Published:Updated:

‘பூரணமானவர்கள் நாம்’ - ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள்...

‘பூரணமானவர்கள் நாம்’ - ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள்...
பிரீமியம் ஸ்டோரி
‘பூரணமானவர்கள் நாம்’ - ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள்...

‘பூரணமானவர்கள் நாம்’ - ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள்...

‘பூரணமானவர்கள் நாம்’ - ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள்...

‘பூரணமானவர்கள் நாம்’ - ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள்...

Published:Updated:
‘பூரணமானவர்கள் நாம்’ - ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள்...
பிரீமியம் ஸ்டோரி
‘பூரணமானவர்கள் நாம்’ - ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள்...

தேடல் இல்லாத மனிதர்கள் இல்லை. மனிதரின் தேடலில் இரண்டு வகை உண்டு. முதல் வகையான தேடுதல், நீங்கள் ஆசைப்படக்கூடிய - உங்களிடம் இல்லாத விஷயம். வசதிவாய்ப்பு, பணம், பதவி, குழந்தைப்பேறு மேலும் பல இந்த வகையில் வருவன.

உங்களிடம் உள்ள அறிவாற்றல், திறமை மற்றும் வளங்கள் மூலமாக அவற்றை அடைய முயற்சி செய்கிறீர்கள். அந்தக் கணத்தில் நீங்கள் மிகவும் ஆசைப்படக்கூடிய விஷயங்கள், அடையும் சாத்தியம் உடையவை. பிற்காலத்தில் அவை பற்றிய உங்கள் பார்வையை நீங்கள் மாற்றிக்கொள்ளக்கூடும்.

இரண்டாவது வகையான தேடுதலும் நீங்கள் ஆசைப்படுகிற விஷயம்தான். எனினும் ஒரு வித்தியாசம் உண்டு.

‘பூரணமானவர்கள் நாம்’ - ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள்...

ஆம்! முதல் வகையான தேடுதல், நீங்கள் ஆசைப்படுவதும் அதேநேரத்தில் உங்களிடம் இல்லாததுமான விஷயம், இரண்டாவது வகையான தேடல், உங்களிடமே இருந்தும் நீங்கள் அதை அறியாமல் இருக்கும் விஷயம். நீங்கள் அது உங்களிடம் இல்லை என்று நினைக்கிறீர்கள். ஆகையால் தேடுகிறீர்கள். அது, ஒரு மனிதர் தனது காணாமல் போன கண்ணாடியைத் தேடுவது போன்றதுதான்.

தேடல் எதற்காக?

அந்த மனிதர் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று காலை செய்தித்தாள் படிக்க விரும்பினார். அவருக்கு அவரது கண் கண்ணாடி தேவைப்பட்டது. மேஜையின் இழுப்பறை யில் இருந்த கண்ணாடியை எடுத்து அணிந்துகொண்டு, செய்தித்தாளைப் படிக்க ஆரம்பித்தார். அப்போது, அவரின் நண்பர் அங்கே வந்தார். செய்தித்தாளை பக்கத்திலிருந்த மேஜையின்மீது வைத்துவிட்டு, கண்ணாடியை நெற்றியின் மேல் ஏற்றி வைத்துக்கொண்டு நண்பரிடம் பேச ஆரம்பித்தார்.

அரைமணி நேரம் அளவளாவிவிட்டு நண்பர் புறப்பட்டுச் சென்றதும், அன்பர் மீண்டும் செய்தித்தாளை தொடர்ந்து வாசிக்க விரும்பினார். அவர் செய்தித்தாளை கையில் எடுத்துக்கொண்டார். ஆனால், கண்ணாடி கிடைக்கவில்லை. அவர் அங்குமிங்கும் தேடினார். தான் வழக்கமாகக் கண்ணாடியை வைக்கும் இடங்களாகிய மேஜை, மேஜையின் இழுப்பறைக்குள், தரை மீது... என எல்லா இடங்களிலும் தேடினார். அவரால் எங்கும் அதனைக் கண்டுபிடிக்க முடியாமல் போகவே, ‘என் கண்ணாடியை எங்கே?’ என்று கத்தினார்.

அவரின் மனைவி சமையலறையைவிட்டு வெளியே வந்து அவரை உற்றுநோக்கியபடியே நின்றார். குழந்தைகளும் வெளியே வந்து இந்த நாடகத்தை வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண் டிருந்தனர்.  கடைசியாக அவரின் இளைய மகன் பொறுத்திருக்க முடியாமல், கண்ணாடி அவரது நெற்றியிலேயே இருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டினான். அந்த மனிதர் தான் தேடிக்கொண்டிருந்த கண்ணாடி முன்னமே தன் வசம் உள்ளதை உணர்ந்தார்.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

ஸ்ரீஜகதாத்மானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள்

‘பூரணமானவர்கள் நாம்’ - ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள்...

ஆக , இங்கே தேடுதல் என்பது அவரிடம் அந்தக் கண்ணாடி இல்லை என்பதற்காக அல்ல;  `அது தன்னிடம் இல்லை’ என்று  அவர் தவறாக நினைத்த காரணத்தால். அவரே அவரது பிரச்னை, அவரே அவரது தீர்வு. ஆம்! தன்னிடம் கண்ணாடி இல்லை என்று அவர் நினைத்துக்கொண்டதால், அவரே அவருக்கு பிரச்னை. கண்ணாடியை உடையவராக இருப்பதால், அவரே அவருக்குத் தீர்வு. கண்ணாடியை உடையவருக்கும், அது தன்னிடம் இல்லை என்று நினைப்பவருக்கும் பௌதீக தூரம் ஏதும் இல்லை. ஆனாலும் அவரைத் தேடுபவராக மாற்றிய ஒரு தூரம் இருக்கவே செய்தது. அந்த தூரம் அறியாமையால் உருவாக்கப்பட்டது.

ஆகவேதான், நீங்கள் பெறாததையும் தேடுகிறீர்கள்; பெற்றிருந்தும் அறியாமையால் தேடுகிறீர்கள். நீங்கள் குறிப்பிட்ட பொருள் உங்களிடம் இல்லையென்று கருதும்வரை, தேடுவதைத் தவிர வேறொன்றையும் நீங்கள் செய்யமுடியாது.

மனித வாழ்வில் தேடுதல்

என் வாழ்வை உற்றுநோக்கி, `நான் தேடுவது என்ன’ என்று விசாரம் செய்வேனேயானால், எனது தேடுதல் என்பது, ஏதோ சிலவற்றைப் பெறுவதற்கான அல்லது வேறு சிலவற்றிலிருந்து விடுபடுவதற்கான உந்துதலின் காரணமாகவே அமைகிறது என்பதைக் கண்டுபிடித்துவிடலாம்.

மனிதனின் உந்துதல் மூன்று காரணங் களாலேயே ஏற்படுகிறது.

1. வாழ்வதற்கு, அதாவது நீண்ட ஆயுளுடன் வாழ்வதற்கு.

2. சந்தோஷங்களைப் பெறுவதற்கு.

3. அறிவைப் பெறுவதற்கு.

வாழவேண்டும் என்ற உந்துதல் இயற்கையான உலகப்பொதுவான ஒன்று. அது யாராலும் விதைக்கப்பட்டதல்ல. பிறந்த ஒரு குழந்தைக்குக்கூட `தான் வாழவேண்டும்' என்ற உந்துதல் இருக்கும்; அதற்காக அது போராடும்.

இறப்பைத் தவிர்ப்பதற்கான முயற்சி எல்லோரிடமும் உண்டு. ஆகையால், முதிர்ச்சி ஏற்பட்டுக்கொண்டே போகிறது. ஆனால் நாம், தற்கொலை செய்து கொள்பவர்களையும், `தற்கொலை செய்துகொள்ளப்போகிறேன்' என்று கூறுபவர்களையும் பார்க்கிறோம். அதாவது, `வாழவேண்டும்’ என்ற உந்துதல் உலகப் பொதுவானதாக இருக்கும்போதிலும், சிலர் தனது வாழ்வை உதறித்தள்ளிவிடத் தயாராக இருக்கின்றனர்!

எனவே, உயிர் வாழ்தல் பற்றிய எனது பொதுவான கருத்தில் இன்னோர் உட்கூறையும் சேர்க்கிறேன். நான் வாழ விரும்புகிறேன் - மேலும் மகிழ்ச்சியாக வாழ விரும்புகிறேன். ஒருவேளை, என் ஒட்டுமொத்த வாழ்வையும் கருத்தில்கொண்டு... எதிர்காலம் எனது மகிழ்ச்சிக்கான எவ்வித உறுதிமொழியையும் தராத நிலையிலும், துன்பமே எனது சுமையாக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது எனும் பட்சத் திலும் நான் இயல்பாக மன அழுத்தத்துக்கு ஆளாகிறேன். இந்தத் தவறான சிந்தனையால், என்னைத் தற்கொலைக்குத் தூண்டிவிட முடியும். இதிலிருந்து... வாழ வேண்டும் என்ற உந்துதல் போலவே மகிழ்ச்சியாக வாழ வேண்டும் என்ற உந்துதலும் வலிமையானது என்று நாம் புரிந்துகொள்கிறோம்.

மூன்றாவது மனித உந்துதல் என்பது, அறியாமையைப் பொறுத்துக்கொள்ள இயலாமை. குழந்தைப் பிராயம் முதலே தெரிந்துகொள்வதற்கான முயற்சி நம்மிடம் உண்டு. குழந்தையிடம் பொம்மை ஒன்றைக் கொடுத்தீர்களென்றால், அவன் செய்யும் முதல் வேலை அதைத் திறந்து பார்ப்பதுதான். யாருமே தூண்டாமல் ஏன், என்ன, எப்படி என்ற கேள்விகள் குழந்தையின் மனதில் தோன்றுகின்றன.

‘பூரணமானவர்கள் நாம்’ - ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள்...

நாம் அரட்டையடிக்க விரும்புகிறோம், செய்தித்தாள் வாசிக்க வும், பத்திரிகைகளைப் படிக்கவும், மேலும் பல வழிகளில் விஷயங் களை அறிந்துகொள்ளவும் முயற்சி செய்கிறோம். ஏனெனில், உங்கள் கவனத்துக்கு வராமல் உங்களைச் சுற்றி எதையும் நடக்கவிட, நீங்கள் தயாராக இல்லை. இவ்வாறாக அறியாமை என்பது உங்களால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாததாக உள்ளது.

நீங்கள் வேகமாக, மிகவும் அவசரமாக உங்கள் காரில் பயணித்துக்கொண்டிருக்கும்போது, வழியில் ஓரிடத்தில் சிலர் கூட்டமாக நிற்பதைப் பார்க்கிறீர்கள். உடனே, காரின் வேகத்தைக் குறைத்துத் தலையை வெளியே நீட்டி என்ன நடக்கிறது என்று நிச்சயம் பார்ப்பீர்கள்.

உங்கள் மனைவியின் இரவு உறக்கத்தை கெடுக்க நினைத்தால், இரவு படுக்கச் செல்லும்போது அவரிடம், ‘`ஒரு முக்கியமான விஷயம் உன்னிடம் சொல்லவேண்டும். ஆனால் காலையில் சொல்கிறேன்” என்று கூறிப் பாருங்கள். உடனே அவர் ``இப்போதே அதைச் சொல்லிவிடுங்கள்’’ என்று அரித்தெடுக்க ஆரம்பித்துவிடுவார். ஏனெனில், அவரால் அந்த அறியாமையைப் பொறுத்துகொள்ள முடியாது.

இப்படித்தான் பத்திரிகைகள் மற்றும் தொலைக்காட்சிகளும் கதை அல்லது நாடகத்தை முக்கியமான, சிக்கலான, திருப்புமுனையான இடத்தில் நிறுத்தி `தொடரும்' என்று போட்டு உங்கள் ஆர்வத்தை அதிகரித்து, மீண்டும் அடுத்த இதழையோ அல்லது பகுதியையோ கட்டாயம் பார்க்கும்படி செய்துவிடுவார்கள். நாங்களும் எங்கள் சொற்பொழிவில் அவ்வாறு செய்வது உண்டு.  அறியாமை என்பது முழுமையாக இருந்து விட்டால் ஆனந்தம். ஆனால் அரைகுறையாக தெரிந்திருந்தால், நீங்கள் மேலும் அறிந்துகொள்ள விரும்பியே ஆகவேண்டும்.

இப்படி, நம் வாழ்வின் எல்லா செயல்களுமே இந்த மூன்று உந்துதல்களை நிறைவு செய்யத்தான். இதன் காரணமாகவே தேடல்கள் தொடர்கின்றன. தன்னைக்குறித்து மட்டுமேயான தேடல்கள் தொடரும்போது மகிழ்ச்சி அற்றுப்போகிறது. ஒருவன் பூரண மகிழ்ச்சியாய் இருக்கிறான் எனில், அந்தத் தருணத்தில் என்ன நிகழ்கிறது?

அப்போது, `நான் தேடுபவனாக இல்லை. உலகுக்கும் எனக்கும் பிரிவினை இல்லை. என்னைப்பற்றிய தீர்மானம் ஏதுமில்லை. நான் தனியானவன்; பிரயோஜனமற்றவன்; கிஞ்சித்தும் மதிப்பற்றவன்...' இப்படியான எண்ணங்கள் - முடிவுகள் யாவும் மறைந்துவிட்டன. `திடீரென்று உலகத்துடன் ஒன்றிவிட்டேன். உலகமும் நானும் முற்றுப்பெறும், முழுமையானவர்களாக ஆகி விட்டோம்’ எனும் உணர்வு தோன்றும் தருணம் அது. இதுவே ‘பூரணம்’ எனப்படும்.

நாம் எதிர்கொள்வது பூரணத்தை. பூரணத்தை எதிர்கொள்ளும் நாமும் பூரணமே!

 படங்கள்: தி.விஜய்

எது பிரசாதம்?

ரு முறை, பகவான் ரமணர் பக்தர்களுடன் சாப்பிட அமர்ந்தார். அப்போது நெல்லூரிலிருந்து வந்திருந்த அன்பர் ஒருவர் அருகில் வந்து, ``எனக்குச் சிறிது பிரசாதம் கொடுங்கள்'' என்று கேட்டார்.

ஆனால் ரமணர், ``சாப்பிடுபவன்... `நான்' என்ற எண்ணம் இல்லாமல் சாப்பிட்டால் அதுவே பிரசாதம்தான்!'' என்று கூறிவிட்டார்.

பிறகு சாப்பிட்டு முடிந்ததும் அந்த அன்பரை அழைத்த ரமணர், ``உங்களுக்குப் பிரசாதம் தந்தால், மற்றவர்களும் என்னிடம் பிரசாதம் கேட்பார்கள். அப்படி எல்லோருக்கும் கொடுத்துவிட்டால், எனது இலையில் ஒன்றும் மிஞ்சாதே!'' என்று குறிப்பிட்டவர்,  ``எனது இலையில் இருக்கும் உணவில் ஒரு பிடியைப் பிரசாதமாக சாப்பிடுவதில் என்ன சிறப்பு இருக்கிறது? இதுவா பக்தியைக் காட்டுகிறது? உள்ளத்தில் பக்தி இருக்க வேண்டும். அதுவே நிறைவானது; அதுவே போதுமானது'' என்றார்.

- நெ.இராமன், சென்னை-74

ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள்...

 - சிறப்புச் சொற்பொழிவு!

யாலயா மற்றும் சக்தி விகடன் இணைந்து வழங்கும் `வேதாந்தா - 24 x 7’ ஸ்ரீதயானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் சீரிய சிந்தனைகள் (மனம் மலரட்டும்-4) எனும் தலைப்பிலான வேதாந்த சொற்பொழிவு வைபவம், கோவை- ஆனைகட்டியில் அமைந்துள்ள ஆர்ஷவித்யா குருகுலத்தில் நடைபெறவுள்ளது. தயாலயா வேதாந்த ஆய்வு மையத்தின் ஆசார்யர் ஸ்ரீஜகதாத்மானந்த சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள் தொகுப்புரை வழங்கு கிறார். அன்பர்கள் அனைவரும் பங்கேற்று பயனடையலாம்.

நாள்: 24.3.19 ஞாயிற்றுக்கிழமை

இடம்: ஆர்ஷ வித்யா குருகுலம், ஆனைகட்டி, கோவை.

நேரம்: மாலை 3:30 முதல் 5:30 மணி வரை.

தொடர்புக்கு: 99651 55333

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism