Published:Updated:

கேரளக் கதைகள்: ருக்மிணி சுயம்வரம்!

ருக்மிணி சுயம்வரம்!
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ருக்மிணி சுயம்வரம்!

`சாஸ்தா வியாசர்’ வி.அரவிந்த் சுப்ரமணியம் - ஓவியங்கள்: ஜெயசூர்யா

கேரளக் கதைகள்: ருக்மிணி சுயம்வரம்!

`சாஸ்தா வியாசர்’ வி.அரவிந்த் சுப்ரமணியம் - ஓவியங்கள்: ஜெயசூர்யா

Published:Updated:
ருக்மிணி சுயம்வரம்!
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ருக்மிணி சுயம்வரம்!

ஸ்ரீகுருவாயூரப்பன் மீது அதீத பக்தி கொண்ட அன்பர்கள் அநேகம்பேர்.அவர்களில் குறிப்பிடத் தக்கவர் ஸ்ரீநாராயண பட்டதிரி. மேல்பத்தூர் என்ற ஊரைச் சேர்ந்த பட்டதிரி, பாண்டித்தியம் உடைய குடும்பத்தில் பிறந்தவர். சிறு வயதிலேயே வேதம், வேதாந்தங்களைக் கற்றுத் தேர்ந்தவர்.

சம்ஸ்கிருத இலக்கணத்தையும் `அச்சுத பிஷாரடி' என்ற குருவிடம் கற்றுத் தேர்ந்தார். 16 வயதிலேயே இறை அருளால் பலரும் போற்றும் பண்டிதராகத் திகழ்ந்தார்.

இவர், தனக்கு வியாகரணங்கள் கற்றுக்கொடுத்த ஆசான் வாதரோகம் என்ற நோயினால் அவதிப்படுவதைக் கண்டு கலங்கினார். குரு தட்சணை யாக, குருவைப் பற்றியுள்ள நோய் தன்னைப்பற்றிக் கொள்ளட்டும் என்று இறைவனிடம் வேண்டி, அந்த நோயை வரவழைத்துக்கொண்டார்.

`குருவாயூர் கோயிலில் நாராய ணனுக்கு முன் அமர்ந்து மத்ஸ்யத்தைத் தொட்டுப் பாடினால். நோய் குணமாகும்’ என்று ஜோதிடர் ஒருவர் கூற, அதற்கும் தயாரானார் பட்டதிரி.

`மத்ஸ்யம் தொட்டு பாட வேண்டும்’ என்றால் மத்ஸ்யம் ஆகிய மச்சம் முதலான பகவானின் அவதார சரித்திரங்களைப் பாடவேண்டும் என்று பொருள் என்பதை அறிந்த பட்டதிரி, குருவாயூரப்பன் முன் அமர்ந்து, பகவானின் அவதார வைபவங்களைப் பாடினார்.

அவர் பாடல்களுக்குப் பகவான் தலையசைத்து அங்கீகரித்தார் என்பது விசேஷம். இந்தப் பாடல் தொகுப்பே ஸ்ரீநாராயணீயம் ஆகும். இதை பட்டதிரி சமர்ப்பித்ததும் அவரின் நோய் நீங்கியது என்பது சரித்திரம்.

ஸ்ரீநாராயண பட்டதிரி போன்று குரூரம்மா, வில்வமங்களம் ஸ்வாமிகள் போன்றோரும் குருவாயூரப்பனிடம் பக்தி கொண்டு வாழ்ந் தார்கள். இவர்களில், பட்டதிரியின் சமகாலத்தில் வாழ்ந்தவர் பூந்தானம். இவர் பெரிய அளவில் சம்ஸ்கிருத ஞானம் இல்லாதவர். ஆனால் பகவான் மீது அளவுகடந்த பக்தி உடையவர்.

ஒருநாள் பூந்தானம் குருவாயூர் கோயிலின் முன் மண்டபத்தில் அமர்ந்து விஷ்ணு சகஸ்ர நாமத்தைப் பாராயணம் செய்து கொண்டிருந்தார். அந்த பாராயணத்தின் நடுவே `பத்மநாபோ அமரப்ரபு' என்று வரக்கூடிய ஒரு பதத்தைத் தவறாக பதம் பிரித்து, `பத்மநாபோ மரப்ரபு’ என்று பாராயணம் செய்து கொண்டிருந்தார்.

கேரளக் கதைகள்: ருக்மிணி சுயம்வரம்!

`அமர ப்ரபுவே நம: ' என்றால் அமரர்களுக்கு எல்லாம் அதிபதியாக விளங்கக்கூடிய பகவான் என்று பொருள். இதனை `மர ப்ரபு' என்றே பூந்தானம் பாராயணம் செய்து கொண்டிருந்தார். அப்போது அங்கு வந்த ஸ்ரீநாராயண பட்டதிரி இதனைச் செவிமடுத்து கோபம் கொண்டார்.

“ஏ மூடனே ! அமரப்ரபுவான பகவானை மரத்துக்கு ப்ரபு என்று சொல்கிறாயே...” என்று திட்டினார்.

உடனே பூந்தானம் ``நான் தவறு செய்து விட்டேனோ” என்று ஒரு கணம் மனம் நடுங்கி குருவாயூரப்பனை நோக்கிக் கைகூப்பி நின்றார்.

அப்போது யாரும் எதிர்பாராத விதமாக பட்டதிரிக்கு மட்டும் ஒரு குரல் கேட்டது. ``நான் மரப்ரபு இல்லை என்றால், வேறு யார் மரத்துக்கு ப்ரபு? மரத்துக்கும் நானே ப்ரபு. மர ப்ரபுவும் நானே அமர ப்ரபுவும் நானே. உன் இலக்கண அறிவைக் கொண்டு பக்தியை அளக்க முயற்சிக் காதே. பட்டதிரியின் விபக்தியை (இலக்கணம்) விட, பூந்தானத்தின் பக்தியே எனக்குப் பெரிது!” என்று குருவாயூரப்பன் குரல் கொடுத்தார்.

பட்டதிரி வியந்தார். பகவானின் சித்தத்தை அறிந்ததுடன், பூந்தானத்திடம் மன்னிப்பும் கேட்டார். பின்னர் இருவரும் நெருங்கிய நண்பர் களாகி விட்டார்கள்.

அந்தக் காலத்தில், ஞானிகளும் அறிஞர்களும் குருவாயூருக்கு வந்து, பாகவத உபன்யாசம் செய் வார்கள். அதை பக்தியுடன் கேட்டுக்கொண்டிருந்த பூந்தானம், விரைவிலேயே, தானும் பாகவதக் கதைகளை எல்லோருக்கும் கூற ஆரம்பித்தார். அவரின் பக்திபூர்வமான வார்த்தைகளைக் கேட்ட பக்தர்கள், அவர் கூறும் விளக்கத்தையே அதிகம் விரும்பத் தொடங்கினார்கள்.

ஆகவே, குருவாயூரில் பாகவத உபன்யாசத்தில், பண்டிதர்கள் மூல சம்ஸ்கிருத ஸ்லோகங்களைப் படிக்க, பூந்தானம் விளக்கத்தைக் கதையாகச் சொல்லும்படி நடக்க ஆரம்பித்தது.

பூந்தானத்துக்கு சம்ஸ்கிருத அறிவு கிடையாது. ஆனால் அவர் பக்திபூர்வமாக தான் உணர்ந்த கதைகளைச் சொல்லலானார்.

ஒருநாள் பாகவத பாராயணம் நடந்தது. மூல நூலினைப் பாராயணம் செய்துகொண்டிருந்த ஆசார்யர், ருக்மிணி சுயம்வரம் தொடர்பான கட்டங்களை ஸ்லோகங்களாக சொன்னார்.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

கேரளக் கதைகள்: ருக்மிணி சுயம்வரம்!

அவற்றுக்கான விளக்கத்தைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்த பூந்தானம், தன்னை மறந்த நிலையில், “ருக்மிணி தேவி கண்ணனை நினைத்து உருகிக் கடிதம் எழுதி அந்தணர் ஒருவரிடம் துவாரகைக்குக் கொடுத்து அனுப்பினார். அவர் கடிதத்தைக் கண்ணனிடம் கொடுத்தார்” என்று கூறினார்.

இது மூல நூலான பாகவதத்தில் சொல்லப்படவில்லை. மூல நூலில், கடிதம் கொண்டு வந்த அந்தணர் கண்ணனிடம் விஷயத்தைக் கூறுவதாக இருக்கும். கடிதத்தைக் கையில் கொடுத்தாரா இல்லையா என்ற தகவல் இல்லை.

விளக்கத்தைக் கேட்ட பண்டிதரான நம்பூதிரி ஒருவர் எழுந்து, ``ஓய் பூந்தானம்! கடிதத்தைக் கண்ணனிடம் கொடுத்ததாக எந்த ஸ்லோகத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. இல்லாத கதைகளை நீங்கள் இட்டுக்கட்டி சொல்கிறீர்கள்” என்று கூறினார்.

பூந்தானம் திகைத்து நின்றுவிட்டார். `பக்தி மிகுதியால் மனதுக்கு தோன்றிய விஷயத்தைக் கூறிவிட்டோமோ' என்று கலங்கினார். அதேநேரம், பகவானின் கர்ப்பகிரகத்தின் கதவு படார்... படார்... என அடித்துக்கொண்டது. உள்ளே இருந்து ஓர் அசரீரி கேட்டது.

``என்னிடம் கடிதம் கொடுக்கப்படவில்லை என்று எந்த ஸ்லோகத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது? ருக்மிணி எழுதிய கடிதத்தை அந்த அந்தணர் என்னிடம்தான் கொண்டுவந்து கொடுத்தார்” என்று கர்ஜனை போல ஒலித்தது பகவானின் குரல்! அங்கு கூடியிருந்த அனைவரும் சிலிர்த்தனர். பூந்தானத்தின் பக்தியையும் கபடமற்ற அவரின் பக்திக்கு பகவான் இரங்கும் தன்மையையும் கண்டு வியந்தனர்!

பூந்தானத்தின் பக்தி மென்மேலும் வளர்ந்தது. நீண்ட காலம் கழித்து பிறந்த குழந்தையை இழக்க நேரிட்டபோதும் மனம் கலங்காமல் குருவாயூரப்பனை வேண்டி `ஞானப்பான’ என்னும் நூலை எழுதினார் அவர். எளிய மலையாளநடையில், உயர்ந்த தத்துவக் கருத்துகளுடன் எழுதப்பட்ட இந்த நூல், மலையாளத்து பகவத் கீதை என்று போற்றப்பட்டது.

பின்னர் பூந்தானத்துக்கு இரண்டு பிள்ளைகள் பிறந்தனர். பிற்காலத்தில் அவர் சம்ஸ்கிருத ஞானமும் பெற்று பல நூல்களை அருளினார்.

ஒருநாள், ``நாளை விஷ்ணு தூதர்கள் நம் இல்லத்துக்கு வருகிறார்கள். நான் கிளம்புகிறேன். யாரெல்லாம் வருகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

அவருக்குப் பைத்தியம் பிடித்துவிட்டது என்றே அவரின் வீட்டாரும் ஊராரும் நினைத்தனர். ஆனால், அவர் வீட்டில் வேலை செய்த பெண், ``நான் வருகிறேன்'' என்றாள். பூந்தானமும் மகிழ்ச்சியுடன் ஒப்புக்கொண்டார்.

அடுத்த நாள் வானரதம் வருவதைக் கண்டவர், மனைவி யிடம் ``சீக்கிரம் வா... நாம் செல்லலாம்” என்றார். அப்போதும் அவள் வரவில்லை. சற்று நேரத்திலெல்லாம் பூந்தானத்தைக் காணவில்லை; அவர் கிருஷ்ணனோடு ஐக்கியமாகிவிட்டார். வேலைக்காரப் பெண்மணியும் இறந்து வைகுண்டம் சேர்ந்தாள்!

-தொடரும்...

கேரளக் கதைகள்: ருக்மிணி சுயம்வரம்!

*****

பழநி மலையில்...

பழநி மலை அடிவாரத்தில் உள்ள தீர்த்தங்கள் மூன்று. அவை: வையாபுரிக் குளம், சண்முக நதி, சரவணப் பொய்கை. புனித நீராடியபின் பாத விநாயகர், குழந்தை வேலாயுத சுவாமி, பெரிய நாயகி அம்மன்- பெருவுடையார் கோயில்கள் மற்றும் கிரிவலப் பாதையில் உள்ள கோயில்களை வழிபட்ட பின்னர் மலை ஏறி தண்டாயுதபாணி சுவாமியை வணங்க வேண்டும்.

மலையடிவாரத்தில் உள்ள மயில் மண்டபத்தில் கூத்தாடும் பிள்ளையாருக்கு தொட்டியில் சிதறு தேங்காய் உடைத்து, அவரை வழிபட்டுவிட்டு மலை ஏறலாம். மேலே தீப ஸ்தம்பம் மற்றும் வேல் கொடியுடன் ராஜ கோபுரம் தொழுது, தல விநாயகரை வணங்கி தரிசனத்தைத் தொடரலாம்.

- எம்.ராமு, கோவை-3

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism