Published:Updated:

ரங்க ராஜ்ஜியம்-10

ஶ்ரீரங்கம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
ஶ்ரீரங்கம்

இரண்டாம் பாகம்

ஆவியை யரங்க மாலை
அழுக்குடம் பெச்சில் வாயில்
தூய்மையில் தொண்டனேன் நான்
சொல்லினேன் தொல்லை நாமம்
பாவியேன் பிழைத்த வாறென்
றஞ்சினேற் கஞ்சலன்று
காவிபோல் வண்ணர் வந்தென்
கண்ணுளே தோன்றினாரே!

- திருக்குறுந்தாண்டகம்

ரங்க ராஜ்ஜியம்-10

ய்யக்கொண்டாரின் பெண் மக்கள் காவிரியில் நீராடிவிட்டுத் திரும்பும் வழியில் ஓரிடத்தில் பெரும் சேறும் சகதியுமாக இருந்தது.அதை மிதித்துக் கொண்டு செல்ல இருவருக்கும் தயக்கம். கையில் திருமஞ்சன நீர்க் குடத்தோடு அசுத்தமான சேற்றில் கால் பதிக்க அவர்கள் விரும்பவில்லை. அந்தவேளையில் அங்கு வந்த மணக்கால் நம்பி ஒரு காரியம் செய்தார்.

துளியும் தயங்காமல் சேறும் சகதியும் கிடந்த பரப்பில் குப்புறப்படுத்தவர், அப்பெண்கள் இருவரையும் தன் முதுகின்மீது ஏறிச் செல்லும்படி பணித்தார். `தான்’ என்கிற செறுக்கு துளியும் இல்லாத ஒருவருக்கே இதுபோல செயல்படத் தோன்றும். பின்னர் இதை அறிந்த உய்யக்கொண்டார், மணக்கால் நம்பியின் செயலறிந்து மகிழ்ந்தார். இனியும் தாமதிக்கக் கூடாது என்று உணர்ந்து, நம்பியை அழைத்து ஆரத்தழுவி ஸ்பரிச தீட்சை வழங்கினார். அத்துடன், அவரைத் தன் முன் வணங்கச் செய்து, தன் திருவடிகளை நம்பியின் சிரசின்மீது தாமரை மலர் போல வைத்துத் திருவடி தீட்சையும் அருளினார்.

அப்போதே அவரிடம் ``இனி இந்த ரங்கஶ்ரீக்கு எனக்குப் பின்னர் நீரே ஆசார்ய புருஷர்’’ என்று கூறியவர், ``ஶ்ரீமந் நாதமுனிகளுக்குப் பேரப் பிள்ளை ஒருவன் தோன்றுவான். அவனுக்கு யமுனைத்துறைவன் என்ற பெயரைச் சூட்டி, அவனைத் தங்களைப் போலவே ஆசார்ய புருஷனாய் ஆளாக்க வேண்டும்’’ என்ற அன்புக் கட்டளையையும் இட்டார். அதன்பிறகே உரிய காலத்தில் உய்யக்கொண்டார் திருநாடு அலங்கரித்தார். மணக்கால் நம்பியும் ரங்கயின் ஆச்சார்யனாக நாத முனிகளின் பேரன் வரவுக்காகக் காத்திருக்கலானார்.

அதற்கேற்ப, ஶ்ரீமந் நாதமுனிகளின் திருக்குமாரரான ஈஸ்வர பட்டாழ்வான் என்பவருக்கு, ஆடி மாதம் உத்திராட நட்சத்திரத்தில் ஒரு குமாரன் அவதரித்தார். அவருக்கு ஶ்ரீமந் நாதமுனிகளின் விருப்பப்படியே `யமுனைத்துறைவன்’ என்கிற பெயர் சூட்டப்பட்டது. யமுனைத்துறைவனுக்கு மணக்கால் நம்பி சகல ரகஸ்யங்களையும் உபதேசித்துப் பெரும் ஞானிக்கு உண்டான ஓர் அறிவார்ந்த நிலையை அறியச் செய்தார்.

யமுனைத்துறைவன் மணக்கால் நம்பியிடம் மட்டுமன்றி, மஹாபாஷ்ய பட்டர் என்பவரிடமும் வைணவ சம்பிரதாயங்கள் சகலத்தையும் அறிந்துகொண்டார்; தர்க்கவாதமும் கற்கலானார். இந்த நிலையில்தான் ருசிகரமான ஒரு சம்பவம் நிகழ்ந்தது.

