Published:Updated:

பெரிது கேள்!

ரவீந்திரநாத் தாகூர்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ரவீந்திரநாத் தாகூர்

சிந்தனை விருந்து ஓவியம்: ரமணன்

பெரிது கேள்!

சிந்தனை விருந்து ஓவியம்: ரமணன்

Published:Updated:
ரவீந்திரநாத் தாகூர்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ரவீந்திரநாத் தாகூர்

`பெரிதினும் பெரிது கேள்’ என்கிறார் பாரதி. இதற்கு ஆழமான பொருளுண்டு. யோசித்துப் பார்த்தால் நம்மில் பலர் எளிய விஷயங்களுக்கு ஆசைப்பட்டு அரிய விஷயங்களை, அற்புதமான தருணங்களை, திரும்ப வாய்க்காத வாய்ப்புகளைக்கூட இழந்திருப்பது நினைவுக்கு வரும். ஆன்மிகத்தின் அடிப்படைகளில் இதுவும் ஒன்று.

பெரிது கேள்!

நம் அறிவு, ஆணவம், தான் என்கிற மனோபாவம் அத்தனையையும் கழற்றிப் போட்டுவிட்டு `இறைவா நீயே கதி’ என்கிற சரணாகதித் தத்துவம்தான் நம் பிறவிப் பிணி அறுக்க உதவும்.

இரவு. மேகங்களற்ற வானில் முழு நிலவு. நதிக்கரையில், தன் படகு வீட்டில் அமர்ந்து படித்துக்கொண்டிருந்தார் ரவீந்திரநாத் தாகூர். அடிக்கடி, நாள்கணக்கில் படகு வீட்டில் தங்கியிருப்பது தாகூருக்குப் பிடிக்கும். காடு சூழ்ந்திருக்க, நதிக்கரை கொடுக்கும் அமைதியும் தனிமையும் அவரை அந்த அளவுக்கு ஈர்த்திருந்தன. மெழுகுவத்தி வெளிச்சத்தில் ஓர் அழகியல் தத்துவம் பற்றிய புத்தகத்தை அவர் படித்துக்கொண்டிருந்தார். நள்ளிரவு. மிகச் சிக்கலான தர்க்கங்களை முன்வைக்கும் அந்தப் புத்தகம் ஒரு கட்டத்தில் அவரைக் களைப்படையச் செய்தது. புத்தகத்தை மூடிவைத்தார். மெழுகுவத்தியை அணைத்தார். படுக்கையில் வந்து விழுந்தார். அடுத்து அங்கே நிகழ்ந்தது பேரற்புதம்.

படுத்துவிட்டாரே ஒழிய, தாகூரின் கண்கள் திறந்திருந்தன. மெழுகுவத்தியின் சுடர் அணைந்ததும், அந்தச் சின்னஞ்சிறு படகு வீட்டின் ஒவ்வொரு ஜன்னல் வழியாகவும், கதவு வழியாகவும் பளீரெனப் புகுந்தது நிலவொளி. நிலா தன் ஒளியால் அந்த வீட்டை நிரப்பியிருந்தது. அந்த அனுபவம் தாகூருக்கு புதுவிதமாக, புனிதமானதாகத் தோன்றியது. வீட்டைவிட்டு வெளியே வந்து நெடு நேரம் வானில் துலங்கிய நிலவையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அடுத்த நாள் காலையில் அந்த அனுபவத்தைத் தன் டைரியில் இப்படி எழுதினார்... `என்னைச் சுற்றிலும் அழகு முழுவதுமாக விரிந்திருந்தது. ஆனால், அதை உணரவோ, ரசிக்கவோ விடாமல் சிறு மெழுகுவத்தி தடுத்துக்கொண்டிருந்தது. எனக்கு முன்பு மெழுகுவத்தி வெளிச்சம் இருந்ததால், அற்புதமான நிலாவின் வெளிச்சத்தால் உள்ளே நுழைய முடியவில்லை.’

இந்த மனம் அவருக்கு வாய்த்தது வரம்.

ல்லூரியில் பேராசிரியர் கேட்டார்...

``திறமைக்கும், கடவுள் குடுக்குற வரத்துக்கும் என்ன வித்தியாசம்..?’’

ஒரு மாணவன் எழுந்தான்.

``எந்த சப்ஜெக்ட்ல வேணாலும் ரெண்டு மணி நேரம் பேச முடியும் என்பது திறமை. சிலர் எந்த சப்ஜெக்ட்டும் இல்லாம ரெண்டு மணி நேரம் பேசுவாங்க... இது கடவுள் குடுத்த வரம்!’’

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism