Published:Updated:

ஆதியும் அந்தமும் - 11 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

ஆதியும் அந்தமும்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஆதியும் அந்தமும்

பிற்காலத்தில் இந்து சமயத்தில் ஆசார்ய புருஷர்களும், ஆழ்வார்களும், நாயன்மார்களும் தோன்றி வேதத் தத்துவங்களை நிலைநிறுத்தினர்.

ஆதியும் அந்தமும் - 11 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

பிற்காலத்தில் இந்து சமயத்தில் ஆசார்ய புருஷர்களும், ஆழ்வார்களும், நாயன்மார்களும் தோன்றி வேதத் தத்துவங்களை நிலைநிறுத்தினர்.

Published:Updated:
ஆதியும் அந்தமும்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஆதியும் அந்தமும்

ந்தப் பிரபஞ்சத்தில் நம் கண்ணுக்கோ, காதுக்கோ, மனதுக்கோ எட்டாத எண்ணற்ற விஷயங்கள் இருக்கின்றன. சில தத்துவ விளக்கங் களும் அப்படியே.

‘யதோவாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனஸா சஹ ஆனந்தம் பிரம்மணோ வித்வான்’ இப்படி ஆரம்பிக்கும் உபநிஷதம். `அந்தத் தத்துவத் திடம் வாக்கும் மனமும் எட்ட முடியாமல் திரும்பி விடுகின்றன' என்பது போன்ற விளக்கவுரைகள் நிறைய இருக்கின்றன.

ஆரம்பம் நமக்குத் தெரிந்தால்தான் `இதுதான் ஆரம்பம்' என்று நாம் சொல்லலாம். அதேபோல், முடிவு நமக்குத் தெரிந்தால்தான் `எல்லை இதுதான்' என்றும் நாம் வரையறுத்துச் சொல்லலாம். ஆனால், இரண்டுமே நமக்குத் தெரியாதே!

நாம் இப்போது இருக்கக்கூடிய இந்த உலகம், நூறு வருடங்களுக்கு முன்பு இதேபோல் இருந்திருக்காது. நூறு வருடங்கள் கழித்தும் இதேபோல் இருப்பது சாத்தியம் இல்லை. மாறுபட்ட லோகத்தையே நாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம். ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முந்தைய இந்தியாவை நாம் பார்க்கவில்லை. ஆயிரம் வருடங்களுக்குப் பிறகு இருக்கப்போகும் இந்தியாவையும் நாம் பார்க்கப் போவதில்லை. நாம் வாழும் காலத்தில் என்ன இருக்கின்றனவோ, என்ன நடக்கின்றனவோ அவற்றையே நாம் பார்க்கிறோம்.

விகடனின் அதிரடி ஆஃபர்!
தற்பொழுது ரூ.750 சேமியுங்கள்! ரூ.1749 மதிப்புள்ள 1 வருட டிஜிட்டல் சந்தா999 மட்டுமே! மிஸ் பண்ணிடாதீங்க!Get Offer

ஆக, எல்லையற்றதான ஒரு பிரயாணத்தைதான் நாம் மேற்கொண்டிருக்கிறோம். இந்த எல்லையற்ற பிரயாணத்தில் பல மாற்றங்கள் ஏற்பட்டிருப்பதையும் நம்மால் காணமுடிகிறது. இத்தனைக்கும் கர்த்தாவாக இருக்கக்கூடிய அந்தச் சக்தியை - கடவுளை யார் பார்த்திருக்கக்கூடும்! அப்படிப் பார்க்காத காரணத்தினாலேயே அந்தச் சக்தி - கடவுள் இல்லையென்று சொல்லிவிட முடியுமா?

கடவுள் நம்பிக்கை இருக்கிறது என்று சொல்வோரும் கடவுளை நேரில் பார்த்திருக்க முடியாது. கடவுள் நம்பிக்கையால் ஒருவனு டைய மனம் பரவசப்படும்போது, கடவுள் தன்னிடம் வந்துவிட்டார் என்றும், தான்அனுபவித்துக் கொண்டிருப்பதாகவும் சொல்கிறான். அதாவது, அனுபவித்துக் கொண்டிருப்பதாகத்தான் சொல் கிறானே தவிர, கடவுளைப் பார்த்துவிட்டதாகச் சொல்வதில்லை.

பிற்காலத்தில் இந்து சமயத்தில் ஆசார்ய புருஷர்களும், ஆழ்வார்களும், நாயன்மார்களும் தோன்றி வேதத் தத்துவங்களை நிலைநிறுத்தினர். வேதத் தத்துவங்களே பாமரர்க்கும் புரியும்விதமாக புராணங்களாகவும் இதிகாசங்களாகவும் மகரிஷி களால் அளிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

அந்த இதிகாசங்கள், புராணங்கள் மற்றும் அவற்றுள் பொதிந்திருக்கும் வேதத் தத்துவங்கள் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து பார்ப்போம்.

புராணங்களில் பல தெய்வங்களைப் பற்றிச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பரம்பொருள் இந்தப் பிரபஞ்சத்தை, பஞ்சபூதங்களைச் சிருஷ்டி செய்தார் என்று சொன்னால், அவர் சிருஷ்டி செய்தவற்றைக் காப்பாற்றி மனிதகுலத்துக்குப் பயன்படும்படிச் செய்யவேண்டுமே. அதற்காகத்தான் பகவான் மகாவிஷ்ணு இருக்கிறார் என்கிறது புராணம்.

இப்படிப் புராணங்களில் பல கதைகள் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால், உண்மையில் கதை மட்டுமே தாத்பர்யமில்லை. அதிலுள்ள தத்துவத்தையும் நாம் பார்க்கவேண்டும். கதை வடிவில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது என்பதற்காக நாம் அந்தக் கதையிலேயே நின்றுவிடக் கூடாது. கதையைக் கேட்ட பிறகு, அது சொல்லக்கூடிய பெரிய தத்துவத்தை உள்வாங்கிக்கொள்ளக் கூடிய சக்தி நம் மூளைக்குக் கிடைக்கும்படிச் செய்யவேண்டும்.

ஆனால், நடப்பது என்ன தெரியுமோ... நாம் கதையிலேயே நின்றுவிடுகிறோமே தவிர, அந்தக் கதையின் அடிப்படையான தத்துவத்தைப் புரிந்து கொள்ளத் தவறிவிடுகிறோம்.

ஆதியும் அந்தமும் - 11 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

ஒன்று சொல்கிறேன். இந்தத் தெய்வத்தை வணங்கினால் கல்வி வரும் என்று சொன்னால், குறிப்பிட்ட அந்தத் தெய்வத்தை வணங்கு கிறார்கள். அதாவது, கல்வி வரவேண்டும் என்பதற்காக தெய்வத்தை வணங்குகிறார்களே தவிர, தெய்வத்தைப் புரிந்துகொள்ளவேண்டும் என்று வணங்குவதில்லை. கல்வி வந்துவிட்டால் `தெய்வத்தால் வந்தது' என்று சொல்லிவிட்டு, தங்கள் போக்கில் போய்விடுகிறார்கள். இப்படியாக தெய்வத்தின் தரத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு அவனுக்குச் சந்தர்ப்பமே கிடைப்பதில்லை. அவனுக்குக் கிடைக்கவேண்டியது கிடைத்து விட்டால், அதற்குப் பிறகு அவனுடைய சிந்தனை அத்துடன் நின்றுவிடுகிறது.

எந்த ஓர் எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் பகவானை ஆராதனை செய்தால்தான் பகவானுடைய எல்லையை நாம் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

18 வித்யாஸ்தானங்கள் சொல்லப்படு கின்றன. `வித்யா' என்றால் அறிவு. `ஸ்தானம்' என்றால் அதனுடைய இருப்பிடம். இந்த 18 வித்யைகளில் சொல்லப்பட்டிருப்பவற்றைத் தவிர, வேறு ஒரு புது வித்யை இன்றைக்கோ நாளைக்கோ தோன்றவே செய்யாது.

ஆத்திகமோ, நாத்திகமோ லௌகிகமோ, மருத்துவமோ... எவையெல்லாம் மனிதனின் புத்திக்குத் தோன்றுகின்றனவோ அவை அத்தனையும் இந்த 18 வித்யைகளில் அடங்கியிருக்கின்றன. இவற்றை மீறிய புதுச் சிந்தனை மனிதனுக்கு ஒருநாளும் வரவே வராது. அப்படி எல்லாவற்றையும் சேகரித்து, பாகுபடுத்தி வைத்திருக்கிறது நம்முடைய தர்மசாஸ்திரம்.

ஒலி யாரால் உற்பத்தி பண்ணப்பட்டது?

பகவான்தான் ஆகாசத்தில் உற்பத்தி பண்ணி னார். அந்த ஒலி வடிவத்திலிருந்துதான் பதினெட்டு வித்யைகள் வெளிவந்தன. வேதம் மட்டுமே ஒலி வடிவில் வரவில்லை. பதினெட்டு வித்யைகளுமே ஒலி வடிவில்தான் வெளிவந்தன.

ஒலியும் ஒளியும்தான் இருக்கின்றன. அந்த ஒலிக்குள் மறைந்திருக்கக்கூடிய ஒளிதான் நாம் ஆராதிக்கக்கூடிய பரம்பொருள் - பராசக்தி. ஒலிக்குள் நாம் கடவுளைப் பார்க்கமுடியும். ‘நாதப் பிரம்மம்’ என்று அதற்குப் பெயர்.

அந்த நாதப் பிரம்மம் எங்கிருந்து எப்படி வந்தது என்று யாருக்குத் தெரியும்! நம் மனதுக்கு எட்டவில்லையே; நம் காதுகளில் விழவில்லையே. என்னதான் இந்த விஞ்ஞான யுகத்தில் மனிதர்கள் ஒலி, ஒளியை வாங்கிக் கொண்டு பிரதிபலிக்கக்கூடிய சாதனங்களைக் கண்டுபிடித்தாலும்கூட, அந்த மூல ஒலியையோ அதனுள் மறைந்திருக்கும் ஒளியையோ கண்டு பிடிக்கவே முடியாது!

இந்தப் பிரபஞ்ச சிருஷ்டியைப் பற்றிச் சொல்லும் போது, சிவபெருமான் தொடர்பான ஒரு கதை சொல்லப்படுவது உண்டு. சிவபெருமான்தான் இந்தப் பூமியையும் அண்டவெளியான ஆகாயத்தையும் உற்பத்தி பண்ணின ஒரு சக்தி. அதுவும் பெரும் சக்தி. இப்படித்தான் வேதம் சொல்கிறது. ஆதியும் அந்தமும் அறிய முடியாத அந்தச் சக்தியின் ஆதியையும் அந்தத்தையும் காணவேண்டும் என்பதற்காகத் திருமால் வராக அவதாரம் எடுத்து, பூமிக்கு அடியில் சென்றார். பிரம்மாவோ அன்னப் பறவையின் வடிவம் எடுத்து ஆகாயத்தில் பறந்து சென்றார். விஷ்ணுவால் சிவபெருமானின் திருவடிகளைக் காணமுடியவில்லை. திரும்பிவிட்டார்.

ஆனால், பிரம்மாவோ போய்க்கொண்டே இருந்தார். பல யுகங்கள் சென்றும் சிவபெருமானின் தலையைப் பார்க்க முடியவில்லை. கொஞ்ச தூரத்தில் ஒரு தாழம்பூ கீழே வந்துகொண்டிருந்தது. பிரம்மா அந்தத் தாழம்பூவிடம், ‘எங்கிருந்து வருகிறாய்?” என்று கேட்டார். அதற்குத் தாழம்பூ, ‘நான் சிவபெருமானின் திருமுடியிலிருந்து இறங்கி பதினான்காயிரம் சதுர்யுகங்கள் ஆகிவிட்டன’ என்று சொன்னது. பிரம்மாவுக்கு மலைப்பாக இருந்தது. தன்னால் சிவபெருமானின் தலையைப் பார்க்க முடியாது என்று தீர்மானித்துவிட்ட பிரம்மா, தாழம்பூவுடன் ஓர் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார்.

அந்த ஒப்பந்தத்தின் விளைவும் அதன் மூலம் நமக்குக் கிடைத்த பாடமும் என்ன தெரியுமா?

- தொடரும்