Published:Updated:

வானம் தொடுவோம்!

இளைஞர் சக்தி

வானம் தொடுவோம்!

இளைஞர் சக்தி

Published:Updated:
வானம் தொடுவோம்!
வானம் தொடுவோம்!

தொழிலதிபர் ஒருவரும் அவரது மனைவியும் தங்கள் மகளை அழைத்துக்கொண்டு புனித யாத்திரைக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றனர். வழியில் சிவன் கோயில் ஒன்றைப் பார்த்த அந்தத் தொழிலதிபர், சிவபெருமானை அர்ச்சிக்க கொஞ்சம் வில்வ இலைகளும், ஊமத்தம்பூவும் வாங்கிக்கொண்டு வந்தார். அங்கே தரிசனம் முடித்த பிறகு, மூவரும் ஒரு விஷ்ணு கோயிலுக்குப் போனார்கள்.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

##~##
'வி
ஷ்ணுவுக்குக் கொஞ்சம் துளசி வாங்கிக்கொண்டு போவோம்!' என்றாள் அம்மா. அப்படியே செய்தனர். அடுத்ததாக, அவர்கள் ஒரு காளி கோயிலுக்குப் போனார்கள். மகளிடம் வேப்பிலையும், எலுமிச்சம் பழமும் சமர்ப்பிக்கச் சொன்னார் தந்தை. மகளும் அவ்வாறே செய்தாள். தொடர்ந்து, அவர்கள் ஓர் ஆஞ்சநேயர் கோயிலை அடைந்தார்கள். அங்கே, நல்லெண்ணெய் வாங்கி வந்து வைத்துத் தொழுவதே முறை என்றாள் அம்மா. தந்தையும் அப்படியே செய்தார்.

மகளுக்கு ஒரே குழப்பமாக இருந்தது. 'அப்பா, நீங்கள்தான் எல்லாக் கடவுளும் ஒன்று என்று சொன்னீர்களே? பின்னே, எதற்காக ஒவ்வொரு தெய்வத்துக்கும் ஒவ்வொரு பொருளை வாங்கி வந்து அர்ச்சிக்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டாள். அப்பா புன்னகைக்க, அம்மா தன் மகளுக்கு விளக்கினாள்.

'உன் கேள்வி புரிகிறது மகளே... கடவுள் ஒன்று என்றாலும், நாம் வழிபட்ட கடவுள்களின் வடிவங்கள் வெவ்வேறானவை. அந்த ஒவ்வொரு வடிவத்தையும் ஒவ்வொரு வகையில் ஆராதிக்க வேண்டும். யார் யாருக்கு எந்த வகையில் நம் பக்தியைச் செலுத்த வேண்டுமோ, அந்த வகையில்தான் செலுத்த வேண்டும். வில்வமும் ஊமத்தம்பூவும்தான் சிவனுக்கு உகந்தது என்பதால், அதைக்கொண்டு அவரை அர்ச்சித்தோம். அதேபோன்று, விஷ்ணுவுக்கு மணம் வீசும் துளசி ப்ரியமானது. நல்லது- கெட்டது என எல்லாவற்றையும் ஏற்கும் காளிக்கு, புளிப்பான எலுமிச்சையும், கசப்பான வேப்பிலையும் நல்லது. எமனும் அஞ்சக்கூடிய புஜபல பராக்கிரமம் கொண்ட ஆஞ்சநேயருக்கு நல்லெண்ணெய் உகந்தது. அதனால்தான் நாம் அப்படிச் செய்தோம்' என்றாள்.

இப்போது அப்பா பேசத் தொடங்கினார்... ''இதே போன்றுதான், நாம் நமது பிசினஸில் பலவகையான வாடிக்கையாளர் களிடம் தொடர்பு கொள்கிறோம். ஆனால், அவர்களிடம் எப்படி பேசுகிறோம் என்பது குறித்து நாம் அக்கறை கொள்வதில்லை. ஒவ்வொரு வாடிக்கையாளரையும் ஒவ்வொரு வகையில் நாம் கையாள வேண்டும். அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் மாறுபடுவார்கள். அவரவருக்கு ஏற்ற வகையில் பேச வேண்டும்.

உதாரணமாக, ஒரு பயிற்சி முகாமில் என் நண்பர் பேசினார். சில நிமிடங் களிலேயே தன்னிடமிருந்த அத்தனை 'ஐடியா’க்களையும் மளமளவென்று சொல்லி முடித்துவிட்டார். இந்த முறை மட்டுமல்ல; இதே ஐடியாக்களைத்தான் அவர் ஒவ்வொரு முறையும் தனது வாடிக்கையாளர்களிடம் சொல்கிறார். அவரது ஐடியாக்கள் அருமையானவை தான். ஆனால், அவற்றுக்குப் பலன்தான் இல்லை. எந்த வாடிக்கையாளரையும் அவரால் ஈர்க்க முடியவில்லை. ஒரு குறிப்பிட்ட வாடிக்கையாளரை நேரில் சந்தித்துப் பேசி, அவரிடம் தனது ஐடியா பற்றி விளக்கிச் சொல்ல விரும்பியிருக்கிறார். ஆனால், அவர் இவரைச் சந்திக்கவே மறுத்துவிட்டாராம். நண்பருக்கு மிகவும் கவலையாகப் போய்விட்டது. என்னிடம் இது பற்றிக் கூறி வருத்தப்பட்டார்.

வானம் தொடுவோம்!

'யாரோ ஒரு வாடிக்கையாளர் உங்களைச் சந்திக்க விரும்பவில்லை என்றீர்களே? யார் அவர்? அவர் பெயர் என்ன?’ என்று கேட்டேன்.  

'சங்கர் என்று பெயர்.’

'வட நாட்டுக்காரரா?’

'இல்லை. தமிழர்தான். உங்களுக்கும் அவரைத் தெரியும். சென்னை, நுங்கம்பாக்கத்தைச் சேர்ந்தவர்.’

'ஓ, அவரா?! சரி, அவரிடம் என்ன மொழியில் பேசினீர்கள்?’

'ஆங்கிலத்தில்! ஏன் கேட்கிறீர்கள்?’

'அவருக்குத்தான் நன்றாகத் தமிழ் தெரியுமே?’ பின்னே எதற்காக ஆங்கிலத்தில் பேசினீர்கள்?’ என்று கேட்டேன்.

'இல்லை. பிசினஸ் பேசுகிறோம்... ஒரு கௌரவமாக இருக்கும் என்றுதான்...’ என்று இழுத்தார் நண்பர்.

'அவரிடம் தமிழில் பேசுவதைத்தான் விரும்புவார் என்று உங்களுக்குத் தெரியும்தானே? அப்படியிருக்க, எதற்கு வீணாக ஆங்கிலத்தில் பேச்சை ஆரம்பித்தீர்கள்? அவருக்குச் சங்கடமாக இருந்திருக்கும் என்பதை உணரவில்லையா?’ என்று கேட்டேன்.

அப்போதுதான் நண்பருக்குச் சுளீர் என்று உறைத்தது. வாடிக்கையாளரிடம் தொடர்பு வைத்துக்கொள்ளும்போது, தான் என்ன சொல்ல வேண்டும் என்று விரும்பினாரோ அதைத்தான் வெளிப்படுத்தினாரே தவிர, வாடிக்கையாளரின் எண்ணம் என்ன, அவர் என்ன சொல்ல வருகிறார் என்பதைக் கொஞ்சம்கூட யோசித்துப் பார்க்கவில்லை. அதோடு, தான் சொன்னது  வாடிக்கையாளருக்குப் புரிந்ததா, அவர் ஏதும் சொல்ல விரும்புகிறாரா என்பதையும் கண்டுகொள்ளவில்லை.

பேச்சு என்பது வெறும் ஐடியாவைச் சொல்வது மட்டுமல்ல; வாடிக்கையாளரை மையமாகக் கொண்டது. வாடிக்கையாளரின் திறமை, அக்கறை, அவரது புரிந்துகொள்ளும் திறன் என்று பல அம்சங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மற்றபடி, சொல்பவரின் திறமையையோ அல்லது சாமர்த்தியத்தையோ அடித்தளமாகக் கொண்டது அல்ல! அதனால், நாம் தர வேண்டிய முன்னுரிமையும் முக்கியத்துவமும் வாடிக்கையாளருக்குத்தான்; ஒவ்வொரு வாடிக்கையாளரையும் ஒவ்வொரு விதத்தில் கையாண்டால்தான் பிசினஸில் வெற்றி காண முடியும்'' என்று பிசினஸ் வெற்றிக் கதைக்கான சூத்திரங்களை விளக்கிய அப்பா...

''அதேபோல்தான் மகளே, எந்த வகையில் நாம் தொழுதாலும், ஒவ்வொரு கடவுளுக்கும், அவரின் உருவகத்துக்கும் தன்மைக்கும் ஏற்ப ஒவ்வொரு வகைப் பொருளைக் காணிக்கையாக வைத்து வழிபடுகிறோம்'' என்று முடித்தார்.

இப்போது, ஆன்மிகத்தில் இழைந்துள்ள மேலாண்மைத் தத்துவம் புரிந்தது மகளுக்கு!

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism