Published:Updated:

ஆதியும் அந்தமும் - 19 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

ஆதியும் அந்தமும்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஆதியும் அந்தமும்

வேதம் என்பது வாழ்க்கை முறைகளின் தியரி. நடைமுறைப்படுத்துவது தர்மசாஸ்திரம்.

ஆதியும் அந்தமும் - 19 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

வேதம் என்பது வாழ்க்கை முறைகளின் தியரி. நடைமுறைப்படுத்துவது தர்மசாஸ்திரம்.

Published:Updated:
ஆதியும் அந்தமும்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஆதியும் அந்தமும்

ம் தேசத்துக்கு `பாரதம்' என்ற பெயர் எதிலிருந்து வந்தது தெரியுமோ? வேதத்திலிருந்து வந்தது. வேதம் அக்னியிடம் சொல்கிறது: ‘நீதான் பாரதன்’.

எப்படி? அக்னிதான் எல்லோருக்கும் உணவு கொடுக்கிறது. அக்னி இல்லாவிட்டால் உணவு எப்படி வரும்? உணவை ஏற்படுத்தி தேவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் கொடுப்பது அக்னிதானே.அதனால்தான் அக்னிக்கு `பாரத' என்று ஒரு பெயர் உண்டு.

ஆக, வேதம் சொல்லித்தான் பாரதம் என்ற பெயர் ஏற்பட்டதே தவிர, பின்னாளில் வந்தவர்கள் சொல்லி இந்தப் பெயர் ஏற்படவில்லை. வெளிநாட்டவர் ஆராய்ச்சி செய்த பல விஷயங்கள் எல்லாம் விபரீதமாகவே இருந்தன!

உண்மை என்ன?

விகடனின் அதிரடி ஆஃபர்!
தற்பொழுது ரூ.800 சேமியுங்கள்! ரூ.1749 மதிப்புள்ள 1 வருட டிஜிட்டல் சந்தா949 மட்டுமே! மிஸ் பண்ணிடாதீங்க!Get Offer

வேதம் அநாதி. அந்த வேதத்தில் இருக்கும் கோட்பாடுகள்தான் பதினெட்டு வித்யாஸ் தானங்கள். வேதம் என்று எடுத்துக்கொண்டால், அவற்றுள் என்னவெல்லாம் வரும் தெரியுமோ? முதல் வித்யாஸ்தானம் மனிதர்களுடைய உடலியல் (அனாடமி), பிசியாலஜி, மெடிக்கல் சயின்ஸ், அரசியல், பரம்பரை பரம்பரையாக நாம் எப்படி வாழ்ந்திருந்தோம் போன்ற விவரங்கள் இருக்கின்றன. இவை மட்டுமன்றி, எப்படி வாழ்ந்தால் நம் வாழ்க்கை செம்மையாக இருக்கும் என்ற விவரமும் உண்டு.

ஆதியும் அந்தமும்
ஆதியும் அந்தமும்

வேதம் இன்னொன்றையும் வலியுறுத்துகிறது. லோகக்ஷேமத்துக்காக மனிதர்களின் பிரயத்தனம் இருக்கவேண்டும்; ஒரு மனிதன் தனியாக வாழ முடியாது, எல்லோருடனும் சேர்ந்துதான் வாழ வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்துகிறது.

‘இந்த லோகமே ஒரு குடையின் கீழ்’ என்று வேதம் சொல்கிறது. வேதத்தின் கண்ணோட்டம் அவ்வளவு பெரியது. அப்படி இருக்கும்போது எதிர்ப்பு என்பதே வராது. இந்த உலகத்தில் இருக்கக்கூடிய பறவைகள், மிருகங்கள், காடுகள், லௌகிகமான வியவகாரங்கள் எல்லாமே வேதத்தில் உண்டு. மனிதன் எப்படி உற்பத்தி ஆகிறான், எப்படி அழிகிறான் என்பவையும் வேதத்தில் உண்டு. மொத்தத்தில் அறிவுக் களஞ்சியம் வேதம். வேதம் பாரதத்துக்கானது மட்டுமல்ல; லோகம் முழுமைக்குமானது.

வேதம் என்பது வாழ்க்கை முறைகளின் தியரி. நடைமுறைப்படுத்துவது தர்மசாஸ்திரம். வேதத்திலிருந்து உருவெடுத்தது தர்மசாஸ்திரம். வாழ்க்கை நடைமுறைகள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை தியரியாக விளக்குவது வேதம். நடைமுறைப்படுத்துவது எப்படி என்பதை விவரிப்பது தர்மசாஸ்திரம்.

நடைமுறைப்படுத்துவது என்றால் செய்முறை. அதாவது, பிராக்டிகல் என்று பொருள். வேதம் தியரி; தர்மசாஸ்திரம் பிராக்டிகல். தியரி சரியாக இருந்தால்தான் பிராக்டிகல் சரியான விளைவை ஏற்படுத்தும். தியரியில் ஆழ்ந்த அறிவு இருக்கவேண்டும். அப்போதுதான் பிராக்டிகல் நமக்குப் பலனைத் தரும். வெறும் பிராக்டிகல் உபயோகப்படாது. அதேபோல் வெறும் தியரியாலும் பிரயோஜனம் கிடையாது.

இத்தனை வருஷத்துக்கு என்று மெடிக்கல் சயின்ஸ் படிக்கிறான். எல்லா தியரியும் படித்தாகி விட்டது. பிறகு, ஒரு வருஷம் பிராக்டிகல் செய்ய வேண்டும். அதன் பிறகுதான் ஒருவன் டாக்டராக வேலை செய்ய முடியும். ஆக, தியரி மற்றும் பிராக்டிகல் இரண்டும் தெரிந்தால்தான் நம்முடைய ஜீவித யாத்திரை - வாழ்க்கைப் பயணம் செம்மையாக அமைந்து, நமக்கும் மற்ற எல்லோருக்கும் சந்தோஷம் தருவதாக இருக்கும்.

எல்லா வேலைகளுக்குமான தியரி வேதத்தில் இருக்கிறது. ராஜாவாக இருந்தாலும், மந்திரியாக இருந்தாலும், டாக்டராக இருந்தாலும், புரோகித ராக இருந்தாலும் அவர்களுக்கான தியரி முழுவதும் வேதத்தில் இருக்கிறது.

மகாபாரதத்தில் ஒரு கதை.

துரோணாசார்யரிடம் அர்ஜுனன் வில் வித்தை கற்றுக்கொண்டு, மிகச் சிறப்பாக தனுர்சாஸ்திரத்தில் தேர்ச்சி பெற்றான். துரோணா சார்யருக்கு சந்தோஷம் தாங்கவில்லை. ‘ஆகா, உன்னைத் தவிர தனுர் வித்தையில் சிறந்தவன் யாரும் இல்லை. நீதான் வில்வித்தையில் முதல்வன்’ என்று பாராட்டிவிட்டார்.

‘`எப்படிச் சொல்கிறீர் குருதேவா'’ என்று அர்ஜுனன் கேட்டான்.

துரோணாசார்யர், ‘`நான் தியரியாகச் சொல்லிக் கொடுத்ததை நீ அப்படியே கொஞ்சமும் பிசகாமல் பிராக்டிகலுக்குக் கொண்டுவந்து விட்டாயே. நீதான் வில் வித்தையில் சிறந்தவன்'’ என்று கூறினார்.

ஆதியும் அந்தமும்
ஆதியும் அந்தமும்

திடீரென்று ஒருநாள் என்ன ஆயிற்று தெரியுமோ?

அர்ஜுனன் ஒரு பன்றியின் மீது அஸ்திரத்தை விட்டான். அப்போது அங்கு வந்த ஏகலைவன், அர்ஜுனனின் அஸ்திரத்தின் பின்பக்கத்தைத் தைக்கும்படி ஓர் அஸ்திரத்தை விட்டான்.

அந்த அஸ்திரத்தை யார் விட்டது என்று அர்ஜுனன் திரும்பிப் பார்த்தான். எதிரே ஏகலைவன் இருந்தான். தான் முதலில் அஸ்திரம் விட்டதால், பன்றி தனக்குத்தான் சொந்தம் என்று அர்ஜுனன் கூறினான். அதற்கு ஏகலைவன், உன்னுடைய அஸ்திரத்தை நான் தைத்துவிட்டேன். எனவே, பன்றி தனக்குத்தான் சொந்தம் என்று ஏகலைவன் கூறினான்.

உடனே துரோணாசார்யரிடம் வந்த அர்ஜுனன், ‘`வில்வித்தையில் நான்தான் உயர்ந்தவன் என்று சொன்னீர்கள். ஆனால், இப்போது எனக்கு மேலாக ஒருவன் வந்திருக்கிறானே. எங்களுக்குத் தெரியாமல், எனக்கு மேலாக ஒருவனுக்கு வில் வித்தையைக் கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறீரே’' என்று கேட்டான்.

`‘இல்லை அர்ஜுனா, அவன் எல்லாம் தெரிந்தவன் இல்லை. நீ தவறாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறாய்’' என்றார்.

நடந்தவற்றை அர்ஜுனன் சொல்லி, `‘ஓர் அஸ்திரத்தின் பின்பக்கத்தைத் தைக்கும் வித்தை அவனுக்கு எப்படித் தெரிந்தது?’' என்று கேட்டான்.

`ஏகலைவனுக்கு எல்லாம் தெரியாது; முக்கிய மாக தியரி' என்பதை நிரூபிப்பதற்காக அவனை அழைத்து, `‘ஏனப்பா, நீ எங்கே வில்வித்தை கற்றுக் கொண்டாய்'’ என்று கேட்டார் துரோணர்.

அவன், `‘உங்களிடம்தான்’' என்று சொன்னான்.

துரோணர், ‘`என்னிடம் எப்போது, எப்படிக் கற்றுக்கொண்டாய்?'’ என்று கேட்டார்.

‘`உங்களிடம் நேரில் கற்றுக்கொள்ளவில்லை. உங்களைப் போன்றே ஒரு சிலையை வைத்து, அந்தச் சிலையை மானசீகக் குருவாக பாவித்து கற்றுக்கொண்டேன்'’ என்றவன் தொடர்ந்தான்.

‘`நான் ஓர் இலக்கை நினைத்து அஸ்திரத்தை விடுவேன். அது சரியாக இலக்கை அடைந்தால் வெற்றி என்று நினைத்துக்கொள்வேன். இல்லை யென்றால் மறுபடியும் முயற்சி செய்வேன். இப்படி உங்களை நினைத்து நினைத்து வில்வித்தையைக் கற்றுக்கொண்டேன்’' என்றான்.

`‘ஓகோ... அப்படியென்றால் நீ என்னை குருவாக ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறாயா?’’ என்று கேட்டார் துரோணர். அவனும், ‘ஆமாம்’ என்றான்.

‘`சரி, அப்படியானால் குருதட்சணையாக உன் கட்டை விரலை எனக்குக் கொடு’' என்று கேட்டார். அவனும் அவர் கேட்டபடியே கட்டைவிரலை குருதட்சணையாகக் கொடுத்துவிட்டான்.

பிற்பாடு வந்த மற்றவர்கள் இதைப் பார்த்து என்ன சொன்னார்கள் தெரியுமோ?

தொடரும்...