அப்போதைய சோழ ராஜ்ஜியத்தில் சோழன் அரசவையில் ஆக்கியாழ்வான் என்ற பண்டிதன் ஆஸ்தான பண்டிதனாக விளங்கினான். `இனி இந்த உலகில் தான் கற்பதற்கு ஏதும் இல்லை; இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் தன்னை வெல்ல எவரும் எல்லை’ என்ற செருக்கு அவனிடம் இருந்தது. தன்னை வெல்ல முடியாதவர்கள் தனக்கு அடிமைகள்; அவர்கள் தனக்குக் குருதட்சணையாகக் கப்பம் கட்ட வேண்டும் என்று அவனைச் சொல்லவும் வைத்தது.

ஆக்கியாழ்வானின் விருப்பத்தைச் சோழராஜன் ஈடேற்றித் தந்தான். அவனுக்குக் கப்பம் கட்டாதவர்கள், தனக்கும் கட்டுப்படாதவர்கள் என்று அறிவித்தான். ஆகவே, அரசனுக்கு அஞ்சி சோழதேசத்துப் பண்டிதர்கள் ஆக்கியாழ்வானுக்குக் கப்பம் கட்டத் தொடங்கினர். அவர்களில் யமுனைத்துறைவனின் குருவான மஹாபாஷ்ய பட்டரும் ஒருவர்.

ரங்க ராஜ்ஜியம்-10

ரு நாள் மஹாபாஷ்ய பட்டரிடம் கப்பம் வசூலிக்க சேவகன் ஒருவன் வந்தான். அப்போது பட்டரிடம் கப்பம் கட்ட பொருள் இல்லை. இதைக் கண்ட யமுனைத்துறைவன் குருவின் நிமித்தம் மனம் நொந்தான். அந்தச் சேவகனிடம் ``இனி என் குரு கப்பம் கட்ட மாட்டார். கப்பம் கட்ட அவர் மூடருமல்லர். இந்தத் தகவலை உம் எஜமானிடம் கூறும்’’ என்றார்.

சேவகன் சென்று விஷயத்தைச் சொன்னதும் ஆக்கியாழ்வான் அதிர்ந்தான். இதை இப்படியே விட்டால், மற்ற பண்டிதர்களும் கப்பம் கட்டுவதை கைவிட்டு விடக் கூடும் என்று அஞ்சினான். ஆகவே, ``வாதப் போரில் தன்னை வென்றால் கப்பம் கட்டத் தேவையில்லை. அல்லாத பட்சத்தில் கப்பம் கட்டத்தான் வேண்டும். வாதமா, கப்பமா என்று கேட்டு வா’’ என்று கூறி அனுப்பி வைத்தான். சேவகனும் மஹாபஷ்ய பட்டரைச் சந்தித்து ஆக்கியாழ்வானின் கருத்தைக் கூறி `வாதமா, கப்பமா... முடிவு செய்யுங்கள்’ என்று கேட்கவும், பட்டர் நடுங்கத் தொடங்கி விட்டார்.

அதைக்கண்ட யமுனைத்துறைவன் ``அஞ்சாதீர்கள் குருவே! இதுபோல அகந்தை மிகுந்த புலவனுக்கு அஞ்சுவதும் பணிவதும் நம் புலமைக்கே இழுக்கு. மற்ற புலவர்களை அடிமைப்படுத்தும் ஒருவன் நல்ல ஞானியாக இருக்க வாய்ப்பே இல்லை. அவன் ஆணவத்தை நான் அடக்குகிறேன். அவன் ஒரு குறை குடம் என்று உலகம் உணரும்படிச் செய்கிறேன்’’ என்றார்.

எனினும் பட்டரின் அச்சம் விலகவில்லை. சேவகன் திரும்பிச் சென்று, பட்டரின் சார்பில் அவரின் சீடர் யமுனைத்துறைவன் வாதத்துக்குத் தயாராக இருக்கும் விவரத்தைச் சொன்னதும் ஆக்கியாழ்வான் மேலும் அதிர்ந்தான்.

இந்த விவரம் சோழ அரசன் காதுகளுக்கும் சென்றது. அதைக்கேட்ட சோழ அரசி பெரிதும் மகிழ்ந்ததோடு, ``ஆக்கியாழ்வானின் செருக்கு அடங்கும் நேரம் வந்து விட்டது’’ என்றாள். சோழனோ ``நம் ஆஸ்தான வித்வானை எளிதில் ஒருவனால் வென்றுவிட முடியாது’’ என்றான். ``அதை வாதப் போரில் காண்போம்’’ என்றாள் அரசி.

அரசவையில் வாதப் போருக்கான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டனஆக்கியாழ்வானும் பெரும் அலங்காரத்துடன் கம்பீரமாகவும் செருக்குடனும் வந்து அமர்ந்தான். ஶ்ரீமந் நாதமுனிகளின் பேரனும் மஹாபாஷ்ய பட்டரின் பெரும் சீடருமான யமுனைத்துறைவன், எதிரில் வந்து அமர்ந்த நிலையில் அரசவையே விக்கித்துப் போனது. ஆக்கியாழ்வானின் வயதில் பாதிகூட யமுனைத்துறைவன் இல்லை. அப்படியிருக்க, எப்படி இந்தப் பிள்ளை வாதப்போரில் வெல்லப் போகிறது என்று எல்லோருக்குள்ளும் ஒரு கேள்வி.

ஆக்கியாழ்வான் மிக ஏளனமாய் யமுனைத் துறைவனை பார்த்ததோடு ``சிறுவனே! உன்னைப் பார்க்கவே பரிதாபமாக உள்ளது. உன்னோடு நான் மோதுவதா என்று எனக்குத் தயக்கமாகவும் உள்ளது. எனவே, நீயே வாதத்தை உன் விருப்பப்படி தொடங்கிடு. உனக்கு நான் பூரண சுதந்திரம் அளிக்கிறேன்’’ என்றான்.

அதைக் கேட்டு சிந்திப்போடு சிரித்த யமுனைத்துறைவன், ``இங்கே நாம் இப்போது பண்டிதர்கள். நமக்குள் நிகழ இருப்பது வாதப் போர். அதில் புலப்படப் போவது பேருண்மை எனும் ஞானம். அத்தகைய ஞானம் கொண்ட நமக்குள் வயது நிமித்தம் ஒரு பேதம் தேவையில்லை. சலுகையும் தேவையில்லை. உம்மை எதிர்த்து அடக்கவே நான் வந்துள்ளேன்.

எனவே, உமக்கு முன் அமர்ந்திருக்கும் என்னை வீழ்த்த என்ன வழி என்று மட்டும் பாருங்கள். இந்த வாதப்போரை நீங்களே வடிவமைக்கலாம். நீங்கள் கேள்விகளைக் கேட்டால் நான் பதில் சொல்லத் தயார். நீங்கள் எது குறித்தாவது வியாக்யானம் செய்தால் நானும் பதிலுக்கு வியாக்யானம் செய்வேன். நீர் பாட்டாலே கேள்வி கேட்டால், நானும் பாட்டாலேயே பதில் சொல்வேன். எவருடையதில் இலக்கணப் பிழைகள் நேருமோ அவர் தோற்றவர் ஆவார்.’’ என்றார்.

யமுனைத்துறைவனின் கம்பீரமான பேச்சும் ஆளுமையும் சகலரையும் பிரமிக்கவைத்தது. ஆக்கியாழ்வானுக்கு என்னவோ போலாகிவிட்டது. இவ்வளவு பேசிவிட்ட யமுனைத்துறைவனை முதல் சுற்றிலேயே வீழ்த்திவிடவேண்டும் என்ற எண்ணமும் அவனுக்குள் தோன்றி ஒரு மூர்க்கம் பிறந்தது.

``பால பண்டிதனே! நீ எப்படித்தான் பேசினாலும் நீ சிறுவனே... நான் முதிர்ந்தவனே..! நீ சொல்லிவிட்டதற்காக உன்னோடு கடுமையாக மோத என்னால் இயலாது. நான் சாதாரணமாக மோதினாலே நீ தாங்கமாட்டாய். இருப்பினும் உன் விருப்பப்படி நானே தொடங்குகிறேன்.

நாம் வேதம், சாஸ்திரம், கணிதம், சரித்திரம், பூகோளம் என்று அதற்குள் எல்லாம் போகவே வேண்டாம். எனவே, லோகார்த்தமாய் எல்லோருக்கும் தெரிந்ததாகக் கருதப்படும் விஷயத்திலிருந்து முதலில் தொடங்குவோம்.

அந்த வகையில் நீ `இல்லை’ என்று எதைச் சொன்னாலும் அது `இருக்கிறது’ என்று என்னால் நிரூபிக்க முடியும். அதேபோல், நீ `இருக்கிறது’ என்று உரைப்பதை நான் `இல்லை’ மறுப்பேன். மறுத்து அதை நிரூபிக்கவும் செய்வேன். இந்தப் போட்டிக்கு நீ தயாரா?’’

என்று செருக்குடன் கேட்டான் ஆக்கியாழ்வான். யமுனைத் துறைவரிடம் யாதொரு எதிர்க்கருத்தும் இல்லை. ``அதுதான் உமது விருப்பம் எனில், எனது விருப்பமும் அதுவே...’’ என்றார் பணிவான குரலில்.

ரங்க ராஜ்ஜியம்-10

உடனே ஆக்கியாழ்வானின் பார்வை நடுவர்கள் பக்கம் திரும்பியது.

``நடுவர் பெருமக்களே! நீங்களே நியாயத் தீர்ப்பளிக்கப் போகிறவர்கள். இந்தப் போட்டியின் வெற்றிக்கு என்ன பரிசு... தோல்விக்கு என்ன தண்டனை என்பதை முதலிலேயே தெளிவுபடுத்தி விடுங்கள்’’ என்று ஆக்கியாழ்வான் அவர்களைத் தூண்டவும், அவர்களில் ஒருவர் தங்களின் கடமை எதுவென கூறத் தொடங்கினார்.

``அறிவார்ந்த அரசருக்கும் அரசியாருக்கும் எங்களின் முதல் வந்தனங்கள். இந்தப் போட்டியில் ஆக்கியாழ்வான் வென்றால், அவரை எதிர்க்கும் யமுனைத்துறைவன் மாத்திரமல்ல அவரின் குருவான மஹாபாஷ்ய பட்டரும் ஆக்கியாழ்வானுக்கு அடிமைப்பட்டு, தவறாமல் அவர் கேட்கும் கப்பத்தைச் செலுத்தவேண்டும்’’ என்று முடித்தார்.

அதைக் கேட்ட யமுனைத்துறைவரின் முகம் சிவக்கத் தொடங்கியது.

``நடுவனாரே! இது என்ன ஒருதலைபட்சமான கருத்து. ஆக்கியாழ்வான் வென்றால் நாங்கள் என்ன செய்யவேண்டும் என்று கூறிய நீர், நான் வென்றால் அவர் என்ன செய்யவேண்டும் என்று ஏன் கூறவில்லை?’’ என்று கேட்க, அந்த நடுவரின் முகத்தில் பதற்றம் பரவத் தொடங்கியது.

``உம்... சொல்லுங்கள்... நான் வென்றால் இவருக்கு என்ன தண்டனை?’’

``அது... நீங்கள் கப்பம் கட்டத் தேவையில்லை...’’

``எனில், வென்ற எனக்கு இந்தப் பெரியவர் கப்பம் கட்டுவாரா?’’

நடுவர் தடுமாற, ஆக்கியாழ்வான் எழுந்து சொன்னார்: ``தாராளமாகக் கட்டுகிறேன். அதுமட்டுமல்ல, நீ வென்றுவிட்டால் உன்னை என் தோளில் தூக்கிச் சுமக்கவும் சித்தம். அதேபோல் நீ நடக்கவேண்டும். உன்னால் என்னைச் சுமக்க முடியாவிட்டால், உன் குரு என்னைச் சுமக்கவேண்டும். சம்மதமா?’’

``அத்தைக்கு மீசை முளைத்தால்தானே சித்தப்பா... அது எப்படி நடக்கப் போவது இல்லையோ, அப்படித்தான் உமது விருப்பமும். போட்டியைத் தொடங்குவோமா...’’

``நீயே தொடங்கு. இல்லை என நீ உரைப்பதை இருப்பதாகக் கூறி நான் நிரூபிக்கிறேன்’’ என்றான் ஆக்கியாழ்வான். போட்டி தொடங்கியது.

``நான் இப்போது மூன்று விஷயங்களை `இல்லை’ என்று மறுக்கப் போகிறேன். நீ அவற்றை `இருக்கிறது’ என்று நிரூபிக்க வேண்டும்’’ என்று கூறிவிட்டு யமுனைத் துறைவன் தொடங்கினார். அவரின் முதல் கேள்வியே அனைவரையும் பெரும் அதிர்வுக்குள்ளாக்கியது.

- தொடரும்...