ஜோதிடம்
திருக்கதைகள்
Published:Updated:

கிழவராய் வந்த அழகன்

கதிர்காமம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
கதிர்காமம்

இலங்கைத் திருவுலா - கதிர்காம யாத்திரை

`கதிர்காம யாத்திரை செல்லும் அனுபவமே அலாதியானது. ஒருமுறை இந்த யாத்திரையை முடித்துவிட்டால், உடலும் மனமும் கொள்ளும் பரவசத்துக்கு ஈடு இணையே கிடையாது' எனச் சொல்லும் திருச்செல்வம் தனது பாதயாத்திரையைக் குறித்து மேலும் பேசினார்.

``கதிர்காம யாத்திரையில் ஒவ்வொரு முறையும் ஓர் அற்புத அனுபவம் வாய்க்கும். சமீபத்தில் நிகழ்ந்த அனுபவம் ஒன்றை உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகிறேன். வனப்பாதையில் வரும்போது, ஒரு பகுதியை மாயவழி என்று அழைப்போம். அந்த வழியில் மரங்கள் அடர்ந்திருக்கும். உள்ளே மரக் கிளைகள் அடர்த்தியாக எட்டிப் பிடிக்கும்படி இருக்கும்.

இதனுள் நுழைந்தால் விலங்குகள் நடந்துபோன ஒற்றையடிப் பாதைகள் தென்படும். அவற்றில் எது சரியான பாதை என்பதைக் கண்டுபிடிப்பது கடினம். தவறான பாதையில் போய்விட்டால் அவ்வளவுதான். காட்டுக் குள்ளேயே சுற்றிச் சுற்றி வரவேண்டும். இதற்காகவே முதலில் நடந்துபோகிறவர்கள் மரக்கிளைகளை ஒடித்துத் தரையில் போட்டுக்கொண்டே போவார்கள். அதைப் பார்த்து அதுதான் வழிப்பாதை என்பதை அறிந்து மற்றவர்கள் பின்தொடர்வார்கள். இதுதான் மாயவழியில் நடக்கும் முறை.

கிழவராய் வந்த அழகன்

ஒருமுறை எங்களோடு ஒரு குடும்பம் யாத்திரை வந்தது. ஒரு தாத்தா, பாட்டி அவர்களின் பேரன் பேத்தி என நான்கு பேர் எங்களோடு வந்தனர். ஒரு கட்டத்தில் எங்களிடமிருந்து அவர்கள் நால்வரும் பிரிந்து விட்டனர். மாயவழியில் தவறான பாதையில் போய்விட்டனர். நடந்துகொண்டே இருந்தவர்கள், எங்களைக் காணவில்லை என்று அறிந்தபோதுதான் தாங்கள் தவறான பாதையில் வந்துகொண்டிருக்கிறோம் என்று புரிந்திருக்கிறது.

அருகில் எங்கோ யானைகள் பிளிரும் சத்தம். அவர்களுக்கு பயம் பற்றிக்கொண்டது. குழந்தைகள் அழவே ஆரம்பித்துவிட்டனர். அந்தத் தாத்தா அவர்களைத் தேற்றி, `பயப்படாதீர்கள். அந்தக் கதிர்காமக் கந்தன் நம்மைக் கைவிடமாட்டான். அவனை நம்பித்தானே வந்தோம். அவனே வழிநடத்து வான். எனவே எல்லோரும் பயப்படுவதை விட்டுவிட்டு, கந்தா எங்களைப் பாதுகாத்து வழிநடத்தி எங்கள் கூட்டத்தோடு சேர்த்து விடு என்று வேண்டுங்கள்' எனச் சொல்லியிருக் கிறார். உடனே நால்வரும் கண்மூடிக் கந்தனை வேண்டிக்கொண்டு பின் நடக்க ஆரம்பித்தனர்.

சிறிது தூரத்தில் யாரோ அமர்ந்திருப்பது போல் தோன்றவே அந்த இடத்தை நோக்கி வேகமாக நடக்க ஆரம்பித்தனர். அவர்கள் நினைத்தது சரிதான். அங்கே திருநீறு அணிந்து ருத்திராட்சம் துலங்க தொண்டு கிழமாக ஒருவர் அமர்ந்திருந்தாராம்.

அவரைக் கண்டதும் இவர்களுக்கு வந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவேயில்லை. ஓடோடி சென்று அவரை வணங்கி, ``ஐயா நாங்கள் கதிர்காம யாத்திரைக்கு வந்தோம். எங்கள் கூட்டத்தைவிட்டு எப்படியோ தவறி விட்டோம். இப்போது மாணிக்க கங்கைக்குப் போக வேண்டும். எப்படிப் போவது?'' என்று கேட்டிருக்கிறார் தாத்தா. உடனே அந்தக் கிழவர் புன்னகை புரிந்தபடி பதில் பேசாமல் ஒரு வழியைக் காட்டியிருக்கிறார்.

மீண்டும் பெரியவர் சந்தேகத்தோடு, `அதுதான் மாணிக்க கங்கை போகும் வழியா...' என்று கேட்கக் கிழவரும் `ஆம்' என்பதுபோல் தலையசைத்தாராம். இவர்கள் நால்வரும் `சரி' என்று அந்த வழியை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கிவிட்டனர்.

கிழவராய் வந்த அழகன்

சில அடிகள் எடுத்துவைத்ததுமே அந்தத் தாத்தா, `பாவம் முதியவர். அவரையும் நம்மோடு அழைத்துச் செல்லலாமே' என்று சொல்லிக்கொண்டு, முதியவர் இருந்த திசை நோக்கித் திரும்பிப் பார்த்தாராம். ஆனால், அங்கே யாருமே இல்லை. அந்தக் கிழவர் நின்ற இடம் வெறுமையாக இருந்ததாம்.

தாத்தா அந்த இடத்துக்கு ஓடிச் சென்று ஐயா... ஐயா...' என்று சத்தம் போட்டு அழைத்தாராம், சுற்றுமுற்றும் தேடினாராம். ஆனால் அந்தக் கிழவர் தென்படவேயில்லை. அப்போதுதான் அவர்களுக்கு ஒரு உண்மை புலப்பட்டிருக்கிறது. கிழவராக வந்து தமக்கு வழிகாட்டியது அந்த வள்ளிக்கிழவோன்தான் என்று. அவன் காட்டிய வழியிலேயே நடக்கத் தொடங்கினர்.

முன்னே சென்ற நாங்கள் ஓரிடத்தில் நின்று, எங்களுடன் பயணித்தவர்கள் அனைவரும் இருக்கிறோமா என்பதைக் கணக்கிட்டபோதுதான் தாத்தா குடும்பத்தினர் இல்லாமல் இருப்பது புரிந்தது. உடனே அவர்களைத் தேடிச் செல்ல இளை ஞர்கள் சிலர் புறப்பட்டனர். அதே நேரம் தாத்தா குடும்பமும் வந்துசேர்ந்தது. நாங்கள் என்ன நடந்தது என்று விசாரித்தபோது, அவர்கள் நடந்த அதிசயத்தை விவரித்தார்கள்.

இப்படி ஒவ்வொருவரும் மறக்க இயலாதா ஏதேனும் ஓர் அனுபவத்தை இந்த யாத்திரை யில் மட்டுமல்ல கபிலித்தை முருகன் தரிசனம் செய்யும் யாத்திரையிலும் பெறுவார்கள்'' என்றார் திருச்செல்வம்.

அவர் சொல்லிய `கபிலித்தை முருகன்' என்னும் பெயர் புதிதாக இருந்தது. ‘கதிர்காம முருகனைத்தானே கபிலித்தைக் கந்தன் என்று சொல்கிறீர்கள்' என்று புரியாமல் அவரிடமே கேட்டோம். அதற்கு அவர் சிரித்துக்கொண்டே பதில் சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

“கபிலித்தை கதிர்காமம் அருகே இருக்கும் வனப்பகுதி. கதிர்காமத்திற்கு வடகிழக்குப் பகுதியில், 30 கி.மீ தொலைவில் கும்புக்கன் ஆற்றின் கரையில் இருக்கும் இடம் கபிலித்தை. முருகப்பெருமான் சூர சம்ஹாரம் முடிந்தபிறகு நிஷ்டையில் அமர இடம் தேடினார். கதிரை மலையிலிருந்து தன் வேலை எறிந்தார். அது கபிலித்தையில் உள்ள புளியமரத்தில் பாய்ந்து நின்றது. முருகப்பெருமான் அங்கு வந்து நிஷ்டையில் அமர்ந்ததாக ஐதிகம்.

எனவே கபிலித்தை தரிசனம் மிகவும் சிறப்பு. அந்த இடம் மிகவும் நேர்மறையான அதிர்வுகள் உள்ள இடம். அங்கு சென்று வந்தாலே வாழ்வில் அனைத்தும் வெற்றியாகும் என்பது நம்பிக்கை. இலங்கையில் இருக்கும் அரசியல்வாதிகளில் பலரும் பதவி ஏற்பதற்கு முன் கபிலித்தை வந்து கந்தனை வணங்கி விட்டுப் பின் கதிர்காமம் சென்று தரிசனம் செய்வார்கள். அதன் பிறகே பதவி ஏற்பார்கள்.

கபிலமுனிவர் கதிர்காம முருகனை தரிசிக்க வந்தபோது, அங்கு தங்கினாராம். முருகப்பெருமான் அந்த இடத்தில் அவருக்குக் காட்சி கொடுத்ததாகவும் ஐதிகம். அந்தப் புண்ணிய பூமியிலேயே அவர் ஜீவசமாதி அடைந்தார் என்றும் சொல்வார்கள். கபில முனிவர் வந்து தங்கிய, இத்திமரக்காடுகள் நிறைந்த இடம் என்பதாலேயே இதற்குக் `கபிலித்தை' என்று பெயர் வந்தது என்று சொல்வார்கள்.

கிழவராய் வந்த அழகன்

நாட்டின் தென்பகுதியில் வாழும் பெண் யானை களை கபிலை என்று சொல்வது உண்டு. அப்படிப் பெண் யானைகள் கூட்டமாக வாழும் வனம் ஆகையால் அதை `கபிலித்தை' என்று சொல்வதும் உண்டு. அந்தக் காடுகளில் கபிலை என்கிற கடுமையான விஷம் கொண்ட சிலந்திப் பூச்சி வகைகள் உண்டு. அதன் காரணமாகவும் இந்தப் பெயர் வந்திருக்கலாம்.

இதை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் இந்தக் காட்டுவழிப்பயணம் அத்தனை எளிதானதல்ல. எனவே அந்தக் கோயிலுக்கு ஆண்கள் மட்டுமே வந்து வழிபடுவார்கள். பெண்கள் அனுமதிக்கப் படுவதில்லை. நான் சில முறை போய்வந்திருக்கிறேன். அப்படிச் செல்லும்போது என்னோடு புதிய நண்பர்கள் பலரை அழைத்துச் செல்வேன்.

`கொட்டியாகல' என்னும் கிராமம் வரைக்கும் நம் வாகனங்களில் போகலாம். அதன்பிறகு அங்கிருந்து ஜீப் அல்லது டிராக்டர் வண்டியில் பயணிக்கலாம். 30 கி.மீ தான் என்றாலும் போய்ச்சேர 4 மணி நேரம் ஆகிவிடும் என்றால், அந்தப் பாதை எவ்வளவு கடினமாக இருக்கும் என்று யோசித்துக் கொள்ளுங்கள்.

பயணவழியில் 12-க்கும் அதிகமான ஓடைகளைக் கடக்க வேண்டும். கோடைகாலத்தில்தான் அவை ஓடைகள். மழைக்காலத்தில் காட்டாறாகப் பெருகி ஓடுபவை. எனவே கோடைகாலத்தில் மட்டுமே இந்த வழியாகப் பயணிக்க முடியும்.

அப்படிப் பயணம் செய்து கும்புக்கன் ஆற்றை அடைந்து அதில் நீராடிபின் முருகப்பெருமானை தரிசனம் செய்வோம். இந்தப் பயணத்தை 16 நாள் விரதம் இருந்துதான் தொடங்க வேண்டும். மாமிசம் தவிர்த்து, எளிய உணவுகளை உண்டு, பிரம்மச்சர்யம் காத்து, எல்லோரிடமும் அன்போடு பழகி முருகனை வேண்டிக்கொள்ள வேண்டும்.

இந்த விரதம் இருந்தால்தான் முருக தரிசனம் கிட்டும் என்பது மரபு. விரதம் கடைப்பிடிப்பதில் பிசகினால் ஏதேனும் ஒருவகையில் பயணத்திலிருந்து நீங்கள் விலகிப்போக நேரிடும். விளையாட்டாக சென்றவர்கள் வனத்துக்குள் செல்லமுடியாதபடி விலங்குகளால் துரத்தப்பட்டு ஓடிவந்த நிகழ்வுகள் பல உண்டு'' என்ற திருச்செல்வம், மேலும் சில விவரங்களைப் பகிர்ந்தார்.

- உலா வருவோம்...

சுவாமி ஐயப்பன்
சுவாமி ஐயப்பன்

`ஆனந்த சித்தன் என்று போற்றுவது ஏன்?'

`அறிந்தும் அறியாமலும்...' என்று நாம் பொதுவாக சரண கோஷம் சொல்லி, பூஜைகள் முடித்தபின்பு `சமஸ்தாபராதம்' சொல்வது வழக்கம்.

சமஸ்தாபராதம் என்பது, நாம் தெரிந்தோ தெரியாமலோ செய்திருக்கக்கூடிய தவறுகளுக்கெல்லாம் இறைவனிடம் மன்னிப்பு வேண்டுதல் ஆகும்.

இதில் வரும் `சித்தம்' என்றால் அறிவு என்று பொருள். ஆனந்த சித்தன் என்றால், இறைவன் எப்போதும் அறிவுமயமாக, ஆனந்தமயமாக இருப்பவன் என்று பொருள்கொள்ளலாம்.

சித்தத்தை வென்றவர்கள் சித்தர்கள். சித்தர்களுக்கெல்லாம் தலைவனாக இருக்கக் கூடியவனாக ஐயன் ஐயப்பனைச் சொல்வதனாலும், அவன் என்றைக்கும் ஆனந்தமான மனத்தோடு இருப்பதனாலும் அவனை `ஆனந்த சித்தன்' என்று சொல்கிறோம்.

மனம் ஆனந்தத்தில் லயித்திருக்கும்போது பிழைகள் கண்ணுக்குத் தெரியாது. ஐயப்பன் மனம் நிறைவாக இருப்பதால் நாம் செய்த தவறுகளையெல்லாம் பொறுத்து மன்னித்து அருள்வார் என்பதால், அவரை `ஆனந்த சித்தன்' என்று குறிப்பிட்டு வணங்குகிறோம்.

- சக்திதர், சென்னை-61