Published:Updated:

திருமலை திருப்பதி!

திருவேங்கடவன்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
திருவேங்கடவன்

படங்கள்: ஶ்ரீநிவாசுலு

திருமலை திருப்பதி!

படங்கள்: ஶ்ரீநிவாசுலு

Published:Updated:
திருவேங்கடவன்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
திருவேங்கடவன்

பொதுவாகத் திருமண வைபவங்களில் மாங்கல்ய தாரணத்துக்கு முன்பாக 'மாங்கல்யம் தந்துனானேனா மமஜீவன ஹேதுனா' என்ற மந்திரம் சொல்வார்கள். இதில் `மம ஜீவன ஹேதுனா' என்பதற்கு என் வாழ்க்கையில் ஹேதுவானவளே... அதாவது என் வாழ்க்கையில் முக்கியப் பங்கு வகிப்பவளே என்று பொருள். ஆனால் திருக்கல்யாண வைபவங்களில் இந்த மந்திரத்தில் `மம ஜீவன' என்று சொல்வதற்கு பதிலாக `ஜகத் ஜீவன' என்று சொல்வது சாலப்பொருத்தம் என்று சொல்வார்கள் பெரியோர்கள்.

திருமலை திருப்பதி!

ஆம்! தெய்வத்திருமணங்கள் எல்லாம் இந்த மண்ணுலகின் நன்மைக்காகவே நடந்தன. அவற்றினை நாம் மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்த்தி, அந்தத் தெய்வத்தின் அனுக்கிரகத்தைப் பெறுகிறோம் என்பதுதான் உண்மை.

நம் வாழ்வில் நன்மைகளும் மகிழ்ச்சியும் வெற்றியும் குவியச்செய்வது ஶ்ரீநிவாசன் - பத்மாவதி தாயார் திருமண வைபவம். திருமலை திருப்பதியில் தினமும் ஶ்ரீநிவாசனுக்குத் திருமண வைபவம் நடைபெறுகிறது என்றபோதும், பத்மாவதி தாயாருடனான திருமண வைபவம் என்பது ஆண்டுக்கொருமுறை விசேஷமாக நடைபெறும்.

இதை `பத்மாவதி பரிணயோத்சவம்' என்று போற்றுவர். நாராயணகிரியில் மூன்று நாள்கள் நடைபெறும் இந்தத் திருமண வைபவம் மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தது. ராமா வதாரத்தில் வேதவதியாகத் தோன்றிய தேவியே பத்மாவதியாக நாராயணபுரத்தில் அவதரித்து ஆகாச ராஜனின் மகளாக வளர்ந்து வந்தாள்.

அவள் திருமண வயதை அடைந்தாள். ஒரு நாள் அந்தப்புரத்தை ஒட்டிய நந்தவனத்தில், அவள் தோழியருடன் விளையாண்டு கொண்டிருந்தபோது பெருமாள் அவளைச் சந்தித்தார். பெருமாளின் அழகைக் கண்டு பத்மாவதி மயங்கினாள். தோழியரோ அவரை அங்கிருந்து விரட்டினார்கள்.

ஒருகட்டத்தில் பெருமாளும் `தான் யார்' என்பதைச் சொல்லி அங்கிருந்து விலகினார். அரண்மனைக்கு வந்த பத்மாவதி தன் இயல்பை இழந்து பெருமாளின் திருமுகத்தையே எண்ணி தியானம் செய்பவளாக இருந்தாள். அவளின் இந்த மாற்றத்தைக் கண்ட ஆகாச ராஜனும் தரணிதேவியும் கவலைகொண்டனர்.

தோழியரிடம் `பத்மாவதிக்கு என்ன ஆயிற்று?' என்று விசாரிக்க, தோழியரும் நந்தவனத்தில் நடந்ததைச் சொன்னார்கள். ஆகாசராஜன் பிருகஸ் பதியை அழைத்து பத்மாவதிக்கு நேர்ந்திருக் கும் மாயத்தைப் போக்கும்படிச் சொன் னார். பிருகஸ்பதியோ நடந்ததை அறிவார்.

ஆகையால், ``பத்மாவதிக்கு ஒரு குறையும் நேராது. அவள் மனக்குறை நீங்க, ருத்ராபிஷேகம் செய்யுங்கள்'' என்று வழிகாட்டினார். அதன்படி மன்னர் தோழிகளையும் அந்தணர்களையும் ருத்ராபிஷேகம் செய்யும்படி ஆலயத்துக்கு அனுப்பி வைத்தார்.

அசோகவனத்தில் சீதை, அனுமனைக் கண்டபோது, ``இன்னும் ஒரு மாதம் மட்டுமே உயிர் தரித்திருப்பேன். அதற்குள் என்னை மீட்கச் சொல்'' என்று ஶ்ரீராமனுக்குச் செய்தி கூறினாளாம்.

இதை ஶ்ரீராமனிடம் அனுமன் சொல்ல, ஶ்ரீராமச் சந்திரமூர்த்தியோ, ``அவளாவது ஒரு மாதம் பொறுத்திருக்கும் மனவலிமை உடையவள். ஆனால் என்னாலோ இனி ஒரு கணமும் தனித்திருக்க முடியாது. சுக்ரீவா உடனடியாகப் படையைத் திரட்டுவாய்'' என்று சொன்னாராம்.

அப்படித்தான் பத்மாவதித் தாயார் பெருமாளின் திருமுகத்தையே தியானித் திருக்க ஶ்ரீநிவாசனோ அதனினும் அதிக மான தாபத்தை வெளிப்படுத்தினாராம்.

இதைக் கண்ட வகுளாதேவி, 'பெருமாளுக்கு இப்படி நிகழ என்ன காரணம்...' என்று வருந்த, ஶ்ரீநிவாசனும் நடந்தவற்றைச் சொல்லி, ``ஆகாசராஜனின் மகளை எனக்குத் திருமணம் செய்துதரக் கேட்டு வா'' என்றார். வகுளாதேவி நாராயணபுரம் நோக்கிப் புறப்பட்டார்.

வகுளாதேவி, நாராயணபுரத்தில் சிவ பெருமான் ஆலயத்தில் வந்து தங்கினாள். அங்கே ஆகாசராஜனின் பணிப்பெண்கள் குவிந்திருந்தனர். அவர்களில் ஒருவரை அழைத்து இங்கு என்ன நடக்கிறது என்று வகுளாதேவி வினவினாள்.

அவளும், ``ஆகாசராஜனின் மகளான பத்மாவதியின் மனவருத்தம் மாற வேண்டும் என்று ருத்ராபிஷேகம் செய்கிறோம்'' என்று பதில் சொன்னாள். இதைக் கேட்டதும் வகுளாதேவிக்கு பத்மாவதியும் ஶ்ரீநிவாசன் மேல் அன்பாய் இருப்பதை அறிந்துகொண்டு, ``தரணி தேவிக்கு ஒரு நல்ல சேதி என்னிடம் உண்டு என்று சொல்'' என்று சொல்லியனுப்பினாள்.

திருமலை திருப்பதி!

ஶ்ரீநிவாசருக்கு பத்மாவதியின் நிலையை அறியும் ஆவல் மேலிட்டது. திருமலையிலிருந்து நாராயணபுரம் வந்தார். தேவர்களுக்காக மோகினி ரூபம் எடுத்த பெருமாள் பத்மாவதிக்காகக் குறத்தி ரூபம் எடுத்தார். பிரம்மனை ஏழு மாதக் குழந்தையாக்கித் தன் இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டார். கையில் ஒரு கோலோடும், தலையில் ஒரு கூடையைச் சுமந்து கொண்டும் நாராயணபுரத்து வீதிகளில் `குறி பார்க்கலியோ குறி' என்று குரல் கொடுத்தபடி நடந்தார். குறத்தியின் முகத்தில் இருந்த தேஜஸ் அனைவரை யும் சுண்டியிழுத்தது. பத்மாவதியின் தோழிப் பெண் ஒருத்தி குறத்தியை நெருங்கி, ``அம்மா நீங்கள் யார்... எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்?'' என்று கேட்டாள்.

அதற்குக் குறத்தி, ``நான் திருமலையிலிருந்து வருகிறேன். நடந்தது, நடப்பது, நடக்கப்போவது ஆகிய மூன்றையும் சொல்வேன். ஆனால் யார் உண்மையை அறிந்துகொள்ள விரும்புகிறார்களோ அவர்களுக்கே அதை உரைப்பேன்'' என்றாள்.

பகவானின் குணம் அதுதானே... யார் இந்த உலகின் ஆசைகளை எல்லாம் உதறி அந்த பரப்பிரும்மத்தை (உண்மையை) அறிய விரும்புகிறார்களோ, அவர்களுக்கு மட்டுமே தன்னை வெளிப்படுத்துகிறவன் அல்லவா... குறத்தியாக வந்தபோதும் பகவான் அதையே மறைபொருளோடு சொன்னார்.

குறத்தி சொன்ன பதில் கேட்ட தோழி, தரணிதேவியிடம் சென்று குறத்தியைக் குறித்துச் சொன்னாள். தரணிதேவியும் குறத்தியை அழைத்துவரச்செய்து அவளுக்கு ஒருபடி முத்தைக் காணிக்கையாகக் கொடுத்துக் குறிசொல்லும்படிக் கேட்டாள்.

``தாயே... நீ உயர்ந்த எண்ணங்களை உடையவள். நீ கேட்க விரும்பும் குறி உன் மகளைப் பற்றியது. சரியா...'' என்று கேட்க தரணிதேவி அதிசயித்து மேலும் சொல்லும்படிச் சொன்னாள்.

``உன் மகள் பத்மாவதி நேற்று நந்த வனத்தில் கரிய ஒருவனைக் கண்டு அவன் மேல் காதல் கொண்டாள். அவன் பவளங்கள் ஜொலிக்கும் பொன்மலைமேல் உறைபவன். அவன் மானுடன் அல்ல. ஶ்ரீமந்நாராயணனே அவன்.

அவனுக்கும் உங்கள் பெண்ணின் மீது ஈர்ப்பு உள்ளது. அவனுக்கு உன் பெண்ணை மணம் முடித்துக்கொடுத்தால் அவள் சந்தோஷமாக இருப்பாள். சிறிது நேரத்தில் அந்த வேங்கடேசன் அனுப்பிய பெண் ஒருத்தி இங்கே வருவாள். அவள் சொல்வது அனைத்தும் சத்தியம்'' என்று சொல்லி உடனே எழுந்து அங்கிருந்து வெளியேறினாள்.

தரணி தேவிக்கு ஆச்சர்யம் தாங்கமுடியவில்லை. ஆனாலும் சிறிது கலங்கினாள். தாயுள்ளம் அல்லவா...?

- தரிசிப்போம்.

`ஏழுமலையான் சந்நிதியில்'

வாசகர் அனுபவம்

திருப்பதிக்குச் சென்று திரும்பி வந்தால் திருப்பம் நேரும் என்பதற்கு, நானும் ஓர் உதாரணம். வீட்டில் யாருக்கேனும் உடல் நிலை சரியில்லையா, ஏழு ரூபாயை மஞ்சள் துணியில் சுற்றிவைத்து ஏழுமலையானுக்கு வேண்டிக்கொண்டால் உடனே சரியாகும். பின்பு சூழல் வாய்க்கும்போது திருப்பதி சென்று காணிக்கையைச் செலுத்துவோம்.

என் கணவருக்குத் திடீரென்று உடல்நலக் குறைவு ஏற்பட்டது. பல டாக்டர்களைப் பார்த்தும் சரியாகவில்லை. ஏழுமலையானிடம் வேண்டிக்கொண்டபின் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவர் உடல்நிலை தேறிவந்தார். இந்த நிலையில், என் பிறந்த வீட்டில் எல்லோரும் திருப்பதிக்குச் செல்வதாகவும் என்னையும் உடன் வரும்படி அழைத்தனர். நானும் என் கணவரிடம் அனுமதி பெற்று அவர்களோடு சென்றேன். ஊஞ்சல் சேவை தரிசனம் முடித்து ஏழுமலையானை தரிசனம் செய்யச் சென்றோம். சந்நிதிக்குச் சென்றுவிட்டோம்.

அந்தக்காலத்தில் குலசேகரப்படி வரையிலும் சென்று தரிசனம் செய்யலாம். வரிசை நகர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. அருகே செல்லச் சொல்ல எனக்குள் பல்வேறு சிந்தனைகள்... வருத்தங்கள்... என் கணவரின் நிலை... என்று என்னால் உணர்வுக் கலவையைத் தாங்க முடியவில்லை. வாய்விட்டு ``பகவானே, என்னை ஏன் இப்படிச் சோதிக்கிறாய்.. நான் என்ன பாவம் செய்தேன்...'' என்று சத்தமாகக் கதறிவிட்டேன். அருகில் இருந்தவர்கள் வித்தியாசமாகப் பார்த்தார்கள். என் வீட்டினர் அவர்களிடம் என் நிலைமையைச் சொல்ல அங்கிருந்த பட்டர் என்னைத் தேற்றினார்.

தீர்த்தத்தை எடுத்து என் முகத்தில் தெளித்தார்; சிறிது தீர்த்தத்தைப் பருகக் கொடுத்தார். பின்பு 15 நிமிடம் பெருமாளின் சந்நிதியிலேயே நிற்க அனுமதித்தார். அற்புதமான தரிசனப் பேறு. என் மனதில் அப்படியோர் அமைதி! இன்றும் என் கணவர் நல்ல ஆரோக்கியத்தோடு இருக்கிறார். அன்று பெருமாள் எனக்குப் புரிந்த கருணையை நினைக்கும்போது எனக்குள் உண்டாகும் சிலிர்ப்பு விவரிக்கமுடியாது. கலியுகத்தில் கண்கண்ட தெய்வம் ஏழுமலையான்.


- வஸந்தா வேணுகோபால், சென்னை-24

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism