Published:Updated:

மொட்டைப் பாறையில் கேட்ட குழந்தையின் அழுகுரல்!

வடசேரி நாகம்மாள் ஆலயம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
வடசேரி நாகம்மாள் ஆலயம்

வடசேரி நாகம்மாள் ஆலயம்

மொட்டைப் பாறையில் கேட்ட குழந்தையின் அழுகுரல்!

வடசேரி நாகம்மாள் ஆலயம்

Published:Updated:
வடசேரி நாகம்மாள் ஆலயம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
வடசேரி நாகம்மாள் ஆலயம்
தெய்வம் கோயில்கொள்ளத் திருவுளம் கொண்டுவிட்டால், அதை நிறைவேற்றத் தகுதியான மனிதரைத் தேர்ந்தெடுக்கும். பின் அவர் மூலம் தன் விருப்பத்தை நிறைவேற்றும். அப்படி தெய்வத்தால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் மனிதர்கள் நற்குணசீலர்களாக விளங்குவர்.
விகடனின் அதிரடி ஆஃபர்!
தற்பொழுது ரூ.800 சேமியுங்கள்! ரூ.1749 மதிப்புள்ள 1 வருட டிஜிட்டல் சந்தா949 மட்டுமே! மிஸ் பண்ணிடாதீங்க!Get Offer

அப்படிப்பட்ட நற்குணங்கள் உடைய வயதான மனிதர் ஒருவர், கரூர் மாவட்டத்தில் உள்ள வடசேரி கிராமத்தில் வாழ்ந்துவந்தார். அவர் ஒரு நாள் திருச்சி மாவட்டம் துறையூருக்கு அருகே உள்ள மலைப்பகுதிக்கு வேட்டையாடச் சென்றார்.

நண்பகல் வேளை. கடும்வெயில் வாட்ட அவருக்குத் தாகம் அதிகரித்தது. மலைமீதுள்ள சுனை ஒன்றைக் கண்டு அதில் நீர் அருந்தி தாகம் தீர்ந்தார். அப்போது, ஒரு குழந்தையின் அழுகுரல் கேட்டது. மனித நடமாட்டம் தென்படாத அந்த மலைப்பகுதியில் குழந்தையா... என்ற வியப்போடு குரல்வந்த திசையில் தேடியபோது, அங்கே இருந்த ஒரு மொட்டைப்பாறையில் ஓர் அழகிய பெண் குழந்தை கிடந்தது.

மொட்டைப் பாறையில் கேட்ட குழந்தையின் அழுகுரல்!

அருகில் சென்று பார்த்தபோது, அந்தக் குழந்தையின் திருமுகமே அது தெய்வாம்சம் கொண்டது என்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்தியது. அழும் குழந்தையைச் சமாதானப்படுத்த அவர் குழந்தையைக் கைகளில் எடுத்தபோது, எங்கிருந்தோ இருவர் வந்தனர். ஒருவர் நாடோடி, மற்றவர் சம்சாரி. வந்தவர்கள் இருவருமே அந்தக் குழந்தை தங்களுடையது என்று உரிமைகோரினர்.

இது அந்தப் பெரியவருக்கு சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தியது. குழந்தை அழுதபோது அள்ளி யெடுக்க வராதவர்கள், இப்போது உரிமை கொண்டாடுவது வியப்பாக இருந்தது.

எனவே இந்தப் பிரச்னையை ஊர் பஞ்சாயத்துக்கு எடுத்துச்செல்வது என்று முடிவு செய்தார். அருகில் உள்ள கிராமத்தின் பெரிய மனிதரிடம் இந்த வழக்கைக் கொண்டு சென்றார். ஊர்த் தலைவரோ, `‘குழந்தையைக் கீழே படுக்கவைக்கிறேன். குழந்தை யாரின் முகத்தைப் பார்க்கிறதோ, அவருக்கே சொந்தம்'’ என்று சொன்னார். அவ்வாறு, ஊர்ப் பொதுவில் கம்பளம் விரித்து, அந்தக் குழந்தையை அதில் படுக்க வைத்தனர். அந்தக் குழந்தை மற்ற இருவரையும் பாராமல், வடசேரிப் பெரியவரையே பார்த்துச் சிரித்தது. உடனே குழந்தை பெரியவருக்கே சொந்தம் என்று தீர்ப்பு சொல்லப்பட, குழந்தையை அள்ளி எடுத்துக்கொண்டு பெரியவர் அங்கிருந்து கிளம்பினார்.

மொட்டைப் பாறையில் கேட்ட குழந்தையின் அழுகுரல்!

அந்தக் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு ஸ்ரீரங்கநாதர் சந்நிதிக்குச் சென்றார். அப்போது, ‘என்னால் குழந்தையைப் பார்த்துக்கொள்ள இயலாது. மலைக் கோட்டைக்குக் கொண்டு போ. பிள்ளையார் குழந்தையைப் பார்த்துக் கொள்வார்’ என்று அசரீரி கேட்டது.

பெரியவர், அந்த உத்தரவின் படியே மலைக்கோட்டைப் பிள்ளையார் கோயிலுக்குக் குழந்தையைக் கொண்டு செல்ல, அங்கோ ‘இந்தக் குழந்தையை பூக்கடை வீதி தெய்வத்திடம் கொண்டு செல்க' என்ற உத்தரவு கிடைத்தது.

தெய்வத்தின் சொல்லை மீற முடியாத அந்தப் பெரியவர் பூக்கடை தெய்வத்திடம் குழந்தையைக் கொண்டு சென்றார். இப்படியே அல்லித்துறை மாரியம்மன், கரையூரான் நீலமேகம், ராசாண்டார் திருமலை, பெரியநாயகி அம்மன், காவல்காரன்பட்டி மொட்டைப்புலி, வடசேரி அருகிலுள்ள ஐயனார், என பல தெய்வங்களிடம் சென்று முறையிட்டும் அவர்கள் குழந்தையை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.

நிறைவில், `வடசேரி மந்தைக்குப் போ’ என்று ஐயனார் சந்நிதியில் கிடைத்த அசரீரி உத்தரவுப்படி, அந்தப் பெரியவர் குழந்தையோடு வடசேரிக்குள் நுழைய முயன்றார். அப்போது அந்தக் கிராமத்தின் தெய்வங்களான பத்ரகாளியும் சக்தி மாரியம்மனும், குழந்தையை ஊருக்குள் அனுமதிக்காமல் தடுத்தார்கள். அந்தப் பெரியவர் திகைத்தார்; தவித்தார். குழந்தையின் திருமுகத்தைப் பார்த்த வண்ணம், ‘அம்மா, நீ யார்... என்னதான் நடக்கிறது’ என்று தனக்குள் கேட்டுக் கொண்டார். அவரிடம் அதுவரை அழாமல் இருந்த அந்தக் குழந்தை அப்போது கதறியழ ஆரம்பித்தது.

மொட்டைப் பாறையில் கேட்ட குழந்தையின் அழுகுரல்!

குழந்தை பசியில்தான் அழுகிறது என்று எண்ணியவர், குழந்தையை ஏரிக்கரையில் இருக்க வைத்துவிட்டுப் பால் வாங்கிவர ஊருக்குள் ஓடினார். பாலோடு திரும்பிவந்தபோது, அவர் கண்ட காட்சியால் அவர் மேனி சிலிர்த்தது. அந்தக் குழந்தை கல்லாக சமைந்திருக்க, சர்ப்பம் ஒன்று அதற்கு மேல் தனது படத்தைக் குடையாக பிடித்தபடி இருந்தது.

பெரியவர் ஒருகணம் அதிர்ந்தாலும் தெய்வத்தின் திருவிளையாடல்களில் இதுவும் ஒன்று என்பதை உணர்ந்து, ``தாயே, உண்மையில் நீ யார்? என்னை ஏன் இப்படிச் சோதிக்கிறாய்?” என்று உள்ளம் உருக வேண்டிக் கேட்டார்.

அப்போது அசரீரியாகப் பேசிய அந்தக் குழந்தை, “நான் பரமசிவன் - பார்வதியின் குழந்தை நாகம்மாள். வடசேரிக்கு என்னை அனுப்புவதற்காக உன் மூலமாக என் தந்தை நடத்திய நாடகம்தான் இது. இனி, உங்கள் ஊருக்கு நானே காவல் தெய்வம்” என்றது. ஆகவே, அங்கிருந்த அம்பலக்கல்லில் வைத்து, அந்த அன்னையை வழிபட ஆரம்பித்தார் பெரியவர். அதோடு, தன் மகன்களான படமிக்கி, தாராக்கி, புலியாண்டவர் ஆகிய மூவரிடமும், இந்த நாகம்மாள் கோயிலை ஒப்படைத்துவிட்டு அந்தப் பெரியவர் அன்னை யின் திருவடிகளில் சரணடைந்தார்.

மொட்டைப் பாறையில் கேட்ட குழந்தையின் அழுகுரல்!

நாகம்மாளுக்குப் பாதுகாப்புக்காக, வீரப்பூர் மலை அடிவாரத்தில் உள்ள தவசி பெரியக்காள் உத்தரவுப்படி, தவசி அக்காளின் தங்கைகளான ஏழு கன்னிமார் வந்து கோயில்கொண்டனர்.

அதேபோன்று ஸ்ரீசாம்புகன், தங்காள், ஸ்ரீசங்கர் -பொன்னர், ஸ்ரீதிருமலைக்கருப்பு, அத்தை பிள்ளை அத்தான், ஸ்ரீவடுகச்சி, ஸ்ரீபாப்பாத்தி, ஸ்ரீகன்னிமூல கணபதி, ஸ்ரீரங்கநாதர், தம்பட்டம் மாடு, ஸ்ரீசுப்பிரமணியர், ஸ்ரீபிரம்மா, ஸ்ரீலட்சுமி, ஸ்ரீஉமாமகேஸ்வரி, ஆண், பெண் மகாமுனிகள், சந்தனக் கருப்பு என்கிற ஸ்ரீகருப்பசாமி, மதுரை வீரன் ஆகிய தெய்வங்களும் நாகம்மாள் சந்நிதியைச் சுற்றி இருந்து இன்றுவரை தங்களின் கண்ணின் மணியாக நாகம்மாளைக் காத்துவருகிறார்கள் என்கிறது தலவரலாறு.

நாகம்மாளோ வடசேரி கிராமத்தின் தெய்வமாக விளங்கி அந்த ஊர் மக்களைக் காத்து ரட்சிக்கிறாள்.

இந்தக் கோயிலின் மகத்துவம் கோயில் நிர்வாகக்குழுத் தலைவரான பொன்னம்பலத்திடம் கேட்டோம்.

“நாகம்மாள் எங்கள் ஊரையும், எங்கள் ஊரிலிருந்து வெளியூர்களில் போய் தங்கியிருப்பவர்களையும் கண்ணின் மணிபோல் பாதுகாக்கிறாள். நாகம்மாளைக் குழந்தையாகக் கொண்டு வந்த அந்தப் பெரியவரின் மகன்களான படமிக்கி, தாராக்கி, புலியாண்டவர் ஆகிய மூன்று பேரின் வழிவந்தவர்கள், இப்போதும் இக்கோயில் நாகம்மாளை விடாமல் வணங்கி வருகிறார்கள்.

மொட்டைப் பாறையில் கேட்ட குழந்தையின் அழுகுரல்!

அவர்களில் படமிக்கி வழி வந்தவர்கள், முதன்மையாக நாகம்மா ளையும் தாராக்கி வழிவந்த வர்கள், முதன்மை யாக ஸ்ரீரங்கநாதரையும் வணங்குவார்கள். வருடா வருடம் அந்த வகையினர், இங்கிருந்து ஸ்ரீரங்கத்துக்கு பம்பட்டம் மாட்டை அழைத்துப் போவார்கள். மூன்றாவது புலியாண்டவரின் வகையறாக்கள், ஏழு கன்னிமார் சாமிகளை முதலில் வணங்குவார்கள்.

இந்த மூன்று வகையறாவைச் சேர்ந்தவர்களும் சென்னை உள்ளிட்ட பல நகரங்களிலும் சிங்கப்பூர், மலேசியா என்று உலகம் முழுவதும் பரவி வாழ்கிறார்கள். ஐந்து வருடங் களுக்கு ஒருமுறை, ஆடி மாதத்தில் திருவிழா நடைபெறும். அதுக்கு எங்க இருந்தாலும் தவறாம நாகம்மாளைக் கும்பிட வந்துவிடுவார்கள்” என்றார் பொன்னம்பலம்.

நாகம்மாள் கோயிலிருந்த மற்றுமொரு பூசாரியிடமும் பேசினோம்.

“தினமும் இரண்டுகால பூஜைதான் நடக்கும். திருமணம் தள்ளிப்போகக் காரணமான நாக தோஷம் உள்ளவர்கள், இந்தக் கோயிலுக்கு ஞாயிற்றுக் கிழமை களில் வந்து அன்னையை வணங்கினால் நாகதோஷம் நீங்கும்; விரைவில் திருமணப் பாக்கியம் கிடைக்கும். அதேபோல், குழந்தைப்பேறு இல்லாதவர்கள் இங்கு வந்து நாகம்மாளை வேண்டி, இடதுபுறம் உள்ள வேப்பமரத்தில் தொட்டில் கட்டவேண்டும்.

அத்துடன், அசைவம் தவிர்த்து 48 நாள்கள் விரதம் இருக்க வேண்டும். தினமும் தங்கள் இல்லத்தில் விளக் கேற்ற வேண்டும். கெட்ட காரியங்களுக்குப் போகாமல் தவிர்க்கவேண்டும். இப்படிச் செய்தால், விரைவில் அவர்களுக்குப் புத்திரப் பாக்கியம் கிடைக்கும். இங்கு வந்து வழிபட்டுச் சென்றால், துஷ்ட சக்திகள் எதுவும் அண்டாது. மதுப் பழக்கத்துக்கு ஆளானவர்கள், இங்கு வந்து இந்தத் தாயை வணங்கி தாயத்து வாங்கிக் கட்டிக் கொண்டால், அதன்பிறகு அவர்களுக்கு மது அருந்தும் எண்ணமே வராது. தங்கள் வேண்டுதல் நிறைவேறியதும், நாகம்மாளுக்குப் புடவை சாத்தி பக்தர்கள் வழிபடுவார் கள். நாகம்மாளுக்கு நகை செட்டுகள், அலங்காரப் பொருள்கள், பித்தளைப் பாத்திரம், மணி, பித்தளைக் குடம், ஐம்பொன் அல்லது பித்தளை யிலான நாகர் படம் என்று தங்களால் இயன்றதை வேண்டுதலாகச் செலுத்துவார்கள்.

நாகம்மாளுக்கு உடையவர்கள் எவ்வளவு தொலைவில், எத்தனை கடல்களுக்கு அப்பால் இருந்தாலும் அவர்கள் கஷ்டப்படும்போது, ‘கவலைப்படாதே. உனக்காக வடசேரியில் நான் இருக்கேன். என்னை வந்து பாரு’ என்று நாகம்மாளே அசரீரியாகப் பேசிய சம்பவங்களும் உண்டு. ஸ்தல விருட்சமாக வில்வ மரமும், வேம்பும் இருக்கின்றன” என்றார் நெக்குருகி!

எப்படிச் செல்வது?:

குளித்தலையிலிருந்து தோகை மலை சென்று, அங்கிருந்து திருச்சி போகும் சாலையில் பயணித்தால், சுமார் 10 கி.மீ. தூரத்தில் காவல் காரன்பட்டி எனும் ஊர் வரும். அங்கிருந்து வலதுபுறமாக ஒரு கி.மீ தூரம் பயணித்தால், நாகம்மாளின் ஆலயத்தை அடையலாம்.

அதேபோல், திருச்சி - மணப் பாறை சாலை மார்க்கத்தில், அம்மாபேட்டையில் இறங்கி, வலதுபுறம் 2 கி.மீ தூரம் பயணித்தும் நாகம்மாளின் திருக்கோயிலை அடையலாம் (தொடர்புக்கு: பொன்னம்பலம் - 96552 40403).