Published:Updated:

நினை அவனை! - 21

நினை அவனை
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
நினை அவனை

பஜகோவிந்தம் பாடல்களும் பாடங்களும்

புனரபி ஜனனம் புனரபி மரணம்

புனரபி ஜனனீ ஜடரே ஸயனம்

இஹ ஸம்ஸாரே பஹு துஸ்தாரே

க்ருபயா பாரே பாஹி முராரே

கருத்து: பிறப்பு, இறப்பு, மறுபடியும் பிறப்பு, மீண்டும் இறப்பு... இதுதான் இந்த வாழ்க்கை. இறைவனே, கருணை கூர்ந்து இந்த நச்சு வட்டத்திலிருந்து என்னைக் காப்பாற்று.

உங்கள் அன்றாட தேவைகளின் அனைத்து பொருட்களையும் சிறந்த தள்ளுபடியில் வாங்க

VIKATAN DEALS

த்தாலகன் என்பவர் ஒரு யாகம் நடத்தினார். அப்போது தன்னிடமிருந்த செல்வத்தை யெல்லாம் பலருக்கும் தானமாக அளித்தார். அவர் மகன், நசிகேதன் என்ற சிறுவன், “என்னை யாருக்கு அளிக்கப் போகிறீர்கள்?’’ என்று மீண்டும் மீண்டும் கேட்டான்.

நினை அவனை
நினை அவனை

கோபத்தில் உத்தாலகன், “உன்னை யமனுக்கு அளிக்கப்போகிறேன்’’ என்றார்.

யமதர்மராஜனை நாடிச்சென்ற நசிகேதன், யமனிடம் தொடர்ந்து கேள்விகளை எழுப்பினான். “இறந்த மனிதனைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது அவன் இறந்த பின்னும் இருப்பதாகச் சிலர் கூறுகிறார்கள். வேறு சிலரோ அப்படி இல்லை என்கிறார்கள். எது உண்மை?’’ என்று கேட்டான்.

அது மிகவும் நுணுக்கமான விஷயம் என்பதால் யமதர்மன் பதில் கூற மறுத்தான். நசிகேதனோ தொடர்ந்து பிடிவாதம் பிடித்தான்.

‘இந்தச் சிறுவனுக்கு ஆன்ம ஞான வேட்கை இருக்கிறது. இவனுக்கு உண்மையை உணர்த்துவதில் தவறில்லை’ என்ற முடிவுக்கு வந்த யமதர்மன் விளக்கினான்.

Follow @ Google News: கூகுள் செய்திகள் பக்கத்தில் விகடன் இணையதளத்தை இங்கே கிளிக் செய்து ஃபாலோ செய்யுங்கள்... செய்திகளை உடனுக்குடன் பெறுங்கள்.

“சுகம் இருவகையானது. ஒன்று ப்ரேயம். மற்றொன்று ஸ்ரேயம். முதலாவது, நமக்குத் தற்காலிக உல்லாசத்தை அளிப்பது. பலமான விருந்து, புகை, மது, விலைமாதரை நாடுவது ப்ரேயம். இவை முதலில் சுகம் அளிப்பதாகத் தோன்றினாலும் பின் துயரத்தில் கொண்டுவிடக்கூடும்.

நினை அவனை
நினை அவனை

ஸ்ரேயம் என்பது, நமக்கு நன்மை பயப்பது. ஸ்ரேயத்தைப் பற்றிக்கொள்பவர்களுக்கு அனைத்தும் நன்மையாகவே முடியும். அறிவுள்ள மனிதன் ஸ்ரேயத்தைப் பற்றிக்கொள்கிறான். ஆன்மா பிறப்பதும் இல்லை இறப்பதும் இல்லை. அது என்றும் இருந்து வருவது. எதிலிருந்தும் ஆன்மா தோன்றுவது இல்லை. ஆன்மாவிலிருந்தும் எதுவும் தோன்றுவதில்லை. நித்தியமானது ஆன்மா. உடல் அழிந்த பிறகும் ஆன்மா நிலைத்திருக்கும். ஆன்மா, அணுவைவிடச் சிறியது. ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் அது ஒளிந்திருக்கிறது. ஆசைகளை நீக்கியவனுக்கு ஆன்மாவின் காட்சி கிட்டுகிறது. வேதங்களை ஓதுவதால் ஆன்மாவை தரிசிக்க முடியாது. தீயவற்றை ஒழித்த பிறகே ஆன்ம தரிசனம் கிட்டும்’’ என்று யமதர்மன் விளக்கினான்.

பூவுலகில் நிலையானது என்று எதையும் உறுதியாகச் சொல்லமுடியாது. மன்னன் ஒருவன் உடல்நலமின்றி இருந்தான். நாம் விரைவாக இறப்பை நெருங்கிக் கொண்டிருக் கிறோம் என்பது அவனுக்குத் தெரிந்தது.

மந்திரிகளைக் கூப்பிட்டு, “நான் இறந்தவுடன் என் உடலை மருத்துவர்கள் சுமந்தபடி கல்லறைக்கு எடுத்துச் செல்லவேண்டும். என் சவப் பெட்டிக்கு வெளியே என் இரண்டு கைகளும் நீட்டிக்கொண்டிருக்க வேண்டும். அதற்கேப சவப் பெட்டியில் துளைகளை இடுங்கள்’’ என்றான்.

“மன்னா இதற்குக் காரணம் என்ன?’’ என்று ஓர் அமைச்சர் கேட்டார்.

மன்னவன், மெல்லிய குரலில் பதிலளித்தான்.

“உலகின் தலைசிறந்த மருத்துவர்களால்கூட இறப்பை நிறுத்த முடியாது. இறப்பு என்பது நிச்சயமான ஒன்று. மருத்துவர்களே என் உடலைத் தூக்கிச் செல்லும்போது வாழ்க்கையின் நிலையாமையை மக்கள் உணர்வார்கள்.

சவப் பெட்டியின் துளைகள் வழியே நீட்டிக் கொண்டிருக்கும் என் கைகளைப் பார்க்கும்போது, அந்தக் கைகளில் ஒன்றுமே இல்லை என்பது மக்களுக்குத் தெரியவரும். வெறுங்கையோடு வந்தோம், வெறுங்கையோடு போகிறோம். இதுதான் வாழ்வின் சாரம். இதை உணரும் மக்கள் அற்ப விஷயங்களுக்காக ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிட மாட்டார்கள். இறைஉணர்வு மேலிட்டு பேரின்பத்தில் ஈடுபடுவார்கள்’’ என்றான்.

பௌத்த மதம் சுட்டிக்காட்டும் முத்திரைகள் இவை.

1. உலகில் தோன்றுவன அனைத்தும் நிலையற்றவை. அவை அழிவுக்கு ஆட்படுபவை.

2. உலகில் தோன்றுவன அனைத்தும் துக்கத்துக்கும் அதிருப்திக்கும் ஆட்பட்டவை.

3. உலகில் தோன்றுவன அனைத்தும் சாரமான பொருளற்றவை.

இவை நிலைநாட்டப்பட்ட தத்துவங்கள் என்கிறது, சுத்த பிடகம். நீர்மேல் வரைந்த கோடு போல, ஒரு கணமும் நிற்காமல் ஓடுகிற அருவிபோல இந்த உடல் அநித்யமாக இருக்கிறது.

விஞர் கண்ணதாசனின் கூற்று இது. `மனத்தின் கோலங்களாலேயே நான் பலமுறை தடுமாறி இருக்கிறேன். ஆசைக்கும், அச்சத்துக்கும் நடுவே போராடியிருக்கிறேன். ஜனனம் என்பது தகப்பனின் படைப்பு. மரணம் ஆண்டவனின் அழைப்பு. இடைப்பட்ட வாழ்க்கை அரிதாரம் பூசாத நடிப்பு என்பதை உணர்ந்து வருகிறேன். இன்னமும் முழுப் பக்குவம் கிட்டவில்லை.

திடீர் திடீரென்று மனத்தில் ஒன்றிருக்க வேறொன்று பாய்கிறது. ஒன்றை எடுத்தெறிந்தால் இன்னொன்று ஓடிவருகிறது. ஒரேயடியாக மிதித்துக் கொன்றால்தான் நிம்மதி கிடைக்கும் என்பது தெரிகிறது. என் கால்கள் இன்னும் அந்த வலுவைப் பெறவில்லை. பெற முயற்சி செய் கிறேன். பெறுவேன்.’ நாமும் அந்த வலுவைப் பெற முயற்சி செய்வோமே!

(நினைப்போம்...)