Published:Updated:

`இறைவனைப் பார்த்தாயா?’ - சிந்தனை விருந்து!

`இறைவனைப் பார்த்தாயா?’ - சிந்தனை விருந்து!
பிரீமியம் ஸ்டோரி
`இறைவனைப் பார்த்தாயா?’ - சிந்தனை விருந்து!

தென்கச்சி கோ.சுவாமிநாதன் ஓவியம்: சேகர்

`இறைவனைப் பார்த்தாயா?’ - சிந்தனை விருந்து!

தென்கச்சி கோ.சுவாமிநாதன் ஓவியம்: சேகர்

Published:Updated:
`இறைவனைப் பார்த்தாயா?’ - சிந்தனை விருந்து!
பிரீமியம் ஸ்டோரி
`இறைவனைப் பார்த்தாயா?’ - சிந்தனை விருந்து!
`இறைவனைப் பார்த்தாயா?’ - சிந்தனை விருந்து!

ரு மனிதனுக்குக் கடவுளைப் பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசை. அதற்கு என்ன வழி என்று ஒரு பெரியவரைப் பார்த்துக் கேட்டான். அவர் சொன்னார்: ‘‘காட்சிகளைப் பார்க்கவேண்டும் என்றால் கண்களைத் திறக்கவேண்டும். கடவுளைப் பார்க்கவேண்டும் என்றால் கண்களை மூடிக்கொள்ள வேண்டும்!’’

அவன் காட்டுக்குப் போனான். ஒரு மரத்தடியில் உட்கார்ந்தான். கண்களை மூடிக்கொண்டான்.

‘‘கடவுளே! உன் குரலைக் கேட்க வேண்டும்’’ என்றான்.

காத்திருந்தான். அவனிடம் கடவுள் பேசவில்லை.

‘‘இறைவா, என்னுடன் கொஞ்சம் பேசமாட்டாயா?’’

அப்போதும் ஒன்றும் நடக்கவில்லை.

‘‘உன்னைப் பார்க்கவே முடியாதா’’ எனக் கேட்டுவிட்டு  காத்திருந்தான். எதுவும் நிகழவில்லை. ‘‘சரி! ஒரு முறை என்னைத் தொட்டு விட்டாவது போயேன்... அதுகூட முடியாதா உன்னால்’’ எனக் கேட்டான். அப்போதும் அமைதி!

`இறைவனைப் பார்த்தாயா?’ - சிந்தனை விருந்து!

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

இறுதியாக ‘இறைவன் இல்லை!’ என்ற முடிவோடு எழுந்தான். அப்போது அந்தப் பெரியவர் மறுபடியும் அந்த வழியாக வந்தார்.

‘‘என்ன தம்பி! கடவுளைக் கண்டாயா?’’

‘‘இல்லை!’’

‘‘நான் பார்த்தேனே...’’ என்றவர் தொடர்ந்து கூறினார்.

‘‘கடவுள் உன்கிட்டே பேசியதைக் கேட்டேன்... கடவுள் உன்னைத் தொட்டதைப் பார்த்தேன்!’’

‘‘நான் பார்க்கலையே?’’

‘‘உனக்கு புத்திசாலித்தனம் போதாது! கடவுள் குரலைக் கேக்கணும்னு நீ ஆசைப்பட்டப்போ... நீ எந்த மரத்தின் அடியில் உட்கார்ந்திருந்தியோ... அதே மரத்தின் உச்சிக் கிளையில் ஒரு குயில் அழகாகக் கூவியது! கடவுள் உன்கிட்டே பேசணும்னு எதிர்பார்த்தப்போ உச்சியிலிருந்து ஓர் இடியோசை கேட்டது. கடவுளைப் பார்க்கவேண்டும் என்று நீ நினைத்தபோது, வானத்தில் ஓர் அழகான வானவில் தெரிந்தது. கடவுள் உன்னைத் தொட வேண்டும் என்று நீ விரும்பியபோது, ஒரு வண்ணத்துப்பூச்சி பறந்து வந்து உன் தோளில் அமர்ந்தது. இதையெல்லாம் நீ கவனிக்கத் தவறிவிட்டாய்!’’

‘‘அதற்கு நீங்கள்தான் காரணம்!’’

‘‘என்ன சொல்கிறாய்?’’

‘‘நீங்கள்தானே என்னைக் கண்களை மூடிக் கொள்ளச் சொன்னீர்கள்!’’

‘‘அவசரப்பட்டுச் சொல்லிவிட்டேன்... நான் உனக்குச் செய்த உபதேசத்தில் ஒரு சின்னத் திருத்தம்!’’

‘‘கடவுளை உணர விரும்புபவர்கள், கண்களை மூடிக் கொள்ளலாம். கடவுளைப் பார்க்க விரும்புபவர்கள் கண்களைத் திறந்து வைக்க வேண்டும்!’’

‘‘அப்படியென்றால்...?’’

‘‘இயற்கையின் மொழி புரியாதவர்களுக்கு, இறைவனின் மொழி புரியாது! இதுதாம்பா விஷயம்!’’

சொல்லிவிட்டு நடக்க ஆரம்பித்தார் அந்தப் பெரியவர்.

(2.4.07 - இதழிலிருந்து...)

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism