புத்தாண்டு ராசிபலன்கள்!
திருத்தலங்கள்
Published:Updated:

`அருவியாய் விழுவோமே!'

ஶ்ரீரமணர்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
ஶ்ரீரமணர்

துளித்துளிக் கடல்கள் - எஸ்.ராஜகுமாரன்

‘இடுக்கண் வருங்கால் நகுக’ என்னும் திருக்குறள் வரிகள், ஓர் அற்புதமான தன்னம்பிக்கை குளுக்கோஸ்! வள்ளுவரின் இந்த வரிகளை முன்வைத்து, கண்ணதாசன் ஒரு திரைப்படப் பாடலில் இப்படிக் கேட்பார்: ‘துன்பம் வரும் வேளையிலே சிரிங்க என்று சொல்லி வெச்சார் வள்ளுவரு சரிங்க… பாம்பு வந்து கடிக்கையில் - பாழும் உயிர் துடிக்கையில், யார் முகத்தில் பொங்கி வரும் சிரிப்பு?’

`அருவியாய் விழுவோமே!'

நடைமுறை வாழ்க்கையில் இதுவும் சரிதானே என்று நமக்குத் தோன்றும். ஆனால், இதற்கான பதிலையும் அதே திருக்குறளின் இரண்டாம் பகுதியில் மிக இயல்பாகச் சொல்லியிருப்பார் திருவள்ளுவர்: ‘அதனை அடுத்தூர்வது அஃதொப்ப தில்!’

வாழ்வில் நமக்கு ஏற்படும் துயரங்களின்போதும் நோய்களின் போதும் நாம் மனம் தளர்ந்து விடக்கூடாது என்பதே இந்த மந்திரச் சொற்களின் உன்னதமான உட்பொருள். கண்ணதாசனின் அந்தப் பாடலில் வாழ்க்கையைக் குறித்த இயல்பான தத்துவ வரிகளாக இவை வரும்: ‘இது கீழ்ப்புறத்தில் இனிப்பு; மேல்புறத்தில் கசப்பு. பட்டினத்தார் கையில் உள்ள கரும்பு!’

இன்பமும் துன்பமும் நிறைந்தது மனித வாழ்வு என்பதை எவ்வளவு எளிதாக சொல்லிவிட்டார்கள் திருவள்ளுவரும் கண்ண தாசனும்!

1949-ம் ஆண்டு பகவான் ரமண மகரிஷிக்கு அவரது இடது கை மணிக்கட்டில் ‘சர்கோமா’ எனப்படும் ஒருவகைப் புற்றுநோய் கட்டி ஏற்பட்டது. இரண்டு முறை அறுவை சிகிச்சை செய்யப்பட்ட பிறகும் அக்கட்டி பெரியதாக வளர்ந்துகொண்டே இருந்தது. ரேடியம் சிகிச்சை போன்ற அன்றைய நவீன வெளிநாட்டு சிகிச்சை முறைகளும்கூட ரமணருக்கு அளிக்கப்பட்டன. மீண்டும் ஒரு பெரிய அறுவை சிகிச்சை நடந்தும் அந்த நோய் தீரவில்லை.

ஆபத்தான அறுவை சிகிச்சை என்பதால், கட்டாயம் மயக்க மருந்து செலுத்தவேண்டிய சூழல். ஆனால் ரமணரோ “நான் மயக்க மருந்து இல்லாமலேயே வலியைத் தாங்கிக்கொள்கிறேன்!” என்று தடுத்துவிட்டார்!

அவருடைய பக்தர்கள் எல்லாம் அறுவை சிகிச்சையின்போது, எப்படி வலியைத் தாங்கிக்கொள்வார் என்று பதறித் துடித்தனர். மருத்துவர்களுக்கும் சிறிய அச்சம் ஏற்பட்டது. ஆனால் மயக்க மருந்து இல்லாத அந்த அறுவை சிகிச்சையை அமைதியாகக் கடந்துவிட்டார் ரமணர். எல்லோருக்கும் வியப்பு!

`அருவியாய் விழுவோமே!'

சிகிச்சை முடிந்த பின் பக்தர் ஒருவர் ரமணரிடம் கேட்டார்: “அறுவை சிகிச்சையின்போது உங்களுக்கு வலிக்கவில்லையா ஸ்வாமி?”

“உடல் என்பதும் நோய் என்பதும் எப்படி நமக்கு அந்நியம் இல்லையோ, அதைப்போலவே வலியும் நமக்கு அந்நியம் இல்லையே. இந்த உடம்பே நமக்கு வந்த ஒரு நோய்தான். அந்த நோய்க்கு ஒரு நோய் வந்தால், நல்லதுதானே நமக்கு!” என்று சிரித்துக்கொண்டே பதில் சொன்னார் ரமணர்.

இன்ப, துன்பங்களை இயல்பாகக் கடக்க பழகிக்கொண்டோம் எனில், பதற்றம் ஏற்படாது, குழப்பம் ஏற்படாது என்பதே புத்தர் தொடங்கி ஓஷோ வரை வற்புறுத்திச் சொல்லும் வாழ்வியல் தத்துவம்.

‘வெளியே நின்று உன்னையே நீ வேடிக்கை பார். உனக்கு நீயே நகைச்சுவையாக இரு’ என்கிறார் ஓஷோ.

‘இதயம் வலித்தாலும் சரி, இதயம் உடைந்தாலும் சரி... சிரித்துக் கொண்டே இரு’ என்கிறார் உலகப் புகழ்பெற்ற ‘நகைச்சுவை நாயகன்’ சார்லி சாப்ளின்.

இன்பமும் துன்பமும் நிறைந்தது மனித வாழ்வு. எவ்வளவு பெரிய இழப்பாக இருந்தாலும் அதிலிருந்து சிறிது காலத்தில் நாம் வெளியேறினால்தான் வாழ்வைத் தொடர முடியும். இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் இயல்பாக ஏற்றுக் கொள்ளும் மனநிலை, இன்றைய பதற்றம் நிறைந்த வேகமான வாழ்க்கை முறைக்கு மிக முக்கியமானது.

‘முள் இல்லாமல் ரோஜா இல்லை; வலியில்லாமல் வாழ்க்கை இல்லை. விழுந்தாலும் பரவாயில்லை, அருவியை போல் விழு வோமே. எழும்போது துள்ளிக்கொண்டு பேரலையாக எழுவோமே’ என்பது, நான் ஒரு திரைப்படத்திற்கு எழுதிய பாடல் வரிகள்!

புன்னகை என்னும் போதி மர நிழலில் புத்தர்களாக தியானிப் போம். இன்றைய துன்பம் நாளைய இன்பம் என்று சொல்லியபடி நடை போடுவோம்!

-பருகுவோம்...