Published:Updated:

யாகம் செய்வது உயிர்கள் செழிக்கவே!

ஸ்ரீராகவேந்திரர்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஸ்ரீராகவேந்திரர்

எனது தலைமையில் ஒரு பெரிய யாகம் நடத்த ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.

யாகம் செய்வது உயிர்கள் செழிக்கவே!

எனது தலைமையில் ஒரு பெரிய யாகம் நடத்த ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.

Published:Updated:
ஸ்ரீராகவேந்திரர்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஸ்ரீராகவேந்திரர்

ஸ்ரீராகவேந்திரர் தனது பயணத்தில் ஒருமுறை ஷிரஸங்கி என்ற ஊரில் தங்கவேண்டியிருந்தது. அவர் வந்திருப்பதைக் கேள்விப்பட்டதும், அந்த ஊர் அந்தணர்கள் தேடி வந்து “நாங்கள் மழை இல்லாமல் தவிக்கும் பயிர்களைப்போல வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம், வேதங்களை ஓதுவதையும்கூடச் செய்ய முடியவில்லை!” என்று கூறினர்.

“ஏன்? என்ன காரணம்?” என்று கேட்டார் சுவாமிகள்.

“இந்த ஊரையே தனது அதிகாரத்தால் அடக்கிவைத்திருக்கும் பாளையக்காரர் நாத்திகர்; நாங்கள் யாகத் தீ வளர்ப்பதையும், அக்னிக்கு அர்ப்பணம் செய்வதையும் அவர் வேண்டாத செயலாக நினைக்கிறார். அதனால் எங்கள் நிலத்தையெல்லாம் பிடுங்கிக் கொண்டுவிட்டார். எங்களால் தொழில் செய்யவும் முடியவில்லை. உணவுக்கும்கூட வழி இல்லை!” என்று தங்கள் குறைகளைக் கூறினர் அந்தணர்கள்.

சுவாமிகள் “நல்லது. இங்கே எனது தலைமையில் ஒரு பெரிய யாகம் நடத்த ஏற்பாடு செய்யுங்கள். நானே முன்னின்று நடத்தி வைக்கிறேன். கவலைப்படாதீர்கள்!” என்று சொல்லியனுப்பினார்.

மாபெரும் யாகம் நடைபெற ஏற்பாடுகள் நடைபெற்றன. அந்தத் தகவல் பாளையக்காரர் காதையும் எட்ட சுவாமிகளைச் சந்திக்க வந்து சேர்ந்தார்.

“எதற்காக இந்த யாகம்? நல்ல உணவுப் பொருள்களையும், பட்டு வஸ்திரங்களையும், விலை உயர்ந்த ரத்தினங்களையும் எரியும் நெருப்பில் இடுவது பைத்தியக்காரத் தனம் அல்லவா?” என்று கேட்டார் பாளையக்காரர்.

“பலன் இல்லாவிட்டால் அது பைத்தியக்காரர் செய்கைதான். ஆனால், மழை பொழியவும், பயிர்கள் செழிக்கவும், நாடு வளம் பெறவும், யாகம் செய்வது புனிதமான காரியமே அல்லவா?” என்று கூறினார் சுவாமிகள்.

“பயிர் விளைய விதைகளைப் போடுகிறோம். பலன் கிடைக்கிறது. இதுவும் அப்படி என்று தாங்கள் நிரூபிக்க முடியுமா?” என்று கேட்டார் பாளையக்காரர்.

யாகம் செய்வது உயிர்கள் செழிக்கவே!

“நிச்சயம் உண்டு. நீங்கள் விதையை எப்படிப் போடுகிறீர்கள்? காலால் மிதித்து, மாட்டைப் பூட்டி உழுத சகதியில் அல்லவா மணியான விதைகளை அள்ளி வீசுகிறீர்கள்? விவரம் தெரியாத ஒருவனுக்கு அது அநியாயம் என்று தோன்றும் இல்லையா... “ என்று கேட்டார் சுவாமிகள்.

“நல்லது. சகதியில் எறிந்த நெல் பசுமையான பயிராக முளைக்கும் என்று என்னால் நிரூபிக்க முடியும். பட்டுப் போன மரத்தைத் தாங்கள் மந்திர சக்தியால் உயிர் பெற்றுப் பசுமையாக வளர்க்கச் செய்ய முடியுமா? செய்தால், நான் உங்கள் வாதத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.” என்று சவால்விட்டார் பாளையக்காரர்.

பட்டுப்போன சில மரங்கள் இருந்த நிலப்பகுதியையே யாக பூமியாகத் தேர்ந்தெடுத்தார் சுவாமிகள். அங்கேயே யாகத்தை நடத்தினார்.

தாமே மந்திரங்களைக் கூறி தீர்த்தத்தை அந்த மரங்களின் மீது தெளிக்கச் செய்தார். பட்ட மரங்கள் துளிர்த்தன. வறண்டு கிடந்த அந்த பூமியைப் பெருமழை பெய்து குளிர்வித்தது!

பாளையக்காரர் சுவாமிகளின் பாதங் களில் விழுந்து வணங்கினார். தாம் சொன்னபடி அந்தணர்களிடமிருந்து பெற்ற நிலங்களைத் திருப்பி அளித்தார்.