Published:Updated:

நல்லன விரும்பு!

அன்னை தெரசா
பிரீமியம் ஸ்டோரி
அன்னை தெரசா ( ஓவியர் ரமணன் )

சிந்தனை விருந்து

நல்லன விரும்பு!

சிந்தனை விருந்து

Published:Updated:
அன்னை தெரசா
பிரீமியம் ஸ்டோரி
அன்னை தெரசா ( ஓவியர் ரமணன் )

மனித உறவுகள் சுமுகமாக இருந்துவிட்டால் பிரச்னைகளுக்கே வழியிருக்காது. அதனால்தான் வாழ்வியல் பயிற்சியளிப்பவர்கள் `இன்டர்பர்சனல் ரிலேஷன்ஷிப்’ என்கிற, சக மனிதர்களுடன் உறவு பேணுதலை அழுத்தமாக வலியுறுத்துகிறார்கள்.

நல்லன விரும்பு!

`உங்கள் நண்பர்களைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள, உங்கள் எதிரிகளை வென்றெடுக்க எப்போதும் நல்லதே செய்யுங்கள்... அது போதும்’ என்கிறார் பெஞ்சமின் ஃபிராங்க்ளின். இந்த மனம் வாய்ப்பது சாத்தியமா?

பீஹார். மழையும், வெள்ளமும் பல கிராமங்களைப் புரட்டிப்போட்டிருந்தன. எங்கும் பஞ்சம். பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு ஆறுதல் சொல்வதற்காக, ஒரு கிராமத்துக்குப் போயிருந்தார் அன்னை தெரசா. ஒரு குடிசை வீடு. வீட்டிலிருந்த விவசாயிக்கு ஜுரம். சுருண்டு படுத்திருந்தார். சுவரை ஒட்டி அவரின் மூன்று குழந்தைகள் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.

விவசாயியின் மனைவி தெரசாவை வரவேற்றார். தெரசா குழந்தைகளைப் பார்த்தார். அவர்களின் கண்களிலேயே பசி தெரிந்தது. ஒரு குழந்தையைப் பார்த்து ``சாப்பிட்டு எத்தனை நாளாச்சு?’’ என்று கேட்டார். அந்தப் பெண் குழந்தை தயக்கத்தோடு அம்மாவைப் பார்த்தது. பிறகு இரண்டு விரல்களை உயர்த்திக் காண்பித்தது. தெரசா வெளியே போனார். ஐந்து கிலோ கோதுமை மாவு துணிப்பை ஒன்றைக் கொண்டுவந்து விவசாயியின் மனைவியிடம் கொடுத்தார். ``குழந்தைகளுக்கு ஏதாவது சமைச்சுக் கொடுங்க’’ என்றார்.

அந்தப் பெண் பையை எடுத்துக்கொண்டார். ``கொஞ்சம் இங்கேயே உட்கார்ந்திருங்கம்மா. இந்தா வந்துடுறேன்.’’ வெளியே போன அந்தப் பெண் சிறிது நேரம் கழித்து உள்ளே வந்தார். ``எங்கே போயிருந்தீங்க?’’ என்று தெரசா கேட்டார். ``அது ஒண்ணுமில்லை. பக்கத்துல இருக்குற ரெண்டு வீடுகள்ல எங்களைப்போலவே ரெண்டு நாளா எதுவும் சாப்பிடாதவங்க இருக்காங்க. அதான்... எங்களுக்குக் கொஞ்சம் எடுத்துக்கிட்டு அவங்களுக்கும் கொஞ்சம் மாவு குடுத்துட்டு வர்றேன்.’’ என்றார். இந்த மனம் வாய்த்துவிட்டால் சக மனிதர்களுடன் உறவு பேணுவது வெகு சுலபம். ஓர் உரையில் இதைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார் அன்னை தெரசா.

ப்போதெல்லாம் ஒரு வீட்டுக்குள்ளேயே உறவு அத்தனை சுமுகமாக இருப்பல்லை. ஒரு தம்பதி. ஏதோ மனஸ்தாபம். இருவரும் பேசியே நெடுநாள்களாகின்றன. கணவன் அவசர வேலை யாக அடுத்த நாள் காலை 6 மணி விமானத்தைப் பிடிக்கவேண்டியிருந்தது. அவனோ படுத்தால் கும்பகர்ணன்.

யோசித்தான்... ஒரு பேப்பரில் `நான் வெளியூர் போகிறேன். 5 மணிக்கு எழுப்பிவிடவும்’ என எழுதி மனைவியின் கண்ணில்படும்படி டைனிங் டேபிளில் வைத்தான். தூங்கப்போனான்.

அவன் எழுந்தபோது மணி எட்டாகியிருந்தது. பதறிப்போனவன் கோபத்தோடு டைனிங் டேபிள் அருகே போனான். அவன் எழுதியிருந்த காகிதத்தின் கீழே மனைவி எழுதியிருந்தாள்... `மணி ஐந்தாகிவிட்டது. எழுந்திரிக்கவும்!’