Published:Updated:

பகவானின் கதைகளைக் கேட்டாலே போதும்!

கங்கைக்கு அருகில் வசித்தும் இதுவரை அதில் குளிக்காத இவரைப் போன்ற பாவி வேறு எவரும் கிடையாது

பிரீமியம் ஸ்டோரி

சத்திய யுகத்தின் இறுதியில், கங்கையிலிருந்து 4 மைல் தொலைவில் சத்ய விரதம் என்ற கிராமம் இருந்தது. அங்கு பிருஹத்தபா என்ற துறவி, மாலையில் பகவானின் லீலைகளை ஹரி கதைகளாகச் சொல்வது வழக்கம்.

அந்த ஊரில் புண்ணியதாமா என்ற அந்தணர் ஒருவரும் இருந்தார். பிருஹத்தபா எப்போது கதை சொன்னாலும் இவர் கேட்கப் போவார். வருடங்கள் கழிந்தன. கங்கைக்கு அருகில் வசித்தும், ஒரு நாள்கூட புண்ணியதாமா கங்கையில் குளித்ததில்லை. கதை கேட்பது, தம்மைத் தேடி வரும் விருந்தினரை உபசரிப்பது மட்டுமே இவருடைய பணிகளாக இருந்தன.

ஒரு நாள் கங்கையில் குளிப்பதற்காக வெகு தொலைவிலிருந்து வந்த இரண்டு பயணிகள், இவரது வீட்டில் தங்கினர். அப்போது அவர்கள் புண்ணியதாமாவிடம், ‘‘நீர் கங்கையில் குளித்திருக் கிறீரா... இங்கிருந்து கங்கை எவ்வளவு தூரம்...’’ என்று கேட்டனர்.

‘‘நான் ஒரு நாள் கூட கங்கையில் குளித்ததில்லை. அது இங்கிருந்து 4 மைல் தொலைவில் உள்ளது என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்!’’ என்றார்.

உடனே அவர்கள், ‘‘கங்கைக்கு அருகில் வசித்தும் இதுவரை அதில் குளிக்காத இவரைப் போன்ற பாவி வேறு எவரும் கிடையாது. இவரது வீட்டில் நாம் தங்கியதே பாவம். இந்தப் பாவத்தை, கங்கையில் குளித்துதான் போக்க வேண்டும்!’’ என்றவாறு கங்கையை நோக்கி நடந்தனர்.

பகவானின் கதைகளைக்  கேட்டாலே போதும்!

ஆனால், கங்கையை அடைந்தபோது, கங்கையில் சொட்டுத் தண்ணீர்கூட இல்லாமல் வறண்டு கிடந்தது. பயணிகளுக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. கடைசியில் ‘‘அம்மா... கங்கா தேவி, நாங்கள் ஏதோ அபசாரம் செய்து விட்டோம் என்று தோன்றுகிறது. அதனால்தான் நீ எங்களுக்குத் தென்படவில்லை. தயவுசெய்து எங்கள் குற்றத்தைப் பொறுத்தருள வேண்டும்!’’ என்று வேண்டினர்.

அப்போது கங்கை அவர்களுக்கு முன் தோன்றி, ‘‘நீங்கள், மகா புண்ணியசாலியான புண்ணிய தாமாவை நிந்தித்து விட்டீர்கள். அவரது பாதத்துளி என்மீது படாதா என்று நான் காத்திருக்கிறேன்.

எங்கு ஹரி கதை நடக்கிறதோ, அங்கு எல்லா தீர்த்தங்களும் இருக்கின்றன. கோடி பிரம்மஹத்தி தோஷத்துக்குக்கூட பிராயச்சித்தம் உண்டு. ஆனால், பகவானின் பக்தர்களை நிந்தனை செய்பவருக்கு பிராயச்சித்தமே கிடையாது. ஹரி கதை கேட்பதைப் போன்ற சிறந்த புண்ணியம் வேறு கிடையாது. ஆகவே, நீங்கள் அந்தப் புண்ணியதாமாவின் மன்னிப்பைக் கோருங்கள். அதுவரையில் நான் உங்கள் கண்ணுக்குத் தென்பட மாட்டேன்!’’ என்றாள்.

இரண்டு பயணிகளும் புண்ணியதாமாவிடம் சென்று அவர் காலில் விழுந்து, தங்களை மன்னிக் கும்படி கேட்டுக் கொண்டனர். அவர், அவர்களை பிருஹத்தபாவிடம் அழைத்துச்சென்று இரண்டு ஆண்டுக் காலம் ஹரி கதை கேட்கச் செய்தார். பிறகு எல்லோருமாக கங்கைக்குச் சென்று நீராடினார்கள்.

- வி.ஷியாம், கும்பகோணம்-2

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு