Published:Updated:

சோழன் தலை கொண்ட வீரபாண்டியன் எழுப்பிய முக்கியப் பள்ளிப்படை கோயில்! கல்வெட்டுத் தகவல்கள்!

திருச்சுழி பள்ளிப்படை கோயில்

மதுராவில் உள்ள கி.பி 4-ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த தூண் கல்வெட்டு ஒன்று சந்திரகுப்த முனியன் ஆட்சியில் உதிட்டாச்சாரியர் எனும் குருமார், அவரது குருவான "உபமிதா", "கபிலா" எனும் இருவருக்கு லிங்கம் அமைத்து அதில் அவர்கள் உருவம் பொறித்து வணங்கியது தெரியவருகிறது.

சோழன் தலை கொண்ட வீரபாண்டியன் எழுப்பிய முக்கியப் பள்ளிப்படை கோயில்! கல்வெட்டுத் தகவல்கள்!

மதுராவில் உள்ள கி.பி 4-ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த தூண் கல்வெட்டு ஒன்று சந்திரகுப்த முனியன் ஆட்சியில் உதிட்டாச்சாரியர் எனும் குருமார், அவரது குருவான "உபமிதா", "கபிலா" எனும் இருவருக்கு லிங்கம் அமைத்து அதில் அவர்கள் உருவம் பொறித்து வணங்கியது தெரியவருகிறது.

Published:Updated:
திருச்சுழி பள்ளிப்படை கோயில்

இறந்தவர் நினைவாக கல்லெழுப்பி வணங்கப்படும் மரபு பெருங்கற்காலம் முதலே நம் தமிழகத்தில் இருந்து வருகிறது. சங்க இலக்கியங்களும் இதற்குச் சான்று பகிர்கின்றன. அவ்வழக்கமே மெல்ல மருவி பள்ளிப்படைக் கோயில்களாக உருமாறுகிகின்றன. இந்த பள்ளிப்படை மரபு சைவ மதம் சார்ந்த ஒன்றாகவே இருந்துவருகிறது!

திருச்சுழி பள்ளிப்படை கோயில்
திருச்சுழி பள்ளிப்படை கோயில்

கி.பி 2-ம் நூற்றாண்டளவில் வட இந்தியாவில் பிரபலமாயிருந்த காபாலிகம், காளாமுகம், பாசுபதம் ஆகிய சைவம் சார்ந்த நெறிகள், கி.பி 6-ம் நூற்றாண்டளவில் தமிழகத்தில் மெல்லப் பரவுகிறது. இவற்றுள் பாசுபதம் கி.பி 2-ம் நூற்றாண்டில் குஜராத் மாநிலம் காயாரோஹனம் பகுதியை சேர்ந்த லகுளீசர் என்பவரால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இவரை சிவபெருமானின் 28-ம் வடிவமாகப் புராணங்கள் போற்றுகின்றன! இவரது தத்துவமே "பாசுபத சைவம்" எனப் பெயர் பெற்றது. இவர் எழுதியது பாசுபத சூத்திரம் எனப் புகழ்பெற்றது.

இறைவன்-பதி, உயிர்-பசு, பசுவாகிய உயிர், பாசுபத விரதத்தின் மூலம் அகந்தையை, உலக பந்தங்களை விட்டொழித்தால், பதியாகிய இறைநிலையான யோகநிலையை அடைந்துவிடுவர் என லிங்கபுராணம் கூறுகிறது. இந்த நெறியையே பாசுபதமும் கூறுகிறது!அவ்வகையில் உலக பந்தங்களிலிருந்து விடுபடும் யோகியர்களை, குருமார்களை சிவனாய் பாவித்து வழிபட்டனர் பாசுபத சைவத்தினர். அவ்வாறு நெறியை பின்பற்றியவர்களுக்கு அவர்கள் இறந்தபின் அவர்களது சீடர்கள் மரியாதை செய்து வணங்கினர். அதற்கு "குரு ஆயதனம்" எனப்பெயர்.

குருஆயதனம்: உலகபந்தங்களிலிருந்து விடுபட்டு இறந்த தம் குருமார்கள் நினைவாக அவர்கள் சமாதியின் மேலே லிங்கம் அமைத்து வணங்கினர். குஜராத் கார்வான் நகரில் உள்ள இரு லிங்கங்களில் குருமார்கள் இருவர் உருவங்கள் பதிக்கப்பட்டுள்ளன.

லிங்கபுராணம்
லிங்கபுராணம்

மதுராவில் உள்ள கி.பி 4-ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த தூண் கல்வெட்டு ஒன்று சந்திரகுப்த முனியன் ஆட்சியில் உதிட்டாச்சாரியர் எனும் குருமார், அவரது குருவான "உபமிதா", "கபிலா" எனும் இருவருக்கு லிங்கம் அமைத்து அதில் அவர்கள் உருவம் பொறித்து வணங்கியது தெரியவருகிறது. இவ்வாறு உலகபந்தம் விடுத்த துறவியரான குருமாரை சிவனாக பாவித்து வணங்குவது குருஆயதனம் எனப்படுகிறது.

ஆரம்பத்தில் குருஆயதனமாய் இருந்த பாசுபதம், பின்னாளில் தமிழகத்தில் ஊடுருவுகையில் கால மாற்றத்திற்கேற்ப சில விதிகள் தளர்த்தப்பட்டு சக நெறிகளான, காபாலிகம், காளாமுகக் கொள்கைகளில் கரைந்தது. இதன் தொடர்ச்சியே தமிழகத்தில் கிடைக்கும் பள்ளிப்படை கோயில்கள். அவ்வகையில் பள்ளிப்படை கோயில்களில் மடம் அமைத்து அதனை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பினை லகுலீச பண்டிதர்களே ஏற்றனர். இதனை பெரியபுராணம் வாயிலாகவும், கல்வெட்டுகள் வாயிலாகவும் அறியலாம்.

சுந்தரபாண்டியன் பள்ளிப்படை கல்வெட்டு
சுந்தரபாண்டியன் பள்ளிப்படை கல்வெட்டு

பள்ளிப்படை கோயில்: பாண்டிய அரசனின் பள்ளிப்படை கோயில் என கல்வெட்டின் வாயிலாக கிடைத்திருப்பது இதுவே முதல்முறை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. கிபி 944ல் அரியணை ஏறிய "சோழன் தலை கொண்ட வீரபாண்டியன்" தன் தமையன் சுந்தரபாண்டியனுக்காக தமது ஏழாவது ஆட்சியாண்டு கல்வெட்டு ஒன்றில் பள்ளிப்படை கோயில் எழுப்பியுள்ள தகவல் விருதுநகர் மாவட்டம் திருச்சுழி அருகே பள்ளிமடம் கைலாசநாதர் கோயிலின் மேற்கு சுவரில் இருக்கும் வட்டெழுத்து கல்வெட்டின் மூலம் அறியமுடிகிறது. வீரபாண்டியனின் சிவகாசி செப்பேட்டில் குறிப்பிட்டிருக்கும் தகவல்படி சுந்தரபாண்டியன் அறிஞர்களுக்கெல்லாம் புகலிடமாக விளங்கினான் எனத் தெரிகிறது.

பள்ளிமடம் கோயிலில் உள்ள இக்கல்வெட்டு தென்னிந்திய கல்வெட்டுகள் தொகுதி 14-ல் 79-வது கல்வெட்டாகப் பதிவாகி இருந்தாலும் சமீபகாலமாக அதிட்டாணம் பூமியில் புதைந்த நிலையில் இருந்தமையால் பலராலும் இக்கல்வெட்டினை நேரிடையாக பார்க்கும் வாய்ப்பு அமையவில்லை. இன்று பள்ளிபடை சுந்தரபாண்டிய ஈச்வரனின் திருவருளால் எங்களுக்கு அந்த வாய்ப்பு கிட்டியது.

கல்வெட்டின் முதல் வரி,

'ஸ்வஸ்திஶ்ரீ சோழன் தலைக்கொண்ட கோவீரபாண்டியற்கு' என்று தொடங்குகிறது. வீரபாண்டியனால் கொல்லப்பட்ட சோழன், முதலாம் பராந்தகனின் மகன்களில் ஒருவரான உத்தமசீலி என அறியப்படுகிறது. தொடர்ந்து இக்கல்வெட்டில், 'பரித்திக்குடிநாட்டு தேவதானந் திருச்சுழியல் பள்ளிபடை சுந்தரபாண்டிய ஈச்வரத்து' என்று வருவதைப் பார்த்தால் இதுவே சுந்தரபாண்டியன் பள்ளிபடை என்பது உறுதியாகத் தெரிகிறது. பள்ளிபடை என்பதே மருவி பள்ளிமடம் என இன்றைய வழக்கில் அந்த ஊரின் பெயர் திரிந்துள்ளதாக கருத வாய்ப்புண்டு.

சோழன் தலை கொண்ட வீரபாண்டியன்
சோழன் தலை கொண்ட வீரபாண்டியன்

இக்கல்வெட்டில் மற்றொரு சுவாரஸ்யமான தகவல் என்னவென்றால் வீரபாண்டியன் மட்டுமல்ல அவனது காலத்தில் பொழியூரெனும் ஊரைச்சேர்ந்த மாறன் ஆதிச்சன் என்பவன் 'சோழாந்தக பல்லவரையன்' எனும் பட்டத்தினை கொண்டிருந்ததும், அவனளித்த நெய் தானத்தை அளக்கும் உழக்கின் பெயர் 'சோழாந்தக நாராயத்தின் கீழ் உழாக்கு' என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது. சோழர்கள் மதுரையைக் கைப்பற்றியது பாண்டிய நாட்டிற்கு மிகப்பெரிய கௌரவ பிரச்சனையாக இருந்திருப்பதாக இதன் மூலம் அறியமுடிகிறது.

வரும் வாரங்களில் தமிழகத்திலுள்ள பள்ளிப்படை கோயில்கள் குறித்த பல சுவாரஸ்யத் தகவல்களை காண்போம்.