Published:Updated:

முத்தமிழ் முருகனின் உத்தமத் தொண்டர்கள்! - 33

சேய்த் தொண்டர்: சுவாமிநாத தேசிகர்மயூரப்ரியா, ஓவியம்: பத்மவாசன்

##~##

ரம் கொண்ட உமைமுலைப்பால்
மணம் கொண்ட செவ்வாயும்
பரம் கொண்ட களிமயிலும்
பன்னிரண்டு கண் மலரும்
சிரம் கொண்ட மறையிறைஞ்சும்
சேவடியும் செந் தூரன்
கரம் கொண்ட வேலும் என்றன்
கண்ணை விட்டு நீங்காவே!

பொருள்: அடியார்களுக்கு வழங்கும் வரங்களைத் தன்னகத்தே கொண்டவன்; உமையின் முலைப்பால் அருந்தி, அதன் நறுமணம் கொண்ட சிவந்த வாயை உடையவன்; (முருகனாகிய) பரம்பொருளை தன் மேற்கொண்ட மகிழ்ச்சி மயில், பன்னிரண்டு விழிமலர்கள், உயர்ந்த வேதங்கள் தொழும் சிவந்த திருவடி ஆகியவற்றுடன் திருச்செந்தூர் முருகன் திருக்கரத்திலுள்ள வேலும் ஒருபோதும் என் கண்களை விட்டு அகலாது.

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

'வாகீச கலாநிதி’ என்று காஞ்சி மாமுனிவரால் பாராட்டப்பெற்ற பெருமைக்குரியவர், நம் நினைவில் வாழும் கி.வா.ஜகந்நாதன். உயர்ந்த முருகனடியார்; சிறந்த பேச்சாளர்; அருமையான எழுத்தாளர். இவரது கந்தரலங்காரச் சொற்பொழிவைக் கேட்டு இன்புற்றோர் பலர். 'தமிழ்த் தாத்தா’ டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதய்யரின் மாணவர். இவர் தமது சொற்பொழிவைத் தொடங்கும்போது அற்புதமான பாடல் ஒன்றைப் பாடுவார். அதுதான் மேற்கண்ட பாடல்.

நீங்களும் இந்தப் பாடலை இரண்டு மூன்று முறை படித்துப் பாருங்கள்... நிச்சயமாக செந்தூர் முருகன் உங்கள் கண்களை விட்டு நீங்கமாட்டான்; சிந்தையில் குடிகொள்வான். இந்த அற்புதமான பாடலைக் கொண்டுள்ள நூல் 'திருச்செந்திற் கலம்பகம்’. 100 பாடல்களைக் கொண்ட இந்த நூலை இயற்றியவர் சுவாமிநாத தேசிகர் எனும் முருகனடியார்.

''செஞ்சொற் புலவர்க்கு அன்புற்ற திருச்செந்திற் குமரப் பெருமானே!'' என்று புகழ்வார் திருப்புகழ் அருணை முனிவர். அப்படி, செந்தமிழ்ப் புலவர்கள் செந்திற் கந்தனை இன்புற்றுப் பாடிப்பரவிய எத்தனையோ அருட்பனுவல்கள் உள்ளன. அந்தப் பாமாலைகளில் ஒப்பற்ற ஓர் அருட்பிரபந்தம்தான் 'திருச்செந்திற் கலம்பகம்’. செந்தமிழ் மொழியில் பலவிதமான பாவகைகளைக் கொண்டு தொகுக்கப்பெற்றது இது. கற்பவர் மனத்தைக் கவரும் அம் சொற்களும், செம் பொருளும், பல சந்தநயங்களும் அமைந்த பக்திச்சுவை பழுத்துத் தித்திக்கப்பெறும் கற்பகம் போன்றது திருச்செந்திற் கலம்பகம்.

முத்தமிழ் முருகனின் உத்தமத் தொண்டர்கள்! - 33

இதை இயற்றிய சுவாமிநாத தேசிகர் யார்?

பாண்டிய நாட்டில், சைவ வேளாளர் குலத்தில் தோன்றியவர் சுவாமிநாதர். இளமையிலேயே திருக்கயிலாயப் பரம்பரை திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தின் தொடர்பு கிடைத்தது. அங்கு ஞானதேசிகராக இருந்த அம்பலவாண பண்டார சந்நிதிகள், சுவாமிநாதருக்கு சைவ சமய விசேஷ தீ¬க்ஷகளை அளித்தார். அவரிடம் துறவறம் பெற்று, நித்திய நியமங்களை வழுவாமல் செய்து, அறநூல்களைக் கற்றுணர்ந்தார். ஆதீன தேசிகரிடம் சிறந்த தொண்டராய்த் திகழ்ந்தார்.

திருநெல்வேலியில் வாழ்ந்த மயிலேறும் பெருமாள்பிள்ளை என்பவர், 'கல்லாடம்’ என்னும் உயர் செந்தமிழ் நூலுக்கு உரை எழுதியவர். அவர் ஒருமுறை சுவாமிநாத தேசிகரைச் சந்தித்தார். இவருடைய அறிவின் மிகுதியையும், ஒழுக்கம், அன்பு முதலான நற்குணங்களையும் கண்டு வியந்தார். இளமைப் பருவத்தில் இத்தகைய உயர்ந்த பண்புடையவருக்குத் தாம் கற்ற நூல்களைப் போதிக்க விருப்பம் கொண்டார். ஆதீன கர்த்தரிடம் அனுமதி பெற்று, இவரை அழைத்துச்சென்று தமது இல்லத்தில் தங்கவைத்து, பல அறநூல்களைக் கற்பித்தார்.

செப்பறை என்ற ஊரில் வாழ்ந்த கனகசபாபதி சிவாச்சார்யர் சிறந்த வடமொழி வல்லுநர். அவரிடம் தேசிகரை அழைத்துச் சென்று வியாகரண நூல்களை அறிந்துகொள்ள வழிசெய்தார் பிள்ளையவர்கள். இவ்வாறு தமிழிலும் சம்ஸ்கிருதத்திலும் சிறந்த புலமைபெற்ற சுவாமிநாத தேசிகர், மீண்டும் திருவாவடுதுறையை அடைந்து, தம்பிரானை வணங்கினார். இவரது கல்வித்திறமையைக் கண்டு மிகவும் மகிழ்ந்தார் தம்பிரான். அக்காலத்தில் இலக்கண இலக்கியங்களில் உள்ள பல அரிய செய்திகளைத் திரட்டி 'இலக்கணக் கொத்து’ என்ற நூலையும், 'தசகாரியம்’ என்ற ஞான நூலையும் செய்தருளினார்.

பெரும்புலவர் வைத்தியநாத நாவலர் என்பவர், 'இலக்கண விளக்கம்’ என்ற நூலை இயற்றியவர். திருவாரூரைச் சேர்ந்தவர். அவர் ஒருநாள், ஆதீனத்தில் சுவாமிநாதரைச் சந்தித்தபோது, அவரது கல்வி கேள்வி ஞானத்தை உணர்ந்து, 'தொல்காப்பியம் முதலான நூல்களை எழுத்தெண்ணிப் படித்த சுவாமிநாத மூர்த்தியா தாங்கள்?'' என்று மிகவும் வியந்து பாராட்டினார். அப்போது ஆதீன கர்த்தர், சுவாமிநாத தேசிகருக்கு ஆசார்ய அபிஷேகம் செய்வித்து, 'ஈசான தேசிகர்’ என்னும் அபிஷேகப் பெயர் சூட்டினார். அதோடு அவரை, திருநெல்வேலியில் தமது ஆதீனத்தைச் சார்ந்த மடாலயத்தில் இருக்கும்படி பணித்தார். சுவாமிநாத தேசிகரும் அந்த மடத்தில் தங்கியிருந்து, பலருக்கும் தமிழ்ப்புலமை அளித்தார். அந்த மடத்துக்கு 'ஈசான தேசிகர் மடம்’ என்ற பெயர் அமைந்தது. நன்னூலுக்கு விருத்தியுரை செய்த சங்கர நமசிவாயப் புலவர் தேசிகரது சீடர் ஆவார்.

முத்தமிழ் முருகனின் உத்தமத் தொண்டர்கள்! - 33

திருச்செந்தூரில் நடைபெறும் விசேஷ நாட்கள் மற்றும் உத்ஸவங் களில் கந்தவேளை தவறாமல் தரிசித்து வரும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தார் சுவாமிநாத தேசிகர். அவ்வாறு ஒருமுறை செந்திலாண்டவர் சந்நிதியில் நின்று தன் மனம், மொழி, மெய்களால் அலைவாய் அழகனைத் தரிசித்தபோது, 'கலம்பகம் பாடலாமே!’ என்று ஒரு குரல் ஒலித்தது. தேசிகர் சுற்றுமுற்றும் திரும்பிப் பார்த்தபோது, அருகில் யாரையும் காணவில்லை. 'இது செந்தில்முருகன் ஆணை போலும்!’ என்று உணர்ந்து, திருச்செந்திற் கலம்பகம் என்னும் பாமாலையைப் பாடத் தொடங்கினார்.

'முருகப்பெருமான் தமிழாகிய தென்கடலைக் கடக்கும் தோணி போல உள்ளான். சந்திரன், சூரியன் ஆகியோருக்கும் தன் பன்னிரு விழிகளால் அருள்பாலிக்கிறான். அத்தகைய முருகனுக்கு உரியதாகிய திருச்செந்திற் கலம்பகம் என்ற நூலை துறைசை நகர் சுவாமிநாத தேசிகன் துதி செய்து சமர்ப்பிப்பதாக’ இந்த நூலின் பாயிரச் செய்யுளில் பாடுகிறார் தேசிகர்.

'கலம்’ என்பது பன்னிரண்டையும், 'பகம்’ என்பது ஆறு என்பதையும் குறிக்கும். அதாவது, பதினெட்டு உறுப்புகளைக் கொண்ட சிற்றிலக்கியம் கலம்பகம். புயவகுப்பு, மதங்கு, அம்மானை, களி, சிந்து, இரங்கல், கைக்கிளை, தூது, வண்டு, தாழை, ஊசல், காலம் சம்பிரதம், கார், தவம், குறம், மறம், பாண் ஆகிய பதினெட்டு உறுப்புகள் உடையது. ஆயினும், சில நூல்களில் இருபத்தாறு உறுப்புகளும் உண்டு. கலம்பகம் கவிதைச்சுவையில் சிறந்தது. தமிழில் பல கலம்பகங்கள் இருப்பினும், 'கலம்பகத்துக்கு இரட்டையர்’ என்று இரட்டைப் புலவர்களைக் குறிப்பிடுவர். கலம்பகம் 'விருந்து’ எனப்படும் வனப்புடையது.

செந்திற்கந்தன் விரும்பியபடி கலம்பகம் பாடி, அதனை அவன் அருள்மழை பொழியும் கோயிலில் அரங்கேற்றம் செய்தார் தேசிகர். இதனைச் செவிமடுத்த அறிஞர்களும் அடியார்களும், இதன் பக்திச்சுவையையும் இலக்கியச் சுவையையும் நன்கு ரசித்துப் பாராட்டினர். இதில் முப்பது பாடல்களை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து, செந்திலாண்டவர் இரவு பள்ளியறைக்கு எழுந்தருளும்போது, ஓதுவார்கள் அதனைத் தோத்திரம் செய்யும் வழக்கமும் பின்னாளில் ஏற்பட்டது. இதிலிருந்தே இந்தக் கலம்பகத்தின் அருமை பெருமைகளை நாம் உணர முடியும்.

இந்த நூலின் ஒவ்வொரு செய்யுளும் தித்திக்கும். கருத்தாழமும் சொல் அமைதியும் சிந்தனைக்கு விருந்தாகும். ''திருச்செந்தூருக்கு நீ அன்புடன் சென்று முருகனைத் தொழுது, மயிலும் வேலும் எனத் தொழு; ஏழ்வகைப் பிறப்பிலும் நீ பிறந்து உழல மாட்டாய்!'' என நெஞ்சுக்கு அறிவுறுத்தி இந்த நூலை நிறைவு செய்கிறார் சுவாமிநாத தேசிகர். இந்த அரிய நூலை, சென்னை குரோம்பேட்டை குமரன் குன்றம் திருப்புகழ் மன்றத்தினர் 2008-ஆம் ஆண்டில் உரையுடன் வெளியிட்டுள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

எல்லையிலா நலம் பெருக்கும் இயற்றமிழ் நாவலர் பலரும்
அல்லலுறா வகையினிலே அவிரும் உயர் இலக்கணமும்
கல்வியருள் நூல்பலவும் கலம்பகமும் எளிதில் அருள்
நல்லபுகழ் பெறுசாமி நாதர்சேர் பதம் போற்றி!

- கவிஞர் கு.ஆறுமுகம்

- அடியார் வருவார்...