திருத்தலங்கள்
தொடர்கள்
Published:Updated:

சிந்தனை விருந்து: அங்கீகாரம்

சிந்தனை விருந்து
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
சிந்தனை விருந்து

சிந்தனை விருந்து

ங்கீகாரம், அவமானம்... இரண்டையும் ஒரே மாதிரியாக ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் எல்லோருக்கும் சாத்தியப்படுவதில்லை. அது வரம். தன்னலம் கருதாமல் பொதுத் தொண்டிலும், இறை பக்தியிலும் ஊறித் திளைப்பவர்களுக்கு மட்டுமே வாய்க்கப் பெறும் வரம்.

இந்தியாவில் சுதந்திரக் கனல் கொழுந்துவிட்டெரிந்துகொண்டிருந்த காலம். வெயில் தலைக்கு மேல் ஏறியிருந்த முன் பகல் பொழுது. அன்றைய மதராஸ்... ஜார்ஜ் டவுன், எர்ரபாலு செட்டி தெருவிலிருக்கும் `சுதேசமித்திரன்’ பத்திரிகை அலுவலகம். வாசலில் வந்து நின்றது ஓர் ஒற்றை மாட்டுவண்டி. அதிலிருந்து இறங்கியவரைப் பார்த்தார் வாட்ச்மேன். உடலெங்கும் தொழுநோய் பரவியதற்கான அறிகுறி. முகமேகூட அடையாளம் தெரியாத அளவுக்கு மெல்ல மாறியிருந்தது.

தோற்றத்தை வைத்து ஆளை எடைபோடும் வழக்கம் எல்லா காலத்திலும் இருந்தது.``யாரய்யா நீர்... யாரைப் பார்க்கணும்?’’

``சுதேசமித்திரன் ஆசிரியர் ரங்கசுவாமி ஐயங்காரைப் பார்க்க வேண்டும்.’’ வந்தவரின் வெண்கலக்குரலைக் கேட்டு வாட்ச்மேன் அசந்துபோனார்.

``உங்க பேரு?’’

``சிவம்.’’

வாட்ச்மேன் தான் அமர்ந்திருந்த ஸ்டூலை கேட்டுக்கு வெளியே இழுத்துப்போட்டார். ``இங்கேயே உட்காரு. சொல்லிட்டு வர்றேன்’’ என்றுவிட்டு உள்ளே போனார். அடுத்த ஐந்தாவது நிமிடம் ரங்கசுவாமி ஐயங்கார், தன் உதவி ஆசிரியர்களுடன் வெளியே பாய்ந்தோடி வந்தார். தன் கைகளைக் கூப்பி, ``சுப்ரமணிய சிவாவா வந்திருப்பது... நேரே உள்ளே வர வேண்டியதுதானே... தவறாக ஏதாவது நடந்திருந்தால் மன்னித்து விடுங்கள்’’ என்று தழுதழுத்தார்.

சிரித்தபடி சுப்ரமணிய சிவா சொன்னார்... ``வெள்ளைக்காரன் நான் ரயிலிலேயே ஏறக் கூடாது என்று தடைபோட்டான். உங்கள் வாட்ச்மேன் உள்ளே அனுமதிக்கவில்லையென்றாலும், நான் உட்கார ஸ்டூலையாவது கொடுத்தாரே... வெள்ளைக்காரனைவிட நாம் ஒரு படி உயர்ந்தவர்தான்.’’

சிந்தனை விருந்து
சிந்தனை விருந்து

இந்த மனம் வாய்த்ததால்தான் ஒப்பற்ற தேசபக்தர் என்று போற்றப்படுகிறார் சுப்ரமணிய சிவா. `பாரதமாதாவுக்கு ஆலயம்’ என்கிற அவரின் கனவுகூட 98 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இப்போதுதான் நிறைவேறியிருக்கிறது.

இன்றைய அரசியல் வேறு. பொதுநலம் என்பதை ஓரமாகவைத்துவிட்டு, சுய லாபத்தைத் தேடி ஓடுகிறார்கள் பெரும்பாலான அரசியல்வாதிகள். தோற்றுப்போன ஒரு கட்சியிலிருந்து, ஆளுங்கட்சிக்குத் தாவியிருந்தார் ஓர் அரசியல்வாதி. அவரைப் பார்க்க வந்த நண்பர் கேட்டார்... ``இத்தனை வருஷம் நம்மை வளர்த்துவிட்ட கட்சியை விட்டுட்டு, இப்படி இன்னொண்ணுக்குத் தாவுறது நியாயமாண்ணே...’’

``அஞ்சு வருஷத்தை எப்படி ஓட்டுறது... அமைச்சர் பதவி கிடைக்கும்ப்பா. அட... ஒரு வாரியத் தலைவர் பதவியாவது கிடைக்காமலா போயிடும்?’’

``அப்ப சரி. அமைச்சரோ, வாரியத் தலைவரோ... உங்களோட பர்சனல் அசிஸ்டென்ட் நான்தான். சரியாண்ணே?!’’