Published:Updated:

உன்னை அறிந்தால்

பகவான் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
பகவான் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்

சிந்தனை விருந்து!

உன்னை அறிந்தால்

சிந்தனை விருந்து!

Published:Updated:
பகவான் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
பகவான் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்

`உன்னை அறிந்தால் என்னை அடைவாய்.’ - இது, பகவத்கீதையில் பகவான் கிருஷ்ணன் சொன்ன உபதேச மொழி. தன்னை அறிதல் என்பது சாதாரண காரியமல்ல. தவசீலர்களும் சித்தர்களும் தங்களை அறிய முற்பட்டதால்தான் உலகுக்குப் பல நற்காரியங்களை அவர்களால் செய்துகொடுக்க முடிந்தது.

அது என்ன தன்னை அறிதல்... ஓர் உதாரணத்துடன் பார்ப்போமா?

ஒருநாள் பகவான் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் தன் சீடர்களோடு ஆசிரமத்தில் அமர்ந்திருந்தார். அப்போது அவரை தரிசிக்க ஓவியர் ஒருவர் வந்தார். அவர், ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் ஓவியத்தை அதிஅற்புதமாக, தத்ரூபமாக வரைந்து கையோடு கொண்டு வந்திருந்தார். அதை ராமகிருஷ்ணரிடம் காண்பித்தார்.

அவ்வளவுதான்... ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் நெகிழ்ந்துபோனார். அது, உணர்ச்சியின் உச்சகட்டம் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். தான் அமர்ந்திருந்த இடத்திலிருந்து எழுந்து வந்தார். ஓவியர் வரைந்திருந்த ஓவியத்தைப் பார்த்தார். ஒரு கணம்தான். அதிலிருந்த அவருடைய ஓவியத்தின் பாதத்தைத் தொட்டுக் கும்பிட்டார்.

அனைவரும் அதிர்ந்துபோனார்கள். `சே... சே.... ஒருவர், தன் பாதத்தையே தொட்டுக் கும்பிடுவதா... இது எதில் சேர்த்தி... இப்படிப் பட்ட ஒருவரையா நாம் குருவாக, ஆசானாக ஏற்றுக்கொண்டோம்... இது என்ன தாத்பர்யம்...’ இப்படிப் பல கேள்விகள்.

ஆனால், யாருக்கும் ராமகிருஷ்ணரிடம் இதைக் கேட்கும் துணிவு இருக்கவில்லை. ஆனால், ஓவியரிடம் அந்தத் துணிவு இருந்தது.

``சுவாமி... இது உங்களின் சொந்த உருவப்படம். நீங்களே உங்கள் சொந்தக் கால்களைத் தொட்டுக் கும்பிடுகிறீர்கள். இது சங்கடமாக இருக்கிறது.’’

``இது என் படம்தான். எனக்குத் தெரியும். அதற்காக இதன் காலை நான் தொடவில்லை. நீ எனது சமாதிநிலையை இந்த ஓவியத்தில் வரைந்திருப்பதால் காலைத் தொட்டுக் கும்பிட்டேன். சமாதி நிலையில் யார் இருந்தாலும் என் படம், மற்றவர்களின் படம் என்றில்லை. இது தன்னை உணர்ந்த ஓர் உணர்வின் படம்.

அப்படியென்றால், அதைப் பார்த்தவுடன் அதன் கால்களில் நான் விழுவதுதானே நியாயம்? இதற்கு ஏன் நீங்கள் எல்லோரும் சங்கடப் படுகிறீர்கள் என்பதுதான் எனக்குத் தெரியவில்லை.’’ அழுத்தமான பதில். அதற்குப் பிறகு யாரிடமும் கேள்விகள் இல்லை. இதுதான் தன்னை உணர்தல், அறிதல்!

இந்த நிகழ்வுக்கும், கீழ்வரும் சம்பவத்துக்கும் பொருத்தமில்லைதான்... ஆனாலும் ஒரு சம்பவம்.

மாணவன்: செய்யாத தப்புக்கு நீங்க தண்டனை தருவீங்களா சார்?

ஆசிரியர்: தர மாட்டேன். ஏன்?

மாணவன்: நான் ஹோம்வொர்க் செய்யலை சார்!