையை அடிக்க, பதினான்கு விதமான சப்தங்கள் தோன்றின. முதல் முறை அடித்தபோது ‘அ இ உண்’ என்ற சப்தம் கேட்டது. அடுத்தமுறை ‘ருலுக்’ என்ற சப்தம் கேட்டது. தொடர்ந்து,  ஏ ஓங்; ஐ ஔச்; ஹயவரட்; லண்; ஞம ஙணநம்; ஜ்ஜபஞ்; கடத ஷ்; ஜபகடதச்; க ப ச ட த சடதவ்; கபய்; சஷஸர்; ஹல் என்று பதினான்குவிதமான சப்தங்கள் கேட்டன. இவற்றை `மாகேஸ்வர சூத்திரம்’ என்று சொல்வார்கள். இந்தச் சப்தங்கள் மகேஸ்வரனிடமிருந்து வந்தவையே தவிர, மகேஸ்வரனுடன் வந்தவை அல்ல.

அவர் ஆகாசத்தில்தான் டமருகத்தை ஒலிக்கச் செய்கிறார். இன்றைக்கும் ஆகாசத்தில் சப்த அலைகள் பரவியிருக்கின்றன. இன்று அமெரிக்க வானொலியில் ஒருவர் பேசுவது, ஆகாசத்தில் சப்த அலைகளாகப் பரவுகிறது. அதை நாம் சரியாக டியூன் செய்யும்போது, அமெரிக்காவில் அவர் பேசுவதை இங்கிருந்தபடியே நாம் கேட்க முடியும். ஒரே ஆகாசமாக இருப்பதால்தான் இப்படி நம்மால் கேட்கமுடிகிறது. அந்த ஆகாசத்திலிருந்துதான் சப்தம் வருகிறது. ஆகாசம் இல்லையென்றால் சப்தமே கிடையாது.

ஆகாசம் பஞ்சபூதங்களில் ஒன்று. ‘ஆத்மன: ஆகாச: சம்பூத: ஆகாசாத் வாயு: வாயோரக்னி: அக்னேர் ஆப: அத்ப்ய ப்ருதிவீ ’ என்கிறது யஜூர் வேதம் தைத்திரிய சம்ஹிதை.

இதை ஏன் சொல்கிறேன் தெரியுமோ?

இந்தச் சிருஷ்டி என்றைக்கு ஆரம்பித்தது என்பது நமக்குத் தெரியாது. ஆத்மாவிலிருந்து ஆகாசம் வெளிப்பட்டது; ஆகாசத்திலிருந்து வாயு வெளிப்பட்டது; வாயுவிலிருந்து நெருப்பு வெளிப்பட்டது; நெருப்பிலிருந்து ஜலம் - தண்ணீர் வெளிப்பட்டது; தண்ணீரிலிருந்து நிலம் வெளிப்பட்டது; நிலத்திலிருந்து பயிரினங்கள் வெளிப்பட்டன; பயிரினங்களை உண்டு மனிதர்கள் வெளிப்பட்டனர். இந்தச் சிருஷ்டிக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதென்பது முடியாத காரியம். அது சங்கிலிவளையம்போல் தொடர்ந்துகொண்டே வருகிறது. அதேபோல் ஆத்மாவுக்கும் காலத்தை வரையறுத்துச் சொல்லமுடியாது. காலத்தை யாராலும் அளக்கமுடியாது. ஒரு மனிதனின் ஆயுளை வைத்து அவனுடைய காலத்தை நிர்ணயிக்கிறோமே தவிர, பிரபஞ்சத்தின் காலத்தை அல்ல.

இங்கே ஒன்றைச் சொல்கிறேன். மனிதர்களால் ஏற்கெனவே இருக்கும் ஒன்றைத்தான் கண்டுபிடிக்கமுடியுமே தவிர, புதிதாக ஒன்றைச் சிருஷ்டி செய்துவிட முடியாது. ஆஸ்திரேலியா, அமெரிக்கா போன்ற நிலப்பரப்புகள் ஏற்கெனவே இருந்தவைதான். பின்னாளில் கொலம்பஸ் போன்றவர்கள் அந்த நிலப்பரப்புகளைக் கண்டுபிடித்தனர் அவ்வளவுதான். அதேபோல், இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் இன்னும் பல விஷயங்கள் அறியப்படாமலும் கண்டுபிடிக்கப்படாமலும் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. உரிய காலங்களில் அவை கண்டுபிடிக்கப்படும்.

இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் அநேக கோடி பிரமாண்டங்கள் இருக்கின்றன. நாம் இருக்கக் கூடிய இந்த பூமிதான் பிரபஞ்சம் என்று கற்பனை செய்துகொண்டிருக்கிறோம். பிரபஞ்சத்துடைய சிருஷ்டிக்கு முன்னதாகவே தோன்றிய வேதத்தின் தத்துவம் இருக்கிறதே, அந்த வேதம் என்ன சொல்கிறது தெரியுமோ?

இந்த ஊர், அந்த ஊர், என் தேசம், அவனுடைய தேசம் என்றெல்லாம் சொல்லாதே. இந்த நிலப்பரப்பு முழுவதையும் சேர்த்து ‘பிருத்வி’ என்று சொல். ‘பிருத்வி’ என்று சொன்னால், ‘எங்கெல்லாம் உயிரினங்கள் வாழ்கின்றனவோ, அந்த இடங்கள் அனைத்தையும் சேர்த்துச் சொல்’ என்கிறது வேதம். ஒன்பது கிரகங்கள் என்று சொல்கிறோமே அவை நம் தேசத்துக்கு மட்டுமா என்ன, இந்தப் பிரபஞ்சம் முழுவதற்கும்தானே.

ஒரு சின்ன உதாரணம் சொல்கிறேன். ஒரு குழந்தை இருக்கிறது. மாலையில் சந்திரன் உதயமாவதைப் பார்க்கிறது. பிறகு அந்தக் குழந்தை பல இடங்களுக்கும் ஓடித் திரிகிறது. தான் போகும் இடங்களிலெல்லாம் நிலவும் தெரிவதைப் பார்த்து அந்தக் குழந்தை என்ன சொல்கிறது தெரியுமோ! நிலா என்னுடன் ஓடி வந்துவிட்டது என்று சொல்கிறது. ஆனால் உண்மை என்ன. நிலா அந்த இடத்திலேயேதான் இருக்கிறது. இந்தப் பிரபஞ்சம் முழுவதற்கும் நிலா ஒன்றுதான். ஆக, ஒரு சந்திரன், ஒரு சூரியன், ஒரு ஆகாசம்தான்.

நம்முடைய ஞானமும் அந்தக் குழந்தையைப் போன்றதுதான். நம்முடைய ஞானம் மிகச் சிறியது. அது இன்னும் பூரணத்துவம் பெறவில்லை. அந்த ஞானத்தைப் பூரணத்துவம் அடையச் செய்யக்கூடிய ஆற்றல் வேத ஒலிக்குத்தான் உண்டு. அப்படியென்றால் வேதத்துக்கு முன்பாக ஒலியே இல்லையா என்றால், ஒலி இருக்கத்தான் செய்தது. ஆகாசத்தில் சப்த அலைகளாக ஒலி பரவியிருக்கவே செய்தது. அந்த சப்த அலைகளைக் கண்டறிந்து வாயால் வெளியிட்டவர்கள் மகரிஷிகள். அவற்றின் தொகுப்பே வேதங்கள்.

- தொடரும்...

மகாமகோபாத்யாய சேஷாத்ரிநாத சாஸ்திரிகள்

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism