Published:Updated:

`அருள் இருந்தால் அறியலாம்!'

ஆன்மிகச் சிறுகதை
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
ஆன்மிகச் சிறுகதை ( ஆன்மிகச் சிறுகதை )

ஆன்மிகச் சிறுகதை

“இறைவன் எல்லா உயிர்களின் உள்ளும் வியாபித்திருப்பவன்தான். ஆனால், எல்லோராலும் அதை அறிய முடிவதில்லையே ஏன்'' எனச் சீடன் ஒருவன் தன் குருவிடம் கேட்டான். குரு புன்னகை பூத்தவாறு பதில் சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

“இறைவன் எங்கும் நிறைந்தவன். ஆனால், அவன் தன்னை நமக்கு அடையாளம் காட்டவில்லை என்றால் நம்மால் அவனை அறிந்துகொள்ள முடியாது. அந்நிலையில் அவனே நம் முன் வந்து நின்றாலும் நாம் அவனை அறியமாட்டோம்.

தன்னிடம் வாதம் செய்யும் புலவர் ஈசனே என்று நக்கீரருக்குத் தெரியவில்லை. இறைவனே, தன் நெற்றிக் கண்ணைக் காட்டித் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டியதாயிற்று. ஒருவேளை அவ்வாறு காட்டவில்லை என்றால் நக்கீரர் அறிந்திருக்கமாட்டார்.

ஆனால் திருநாவுக்கரசர், ‘காண்பார் ஆர் கண்ணுதலாய்க் காட்டாக்காலே’ என்று பாடுகிறார். தன் நெற்றிக் கண்ணைக் காட்டாவிட்டாலும் ஈசனை அறிந்து கொள்வார்கள் என்று சொல்கிறார்.

யார் அத்தகைய பாக்கியம் பெற்றவர் தெரியுமா? ஈசன் யாருக்குத் தன்னை வெளிப் படுத்த விரும்புகிறாரோ, அவரே அந்த பாக்கியவான். அதற்கு உதாரணம் மாணிக்கவாசகர்.

முதல்முறை மாணிக்கவாசகர் குரு வடிவாய் சிவனைக் கண்டபோதே, அவர் சிவ வசமாகிவிட்டார். பெருமானின் கனிவான முகமும் ஒளிபொருந்திய விழி களும் மணிவாசகரைப் பரவச நிலைக்கு ஆட்படுத்தின. காரணம் இறைவன் அவரை ஆட்கொள்ளத் திருவுளம் கொண்டதேயாகும். இல்லை என்றால் அவரும் யாரோ வயதானவர் அமர்ந்திருக்கிறார் என்று நினைத்திருக்கக்கூடும்.

நரியைப் பரியாக்கிய திருவிளையாடலின்போது, சிவபெருமானே குதிரைச் சேவகனாகவும் வந்தார். குதிரைச் சேவகனை மாணிக்கவாசகரும் பார்க் கிறார். பாண்டிய மன்னனும் பார்க்கிறார்.

ஆனால், மாணிக்கவாசகர் வந்திருப்பவர் யார் என்பதை அறிந்துகொண்டார். ஏற்கெனவே கண்ட ஒரு விஷயத்தை மீண்டும் அடையாளம் கண்டு கொள்ளுதல் எளிது. அதுவும் இன்றி இறைவனை மட்டுமே அவர் தியானித்துக் கொண்டிருப்பதால் அவரால் எளி தாக அடையாளம் காண முடிந்தது.

ஆனால் பாண்டிய மன்னனால் அதை உணரமுடியவில்லை. அவன் கண்கள் குதிரைகளின் எழிலில் கம்பீரத்தில் நிலைத்துவிட்டன. குதிரைச் சேவகன் அவரைப் பொறுத்தவரையில், யாரோ ஒரு சேவகன் மட்டுமே!

பாண்டியனுக்கு தரிசனம் கொடுத்த அந்த தருணத்திலும், இறைவன் அவரை ஆட்கொள்ள வேண்டும் என்று திருவுளம் கொள்ளவில்லை. அப்படிச் செய்திருந்தால் குதிரை சேவகனைக் கண்ட மாத்திரத்தில் பாண்டியன் வாதவூராரைப் போல இறைவனின் திருவடியைப் பற்றியிருப்பார்!”

குருதேவரின் பதிலைக் கேட்ட சீடன் மகிழ்ந்தான்; தன் குருவையே இறைவனாக வழிபட்டான்!